Actueel
Bridget Maasland lacht om Hélène Hendriks: ‘Goedkope troep uit Beverwijk – ziet er écht niet uit!
Bridget Maasland kon haar lachen niet inhouden bij een opvallende blunder van Hélène Hendriks tijdens een recente uitzending van haar talkshow. Tijdens een verhitte discussie waarin Jack van Gelder zich fel uitsprak tegen klimaatactivisten, maakte Hélène een opmerkelijke verspreking: ze noemde Extinction Rebellion per ongeluk ‘Extension Rebellion’. Dit leidde tot hilariteit bij Bridget, die de situatie in De BLVD Podcast uitgebreid besprak.
Jack van Gelder’s controversiële uitspraak
De discussie ontstond na een opmerkelijk moment in de talkshow van Hélène Hendriks, waar Jack van Gelder zich zeer kritisch uitliet over klimaatactivisten. Hij suggereerde op sarcastische wijze dat er wat hem betreft ‘een tank over de activisten op de snelweg’ mocht rijden. Deze harde uitspraak veroorzaakte veel ophef, niet in de laatste plaats bij actrice en klimaatactiviste Carice van Houten. Zij reageerde fel op Jack’s woorden en liet via haar social media weten dat ze zich diep stoorde aan zijn uitspraken.
Bridget in kamp-Carice
In De BLVD Podcast neemt Bridget Maasland het duidelijk op voor Carice. “Ja, ik vond het echt een fantastische move hoe ze daarmee om is gegaan,” zegt ze. Haar collega Rob Goossens is het daar niet meteen mee eens en reageert verbaasd: “O, echt?!”
Bridget, die zich duidelijk aan de kritiek van Jack ergert, vraagt: “O, jij niet?”
Rob: “Nee, ik heb me daarover verbaasd.”
Bridget laat zich niet uit het veld slaan en reageert resoluut: “O, daar gaan we weer. Serieus?”
De ‘Extension Rebellion’ blunder
Naast de uitspraken van Jack, vindt Bridget ook de verspreking van Hélène Hendriks erg komisch. “Laten we het even uitleggen… Hélène Hendriks zei in plaats van Extinction Rebellion ‘Extension Rebellion’, alsof mensen daar met haarstukken op de snelweg zaten.”
Rob Goossens voegt daar lachend aan toe: “Of juist tégen haarstukken.”
Bridget lacht: “Dat kon ook, ja. Haha. Dat had allemaal gekund.”
Reactie op Jack’s uitspraken
Bridget herinnert zich vervolgens de exacte woorden van Jack van Gelder: “En daarop zei Jack van Gelder dat er wel een tanker overheen mocht rijden. Ridicuul en belachelijk, en ook vervelend voor iedereen die om moest rijden en daar moest zijn.”
Volgens haar heeft Carice van Houten hier op een perfecte manier op gereageerd via social media. “Ze heeft Jack een lesje gegeven in: waarom iets belachelijk maken als je je er ook eerst in kunt verdiepen?” zegt Bridget.
Ze benadrukt dat Carice een belangrijk punt aansnijdt: “Er wordt dagelijks 100 miljoen aan subsidies weggegeven aan fossiele brandstoffen. Laten we daar eens naar kijken en daarmee bezig zijn, in plaats van het vervelend te vinden dat er een keer een snelweg wordt afgesloten.”
Discussie over snelwegprotesten
Bridget vindt de snelwegblokkades van Extinction Rebellion noodzakelijk om bewustzijn te creëren. “Als je een snelweg niet afsluit of er geen hinder van ondervindt, dan gaan we de discussie blijkbaar ook niet voeren. Dat was de strekking van het verhaal. Wat vond jij er precies vervelend aan?” vraagt ze aan Rob.
Rob is het daar niet mee eens en legt uit waarom: “Nou, je veroorzaakt hinder om uiteindelijk mensen op andere gedachten te brengen. Maar er is natuurlijk niemand die moet omrijden voor Extinction Rebellion en dan denkt: misschien hebben ze wel een heel goed punt. Wat je wil bereiken – draagvlak voor je punt – lukt je op deze manier niet.”
