Actueel
Annemiek van Vleuten wil na gisteren nóóit meer in Vandaag Inside
Annemiek van Vleuten wijst Vandaag Inside af: ‘Niet voor herhaling vatbaar’
De wielerwereld en de talkshowwereld zijn niet altijd een perfecte match, en dat bleek gisteravond maar weer. Nu Roxane Knetemann niet langer aanschuift bij Vandaag Inside, zijn de makers op zoek naar een nieuwe vaste gast voor de wieleranalyses. Gisteravond schoof niemand minder dan voormalig profwielrenster Annemiek van Vleuten aan, maar één ding is duidelijk: dit was een eenmalige samenwerking.
Annemiek bij VI: een ongemakkelijke combinatie?
Annemiek van Vleuten, een van de meest succesvolle wielrensters uit de Nederlandse sportgeschiedenis, gaf voorafgaand aan de uitzending aan dat ze Vandaag Inside nog nooit had gezien. Toch durfde ze het avontuur aan en analyseerde ze – tussen de vele schunnige grappen door – enkele wieleronderwerpen.
Maar hoe beviel het haar? In het naslagrubriekje In De Wandelgangen, dat Wilfred Genee na afloop van de uitzending op de VI-website plaatst, werd haar gevraagd of ze nog eens zou terugkeren. Haar reactie was allesbehalve enthousiast.
Op de vraag hoe ze haar optreden ervaarde, antwoordde ze aarzelend: “Ehhh. Ehhhh. Nou ja, ehhh, het ging.” Een weinig overtuigend antwoord, wat Wilfred ertoe bracht om door te vragen.
Geen spanning, maar ook geen enthousiasme
Wilfred Genee, altijd scherp als interviewer, vroeg haar of ze het spannend vond om in de talkshow te zitten. Van Vleuten ontkende dat direct: “Nee, ik vond het niet spannend.” Maar toen Genee doorvroeg en zei dat het ‘toch prima ging’, antwoordde ze droogjes: “Nou ja, het is een andersoortig programma dan waar ik normaal in zit.”
Wilfred probeerde het luchtig te houden en vroeg: “Vond je het wel grappig?” Annemiek gaf toe dat ze het leuk vond om een keer langs te komen, maar maakte direct duidelijk dat het bij die ene keer zou blijven.
Vandaag Inside wordt afgewezen
In talkshowland is Vandaag Inside een programma dat je óf geweldig vindt, óf totaal niet bij je past. Annemiek lijkt duidelijk in die tweede categorie te vallen. Toen Wilfred haar vroeg of ze terug zou willen komen, was ze resoluut: “Niet voor herhaling vatbaar, nee.”
Genee leek even uit het veld geslagen: “Voel je het zo sterk? Dat is wel eens goed om te horen. Wij analyseren vaak na afloop onze gasten en een heleboel vallen af, maar zo nu en dan mogen ze door. Maar nu vallen wij af.”
Annemiek beaamde dat met een twijfelend “Ehh, ja, misschien wel ja.” Het was op dat moment overduidelijk: Vandaag Inside had een blauwtje gelopen.
Wilfred probeert het te redden, maar Annemiek blijft bij haar standpunt
Wilfred, die erom bekendstaat dat hij graag de touwtjes in handen houdt tijdens interviews, probeerde de situatie nog enigszins te redden: “Zo, dat is wel jammer dat ik nu in m’n eentje sta. De rest had er eigenlijk ook bij moeten zijn. Je vond het eigenlijk niks. Dat is wat je zegt?”
Annemiek, niet iemand die zich makkelijk laat overbluffen, reageerde diplomatiek: “Nee, jawel hoor.” Maar haar lichaamstaal en toon lieten doorschemeren dat ze het prima vond om het hier bij te laten.
Genee speculeerde verder: “Je denkt aan de ene kant: ik hou me een beetje in, hè?” Waarop Annemiek bevestigde: “Ja.”
Het leek alsof ze zich op dat moment realiseerde dat ze zich mogelijk iets te duidelijk had uitgesproken, maar haar mening stond vast.
Niet haar ‘cup of tea’
Aan het einde van het gesprek probeerde Wilfred nogmaals om de situatie luchtig af te sluiten: “Het is niet helemaal jouw cup of tea?”
