Actueel
Belgische man (43): “André Hazes is mijn vader” 😮
Schokkende onthulling: heeft André Hazes sr. nog een zoon?
In de muziekwereld van Nederland is er zelden een moment zonder Hazes-gerelateerd nieuws, maar deze onthulling slaat in als een bom. Het Vlaamse weekblad Dag Allemaal kwam recent met een opmerkelijk verhaal naar buiten: André Hazes sr. zou nog een buitenechtelijke zoon hebben, genaamd Kevin. De 43-jarige man, die zichzelf als technicus omschrijft, beweert dat hij jarenlang in de veronderstelling leefde dat zijn biologische vader een overleden motorrijder was. Pas drie jaar geleden hoorde hij de waarheid van zijn moeder: zijn vader zou niemand minder zijn dan de legendarische volkszanger André Hazes sr.
De openbaring zet niet alleen de geschiedenis van de familie Hazes in een ander daglicht, maar roept ook vragen op over de erfenis van de zanger en de mogelijke impact op de huidige familiebanden. Kevin zelf is naar eigen zeggen niet uit op geld, maar wil vooral antwoorden.
De verborgen geschiedenis van Kevin
Tot voor kort dacht Kevin dat hij geen vader had. Zijn moeder vertelde hem altijd dat zijn biologische vader een motorrijder was die vlak voor zijn geboorte tragisch verongelukte. Dit verhaal werd in zijn familie nooit in twijfel getrokken, totdat zijn moeder drie jaar geleden met een schokkende bekentenis kwam.
“Volgens haar ben ik de zoon van dé André Hazes,” zegt Kevin in het interview met Dag Allemaal. Zijn moeder had hem jarenlang in het ongewisse gelaten, maar besloot uiteindelijk toch open kaart te spelen. Wat volgde was een reeks van onthullingen die Kevin’s kijk op zijn afkomst volledig veranderde.
Zijn familie vond het altijd al vreemd dat er nooit duidelijkheid was over zijn vader. Ze wisten dat hij in Nederland verwekt moest zijn, maar door wie? Dat bleef jarenlang een mysterie. De Vlaamse media kwamen Kevin op het spoor na een tip en gingen op onderzoek uit.
Buitenechtelijke affaire en zwijggeld
Volgens Kevin ontmoette zijn moeder André Hazes sr. in Nederland, waar zij destijds in een café werkte. Ze zouden daar een korte affaire hebben gehad, wat uiteindelijk resulteerde in haar zwangerschap. De zanger, die destijds al getrouwd was met Ellen Wolf, wilde echter niet dat deze affaire publiekelijk bekend werd. Volgens Kevin kreeg zijn moeder omgerekend 1.250 euro aan zwijggeld, een bedrag dat bedoeld was om ervoor te zorgen dat er geen verdere claims of verhalen over het vaderschap naar buiten kwamen.
Op het moment van Kevin’s geboorte was André Hazes sr. nog getrouwd met Ellen Wolf. Samen hadden zij al een zoon, Melvin, die in 1982 werd geboren. Dat betekent dat als de beweringen van Kevin kloppen, hij een halfbroer is van onder andere Melvin, Nathalie, Roxeanne en André Hazes jr.
Geen financiële eisen, alleen erkenning
In het interview benadrukt Kevin dat hij niet uit is op een deel van de erfenis van André Hazes sr. Hij zegt dat hij simpelweg wil weten of het waar is en meer te weten wil komen over zijn vermeende biologische vader.
“Mensen zullen misschien denken dat ik op geld uit ben, maar dat is niet zo. Ik wil gewoon weten waar ik vandaan kom. Als André Hazes mijn vader is, zou ik dat graag bevestigd zien,” aldus Kevin.
Zijn verlangen naar antwoorden is begrijpelijk. Hij heeft veertig jaar in een leugen geleefd en pas recentelijk ontdekt dat zijn afkomst misschien heel anders is dan hij altijd had gedacht.
DNA-test de enige oplossing?
De vraag blijft natuurlijk hoe deze bewering hard gemaakt kan worden. Een DNA-test lijkt de enige manier om de waarheid te achterhalen. Maar de vraag is of de familie Hazes openstaat voor zo’n test. De officiële erfgenamen van André Hazes sr. kunnen Kevin’s claim simpelweg negeren, wat het voor hem lastig maakt om bewijs te verkrijgen.
Een andere optie zou zijn om DNA-materiaal van de zanger op te sporen, bijvoorbeeld via medische dossiers of persoonlijke bezittingen, maar dat is een juridisch en ethisch mijnenveld. In eerdere gevallen waarbij onbekende kinderen hun biologische ouders probeerden te identificeren, werden dergelijke testen vaak bemoeilijkt door privacywetten en het ontbreken van medewerking van de nabestaanden.
Als Kevin serieus is over het achterhalen van de waarheid, zal hij mogelijk moeten rekenen op medewerking van de familie Hazes. Het is echter maar de vraag of André Hazes jr., Roxeanne of Melvin bereid zijn om mee te werken aan een DNA-test.
Reacties van de familie Hazes
Tot nu toe heeft de familie Hazes nog niet gereageerd op de beweringen van Kevin. André Hazes jr. en Roxeanne Hazes hebben zich vaker uitgesproken over familieperikelen en nalatenschap, maar lijken deze keer te zwijgen. Dit kan betekenen dat ze de geruchten simpelweg negeren, maar het kan ook duiden op intern overleg over hoe ze hierop moeten reageren.
Mocht Kevin daadwerkelijk een DNA-test eisen en een juridische procedure starten, dan kan dit een groot effect hebben op de familie Hazes. Niet alleen qua erfgenamen, maar ook qua media-aandacht en reputatie.
Wat als het waar is?
Stel dat een DNA-test Kevin’s beweringen bevestigt, wat betekent dat dan voor de familie Hazes? Er zijn een paar belangrijke gevolgen:
-
Erfenis en rechten
Als Kevin officieel erkend wordt als zoon van André Hazes sr., kan hij mogelijk aanspraak maken op een deel van de nalatenschap. Dit zou kunnen leiden tot juridische complicaties en een herverdeling van het vermogen dat de zanger heeft nagelaten.
-
Familierelaties
Het nieuws zou een flinke impact kunnen hebben op de dynamiek binnen de familie Hazes. Roxeanne en André jr. hebben al een turbulente relatie met hun moeder Rachel, en deze nieuwe onthulling zou de verhoudingen verder kunnen verstoren. -
Publieke opinie
André Hazes sr. blijft een volksheld, maar een bevestiging van een buitenechtelijk kind zou een smet kunnen werpen op zijn imago. Fans van de zanger zullen mogelijk verschillende meningen hebben over deze onthulling.
Conclusie: een verhaal met open eind
Voorlopig blijft de vraag of Kevin echt een zoon van André Hazes sr. is onbeantwoord. Zonder DNA-test blijft het een claim zonder harde bewijzen. Kevin’s verhaal is echter niet zomaar een los gerucht; het is een persoonlijke zoektocht naar de waarheid, die waarschijnlijk nog lang zal blijven spelen in de media.
De komende tijd zal moeten uitwijzen of de familie Hazes hierop reageert en of Kevin de bevestiging krijgt waar hij naar op zoek is. Eén ding is zeker: deze onthulling heeft opnieuw gezorgd voor beroering in de toch al roerige Hazes-familie.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.