Actueel
Annemiek van Vleuten wil na gisteren nóóit meer in Vandaag Inside
Annemiek van Vleuten wijst Vandaag Inside af: ‘Niet voor herhaling vatbaar’
De wielerwereld en de talkshowwereld zijn niet altijd een perfecte match, en dat bleek gisteravond maar weer. Nu Roxane Knetemann niet langer aanschuift bij Vandaag Inside, zijn de makers op zoek naar een nieuwe vaste gast voor de wieleranalyses. Gisteravond schoof niemand minder dan voormalig profwielrenster Annemiek van Vleuten aan, maar één ding is duidelijk: dit was een eenmalige samenwerking.
Annemiek bij VI: een ongemakkelijke combinatie?
Annemiek van Vleuten, een van de meest succesvolle wielrensters uit de Nederlandse sportgeschiedenis, gaf voorafgaand aan de uitzending aan dat ze Vandaag Inside nog nooit had gezien. Toch durfde ze het avontuur aan en analyseerde ze – tussen de vele schunnige grappen door – enkele wieleronderwerpen.
Maar hoe beviel het haar? In het naslagrubriekje In De Wandelgangen, dat Wilfred Genee na afloop van de uitzending op de VI-website plaatst, werd haar gevraagd of ze nog eens zou terugkeren. Haar reactie was allesbehalve enthousiast.
Op de vraag hoe ze haar optreden ervaarde, antwoordde ze aarzelend: “Ehhh. Ehhhh. Nou ja, ehhh, het ging.” Een weinig overtuigend antwoord, wat Wilfred ertoe bracht om door te vragen.
Geen spanning, maar ook geen enthousiasme
Wilfred Genee, altijd scherp als interviewer, vroeg haar of ze het spannend vond om in de talkshow te zitten. Van Vleuten ontkende dat direct: “Nee, ik vond het niet spannend.” Maar toen Genee doorvroeg en zei dat het ‘toch prima ging’, antwoordde ze droogjes: “Nou ja, het is een andersoortig programma dan waar ik normaal in zit.”
Wilfred probeerde het luchtig te houden en vroeg: “Vond je het wel grappig?” Annemiek gaf toe dat ze het leuk vond om een keer langs te komen, maar maakte direct duidelijk dat het bij die ene keer zou blijven.
Vandaag Inside wordt afgewezen
In talkshowland is Vandaag Inside een programma dat je óf geweldig vindt, óf totaal niet bij je past. Annemiek lijkt duidelijk in die tweede categorie te vallen. Toen Wilfred haar vroeg of ze terug zou willen komen, was ze resoluut: “Niet voor herhaling vatbaar, nee.”
Genee leek even uit het veld geslagen: “Voel je het zo sterk? Dat is wel eens goed om te horen. Wij analyseren vaak na afloop onze gasten en een heleboel vallen af, maar zo nu en dan mogen ze door. Maar nu vallen wij af.”
Annemiek beaamde dat met een twijfelend “Ehh, ja, misschien wel ja.” Het was op dat moment overduidelijk: Vandaag Inside had een blauwtje gelopen.
Wilfred probeert het te redden, maar Annemiek blijft bij haar standpunt
Wilfred, die erom bekendstaat dat hij graag de touwtjes in handen houdt tijdens interviews, probeerde de situatie nog enigszins te redden: “Zo, dat is wel jammer dat ik nu in m’n eentje sta. De rest had er eigenlijk ook bij moeten zijn. Je vond het eigenlijk niks. Dat is wat je zegt?”
Annemiek, niet iemand die zich makkelijk laat overbluffen, reageerde diplomatiek: “Nee, jawel hoor.” Maar haar lichaamstaal en toon lieten doorschemeren dat ze het prima vond om het hier bij te laten.
Genee speculeerde verder: “Je denkt aan de ene kant: ik hou me een beetje in, hè?” Waarop Annemiek bevestigde: “Ja.”
Het leek alsof ze zich op dat moment realiseerde dat ze zich mogelijk iets te duidelijk had uitgesproken, maar haar mening stond vast.
Niet haar ‘cup of tea’
Aan het einde van het gesprek probeerde Wilfred nogmaals om de situatie luchtig af te sluiten: “Het is niet helemaal jouw cup of tea?”
Annemiek bleef professioneel en gaf toe dat ze haar rol als wieleranalist leuk vond, maar niet zat te wachten op de rest van de talkshow: “Ik vind het leuk dat ik er als analist van het wielrennen zat, maar voor de rest hoef ik me niet te bemoeien met wat jullie bespreken.”
