Actueel
André Hazes betreurt de naam van zijn zoontje: ´Had ik nooit mogen doen!´
André Hazes heeft een opvallende uitspraak gedaan in de podcast Real Talk. Hij deelt dat hij spijt heeft van de naamkeuze voor zijn zoon. Bij de geboorte van zijn zoon koos hij ervoor om hem te vernoemen naar zichzelf en zijn vader. Nu blikt hij terug op deze keuze met gemengde gevoelens.
Een naam als cadeau én vloek
“De naam André Hazes is het grootste cadeau dat ik ooit heb gekregen, maar het is ook een vloek,” vertelt André openhartig. Volgens hem brengt de naam een grote druk en hoge verwachtingen met zich mee. Dit geldt niet alleen voor hem, maar ook voor zijn zoon.
Schuldgevoelens over de naamkeuze
André geeft toe dat hij zich schuldig voelt over de druk die hij zijn zoon mogelijk heeft meegegeven. “Mijn zoon zal moeten omgaan met een vader én een bekende opa. Dat maakt de last op zijn schouders nog zwaarder,” zegt hij. Hij vraagt zich af of hij zijn zoon hiermee onbedoeld heeft benadeeld.
De trots achter de naam
Hoewel André spijt uit, geeft hij ook aan dat de keuze uit trots is gemaakt. “Het is een eerbetoon aan mijn vader en aan onze familie,” legt hij uit. Toch beseft hij nu dat trots alleen niet genoeg reden is om zo’n grote verantwoordelijkheid door te geven.
De verwachting van traditie
De zanger maakt zich zorgen over wat er gebeurt als zijn zoon in zijn voetsporen wil treden. “Dezelfde naam zorgt voor vergelijkingen en verwachtingen die bijna niet te overtreffen zijn,” vertelt André. Hij hoopt dat zijn zoon zich vrij voelt om zijn eigen keuzes te maken.
De druk van een bekende naam
André vergelijkt zijn situatie met die van zijn vader. “Ik had al moeite om mezelf los te maken van mijn vader. Voor mijn zoon wordt het nog lastiger, want hij heeft met twee generaties te maken.” Dit zet hem aan het denken over de lange termijnimpact van zijn beslissing.
Openheid over innerlijke strijd
Door deze gevoelens te delen, laat André zijn kwetsbare kant zien. Hij benadrukt dat het belangrijk is om na te denken over de gevolgen van naamkeuzes, vooral binnen bekende families. Zijn verhaal biedt een inkijkje in de keerzijde van bekendheid.
Een boodschap aan anderen
Met zijn woorden hoopt André dat anderen in soortgelijke situaties bewustere keuzes maken. “Ik wil dat mijn zoon trots kan zijn op wie hij is, zonder dat de naam hem belemmert,” zegt hij. Deze boodschap raakt een gevoelige snaar bij zijn luisteraars.
Erkenning van emoties
André’s bekentenis wordt door velen gezien als een moedige stap. Hij toont niet alleen trots, maar ook spijt en zelfreflectie. Dit maakt zijn verhaal menselijk en herkenbaar voor een breder publiek.
Actueel
Bart De Wever schrikt als hij foto van zijn zoon ziet
Het leven van Bart De Wever staat al jaren in het teken van politiek, verantwoordelijkheid en een agenda die zelden leeg is. Als premier van België betekent dat voortdurend schakelen tussen vergaderingen, internationale contacten en binnenlandse dossiers. Toch blijft er, net als bij elke ouder, altijd ruimte voor zorgen die niets met politiek te maken hebben. Dat bleek onlangs toen De Wever een foto van zijn zoon onder ogen kreeg die hem even deed slikken.
Een druk leven tussen politiek en gezin
Het combineren van een toppositie in de politiek met een gezinsleven is zelden eenvoudig. Voor De Wever geldt dat misschien nog wel sterker dan voor velen. Zijn werk brengt lange dagen, onverwachte verplichtingen en veel publieke aandacht met zich mee. Momenten met het gezin zijn daardoor schaars en worden vaak bewust ingepland.
In interviews heeft hij vaker aangegeven dat hij probeert die balans zo goed mogelijk te bewaren. Ondanks de drukte blijft hij in de eerste plaats ook vader, iemand die net als andere ouders bezorgd kan zijn over wat zijn kinderen doen wanneer hij er niet bij is. Juist die herkenbaarheid maakt dit soort momenten menselijker dan het politieke beeld dat mensen meestal van hem zien.
