Actueel
Boerin Grytsje uit First Dates staat in haar geboortekostuum in de Playboy!
First Dates en Lang Leve de Liefde zijn inmiddels vaste prik op de Nederlandse televisie voor iedereen die op zoek is naar liefde – of gewoon graag kijkt naar het sociale experiment dat daten op camera met zich meebrengt. Beide programma’s hebben hetzelfde doel: vrijgezellen aan elkaar koppelen op basis van hun voorkeuren, maar de aanpak en resultaten verschillen aanzienlijk.
Hoe werkt het matchen?
Deelnemers aan zowel First Dates als Lang Leve de Liefde kunnen vooraf een lijst met voorkeuren doorgeven. Dit kunnen uiterlijke kenmerken zijn, zoals haarkleur en lengte, maar ook interesses, levensstijl en woonplaats. Sommige deelnemers geven strikte eisen door, terwijl anderen zich laten verrassen en hopen op een onverwachte klik.
Het grote verschil tussen de twee programma’s is de tijd die kandidaten krijgen om elkaar te leren kennen. Waar je bij Lang Leve de Liefde minimaal 24 uur met je date doorbrengt – en dat kan oplopen tot wel vijf dagen – krijg je bij First Dates slechts een etentje van een paar uur om een eerste indruk op te doen. Dit heeft een grote invloed op de slagingskans van de matches.
Wat zeggen de cijfers?
Uit onderzoek blijkt dat Lang Leve de Liefde een aanzienlijk grotere kans biedt op het vinden van een partner. Maar liefst 6,6% van alle deelnemers loopt hand in hand de villa uit, wat niet gek is gezien de intensieve manier waarop koppels met elkaar in gesprek moeten gaan. In die 24 uur kun je voorbij de eerste indrukken kijken en ontdekken of er écht een connectie is.
First Dates daarentegen is volledig afhankelijk van die eerste indruk. De tijd aan tafel is kort, en als de vonk niet direct overslaat, is de kans klein dat er nog een tweede date volgt. Hierdoor verlaat slechts 0,6% van de deelnemers samen het restaurant. Dit betekent dat veel matches gebaseerd zijn op oppervlakkige aantrekkingskracht en snelle conclusies.
Maar is iedereen die meedoet eigenlijk écht op zoek naar liefde?
De zoektocht naar liefde of vijf minuten roem?
Hoewel de programma’s bedoeld zijn voor serieuze kandidaten, lijkt het steeds vaker voor te komen dat deelnemers meedoen met een ander doel: bekendheid. Vooral bij First Dates valt op dat sommige kandidaten direct hun social media of andere commerciële activiteiten promoten.
Veel dames laten bijvoorbeeld al binnen de eerste minuten van hun date weten dat ze een OnlyFans-account hebben, wat natuurlijk de nieuwsgierigheid van kijkers prikkelt. Mannen die dit horen, zullen waarschijnlijk even gaan opzoeken wat er precies te zien valt – een slimme marketingzet dus. Naast gratis reclame levert het ook nog eens een gratis diner op, betaald door de productie van het programma.
Het is duidelijk dat niet iedereen puur voor de liefde komt. Voor sommige deelnemers is First Dates een manier om zichzelf in de schijnwerpers te zetten en hun volgersaantallen op te krikken.
Grytsje: boerin, automonteur en… Playboy-model?
Een opvallend voorbeeld van iemand die niet bang is om haar bekendheid te vergroten, is Grytsje, een van de recente deelnemers van First Dates. Ze is niet zomaar een doorsnee kandidate; deze blonde verschijning had al eerder de spotlights opgezocht.
Grytsje verscheen in de Boerinnenkalender 2024, waarin ze werd uitgeroepen tot Miss Oktober. Daarnaast is ze niet alleen een boerin die tussen de koeien leeft, maar ook nog eens een automonteur – een combinatie die haar tot een droomvrouw maakt voor velen.
Hoewel haar deelname aan First Dates niet leidde tot een succesvolle match, heeft Grytsje haar verschijning goed benut om zichzelf extra in de kijker te spelen. Na haar deelname dook ze niet alleen op in de Boerinnenkalender, maar ook in een compleet andere setting: de Playboy.
Van het boerenleven naar glamourfotografie
Voor wie dacht dat Grytsje enkel te vinden is op het erf of onder een motorkap, komt bedrogen uit. Haar verschijning in de Playboy bevestigt dat ze niet bang is om haar veelzijdigheid te tonen. Dit is natuurlijk niet iets wat we in First Dates hebben kunnen zien, maar het is wel iets wat na afloop van de uitzending op social media flink rondging.
