Actueel
Beroemde vriend Rachel Hazes laat bom barsten over ruzie: ‘Dit is heftig!’ 😨
Rachel Hazes en familieruzie opnieuw in de schijnwerpers tijdens Chinees Nieuwjaar op de Dam
Grote viering in hartje Amsterdam
Afgelopen week stond de Dam in Amsterdam volledig in het teken van het Chinees Nieuwjaar, een kleurrijk evenement dat jaarlijks duizenden bezoekers trekt. De festiviteiten werden groots aangepakt en georganiseerd door horecamagnaat Won Yip, die bekendstaat om zijn ondernemerschap en sterke netwerk in zowel de horeca als de entertainmentwereld. Het evenement combineerde traditionele Chinese gebruiken met hedendaagse thema’s en bood ruimte voor verdieping en maatschappelijke gesprekken.
Een van de verrassende onderwerpen die tijdens dit culturele feest ter sprake kwam, was de aanhoudende familieconflict binnen de familie Hazes. Won Yip, die nauwe banden onderhoudt met Rachel Hazes, sprak zich voor de camera’s uit over de spanningen tussen Rachel en haar kinderen André Hazes en Roxeanne Hazes.
“Elk huisje heeft zijn kruisje”, aldus Won Yip
In een openhartig interview met Shownieuws vertelde Yip over zijn band met Rachel Hazes en de situatie waarin zij zich momenteel bevindt. Volgens hem speelt er achter de schermen meer dan de buitenwereld ziet.
“Ik ben vrij close met Rachel. Elk huisje heeft zijn kruisje, en bij hen is die wat groter,” aldus Yip.
Met deze uitspraak liet hij doorschemeren dat de familie Hazes, ondanks hun publieke status, ook worstelt met persoonlijke en complexe situaties. Hij benadrukte dat de media een flinke rol speelt in het aanwakkeren van het conflict en hoopt op een moment van verzoening tussen moeder en kinderen.
“De media doet er natuurlijk nog een schepje bovenop. Dat is ook een ding dat duidelijk is. Ik hoop echt dat het nog een keer goed komt.”
Relatie met André en Roxeanne is minimaal
Hoewel Yip een nauwe band onderhoudt met Rachel, gaf hij aan nauwelijks contact te hebben met haar kinderen. Zijn afstand tot André en Roxeanne lijkt een bewuste keuze, mogelijk om zich niet in het conflict te mengen.
“Ik heb minimaal contact met hen. Dat loopt dan eenmaal zo. Ik ben natuurlijk 55, ik ben niet 25, dus ja…”
De uitspraak suggereert dat Yip zich op de achtergrond houdt in de ruzie, maar dat zijn loyaliteit bij Rachel ligt. Hij onthield zich verder van commentaar op de standpunten of gedragingen van de kinderen, en koos ervoor om de focus te leggen op zijn band met Rachel en zijn wens dat de familie vrede vindt.
Juridische strijd verdeelt familie verder
De familie Hazes is de afgelopen jaren vaker in het nieuws geweest vanwege interne spanningen. De situatie escaleerde recent toen Rachel Hazes haar zoon André op kerstavond een dagvaarding liet bezorgen. De aanleiding: Rachel eist dat André voortaan de toevoeging ‘junior’ gebruikt in zijn artiestennaam en zich niet langer presenteert als ‘de zoon van André Hazes’ zonder nuance.
Deze juridische stap veroorzaakte veel ophef, niet alleen vanwege de inhoud, maar vooral vanwege de timing. Het versturen van een dagvaarding op kerstavond werd door velen gezien als een emotionele provocatie.
Volgens Evert Santegoeds, hoofdredacteur van Privé en deskundige bij Shownieuws, was de datum van verzending verre van toevallig:
“Ik kan het niet anders zien. Als je dat op dat tijdstip verstuurt en het is niet meer dan een aankondiging van een dagvaarding, dan doe je dat om kerst te verzieken.”
Publieke reacties op juridische actie
De stap van Rachel leidde tot felle reacties op sociale media en in de roddelpers. Veel mensen vonden het pijnlijk en ongepast om op een feestdag als Kerstmis een familielid juridisch aan te pakken. Tegelijkertijd zijn er ook stemmen die Rachel’s kant kiezen en haar beslissing verdedigen als een noodzakelijke juridische maatregel om de naam van haar overleden man te beschermen.
De juridische strijd raakt duidelijk een gevoelige snaar bij het Nederlandse publiek, dat al decennialang meeleeft met het wel en wee van de familie Hazes.
André Hazes verbreekt definitief het contact
In een recent interview liet André Hazes weten dat hij het contact met zijn moeder definitief heeft verbroken. De breuk lijkt onherstelbaar.
“Ik wil haar niet meer in mijn leven,” verklaarde hij zichtbaar geëmotioneerd.
De uitspraak markeert een nieuw dieptepunt in de verhoudingen tussen moeder en zoon. Ondanks de wens van Won Yip voor een verzoening, lijkt André er resoluut in dat hij geen toekomst meer ziet waarin Rachel deel uitmaakt van zijn leven.