Annemiek bleef professioneel en gaf toe dat ze haar rol als wieleranalist leuk vond, maar niet zat te wachten op de rest van de talkshow: “Ik vind het leuk dat ik er als analist van het wielrennen zat, maar voor de rest hoef ik me niet te bemoeien met wat jullie bespreken.”
Met andere woorden: ze vond het prima om over wielrennen te praten, maar voelde zich niet thuis tussen de soms groffe humor en de uitgesproken meningen van Genee, Derksen en Van der Gijp.
Een afwijzing voor VI: ongebruikelijk, maar verfrissend eerlijk
Wilfred Genee reageerde quasi-geschokt op de afwijzing. “Ik moet het nog een beetje verwerken dat wij als VI een blauwtje hebben gelopen. Dat is dan wel voor de eerste keer in onze historie dan, dames en heren, dat we gewoon afgewezen worden. Hoe ga ik dat brengen naar die jongens? Die weten het ook nog niet en zijn een beetje van slag natuurlijk, net als ik. René was enorm enthousiast en Johan ook.”
Maar Annemiek, die bekendstaat om haar nuchterheid, bleef onverstoorbaar. “Ja, nou, leuk.”
Wilfred probeerde nog één keer de deur op een kier te houden: “Maar je zegt gewoon dat je niet meer terug wil komen?”
Haar antwoord was resoluut: “Het is toch leuk dat ik een keer ben geweest? Je moet alles een keer meemaken.”
Conclusie: Annemiek blijft bij haar leest
Het optreden van Annemiek van Vleuten bij Vandaag Inside was uniek, maar niet iets wat ze nog eens zou doen. De mix van luchtige wieleranalyses en schunnige humor was niet haar ding, en dat liet ze op een eerlijke, doch beleefde manier weten.
De talkshow blijft een podium waar uitgesproken figuren floreren, maar niet iedereen voelt zich daar thuis. Van Vleuten gaf een zeldzaam kijkje in hoe sommige gasten het programma ervaren en was niet bang om haar mening te geven.
Vandaag Inside zal ongetwijfeld doorgaan met zoeken naar een nieuwe vaste wieleranalist, maar Annemiek van Vleuten zal dat niet zijn. En daar heeft ze geen enkele twijfel over laten bestaan.
Actueel
Sonck neemt drastisch besluit: “Zie ik niet meer zitten”
Voormalig topvoetballer Wesley Sonck heeft weinig ambitie om nog terug te keren als voetbaltrainer. De oud-international van België, die tegenwoordig regelmatig als analist op televisie verschijnt, kijkt met gemengde gevoelens terug op het trainersvak. Volgens Sonck is de druk op coaches tegenwoordig zo groot dat hij geen toekomst meer voor zichzelf ziet langs de zijlijn.
In de podcast Peter & De Zandloper vertelt de voormalig spits openhartig waarom hij bewust voor een andere richting heeft gekozen. Hoewel hij jarenlang actief was als trainer, heeft hij inmiddels vrede met zijn rol als voetbalanalist. De onzekerheid die volgens hem bij het trainersvak hoort, speelt daarbij een belangrijke rol.
Trainers staan voortdurend onder druk
Volgens Sonck is het trainersvak de afgelopen jaren steeds minder aantrekkelijk geworden. Waar clubs vroeger vaker kozen voor een langetermijnvisie, ziet hij tegenwoordig vooral dat resultaten op de korte termijn bepalend zijn.
Hij omschrijft het trainersberoep als een ondankbare functie waarin de druk vrijwel continu aanwezig is.
Tijdens het gesprek vergelijkt hij het trainersvak met een radioprogramma waarvan de luistercijfers tegenvallen.
Volgens Sonck zou bijna niemand vrijwillig beginnen aan een baan waarbij je al na enkele maanden het risico loopt om ontslagen te worden wanneer de resultaten tegenvallen.
Juist dat gebrek aan stabiliteit maakt het vak volgens hem minder aantrekkelijk.
Lange termijn steeds zeldzamer
De voormalige Rode Duivel merkt op dat voetbalclubs steeds minder geduld hebben met hun trainers.
Wanneer resultaten uitblijven, wordt vaak al snel gekozen voor een nieuwe coach in de hoop dat die direct verbetering brengt.
Volgens Sonck is het daardoor lastig geworden om een ploeg stap voor stap op te bouwen of een duidelijke speelstijl over meerdere seizoenen te ontwikkelen.
