Actueel
Bridget Maasland lacht om Hélène Hendriks: ‘Goedkope troep uit Beverwijk – ziet er écht niet uit!
Bridget Maasland kon haar lachen niet inhouden bij een opvallende blunder van Hélène Hendriks tijdens een recente uitzending van haar talkshow. Tijdens een verhitte discussie waarin Jack van Gelder zich fel uitsprak tegen klimaatactivisten, maakte Hélène een opmerkelijke verspreking: ze noemde Extinction Rebellion per ongeluk ‘Extension Rebellion’. Dit leidde tot hilariteit bij Bridget, die de situatie in De BLVD Podcast uitgebreid besprak.
Jack van Gelder’s controversiële uitspraak
De discussie ontstond na een opmerkelijk moment in de talkshow van Hélène Hendriks, waar Jack van Gelder zich zeer kritisch uitliet over klimaatactivisten. Hij suggereerde op sarcastische wijze dat er wat hem betreft ‘een tank over de activisten op de snelweg’ mocht rijden. Deze harde uitspraak veroorzaakte veel ophef, niet in de laatste plaats bij actrice en klimaatactiviste Carice van Houten. Zij reageerde fel op Jack’s woorden en liet via haar social media weten dat ze zich diep stoorde aan zijn uitspraken.
Bridget in kamp-Carice
In De BLVD Podcast neemt Bridget Maasland het duidelijk op voor Carice. “Ja, ik vond het echt een fantastische move hoe ze daarmee om is gegaan,” zegt ze. Haar collega Rob Goossens is het daar niet meteen mee eens en reageert verbaasd: “O, echt?!”
Bridget, die zich duidelijk aan de kritiek van Jack ergert, vraagt: “O, jij niet?”
Rob: “Nee, ik heb me daarover verbaasd.”
Bridget laat zich niet uit het veld slaan en reageert resoluut: “O, daar gaan we weer. Serieus?”
De ‘Extension Rebellion’ blunder
Naast de uitspraken van Jack, vindt Bridget ook de verspreking van Hélène Hendriks erg komisch. “Laten we het even uitleggen… Hélène Hendriks zei in plaats van Extinction Rebellion ‘Extension Rebellion’, alsof mensen daar met haarstukken op de snelweg zaten.”
Rob Goossens voegt daar lachend aan toe: “Of juist tégen haarstukken.”
Bridget lacht: “Dat kon ook, ja. Haha. Dat had allemaal gekund.”
Reactie op Jack’s uitspraken
Bridget herinnert zich vervolgens de exacte woorden van Jack van Gelder: “En daarop zei Jack van Gelder dat er wel een tanker overheen mocht rijden. Ridicuul en belachelijk, en ook vervelend voor iedereen die om moest rijden en daar moest zijn.”
Volgens haar heeft Carice van Houten hier op een perfecte manier op gereageerd via social media. “Ze heeft Jack een lesje gegeven in: waarom iets belachelijk maken als je je er ook eerst in kunt verdiepen?” zegt Bridget.
Ze benadrukt dat Carice een belangrijk punt aansnijdt: “Er wordt dagelijks 100 miljoen aan subsidies weggegeven aan fossiele brandstoffen. Laten we daar eens naar kijken en daarmee bezig zijn, in plaats van het vervelend te vinden dat er een keer een snelweg wordt afgesloten.”

Discussie over snelwegprotesten
Bridget vindt de snelwegblokkades van Extinction Rebellion noodzakelijk om bewustzijn te creëren. “Als je een snelweg niet afsluit of er geen hinder van ondervindt, dan gaan we de discussie blijkbaar ook niet voeren. Dat was de strekking van het verhaal. Wat vond jij er precies vervelend aan?” vraagt ze aan Rob.
