Actueel
Beroemde vriend Rachel Hazes laat bom barsten over ruzie: ‘Dit is heftig!’ 😨
Rachel Hazes en familieruzie opnieuw in de schijnwerpers tijdens Chinees Nieuwjaar op de Dam
Grote viering in hartje Amsterdam
Afgelopen week stond de Dam in Amsterdam volledig in het teken van het Chinees Nieuwjaar, een kleurrijk evenement dat jaarlijks duizenden bezoekers trekt. De festiviteiten werden groots aangepakt en georganiseerd door horecamagnaat Won Yip, die bekendstaat om zijn ondernemerschap en sterke netwerk in zowel de horeca als de entertainmentwereld. Het evenement combineerde traditionele Chinese gebruiken met hedendaagse thema’s en bood ruimte voor verdieping en maatschappelijke gesprekken.
Een van de verrassende onderwerpen die tijdens dit culturele feest ter sprake kwam, was de aanhoudende familieconflict binnen de familie Hazes. Won Yip, die nauwe banden onderhoudt met Rachel Hazes, sprak zich voor de camera’s uit over de spanningen tussen Rachel en haar kinderen André Hazes en Roxeanne Hazes.
“Elk huisje heeft zijn kruisje”, aldus Won Yip
In een openhartig interview met Shownieuws vertelde Yip over zijn band met Rachel Hazes en de situatie waarin zij zich momenteel bevindt. Volgens hem speelt er achter de schermen meer dan de buitenwereld ziet.
“Ik ben vrij close met Rachel. Elk huisje heeft zijn kruisje, en bij hen is die wat groter,” aldus Yip.
Met deze uitspraak liet hij doorschemeren dat de familie Hazes, ondanks hun publieke status, ook worstelt met persoonlijke en complexe situaties. Hij benadrukte dat de media een flinke rol speelt in het aanwakkeren van het conflict en hoopt op een moment van verzoening tussen moeder en kinderen.
“De media doet er natuurlijk nog een schepje bovenop. Dat is ook een ding dat duidelijk is. Ik hoop echt dat het nog een keer goed komt.”
Relatie met André en Roxeanne is minimaal
Hoewel Yip een nauwe band onderhoudt met Rachel, gaf hij aan nauwelijks contact te hebben met haar kinderen. Zijn afstand tot André en Roxeanne lijkt een bewuste keuze, mogelijk om zich niet in het conflict te mengen.
“Ik heb minimaal contact met hen. Dat loopt dan eenmaal zo. Ik ben natuurlijk 55, ik ben niet 25, dus ja…”
De uitspraak suggereert dat Yip zich op de achtergrond houdt in de ruzie, maar dat zijn loyaliteit bij Rachel ligt. Hij onthield zich verder van commentaar op de standpunten of gedragingen van de kinderen, en koos ervoor om de focus te leggen op zijn band met Rachel en zijn wens dat de familie vrede vindt.
Juridische strijd verdeelt familie verder
De familie Hazes is de afgelopen jaren vaker in het nieuws geweest vanwege interne spanningen. De situatie escaleerde recent toen Rachel Hazes haar zoon André op kerstavond een dagvaarding liet bezorgen. De aanleiding: Rachel eist dat André voortaan de toevoeging ‘junior’ gebruikt in zijn artiestennaam en zich niet langer presenteert als ‘de zoon van André Hazes’ zonder nuance.
Deze juridische stap veroorzaakte veel ophef, niet alleen vanwege de inhoud, maar vooral vanwege de timing. Het versturen van een dagvaarding op kerstavond werd door velen gezien als een emotionele provocatie.
Volgens Evert Santegoeds, hoofdredacteur van Privé en deskundige bij Shownieuws, was de datum van verzending verre van toevallig:
“Ik kan het niet anders zien. Als je dat op dat tijdstip verstuurt en het is niet meer dan een aankondiging van een dagvaarding, dan doe je dat om kerst te verzieken.”
Publieke reacties op juridische actie
De stap van Rachel leidde tot felle reacties op sociale media en in de roddelpers. Veel mensen vonden het pijnlijk en ongepast om op een feestdag als Kerstmis een familielid juridisch aan te pakken. Tegelijkertijd zijn er ook stemmen die Rachel’s kant kiezen en haar beslissing verdedigen als een noodzakelijke juridische maatregel om de naam van haar overleden man te beschermen.
De juridische strijd raakt duidelijk een gevoelige snaar bij het Nederlandse publiek, dat al decennialang meeleeft met het wel en wee van de familie Hazes.
André Hazes verbreekt definitief het contact
In een recent interview liet André Hazes weten dat hij het contact met zijn moeder definitief heeft verbroken. De breuk lijkt onherstelbaar.
“Ik wil haar niet meer in mijn leven,” verklaarde hij zichtbaar geëmotioneerd.
De uitspraak markeert een nieuw dieptepunt in de verhoudingen tussen moeder en zoon. Ondanks de wens van Won Yip voor een verzoening, lijkt André er resoluut in dat hij geen toekomst meer ziet waarin Rachel deel uitmaakt van zijn leven.
Zijn zus Roxeanne Hazes heeft zich in het verleden ook uitgesproken over haar moeilijke relatie met haar moeder, maar zij blijft over het algemeen meer op de achtergrond dan haar broer.
Won Yip blijft hoopvol
Ondanks alle spanningen en negatieve berichtgeving blijft Won Yip vasthouden aan de hoop dat de familie Hazes de weg naar elkaar terugvindt. Zijn vriendschap met Rachel lijkt oprecht en zijn betrokkenheid komt voort uit een wens naar rust en herstel binnen de familie.
“Ik hoop echt dat het nog een keer goed komt,” herhaalde Yip tijdens zijn interview bij het Chinees Nieuwjaar.
Zijn woorden vinden weerklank bij veel mensen die de familie al jaren volgen. De tragiek, liefde, roem en ruzies maken de Hazes-saga tot een haast Shakespeareaans verhaal dat zich in het volle daglicht blijft afspelen.
Chinees Nieuwjaar in Amsterdam: meer dan alleen feest
Het evenement op de Dam was een groot succes. Bezoekers genoten van kleurrijke optochten, traditionele dansen, vuurwerk en culinaire hoogstandjes. Het Chinees Nieuwjaar werd hiermee niet alleen een cultureel spektakel, maar ook een podium voor maatschappelijke onderwerpen en persoonlijke verhalen.
Door de betrokkenheid van bekende Nederlanders zoals Won Yip kreeg het feest bovendien extra media-aandacht. Zijn openhartigheid over de familie Hazes zorgde voor veel reacties en hernieuwde belangstelling voor de familierelaties achter de schermen van het bekende Hazes-imperium.
Conclusie: een publieke familiekwestie met diepe wonden
De situatie binnen de familie Hazes blijft de gemoederen bezighouden. De juridische strijd, het persoonlijke verdriet en de onmogelijke keuzes spelen zich af onder het oog van miljoenen Nederlanders. Dat Rachel Hazes, André Hazes en Roxeanne Hazes elk hun eigen pad bewandelen, maakt de hoop op verzoening niet onmogelijk, maar wel bijzonder onzeker.
Tegelijkertijd toont de betrokkenheid van vrienden zoals Won Yip dat er nog altijd mensen zijn die streven naar verzoening, begrip en herstel. De toekomst zal uitwijzen of de familieleden elkaar weer weten te vinden.
Wil je op de hoogte blijven van de laatste ontwikkelingen rondom Rachel Hazes, André Hazes en andere bekende Nederlanders? Volg dan ons platform voor betrouwbare en actuele entertainmentnieuws, achtergrondverhalen en interviews.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.