Actueel
Bekende Postcodeloterij-winnares (52) overleden
Verdrietig nieuws uit Engeland: Anna-Marie Stevens (52), winnares van de Britse Postcodeloterij, is omgekomen bij een noodlottig verkeersongeluk. Het incident vond plaats in Essex, waar Stevens samen met haar dochter (23) op een stoep liep. Ondanks snelle hulp door de hulpdiensten, kon haar leven niet worden gered, zo melden diverse media, waaronder de Daily Star.
Tragische Botsing in Essex
Het ongeluk gebeurde op donderdagmiddag, toen de bestuurder van een auto de controle over het voertuig verloor. De Suzuki Splash reed van de weg, kwam op de stoep terecht en botste vervolgens op Anna-Marie en haar dochter. Volgens lokale bronnen zou de bestuurster veel te hard hebben gereden en mogelijk onder invloed zijn geweest van alcohol of drugs.
De politie van Essex bevestigt dat beide slachtoffers met spoed naar het ziekenhuis zijn gebracht. “Artsen hebben alles geprobeerd, maar helaas overleed de 52-jarige vrouw aan haar verwondingen,” aldus een woordvoerder. Haar dochter raakte lichtgewond en verkeert inmiddels buiten levensgevaar.
Bestuurder Aangehouden
De 31-jarige bestuurster van het voertuig is direct na het incident gearresteerd. Zij wordt verdacht van gevaarlijk rijgedrag en het rijden onder invloed van verdovende middelen. Ze zit momenteel vast en de politie is een onderzoek gestart naar de exacte toedracht van het ongeluk.
Postcodeloterij Winnares met een Groot Hart
Anna-Marie Stevens was een bekende in haar buurt, vooral door haar recente winst van 13.305 pond (ongeveer 15.400 euro) in de Britse Postcodeloterij. De winst betekende veel voor haar, en een groot deel ervan besteedde ze aan haar geliefde hond. Het dier was ernstig ziek geworden na een wandeling in het park, en Stevens besloot geen kosten te besparen om hem te laten behandelen.
Helaas mocht het niet baten: het hondje overleed enkele dagen later aan leverfalen. Stevens was er kapot van en vermoedde dat haar hond vergiftigd was geraakt tijdens de wandeling.
Reacties van de Gemeenschap
De dood van Stevens heeft diepe indruk gemaakt op haar buurt en de gemeenschap in Essex. Veel mensen herinneren haar als een zorgzame en liefdevolle vrouw die altijd klaarstond voor anderen. “Ze was een fantastische moeder en een dierenvriend met een enorm hart,” vertelt een buurtbewoner. “Het is hartverscheurend dat ze op zo’n manier om het leven is gekomen.”
Sociale media stromen vol met condoleances en berichten van medeleven. Vrienden, familie en buurtgenoten uiten hun verdriet en ongeloof over het tragische verlies.
Politieonderzoek in Volle Gang
De politie van Essex roept getuigen van het ongeval op om zich te melden. Het onderzoek richt zich vooral op de snelheid van de Suzuki Splash en de mogelijke invloed van alcohol of drugs bij de bestuurster. Daarnaast wordt gekeken naar de staat van het voertuig en de wegomstandigheden op het moment van de crash.
Het incident heeft opnieuw de discussie aangewakkerd over verkeersveiligheid in drukke woonwijken en de noodzaak van strengere controles op rijden onder invloed.
Een Leven Vol Liefde en Zorg
Anna-Marie Stevens laat niet alleen een rouwende familie achter, maar ook een erfenis van liefde en zorg. Haar toewijding aan haar gezin en dierenliefde maakten haar geliefd bij velen. Haar recente verlies van haar hond maakte al diepe indruk op haar omgeving, en nu laat haar overlijden een nog grotere leegte achter.
Haar dochter, die het ongeluk gelukkig overleefde, wordt nu door familie en vrienden ondersteund in deze moeilijke tijd.
Herinnering aan Stevens
Het overlijden van Anna-Marie Stevens benadrukt de kwetsbaarheid van het leven en het belang van veiligheid in het verkeer. Haar vrienden en familie zullen haar herinneren als een warme, zorgzame vrouw die altijd klaarstond voor anderen. Haar nalatenschap is een herinnering aan de kracht van liefde en de waarde van het delen van geluk, zelfs in moeilijke tijden.
Rust zacht, Anna-Marie. ❤️
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´
Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.
Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”
Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.
Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.
Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.
Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.
Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.