Rob is het daar niet mee eens en legt uit waarom: “Nou, je veroorzaakt hinder om uiteindelijk mensen op andere gedachten te brengen. Maar er is natuurlijk niemand die moet omrijden voor Extinction Rebellion en dan denkt: misschien hebben ze wel een heel goed punt. Wat je wil bereiken – draagvlak voor je punt – lukt je op deze manier niet.”
Botsende meningen
Bridget is het daar absoluut niet mee eens en reageert fel: “Nou, ze hadden het er wel weer over overal, dus daar ben ik het niet met je eens, oké.”
Rob nuanceert: “Ja, maar dat soort kort-door-de-bocht-uitspraken van Jack van Gelder zijn dan wel het gevolg.”
Bridget blijft bij haar standpunt: “Ja, maar blijkbaar is dat de reactie inderdaad, dus er wordt dan wel weer over gesproken.”
Conclusie
De blunder van Hélène Hendriks zorgde voor veel hilariteit bij Bridget Maasland, maar de discussie over Jack van Gelder’s uitspraken en de acties van klimaatactivisten bleef een serieus onderwerp. Waar Bridget volledig achter Carice van Houten en de acties van Extinction Rebellion staat, heeft Rob daar zo zijn twijfels bij. Hoe dan ook, één ding is zeker: de kwestie houdt de gemoederen flink bezig.
Actueel
Sonck neemt drastisch besluit: “Zie ik niet meer zitten”

Voormalig topvoetballer Wesley Sonck heeft weinig ambitie om nog terug te keren als voetbaltrainer. De oud-international van België, die tegenwoordig regelmatig als analist op televisie verschijnt, kijkt met gemengde gevoelens terug op het trainersvak. Volgens Sonck is de druk op coaches tegenwoordig zo groot dat hij geen toekomst meer voor zichzelf ziet langs de zijlijn.
In de podcast Peter & De Zandloper vertelt de voormalig spits openhartig waarom hij bewust voor een andere richting heeft gekozen. Hoewel hij jarenlang actief was als trainer, heeft hij inmiddels vrede met zijn rol als voetbalanalist. De onzekerheid die volgens hem bij het trainersvak hoort, speelt daarbij een belangrijke rol.
Trainers staan voortdurend onder druk
Volgens Sonck is het trainersvak de afgelopen jaren steeds minder aantrekkelijk geworden. Waar clubs vroeger vaker kozen voor een langetermijnvisie, ziet hij tegenwoordig vooral dat resultaten op de korte termijn bepalend zijn.
Hij omschrijft het trainersberoep als een ondankbare functie waarin de druk vrijwel continu aanwezig is.
Tijdens het gesprek vergelijkt hij het trainersvak met een radioprogramma waarvan de luistercijfers tegenvallen.
Volgens Sonck zou bijna niemand vrijwillig beginnen aan een baan waarbij je al na enkele maanden het risico loopt om ontslagen te worden wanneer de resultaten tegenvallen.
Juist dat gebrek aan stabiliteit maakt het vak volgens hem minder aantrekkelijk.
Lange termijn steeds zeldzamer
De voormalige Rode Duivel merkt op dat voetbalclubs steeds minder geduld hebben met hun trainers.
Wanneer resultaten uitblijven, wordt vaak al snel gekozen voor een nieuwe coach in de hoop dat die direct verbetering brengt.
Volgens Sonck is het daardoor lastig geworden om een ploeg stap voor stap op te bouwen of een duidelijke speelstijl over meerdere seizoenen te ontwikkelen.
Hij vindt dat veel trainers nauwelijks nog de tijd krijgen om hun plannen daadwerkelijk uit te voeren voordat er alweer aan hun positie wordt getwijfeld.
Belgische competitie als voorbeeld
Om zijn standpunt kracht bij te zetten verwijst Sonck naar de Belgische Jupiler Pro League.
Volgens hem was Besnik Hasi vorig seizoen de langstzittende trainer in de hoogste Belgische competitie.
Zelfs die periode duurde volgens Sonck minder dan een jaar.