Met andere woorden: ze vond het prima om over wielrennen te praten, maar voelde zich niet thuis tussen de soms groffe humor en de uitgesproken meningen van Genee, Derksen en Van der Gijp.
Een afwijzing voor VI: ongebruikelijk, maar verfrissend eerlijk
Wilfred Genee reageerde quasi-geschokt op de afwijzing. “Ik moet het nog een beetje verwerken dat wij als VI een blauwtje hebben gelopen. Dat is dan wel voor de eerste keer in onze historie dan, dames en heren, dat we gewoon afgewezen worden. Hoe ga ik dat brengen naar die jongens? Die weten het ook nog niet en zijn een beetje van slag natuurlijk, net als ik. René was enorm enthousiast en Johan ook.”
Maar Annemiek, die bekendstaat om haar nuchterheid, bleef onverstoorbaar. “Ja, nou, leuk.”
Wilfred probeerde nog één keer de deur op een kier te houden: “Maar je zegt gewoon dat je niet meer terug wil komen?”
Haar antwoord was resoluut: “Het is toch leuk dat ik een keer ben geweest? Je moet alles een keer meemaken.”
Conclusie: Annemiek blijft bij haar leest
Het optreden van Annemiek van Vleuten bij Vandaag Inside was uniek, maar niet iets wat ze nog eens zou doen. De mix van luchtige wieleranalyses en schunnige humor was niet haar ding, en dat liet ze op een eerlijke, doch beleefde manier weten.
De talkshow blijft een podium waar uitgesproken figuren floreren, maar niet iedereen voelt zich daar thuis. Van Vleuten gaf een zeldzaam kijkje in hoe sommige gasten het programma ervaren en was niet bang om haar mening te geven.
Vandaag Inside zal ongetwijfeld doorgaan met zoeken naar een nieuwe vaste wieleranalist, maar Annemiek van Vleuten zal dat niet zijn. En daar heeft ze geen enkele twijfel over laten bestaan.
Actueel
Asielzoeker duwt meisje (16) voor trein, familie in shock om uitspraak rechtbank
Een Duitse rechtbank heeft geoordeeld dat de 31-jarige Muhammad A. niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden voor de dood van de 16-jarige Liana K. Het Oekraïense meisje kwam vorig jaar om het leven nadat zij op station Friedland in de Duitse deelstaat Nedersaksen voor een naderende goederentrein werd geduwd. Volgens de rechtbank leed A. op dat moment aan paranoïde schizofrenie en was hij daardoor ontoerekeningsvatbaar.
De zaak heeft in Duitsland veel aandacht gekregen. Niet alleen vanwege de jonge leeftijd van het slachtoffer en de omstandigheden waaronder zij overleed, maar ook vanwege de voorgeschiedenis van de verdachte. A. was een afgewezen asielzoeker uit Irak en had Duitsland eerder moeten verlaten.
Liana overleed op station Friedland
Het drama vond plaats op 11 augustus vorig jaar. De 16-jarige Liana K., die als Oekraïense vluchtelinge in Duitsland verbleef, bevond zich op het station van Friedland toen zij voor een naderende goederentrein terechtkwam.
Aanvankelijk was niet duidelijk wat er precies was gebeurd. Er zouden geen directe ooggetuigen zijn geweest en ook waren er volgens de berichtgeving geen camerabeelden waarop het fatale moment te zien was.
Tijdens het onderzoek kwam Muhammad A. echter in beeld. Op de schouder en rug van Liana werd DNA aangetroffen dat aan hem werd gekoppeld. Volgens de rechtbank vormde dat, samen met ander bewijsmateriaal uit het onderzoek, voldoende grond voor de conclusie dat A. het meisje voor de trein had geduwd.
Liana overleefde de aanrijding niet.
Rechtbank verklaart A. ontoerekeningsvatbaar
Hoewel de rechtbank ervan overtuigd is dat Muhammad A. verantwoordelijk was voor het duwen, leidt dat niet tot een reguliere gevangenisstraf.
Deskundigen concludeerden dat de man ten tijde van het incident leed aan paranoïde schizofrenie. Zijn psychische toestand zou dusdanig ernstig zijn geweest dat hij volgens het Duitse strafrecht niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn handelen.
Dat betekent niet dat A. wordt vrijgelaten. De rechtbank heeft bepaald dat hij voor onbepaalde tijd moet worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Tijdens die opname wordt hij behandeld en blijft hij onder toezicht. Zijn situatie zal periodiek opnieuw worden beoordeeld. Daarbij wordt onder meer gekeken naar zijn psychische toestand en het mogelijke gevaar dat hij voor anderen vormt.