Hoewel we hier niet alles kunnen laten zien, kunnen nieuwsgierigen een kijkje nemen op het Instagram-kanaal van Rob van Buul, waar meer te vinden is over Grytsje’s glamouravonturen.
Liefde vinden op televisie: hoe serieus is het nog?
De vraag blijft: zijn datingshows als First Dates en Lang Leve de Liefde nog een serieuze manier om een partner te vinden, of worden ze steeds vaker gebruikt als springplank naar roem? De statistieken laten zien dat Lang Leve de Liefde meer kans biedt op een serieuze relatie, simpelweg omdat deelnemers elkaar beter leren kennen.
First Dates lijkt daarentegen een podium te zijn geworden voor influencers in de dop, waarbij sommigen slechts een korte spotlight zoeken in plaats van ware liefde. Dit verklaart wellicht ook waarom de slagingskans zo laag ligt; als deelnemers niet echt openstaan voor een serieuze connectie, is het moeilijk om de juiste match te vinden.
Wat kunnen we hieruit concluderen?
Voor iedereen die écht op zoek is naar liefde, lijkt Lang Leve de Liefde een betere optie. De langere tijd samen geeft deelnemers de kans om voorbij de eerste indrukken te kijken en een diepere band op te bouwen. De cijfers spreken dan ook voor zich: 6,6% van de koppels blijft samen.
First Dates daarentegen is meer een gok: als de vonk er niet meteen is, is de kans klein dat er een vervolgafspraak komt. De 0,6% slagingskans zegt genoeg. Bovendien lijkt het programma steeds vaker te worden gebruikt als platform voor zelfpromotie, vooral door kandidaten die influencers willen worden of hun eigen merk willen pushen.
Voor kijkers blijft het natuurlijk genieten van de ongemakkelijke momenten, onverwachte vonken en soms bizarre gesprekken die zich tijdens deze dates afspelen. Of de deelnemers nu écht op zoek zijn naar liefde of gewoon hun vijf minuten roem willen pakken, één ding is zeker: datingshows blijven mateloos populair.
En wie weet? Misschien is er af en toe toch nog een koppel dat wél oprechte liefde vindt te midden van alle marketingtrucs en mediagekte.
Actueel
Irene Schouten deelt schokkend nieuws over de gezondheid van haar zoon: ‘Alsjeblieft, red het kind’
Het leven van Irene Schouten ziet er negen maanden na de geboorte van haar zoon Dirk totaal anders uit dan ze zich ooit had kunnen voorstellen. Waar haar naam jarenlang synoniem stond voor kracht, controle en ongekende sportieve prestaties, wordt haar dagelijks bestaan nu bepaald door zorgen, onzekerheid en kleine stapjes vooruit. De voormalig topschaatsster spreekt daar openhartig over in gesprek met het Algemeen Dagblad – niet als kampioen, maar als moeder die haar weg zoekt in onbekend terrein.
Een droom die anders liep dan verwacht
Toen Irene Schouten begin 2024 bekendmaakte dat ze stopte met topschaatsen, voelde dat voor velen al als het einde van een tijdperk. Ze had vrijwel alles bereikt wat er te bereiken viel: olympisch succes, wereldtitels en een ongekende dominantie op de lange afstanden. Kort daarna volgde het nieuws dat ze in verwachting was van haar eerste kindje. Irene sprak toen over “het echte goud” en straalde van geluk.
Maar de vreugde rondom de komst van haar zoon werd al snel overschaduwd door medische zorgen die niemand had zien aankomen.
Een zeldzame diagnose
Bij zoon Dirk werd een zeldzame genetische mutatie vastgesteld, gecombineerd met epilepsie. Het gaat om een mutatie die pas in 2022 voor het eerst is beschreven en waarvan wereldwijd slechts elf gevallen bekend zijn. Dat maakt de situatie extra complex: er is nauwelijks vergelijkingsmateriaal, geen duidelijke prognose en weinig houvast.
“We weten simpelweg niet wat de toekomst brengt,” zegt Irene eerlijk. “Hoe vaak en hoe lang ik ook zoek, ik word er niet wijzer van.” Zelfs specialisten kunnen weinig concrete antwoorden geven. Een arts in het AMC zei haar letterlijk: “Irene, jij weet net zoveel als ik.” Alles wat online te vinden is, is nieuw, beperkt en vaak theoretisch.
Voor iemand die haar hele carrière gewend was aan meetbare doelen, schema’s en duidelijke resultaten, is dat een enorme omschakeling.
Leven met onzekerheid
De epilepsie van Dirk betekent dat zijn dagen onvoorspelbaar zijn. Sommige momenten lijken rustig, andere brengen spanning en alertheid. Irene vertelt dat haar hoofd voortdurend bezig is met de gezondheid van haar zoon. “Je staat eigenlijk altijd ‘aan’. Je leert leven met het idee dat niets vanzelfsprekend is.”
