Actueel
Bekende Showbizz-expert: Dit schandaal vreet aan De Bauers
De Bauers keren terug met kerstspecial, maar een familiedrama blijft hangen
Aanstaande dinsdag maken De Bauers na 20 jaar hun televisierentree met een kerstspecial. In “Kerst met de Bauers” belooft de familie een nostalgische en warme kijk op hun feestdagen. Maar ondanks de feestelijke sfeer en matching kersttruien, hangt er een schaduw over het Bauer-huishouden: het conflict met Frans’ broer Dorus blijft de familie achtervolgen.
Familiedrama zonder einde
Frans Bauer staat al decennia bekend om zijn opgewekte muziek en imago van de perfecte familieman. Maar achter de schermen lijkt het plaatje minder idyllisch. Het conflict met zijn jongere broer Dorus, ooit een belangrijke spil in Frans’ carrière, lijkt onoplosbaar. Wat begon als een zakelijke breuk, heeft zich ontwikkeld tot een familiedrama waar zelfs Bert van Leeuwen van Het Familiediner geen oplossing voor lijkt te hebben.
Geen plaats onder de mistletoe
In een recent interview met Tros Kompas over de kerstspecial wordt geen woord gerept over Dorus. Zijn naam ontbreekt in alle verhalen en herinneringen die Frans en zijn familie delen, alsof hij simpelweg niet bestaat. Het lijkt erop dat er voor Dorus geen plek is onder de mistletoe of aan de feestelijk gedekte kersttafel.
Familiefeest zonder Dorus
De kerstspecial laat een glimp zien van een hechte familie die samen geniet van tradities. Frans deelt nostalgische herinneringen aan Home Alone-marathons en de geur van gevulde eieren, terwijl moeder Wies straalt te midden van haar kleinkinderen en schoondochters. Alles ademt warmte en saamhorigheid, maar de afwezigheid van Dorus werpt een schaduw over het idyllische plaatje.
Dorus: Van manusje-van-alles naar buitenstaander
Ooit was Dorus een integraal onderdeel van Frans’ succes. Hij was de man achter de schermen: chauffeur, manager van merchandise en steunpilaar bij concerten. Als Frans op het podium stond, stond Dorus in de coulissen. Maar sinds 2022 rommelt het flink tussen de broers. Het conflict kwam naar buiten, en sindsdien is de familieband alleen maar verder verslechterd.
De escalerende ruzie
De breuk tussen Frans en Dorus werd pas echt publiekelijk toen een opname van vijftien minuten opdook via het platform RoddelPraat. Op de tape zou Dorus zijn broer en schoonzus Mariska door het slijk halen. Hij suggereerde onder meer dat Mariska alleen bij Frans blijft vanwege zijn status en uitte geruchten over vermeende affaires. Het waren harde woorden die de relatie tussen de broers verder onder druk zetten.
De gevolgen van de tape
De familie Bauer was geschokt door de uitgelekte tape, en de spanningen liepen verder op. Waar een ruzie met kerst vaak kan worden bijgelegd, lijkt dat in dit geval niet aan de orde. Frans heeft zich niet publiekelijk over de inhoud van de tape uitgelaten, maar insiders melden dat het vertrouwen tussen de broers volledig is verdwenen. Voor Dorus lijkt het gourmetten met kerst voorlopig geen optie meer.
Kerstgedachte of blijvende verwijdering?
De vraag die fans van De Bauers bezighoudt, is of het ooit nog goedkomt tussen Frans en Dorus. Kerst is bij uitstek een moment van verzoening, maar in huize Bauer lijkt de kerstgedachte ver te zoeken. Dorus heeft zich steeds verder teruggetrokken, terwijl Frans en zijn gezin de focus leggen op hun eigen familie-eenheid.
Blijft Dorus de Grinch?
Met de kerstspecial Kerst met de Bauers wil de familie een warme en feestelijke boodschap uitdragen, maar de afwezigheid van Dorus blijft een ongemakkelijke realiteit. Terwijl Frans en zijn gezin stralen in hun matching truien, rijst de vraag of Dorus ooit nog zal aanschuiven aan de Bauer-kersttafel. Of blijft hij de ongenode gast, de Grinch van de familie?
Laat ons weten: Zou jij proberen de breuk te herstellen of de deur gesloten houden? Deel je mening!
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.