Zijn zus Roxeanne Hazes heeft zich in het verleden ook uitgesproken over haar moeilijke relatie met haar moeder, maar zij blijft over het algemeen meer op de achtergrond dan haar broer.
Won Yip blijft hoopvol
Ondanks alle spanningen en negatieve berichtgeving blijft Won Yip vasthouden aan de hoop dat de familie Hazes de weg naar elkaar terugvindt. Zijn vriendschap met Rachel lijkt oprecht en zijn betrokkenheid komt voort uit een wens naar rust en herstel binnen de familie.
“Ik hoop echt dat het nog een keer goed komt,” herhaalde Yip tijdens zijn interview bij het Chinees Nieuwjaar.
Zijn woorden vinden weerklank bij veel mensen die de familie al jaren volgen. De tragiek, liefde, roem en ruzies maken de Hazes-saga tot een haast Shakespeareaans verhaal dat zich in het volle daglicht blijft afspelen.
Chinees Nieuwjaar in Amsterdam: meer dan alleen feest
Het evenement op de Dam was een groot succes. Bezoekers genoten van kleurrijke optochten, traditionele dansen, vuurwerk en culinaire hoogstandjes. Het Chinees Nieuwjaar werd hiermee niet alleen een cultureel spektakel, maar ook een podium voor maatschappelijke onderwerpen en persoonlijke verhalen.
Door de betrokkenheid van bekende Nederlanders zoals Won Yip kreeg het feest bovendien extra media-aandacht. Zijn openhartigheid over de familie Hazes zorgde voor veel reacties en hernieuwde belangstelling voor de familierelaties achter de schermen van het bekende Hazes-imperium.
Conclusie: een publieke familiekwestie met diepe wonden
De situatie binnen de familie Hazes blijft de gemoederen bezighouden. De juridische strijd, het persoonlijke verdriet en de onmogelijke keuzes spelen zich af onder het oog van miljoenen Nederlanders. Dat Rachel Hazes, André Hazes en Roxeanne Hazes elk hun eigen pad bewandelen, maakt de hoop op verzoening niet onmogelijk, maar wel bijzonder onzeker.
Tegelijkertijd toont de betrokkenheid van vrienden zoals Won Yip dat er nog altijd mensen zijn die streven naar verzoening, begrip en herstel. De toekomst zal uitwijzen of de familieleden elkaar weer weten te vinden.
Wil je op de hoogte blijven van de laatste ontwikkelingen rondom Rachel Hazes, André Hazes en andere bekende Nederlanders? Volg dan ons platform voor betrouwbare en actuele entertainmentnieuws, achtergrondverhalen en interviews.
Actueel
Diep verdriet overspoelt Urk: Mathilde breekt helemaal – ‘Ik kan dit niet nóg eens aan’
Een diepe schok gaat door de gemeenschap van Urk. Mathilde, een vrouw die al jarenlang symbool staat voor veerkracht en doorzettingsvermogen, is opnieuw geconfronteerd met een harde realiteit. De z!ekte die haar als kind jarenlang in zijn greep hield, is teruggekeerd. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een mokerslag. Haar eerste woorden, uitgesproken met zichtbare emotie, zeggen alles: “Daar komt het weer.”
Het is een zin die niet alleen haar eigen angst en verdriet samenvat, maar ook de gevoelens weerspiegelt van iedereen die haar kent. Want Mathilde is niet zomaar iemand. Ze is een bekend en geliefd gezicht binnen Urk, iemand die ondanks een moeilijke start in het leven altijd bleef staan — voor zichzelf, maar ook voor anderen.
Een jeugd die allesbehalve zorgeloos was
Waar veel kinderen onbezorgd opgroeien, kende Mathilde al op jonge leeftijd een bestaan vol onzekerheid. Z!ekenhuisgangen, behandelingen en lange periodes van wachten bepaalden haar dagelijkse leven. De z!ekte liet weinig ruimte voor spontaniteit of plannen maken. Elke dag kon anders lopen dan gehoopt.
Toch herinneren mensen zich vooral haar houding. Ze klaagde weinig, bleef lachen wanneer dat kon en vond manieren om toch lichtpuntjes te zien. Die instelling maakte diepe indruk op haar omgeving. “Ze was altijd degene die anderen moed insprak,” vertelt iemand die haar al sinds haar jeugd kent. “Zelfs toen ze het zelf het zwaarst had.”
Die mentaliteit nam ze mee toen het uiteindelijk beter met haar ging. Stap voor stap bouwde ze een leven op waarin de z!ekte niet langer de hoofdrol speelde. Ze kreeg ruimte om te dromen, plannen te maken en vooruit te kijken. Het voelde als een hoofdstuk dat eindelijk afgesloten was.