Afgelopen donderdag ging Dirk naar een medische opvang, waar hij gespecialiseerde zorg krijgt. Dat was een ingrijpende stap, maar ook een noodzakelijke. “Daar krijgt hij de zorg die hij nodig heeft,” zegt Irene. “Ik ben redelijk positief ingesteld en de zorg in Nederland is heel goed. Dus wie weet kan hij nog een aantal stapjes maken.”
Kleine overwinningen, grote betekenis
Irene weet inmiddels dat vergelijken geen zin heeft. Ze kijkt bewust niet naar andere baby’s van negen maanden. In plaats daarvan focust ze zich op de kleine, persoonlijke mijlpalen van haar zoon. “Dirk kan zijn hoofdje nog niet goed optillen,” vertelt ze. “Hij kan nu net op zijn buik rollen en weer terug. Dat maakt mij zó trots.”
Voor buitenstaanders lijken het misschien minimale ontwikkelingen, maar voor Irene en haar gezin zijn het momenten van pure vreugde. “Met elk stapje dat hij maakt, zijn we blij,” zegt ze. “Dat zijn onze overwinningen.”
Een andere kijk op succes
De vrouw die ooit races won met minuten voorsprong, heeft haar definitie van succes volledig moeten herzien. Waar ze vroeger trainde voor goud, draait het nu om comfort, kwaliteit van leven en genieten van wat wél kan.
“Ik besef dat Dirk nooit zal functioneren zoals andere kinderen,” zegt Irene zonder omwegen. “Maar ik hoop dat hij kan genieten. En daar doen we alles aan.” Die zin vat haar nieuwe levenshouding samen: niet vechten tegen wat niet te veranderen is, maar alles geven voor wat mogelijk is.
Moederschap met extra lagen
Het moederschap brengt voor Irene ook oude emoties naar boven. Haar eigen moeder kreeg acht jaar geleden een hersenbloeding, waardoor zij sindsdien afhankelijk is van zorg. “Het is niet meer mijn moeder zoals ze was,” vertelt Irene. “Ze is echt een andere vrouw geworden.”
Dat besef raakt haar nu extra diep. “Mijn zoontje zal nooit weten wat voor leuke oma hij had kunnen hebben,” zegt ze. Ze mist haar moeder vooral op de momenten waarop ze vragen heeft over haar eigen babyperiode. “Hoe was ik als baby? Heb jij dit ook meegemaakt? Of is dit normaal?”
Tegelijkertijd probeert Irene ook hierin het positieve te blijven zien. “Ik ben wel heel blij dat ze Dirk nog kan zien,” zegt ze zacht. “Dat is ook wat waard.”
Van topsport naar topszorg
Het contrast met haar vorige leven is groot. Waar Irene vroeger leefde volgens trainingsschema’s, voedingsplannen en wedstrijdkalenders, draait haar leven nu om medische afspraken, observaties en aanpassingen. Toch merkt ze dat haar topsportmentaliteit haar ook helpt.
“Je leert in de sport omgaan met tegenslagen,” zegt ze. “Alleen is dit natuurlijk van een totaal andere orde.” Discipline, doorzettingsvermogen en focus – eigenschappen die haar olympisch goud brachten – zet ze nu in voor haar gezin.
Hoop, zonder garanties
Wat Irene misschien het moeilijkst vindt, is het ontbreken van perspectief. Er is geen duidelijk pad, geen eindpunt waar naartoe wordt gewerkt. “We weten gewoon niet wat de toekomst biedt,” zegt ze. “Dat blijft het lastigste.”
Toch probeert ze hoop te houden, zonder zichzelf valse beloften te doen. “Ik ben niet naïef, maar ik weiger ook om alleen maar somber te zijn.” Die balans – tussen realisme en hoop – is iets wat ze elke dag opnieuw moet zoeken.
Het echte goud
Toen Irene eerder sprak over haar zwangerschap als “het echte goud”, kon ze nog niet weten hoe zwaar het pad zou worden. Maar die woorden hebben hun betekenis niet verloren – ze zijn alleen verdiept.
Dirk is geen makkelijke weg, geen vanzelfsprekend verhaal. Maar hij is wel haar zoon. En in alles wat Irene vertelt, klinkt liefde, vastberadenheid en een indrukwekkende eerlijkheid.
Haar leven is niet langer gericht op podiumplaatsen of records, maar op iets wat veel kwetsbaarder én waardevoller is: het geluk en welzijn van haar kind, hoe klein de stapjes soms ook zijn.
En misschien is dat, in alle onzekerheid, wel haar grootste kracht.