A. mocht al sinds 2022 niet in Duitsland blijven
De achtergrond van de 31-jarige verdachte zorgt eveneens voor discussie. Muhammad A. is afkomstig uit Irak en had volgens de berichtgeving al in december 2022 te horen gekregen dat hij niet in Duitsland mocht blijven.
Daarnaast was hij eerder veroordeeld voor een exhibitionistisch delict.
Vanaf maart 2025 zou Duitsland de mogelijkheid hebben gehad om hem naar Litouwen over te brengen. A. was eerder via dat land Europa binnengekomen, waardoor Litouwen volgens de geldende Europese asielregels verantwoordelijk zou zijn geweest voor de behandeling van zijn asielprocedure.
Tot een daadwerkelijke overdracht kwam het echter niet.
Poging tot vreemdelingenbewaring afgewezen
In juli vorig jaar probeerden de Duitse autoriteiten A. in vreemdelingenbewaring te laten plaatsen. Daarmee wilden zij voorkomen dat hij zou verdwijnen voordat zijn overdracht naar Litouwen kon plaatsvinden.
Een rechtbank wees dat verzoek af. Volgens de berichtgeving hadden de autoriteiten onvoldoende aannemelijk gemaakt dat er een concreet risico bestond dat A. zou onderduiken.
Daardoor bleef hij op vrije voeten.
Iets meer dan een maand later vond het fatale incident op station Friedland plaats waarbij Liana om het leven kwam. De gang van zaken rond de mislukte uitzetting heeft daardoor achteraf extra aandacht gekregen.
Dag voor incident verliet hij psychiatrische kliniek
Een ander opvallend onderdeel van de zaak is de psychische toestand van A. in de dagen voorafgaand aan de dood van Liana.
Volgens berichtgeving had de man zichzelf kort daarvoor laten opnemen in een psychiatrische kliniek. Daar zou hij behandeling hebben gekregen vanwege zijn psychische problemen.
Op 10 augustus, één dag voordat Liana overleed, besloot A. de instelling echter weer te verlaten. Dat gebeurde volgens de berichtgeving tegen het advies van de behandelende medici in.
Een dag later bevond hij zich op station Friedland, waar het fatale incident plaatsvond.
Juist die voorgeschiedenis speelt een belangrijke rol in de beoordeling van zijn geestelijke toestand. De rechtbank heeft op basis van psychiatrisch onderzoek uiteindelijk geoordeeld dat hij tijdens het incident niet toerekeningsvatbaar was.
Familie wil veroordeling voor moord
Met de uitspraak is de juridische strijd bovendien nog niet volledig voorbij. Zowel rond het bewijs als rond de juridische gevolgen bestaat discussie.
De verdediging betwist volgens de berichtgeving dat overtuigend bewezen kan worden dat A. het meisje daadwerkelijk heeft geduwd. De advocaten zouden daarom een volledige vrijspraak willen.
De familie van Liana staat daar lijnrecht tegenover. De nabestaanden willen juist dat Muhammad A. in een reguliere strafzaak wordt veroordeeld voor moord en nemen geen genoegen met uitsluitend een plaatsing in een psychiatrische instelling.
Voor hen blijft het verlies van de 16-jarige vanzelfsprekend centraal staan.
Zaak zorgt voor veel discussie
De zaak raakt ondertussen aan meerdere gevoelige onderwerpen in Duitsland. Naast de vraag hoe mensen met ernstige psychiatrische problemen worden behandeld en gevolgd, wordt ook gekeken naar de gang van zaken rond de asielprocedure en de voorgenomen overdracht van A.
Dat een verzoek om vreemdelingenbewaring kort voor het incident werd afgewezen, zal daarbij ongetwijfeld onderwerp van discussie blijven.
Tegelijkertijd maakt het oordeel van de rechtbank duidelijk dat ontoerekeningsvatbaarheid juridisch iets anders is dan de vraag of iemand een daad heeft gepleegd. De rechtbank kan vaststellen dat iemand verantwoordelijk was voor een dodelijk incident, maar tegelijkertijd bepalen dat die persoon vanwege een ernstige psychiatrische aandoening niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden.
Muhammad A. verdwijnt daardoor niet uit beeld. Hij wordt voor onbepaalde tijd psychiatrisch opgenomen en zijn situatie zal regelmatig opnieuw worden beoordeeld.
Voor de nabestaanden van Liana is de zaak daarmee echter nog niet afgesloten. Zij blijven aandringen op een strafrechtelijke veroordeling voor de dood van het 16-jarige meisje.