Het nieuws dat alles weer op scherp zette
Juist daarom kwam het recente nieuws zo hard aan. Na jaren waarin het stabiel leek, volgde plots de boodschap die niemand wil horen: de z!ekte is terug. Voor Mathilde voelde het alsof de grond onder haar voeten wegzakte. “Ik had zó gehoopt dat dit voorgoed achter me lag,” vertelt ze openhartig. “Je denkt dat je het hebt gehad. Dat je eindelijk verder mag. En dan gebeurt dit.”
Haar woorden zijn rauw en eerlijk. Geen grootse verklaringen, geen maskers. Alleen de pijnlijke realiteit dat ze opnieuw een strijd moet aangaan waarvan ze hoopte dat die tot het verleden behoorde. “Het voelt alsof ik weer vanaf nul moet beginnen,” zegt ze. “Alsof alles opnieuw op tafel ligt.”
Urk leeft massaal mee
In Urk bleef het nieuws niet onopgemerkt. De gemeenschap reageerde met ongeloof, verdriet en vooral betrokkenheid. Familie, vrienden, buren en kennissen staken meteen de koppen bij elkaar. Hoe kunnen we helpen? Wat heeft Mathilde nodig?
Binnen korte tijd verschenen er steunbetuigingen op sociale media. Mensen deelden herinneringen, spraken hun bewondering uit en lieten weten dat ze achter haar staan. “Mathilde is iemand die altijd klaarstaat voor anderen,” schreef iemand. “Nu is het aan ons om er voor háár te zijn.”
Ook praktisch werd er direct actie ondernomen. Er zijn initiatieven gestart om haar en haar gezin te ondersteunen, zowel emotioneel als financieel. Niet omdat ze daarom vroeg, maar omdat de gemeenschap dat vanzelfsprekend vindt. Het past bij Urk: samen dragen wat te zwaar is voor één persoon alleen.
De kracht van saamhorigheid
Voor Mathilde zelf is die steun van onschatbare waarde. Ze geeft toe dat de angst soms overweldigend is, maar dat de reacties haar ook kracht geven. “Je voelt dat je dit niet alleen hoeft te doen,” zegt ze. “Dat maakt een wereld van verschil.”
Ze weet dat er moeilijke momenten zullen komen. Dagen waarop de onzekerheid overheerst, waarop herinneringen aan vroeger terugkomen. Maar ze weet ook dat ze niet alleen staat. “Ik heb dit eerder gedaan,” zegt ze vastberaden. “En ik ga het nu weer doen. Misschien niet zonder tranen, maar zeker niet zonder strijd.”
Die woorden raken veel mensen. Ze tonen geen ontkenning van de zwaarte, maar ook geen overgave. Het is een realistische houding: erkennen hoe moeilijk het is, terwijl je toch besluit om door te gaan.
Een bekend patroon, maar nooit makkelijk
Hoewel Mathilde ervaring heeft met z!ekte en herstel, betekent dat niet dat het deze keer eenvoudiger is. Integendeel. Juist omdat ze weet wat er kan komen, voelt het soms extra zwaar. De herinneringen aan haar jeugd liggen dicht onder de oppervlakte.
“Toch is het anders,” zegt iemand uit haar omgeving. “Ze is ouder, heeft een gezin, verantwoordelijkheden. De impact reikt verder dan alleen haarzelf.” Dat besef maakt de situatie complexer, maar ook de motivatie groter om te blijven vechten.
Hoop als stille motor
Wat opvalt in haar verhaal, is dat hoop niet luid aanwezig is, maar wel constant. Geen grote uitspraken over wonderen, geen valse geruststelling. Gewoon de overtuiging dat doorgaan de enige optie is. Dat elke dag telt, hoe onzeker die ook voelt.
“Ik kijk niet te ver vooruit,” zegt Mathilde. “Ik kijk naar vandaag. En morgen zien we dan wel weer.” Die nuchterheid helpt haar om niet te verdwalen in angstscenario’s, maar zich te richten op wat nu nodig is.
Een verhaal dat verder reikt dan één persoon
Het nieuws rond Mathilde raakt Urk diep, maar het raakt ook iets universeels. Het herinnert mensen eraan hoe kwetsbaar het leven is, hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Tegelijk laat het zien hoeveel kracht er schuilt in verbondenheid.
Voor velen is Mathilde’s verhaal een spiegel. Een herinnering aan het belang van steun, begrip en samenhorigheid. “Dit laat zien waarom gemeenschap zo belangrijk is,” schrijft iemand. “Je hoeft het niet alleen te dragen.”
Samen vooruit, stap voor stap
Terwijl Mathilde zich voorbereidt op een nieuwe, moeilijke periode, staat Urk als één geheel achter haar. Niet met loze woorden, maar met daden, aanwezigheid en betrokkenheid. Ze weet dat de weg zwaar zal zijn, maar ook dat er mensen zijn die met haar meelopen.
Haar verhaal is er een van pijn, maar ook van kracht. Van terugslag, maar niet van opgeven. En misschien is dat precies waarom het zo raakt: omdat het laat zien dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je doorgaat, ondanks die angst.
Urk houdt de adem in, maar blijft staan. Voor Mathilde. Voor elkaar.