Hij vindt dat veel trainers nauwelijks nog de tijd krijgen om hun plannen daadwerkelijk uit te voeren voordat er alweer aan hun positie wordt getwijfeld.
Belgische competitie als voorbeeld
Om zijn standpunt kracht bij te zetten verwijst Sonck naar de Belgische Jupiler Pro League.
Volgens hem was Besnik Hasi vorig seizoen de langstzittende trainer in de hoogste Belgische competitie.
Zelfs die periode duurde volgens Sonck minder dan een jaar.
Voor de oud-spits laat dat zien hoe snel clubs tegenwoordig van trainer wisselen.
Hij noemt het illustratief voor de realiteit waarin veel coaches moeten werken.
Grote verschillen met andere competities
Tegelijkertijd benadrukt Sonck dat het niet overal hetzelfde is.
Hij wijst op de situatie in Engeland, waar sommige clubs hun trainer jarenlang het vertrouwen geven.
Als voorbeeld noemt hij Mikel Arteta, die inmiddels al meerdere seizoenen aan het roer staat bij Arsenal.
Volgens Sonck laat dat zien dat continuïteit wel degelijk mogelijk is wanneer een club vasthoudt aan een langetermijnplan.
Hij spreekt zijn bewondering uit voor dergelijke situaties, omdat ze volgens hem steeds zeldzamer worden in het moderne voetbal.
Van spits naar analist
Na zijn actieve loopbaan bleef Sonck jarenlang betrokken bij het voetbal.
Naast verschillende trainersfuncties ontwikkelde hij zich ook tot voetbalanalist, een rol waarin hij regelmatig wedstrijden en actuele voetbalonderwerpen bespreekt.
Juist die functie bevalt hem tegenwoordig beter.
Als analist kan hij zijn ervaring als voormalig profvoetballer inzetten zonder dagelijks onder de enorme druk van het trainersvak te staan.
Dat betekent niet dat hij minder betrokken is bij het voetbal. Integendeel: Sonck volgt de ontwikkelingen nog altijd op de voet en deelt regelmatig zijn visie op tactiek, spelers en trainers.
Toenemende druk op coaches
De opmerkingen van Sonck sluiten aan bij een bredere discussie binnen het internationale voetbal.
In veel competities worden trainers steeds sneller afgerekend op resultaten.
Een reeks mindere wedstrijden kan voldoende zijn om een samenwerking vroegtijdig te beëindigen, zelfs wanneer een coach nog volop bezig is met de opbouw van een nieuw team.
Daardoor wordt het voor trainers steeds moeilijker om een eigen visie rustig te ontwikkelen.
Voor supporters levert een trainerswissel soms nieuwe hoop op, maar volgens veel kenners lost een nieuwe coach lang niet altijd de onderliggende problemen binnen een club op.
Continuïteit als succesfactor
Toch zijn er ook clubs die bewust kiezen voor stabiliteit.
Wanneer een trainer langere tijd de kans krijgt om zijn ideeën door te voeren, ontstaat vaak meer rust binnen de selectie en kan een herkenbare speelstijl worden ontwikkeld.
Sonck noemt dat een belangrijke voorwaarde voor duurzaam succes.
Hij ziet voorbeelden in binnen- en buitenland waarbij clubs juist dankzij vertrouwen in de technische staf sportieve vooruitgang boeken.
Volgens hem zou meer geduld uiteindelijk zowel trainers als clubs ten goede kunnen komen.
Geen terugkeer op de bank
Met zijn uitspraken lijkt Sonck de deur naar een nieuwe trainersfunctie voorlopig gesloten te houden.
Hoewel hij het voetbal nog altijd een warm hart toedraagt, voelt hij weinig behoefte om opnieuw onderdeel te worden van de onzekere wereld van het trainersvak.
Zijn huidige werkzaamheden als analist geven hem de mogelijkheid om dicht bij het voetbal te blijven, zonder de dagelijkse druk van wedstrijden, resultaten en mogelijke ontslagen.
Daarmee kiest de voormalig international bewust voor meer stabiliteit in zijn carrière. Zijn opmerkingen laten zien hoe kritisch hij kijkt naar de huidige ontwikkelingen binnen het trainersvak, waarin volgens hem steeds minder ruimte is voor een langetermijnvisie en steeds meer nadruk ligt op directe prestaties. Voor Sonck is dat een belangrijke reden om voorlopig niet meer terug te keren als hoofdtrainer langs de lijn.