Actueel
Annemiek van Vleuten wil na gisteren nóóit meer in Vandaag Inside
Annemiek van Vleuten wijst Vandaag Inside af: ‘Niet voor herhaling vatbaar’
De wielerwereld en de talkshowwereld zijn niet altijd een perfecte match, en dat bleek gisteravond maar weer. Nu Roxane Knetemann niet langer aanschuift bij Vandaag Inside, zijn de makers op zoek naar een nieuwe vaste gast voor de wieleranalyses. Gisteravond schoof niemand minder dan voormalig profwielrenster Annemiek van Vleuten aan, maar één ding is duidelijk: dit was een eenmalige samenwerking.
Annemiek bij VI: een ongemakkelijke combinatie?
Annemiek van Vleuten, een van de meest succesvolle wielrensters uit de Nederlandse sportgeschiedenis, gaf voorafgaand aan de uitzending aan dat ze Vandaag Inside nog nooit had gezien. Toch durfde ze het avontuur aan en analyseerde ze – tussen de vele schunnige grappen door – enkele wieleronderwerpen.
Maar hoe beviel het haar? In het naslagrubriekje In De Wandelgangen, dat Wilfred Genee na afloop van de uitzending op de VI-website plaatst, werd haar gevraagd of ze nog eens zou terugkeren. Haar reactie was allesbehalve enthousiast.
Op de vraag hoe ze haar optreden ervaarde, antwoordde ze aarzelend: “Ehhh. Ehhhh. Nou ja, ehhh, het ging.” Een weinig overtuigend antwoord, wat Wilfred ertoe bracht om door te vragen.
Geen spanning, maar ook geen enthousiasme
Wilfred Genee, altijd scherp als interviewer, vroeg haar of ze het spannend vond om in de talkshow te zitten. Van Vleuten ontkende dat direct: “Nee, ik vond het niet spannend.” Maar toen Genee doorvroeg en zei dat het ‘toch prima ging’, antwoordde ze droogjes: “Nou ja, het is een andersoortig programma dan waar ik normaal in zit.”
Wilfred probeerde het luchtig te houden en vroeg: “Vond je het wel grappig?” Annemiek gaf toe dat ze het leuk vond om een keer langs te komen, maar maakte direct duidelijk dat het bij die ene keer zou blijven.
Vandaag Inside wordt afgewezen
In talkshowland is Vandaag Inside een programma dat je óf geweldig vindt, óf totaal niet bij je past. Annemiek lijkt duidelijk in die tweede categorie te vallen. Toen Wilfred haar vroeg of ze terug zou willen komen, was ze resoluut: “Niet voor herhaling vatbaar, nee.”
Genee leek even uit het veld geslagen: “Voel je het zo sterk? Dat is wel eens goed om te horen. Wij analyseren vaak na afloop onze gasten en een heleboel vallen af, maar zo nu en dan mogen ze door. Maar nu vallen wij af.”
Annemiek beaamde dat met een twijfelend “Ehh, ja, misschien wel ja.” Het was op dat moment overduidelijk: Vandaag Inside had een blauwtje gelopen.
Wilfred probeert het te redden, maar Annemiek blijft bij haar standpunt
Wilfred, die erom bekendstaat dat hij graag de touwtjes in handen houdt tijdens interviews, probeerde de situatie nog enigszins te redden: “Zo, dat is wel jammer dat ik nu in m’n eentje sta. De rest had er eigenlijk ook bij moeten zijn. Je vond het eigenlijk niks. Dat is wat je zegt?”
Annemiek, niet iemand die zich makkelijk laat overbluffen, reageerde diplomatiek: “Nee, jawel hoor.” Maar haar lichaamstaal en toon lieten doorschemeren dat ze het prima vond om het hier bij te laten.
Genee speculeerde verder: “Je denkt aan de ene kant: ik hou me een beetje in, hè?” Waarop Annemiek bevestigde: “Ja.”
Het leek alsof ze zich op dat moment realiseerde dat ze zich mogelijk iets te duidelijk had uitgesproken, maar haar mening stond vast.
Niet haar ‘cup of tea’
Aan het einde van het gesprek probeerde Wilfred nogmaals om de situatie luchtig af te sluiten: “Het is niet helemaal jouw cup of tea?”
Annemiek bleef professioneel en gaf toe dat ze haar rol als wieleranalist leuk vond, maar niet zat te wachten op de rest van de talkshow: “Ik vind het leuk dat ik er als analist van het wielrennen zat, maar voor de rest hoef ik me niet te bemoeien met wat jullie bespreken.”
Met andere woorden: ze vond het prima om over wielrennen te praten, maar voelde zich niet thuis tussen de soms groffe humor en de uitgesproken meningen van Genee, Derksen en Van der Gijp.
Een afwijzing voor VI: ongebruikelijk, maar verfrissend eerlijk
Wilfred Genee reageerde quasi-geschokt op de afwijzing. “Ik moet het nog een beetje verwerken dat wij als VI een blauwtje hebben gelopen. Dat is dan wel voor de eerste keer in onze historie dan, dames en heren, dat we gewoon afgewezen worden. Hoe ga ik dat brengen naar die jongens? Die weten het ook nog niet en zijn een beetje van slag natuurlijk, net als ik. René was enorm enthousiast en Johan ook.”
Maar Annemiek, die bekendstaat om haar nuchterheid, bleef onverstoorbaar. “Ja, nou, leuk.”
Wilfred probeerde nog één keer de deur op een kier te houden: “Maar je zegt gewoon dat je niet meer terug wil komen?”
Haar antwoord was resoluut: “Het is toch leuk dat ik een keer ben geweest? Je moet alles een keer meemaken.”
Conclusie: Annemiek blijft bij haar leest
Het optreden van Annemiek van Vleuten bij Vandaag Inside was uniek, maar niet iets wat ze nog eens zou doen. De mix van luchtige wieleranalyses en schunnige humor was niet haar ding, en dat liet ze op een eerlijke, doch beleefde manier weten.
De talkshow blijft een podium waar uitgesproken figuren floreren, maar niet iedereen voelt zich daar thuis. Van Vleuten gaf een zeldzaam kijkje in hoe sommige gasten het programma ervaren en was niet bang om haar mening te geven.
Vandaag Inside zal ongetwijfeld doorgaan met zoeken naar een nieuwe vaste wieleranalist, maar Annemiek van Vleuten zal dat niet zijn. En daar heeft ze geen enkele twijfel over laten bestaan.
Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”
Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.
De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.
Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.
Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.