Botsende meningen
Bridget is het daar absoluut niet mee eens en reageert fel: “Nou, ze hadden het er wel weer over overal, dus daar ben ik het niet met je eens, oké.”
Rob nuanceert: “Ja, maar dat soort kort-door-de-bocht-uitspraken van Jack van Gelder zijn dan wel het gevolg.”
Bridget blijft bij haar standpunt: “Ja, maar blijkbaar is dat de reactie inderdaad, dus er wordt dan wel weer over gesproken.”
Conclusie
De blunder van Hélène Hendriks zorgde voor veel hilariteit bij Bridget Maasland, maar de discussie over Jack van Gelder’s uitspraken en de acties van klimaatactivisten bleef een serieus onderwerp. Waar Bridget volledig achter Carice van Houten en de acties van Extinction Rebellion staat, heeft Rob daar zo zijn twijfels bij. Hoe dan ook, één ding is zeker: de kwestie houdt de gemoederen flink bezig.
Actueel
Verbijsterend moment tijdens uitvaart Jerney Kaagman (79): Henkjan Smits haalt hard uit
Henkjan Smits heeft met gemengde gevoelens teruggekeken op de uitvaart van Jerney Kaagman. De twee waren jarenlang samen te zien als juryleden in het populaire televisieprogramma Idols en kenden elkaar goed. Hoewel Smits het afscheid in de tuin van Kaagman bijzonder mooi vond, begrijpt hij niet waarom verschillende mensen die jarenlang belangrijk voor haar waren niet aanwezig waren.
Jerney Kaagman overleed op 31 juli op 79-jarige leeftijd. De zangeres, die grote bekendheid verwierf als frontvrouw van Earth & Fire en later als jurylid van Idols, kampte al jarenlang met de ziekte van Parkinson.
Haar overlijden werd pas later door haar nabestaanden bekendgemaakt. Op dat moment was het afscheid van Kaagman al achter de rug. De uitvaart vond plaats in besloten kring.
Dat zorgde voor verbazing, zeker omdat Kaagman gedurende haar lange carrière een groot netwerk had opgebouwd binnen de Nederlandse muziek- en entertainmentwereld.
Henkjan Smits aanwezig bij afscheid
Henkjan Smits behoorde tot de kleine groep mensen die wel aanwezig was bij het afscheid. In Goedemorgen Nederland vertelde hij hoe hij die middag heeft ervaren.
Over de locatie en de manier waarop Kaagman was opgebaard, is hij positief.
“Het was wel mooi bij haar thuis in haar tuin. Een hele mooie mand waar ze in lag stond in haar geliefde tuin, wat ik allemaal prachtig vind. Ik vind het goed dat ze eindelijk rust heeft gevonden en haar laatste adem heeft uitgeblazen.”
Het persoonlijke karakter van het afscheid paste volgens hem goed bij Kaagman. Toch bleef Smits na afloop met een ongemakkelijk gevoel achter.
Dat had vooral te maken met de mensen die er níét waren.
Gastenlijst zorgt voor verbazing
Smits kende Kaagman als iemand die veel waarde hechtte aan haar privacy. Tegelijkertijd benadrukt hij dat ze als artiest juist enorm kon genieten van haar publiek en de waardering die ze gedurende haar carrière kreeg.
“Ik ken Jerney als iemand die heel erg op privacy gesteld was, maar ook leefde voor het applaus. Ze leefde voor het publiek en had veel vrienden.”
Juist daarom vond hij het moeilijk dat het afscheid zo klein was gehouden.
“En dit was in besloten kring met alleen maar de familie en een paar echte vrienden. En ik vond dat moeilijk.”
Volgens Smits waren er verschillende mensen met wie Kaagman jarenlang een goede band had, maar die niet aanwezig waren bij haar afscheid.
Hij noemt daarbij onder anderen muzikant Jan Akkerman en zanger Henk Westbroek.