Een foto die even doet schrikken
De aanleiding voor zijn reactie was een foto die hij zelf op sociale media deelde. Op het beeld is te zien hoe zijn zoon tijdens een skivakantie met zijn latten door de lucht zweeft na een sprong. Voor veel mensen is het een typische vakantiefoto: actie, plezier en een flinke dosis lef. Voor een vader voelt dat soms anders.
De Wever gaf toe dat hij even schrok toen hij de foto zag. Niet omdat er iets misging, maar omdat het precies het soort moment was waarvoor hij zijn zoon nog had gewaarschuwd. Zoals veel ouders had hij vooraf benadrukt dat voorzichtigheid belangrijk is en dat je je niet altijd moet laten meeslepen door vrienden of groepsdruk.
“Je zegt natuurlijk dat ze moeten opletten,” liet hij weten. “En dan krijg je twee dagen later zo’n foto doorgestuurd.” Het is een situatie die veel ouders zullen herkennen: het besef dat kinderen hun eigen grenzen opzoeken, ook als je ze liever iets rustiger ziet doen.
Jong zijn en grenzen verkennen
Skiën is voor veel jongeren een moment waarop vrijheid en avontuur samenkomen. Nieuwe pistes, vrienden om je heen en de drang om iets stoers te laten zien horen daar vaak bij. Voor ouders kan dat spannend zijn, zeker wanneer beelden daarvan via sociale media binnenkomen.
Volgens De Wever was het vooral de verrassing die hem raakte. Hij had zijn zoon immers nog aangespoord om het rustig aan te doen. Tegelijkertijd erkende hij dat het ook hoort bij opgroeien. Jongeren willen ontdekken, risico’s nemen en plezier maken, iets wat moeilijk volledig te sturen is — zelfs voor een premier.
Humor en relativering
Hoewel de eerste reactie er een van schrik was, klonk er ook duidelijk humor in zijn verhaal door. De foto liet immers vooral zien dat zijn zoon zich amuseerde en genoot van zijn vakantie. Uiteindelijk overheerst bij veel ouders het besef dat zulke momenten onderdeel zijn van het groter worden.
De Wever lijkt dat ook zo te zien. De foto werd niet verwijderd, maar juist gedeeld, alsof hij wilde laten zien dat achter de politieke functie ook gewoon een vader schuilgaat die soms verrast wordt door de avonturen van zijn kinderen.
Het menselijke gezicht van een politicus
In de politiek draait het vaak om dossiers, cijfers en besluiten. Persoonlijke momenten zoals deze laten een andere kant zien. Ze herinneren eraan dat publieke figuren buiten hun werk dezelfde ervaringen hebben als anderen: zorgen om hun kinderen, kleine schrikmomenten en daarna weer relativering.
Dat menselijke aspect zorgt er vaak voor dat mensen zich makkelijker kunnen herkennen in iemand die normaal vooral in een formele rol zichtbaar is. Het verhaal over de skilatten zegt uiteindelijk minder over politiek en meer over ouderschap — een universeel thema dat iedereen begrijpt.
Een vaderlijke reactie
De reactie van De Wever werd online vooral met begrip ontvangen. Veel ouders reageerden dat ze hetzelfde zouden voelen als ze zo’n foto kregen toegestuurd. Eerst de schrik, daarna de glimlach. Want zolang alles goed afloopt, blijft vooral het plezier van het moment hangen.
Het laat zien dat zelfs in een leven vol verantwoordelijkheden ruimte blijft voor gewone, herkenbare situaties. Een foto, een sprong in de sneeuw en een vader die zich even zorgen maakt — het zijn kleine momenten die het grote politieke leven ineens dichtbij brengen.
Genieten blijft centraal staan
Uiteindelijk gaf De Wever ook aan dat hij vooral blij is dat zijn zoon het naar zijn zin heeft. Vakanties zijn er immers om te ontspannen en herinneringen te maken. Dat daarbij soms grenzen worden opgezocht, hoort bij jong zijn.
Voor de premier was het dus vooral een reminder dat je als ouder niet alles in de hand hebt. Kinderen groeien op, maken hun eigen keuzes en beleven hun eigen avonturen. En soms betekent dat dat je als vader even schrikt van een foto — om daarna toch trots te zijn dat ze hun eigen weg durven te gaan.
Zo werd een simpele vakantiefoto onverwacht een klein inkijkje in het privéleven van een van de bekendste politici van België. Niet als premier, maar als vader die, net als velen, leert dat loslaten soms net zo belangrijk is als beschermen.