Voor de oud-spits laat dat zien hoe snel clubs tegenwoordig van trainer wisselen.
Hij noemt het illustratief voor de realiteit waarin veel coaches moeten werken.
Grote verschillen met andere competities
Tegelijkertijd benadrukt Sonck dat het niet overal hetzelfde is.
Hij wijst op de situatie in Engeland, waar sommige clubs hun trainer jarenlang het vertrouwen geven.
Als voorbeeld noemt hij Mikel Arteta, die inmiddels al meerdere seizoenen aan het roer staat bij Arsenal.
Volgens Sonck laat dat zien dat continuïteit wel degelijk mogelijk is wanneer een club vasthoudt aan een langetermijnplan.
Hij spreekt zijn bewondering uit voor dergelijke situaties, omdat ze volgens hem steeds zeldzamer worden in het moderne voetbal.
Van spits naar analist
Na zijn actieve loopbaan bleef Sonck jarenlang betrokken bij het voetbal.
Naast verschillende trainersfuncties ontwikkelde hij zich ook tot voetbalanalist, een rol waarin hij regelmatig wedstrijden en actuele voetbalonderwerpen bespreekt.
Juist die functie bevalt hem tegenwoordig beter.
Als analist kan hij zijn ervaring als voormalig profvoetballer inzetten zonder dagelijks onder de enorme druk van het trainersvak te staan.
Dat betekent niet dat hij minder betrokken is bij het voetbal. Integendeel: Sonck volgt de ontwikkelingen nog altijd op de voet en deelt regelmatig zijn visie op tactiek, spelers en trainers.
Toenemende druk op coaches
De opmerkingen van Sonck sluiten aan bij een bredere discussie binnen het internationale voetbal.
In veel competities worden trainers steeds sneller afgerekend op resultaten.
Een reeks mindere wedstrijden kan voldoende zijn om een samenwerking vroegtijdig te beëindigen, zelfs wanneer een coach nog volop bezig is met de opbouw van een nieuw team.
Daardoor wordt het voor trainers steeds moeilijker om een eigen visie rustig te ontwikkelen.
Voor supporters levert een trainerswissel soms nieuwe hoop op, maar volgens veel kenners lost een nieuwe coach lang niet altijd de onderliggende problemen binnen een club op.
Continuïteit als succesfactor
Toch zijn er ook clubs die bewust kiezen voor stabiliteit.
Wanneer een trainer langere tijd de kans krijgt om zijn ideeën door te voeren, ontstaat vaak meer rust binnen de selectie en kan een herkenbare speelstijl worden ontwikkeld.
Sonck noemt dat een belangrijke voorwaarde voor duurzaam succes.
Hij ziet voorbeelden in binnen- en buitenland waarbij clubs juist dankzij vertrouwen in de technische staf sportieve vooruitgang boeken.
Volgens hem zou meer geduld uiteindelijk zowel trainers als clubs ten goede kunnen komen.
Geen terugkeer op de bank
Met zijn uitspraken lijkt Sonck de deur naar een nieuwe trainersfunctie voorlopig gesloten te houden.
Hoewel hij het voetbal nog altijd een warm hart toedraagt, voelt hij weinig behoefte om opnieuw onderdeel te worden van de onzekere wereld van het trainersvak.
Zijn huidige werkzaamheden als analist geven hem de mogelijkheid om dicht bij het voetbal te blijven, zonder de dagelijkse druk van wedstrijden, resultaten en mogelijke ontslagen.
Daarmee kiest de voormalig international bewust voor meer stabiliteit in zijn carrière. Zijn opmerkingen laten zien hoe kritisch hij kijkt naar de huidige ontwikkelingen binnen het trainersvak, waarin volgens hem steeds minder ruimte is voor een langetermijnvisie en steeds meer nadruk ligt op directe prestaties. Voor Sonck is dat een belangrijke reden om voorlopig niet meer terug te keren als hoofdtrainer langs de lijn.