“Ik denk er zijn zoveel mensen… Een Jan Akkerman, een Henk Westbroek en zo kan ik nog wel even doorgaan. Mensen die tot het bittere eind een vriendschapsrelatie met Jerney hebben gehad. Die waren er allemaal niet.”
Ook de mensen die Kaagman tijdens haar ziekte verzorgden, ontbraken volgens Smits.
“De verzorging was er ook niet. Ik vond het eigenlijk een hele moeilijke middag daardoor.”
Bijzonder leven in de Nederlandse muziekwereld
Het besloten karakter van de uitvaart valt extra op vanwege de lange carrière van Kaagman. Ze groeide uit tot een van de bekendste vrouwen binnen de Nederlandse popmuziek en werd als zangeres van Earth & Fire een vertrouwd gezicht.
Later maakte een nieuwe generatie kennis met haar toen ze plaatsnam achter de jurytafel van Idols. Samen met onder anderen Henkjan Smits beoordeelde ze jarenlang kandidaten die droomden van een carrière in de muziek.
Kaagman stond bekend om haar uitgesproken mening en haar grote kennis van de muziekindustrie. Achter de schermen bouwde ze door de jaren heen bovendien veel langdurige contacten en vriendschappen op.
Dat is voor Smits kennelijk een van de redenen waarom hij liever had gezien dat een grotere groep mensen de mogelijkheid had gekregen om afscheid van haar te nemen.
Tegelijkertijd was het uiteindelijk aan de nabestaanden om te bepalen hoe het afscheid werd georganiseerd.
Smits gunt Kaagman haar rust
Ondanks zijn kritiek op de uitvaart benadrukt Smits dat hij Kaagman haar rust gunt. Ze kampte lange tijd met Parkinson en haar gezondheid ging daardoor steeds verder achteruit.
Voor Smits is juist dat langdurige ziekteproces moeilijk om te accepteren.
“Die rust gun ik haar, want dat had veel eerder moeten gebeuren.”
Hij spreekt vervolgens zijn persoonlijke mening uit over de manier waarop ernstig zieke mensen aan het einde van hun leven meer mogelijkheden zouden moeten hebben.
“Ik vind dit einde op deze manier te pijnlijk, maar dat is mijn mening.”
Volgens Smits zou er daarom gekeken moeten worden naar de mogelijkheden rondom levensbeëindiging voor mensen die zeer ernstig ziek zijn.
“Ik vind dat mensen niet op deze manier aan hun einde moeten komen. Ik vind dat er een wet moet komen dat als mensen zo ziek worden, dat er dan niet een natuurlijke dood hoeft te zijn, maar dat er een soort levensbeëindiging kan zijn.”
Daarmee benadrukt Smits dat het om zijn persoonlijke visie gaat. Zijn uitspraken raken aan de bredere en gevoelige maatschappelijke discussie over euthanasie en hulp bij levensbeëindiging.
Afscheid roept gemengde gevoelens op
Voor Henkjan Smits blijft het afscheid van zijn voormalige Idols-collega daardoor een middag met twee gezichten.
Aan de ene kant vond hij het mooi dat Jerney Kaagman in haar eigen geliefde tuin werd opgebaard en dat het afscheid een intiem karakter had. Aan de andere kant bleef bij hem het gevoel hangen dat belangrijke mensen uit haar leven ontbraken.
Vooral omdat Kaagman volgens hem naast haar behoefte aan privacy ook iemand was die haar hele leven verbonden was met muziek, publiek en collega’s.
Het overlijden van Jerney Kaagman betekent hoe dan ook het afscheid van een vrouw die gedurende tientallen jaren een belangrijke rol speelde binnen de Nederlandse muziekwereld.
Haar periode bij Earth & Fire, haar werk binnen de muziekindustrie en haar jaren achter de jurytafel van Idols maakten haar bekend bij meerdere generaties.
Voor Smits overheerst uiteindelijk vooral het besef dat zijn voormalige collega eindelijk rust heeft. Tegelijkertijd steekt hij niet onder stoelen of banken dat hij het jammer vindt dat het laatste afscheid volgens hem niet met meer mensen uit haar leven kon worden gedeeld.