Connect with us

Actueel

André Hazes betreurt de naam van zijn zoontje: ´Had ik nooit mogen doen!´

Published

on

André Hazes heeft een opvallende uitspraak gedaan in de podcast Real Talk. Hij deelt dat hij spijt heeft van de naamkeuze voor zijn zoon. Bij de geboorte van zijn zoon koos hij ervoor om hem te vernoemen naar zichzelf en zijn vader. Nu blikt hij terug op deze keuze met gemengde gevoelens.

Een naam als cadeau én vloek

“De naam André Hazes is het grootste cadeau dat ik ooit heb gekregen, maar het is ook een vloek,” vertelt André openhartig. Volgens hem brengt de naam een grote druk en hoge verwachtingen met zich mee. Dit geldt niet alleen voor hem, maar ook voor zijn zoon.

Schuldgevoelens over de naamkeuze

André geeft toe dat hij zich schuldig voelt over de druk die hij zijn zoon mogelijk heeft meegegeven. “Mijn zoon zal moeten omgaan met een vader én een bekende opa. Dat maakt de last op zijn schouders nog zwaarder,” zegt hij. Hij vraagt zich af of hij zijn zoon hiermee onbedoeld heeft benadeeld.

De trots achter de naam

Hoewel André spijt uit, geeft hij ook aan dat de keuze uit trots is gemaakt. “Het is een eerbetoon aan mijn vader en aan onze familie,” legt hij uit. Toch beseft hij nu dat trots alleen niet genoeg reden is om zo’n grote verantwoordelijkheid door te geven.

De verwachting van traditie

De zanger maakt zich zorgen over wat er gebeurt als zijn zoon in zijn voetsporen wil treden. “Dezelfde naam zorgt voor vergelijkingen en verwachtingen die bijna niet te overtreffen zijn,” vertelt André. Hij hoopt dat zijn zoon zich vrij voelt om zijn eigen keuzes te maken.

De druk van een bekende naam

André vergelijkt zijn situatie met die van zijn vader. “Ik had al moeite om mezelf los te maken van mijn vader. Voor mijn zoon wordt het nog lastiger, want hij heeft met twee generaties te maken.” Dit zet hem aan het denken over de lange termijnimpact van zijn beslissing.

Openheid over innerlijke strijd

Door deze gevoelens te delen, laat André zijn kwetsbare kant zien. Hij benadrukt dat het belangrijk is om na te denken over de gevolgen van naamkeuzes, vooral binnen bekende families. Zijn verhaal biedt een inkijkje in de keerzijde van bekendheid.

Een boodschap aan anderen

Met zijn woorden hoopt André dat anderen in soortgelijke situaties bewustere keuzes maken. “Ik wil dat mijn zoon trots kan zijn op wie hij is, zonder dat de naam hem belemmert,” zegt hij. Deze boodschap raakt een gevoelige snaar bij zijn luisteraars.

Erkenning van emoties

André’s bekentenis wordt door velen gezien als een moedige stap. Hij toont niet alleen trots, maar ook spijt en zelfreflectie. Dit maakt zijn verhaal menselijk en herkenbaar voor een breder publiek.

Actueel

Van ‘De Planckaerts’ tot ‘Château Planckaert’: waarom de familie blijft scoren

Published

on

Weinig Vlaamse families hebben zo’n blijvende indruk gemaakt op televisie als de familie Planckaert. Wat ruim twintig jaar geleden begon als een realityprogramma op VTM, groeide uit tot een van de bekendste televisieformats van Vlaanderen. Ook vandaag blijven Eddy, Christa, Francesco, Stephanie en de rest van de familie miljoenen kijkers aanspreken.

Met ‘Château Planckaert’ is de familie inmiddels al jaren opnieuw te zien op de VRT. Terwijl de opnames en uitzendingen van het achtste seizoen volop lopen, blijft één vraag terugkomen: waarom blijft de familie Planckaert na al die jaren zo geliefd?

Voormalig regisseur Jeroen Denaeghel, die aan de basis stond van de eerste realityreeks, denkt het antwoord te kennen.

Van realitypioniers tot televisiefenomeen

Het televisieavontuur van de familie begon in 2003 met ‘De Planckaerts’ op VTM. In die tijd was realitytelevisie nog relatief nieuw in Vlaanderen en kregen kijkers een unieke inkijk in het dagelijkse leven van de bekende wielerfamilie.

Het programma groeide al snel uit tot een groot succes. Gedurende twaalf seizoenen volgden kijkers het gezin tijdens gewone én bijzondere momenten. In 2009 viel het doek voor de reeks, waarna de familie jarenlang uit de schijnwerpers verdween.

Pas in 2020 keerde de familie terug op televisie, dit keer met ‘Château Planckaert’. Daarin volgen kijkers hoe de familie een vervallen Frans kasteel stap voor stap ombouwt tot een nieuw familieproject. De combinatie van renovaties, familieleven en humor bleek opnieuw een schot in de roos.

“Ze zijn nooit naast hun schoenen gaan lopen”

Volgens voormalig regisseur Jeroen Denaeghel ligt de kracht van de familie vooral in hun authenticiteit.

In een interview met Het Laatste Nieuws vertelt hij dat de Planckaerts zich nooit anders zijn gaan gedragen door hun bekendheid.

“De Planckaerts hebben geen greintje aan populariteit ingeboet, en dat komt omdat ze nooit naast hun schoenen zijn gaan lopen,” zegt hij.

Volgens Denaeghel zien de familieleden televisie vooral als iets leuks om te doen, maar voelen ze weinig behoefte om voortdurend als bekende Vlamingen in de belangstelling te staan.

“Tv maken vinden ze leuk, maar de BV uithangen en paraderen op rode lopers zeggen hen helemaal niets.”

Jarenlang bewust uit de media

Wat volgens Denaeghel eveneens opvalt, is dat de familie nooit koste wat kost in de publiciteit wilde blijven.

Na het einde van ‘De Planckaerts’ verdwenen ze jarenlang vrijwel volledig uit de media. Anders dan veel andere bekende families zochten ze geen nieuwe televisieprojecten of interviews om in beeld te blijven.

“Meer dan tien jaar hebben ze niets in de media gedaan en daar waren ze absoluut niet rouwig om,” vertelt de voormalig regisseur.

Juist die terughoudendheid zou volgens hem hebben bijgedragen aan hun geloofwaardigheid.

Familie staat altijd centraal

Een andere belangrijke succesfactor is volgens Denaeghel de sterke onderlinge band binnen de familie.

Die verbondenheid vormt al sinds de eerste afleveringen de rode draad in de programma’s. Kijkers zien hoe verschillende generaties samenwerken, elkaar ondersteunen en moeilijke momenten samen verwerken.

Volgens Denaeghel is die hechte familiecultuur altijd zichtbaar gebleven.

“Diep vanbinnen zie je vandaag nog altijd die zigeunermentaliteit. Ze willen niet in de pas lopen, maar blijven wel een ontzettend hechte familie.”

Ook in ‘Château Planckaert’ draait het niet alleen om de renovatie van het Franse kasteel, maar vooral om de manier waarop de familie samen uitdagingen aangaat.

Francesco kijkt met dankbaarheid terug

Ook Francesco Planckaert beseft hoeveel de eerste realityreeks voor de familie heeft betekend.

Hij kijkt met veel warmte terug op de jaren waarin de camera’s vrijwel dagelijks aanwezig waren.

Volgens Francesco heeft het programma zelfs een bijzondere meerwaarde gekregen voor zijn eigen gezin.

“Ik hoef aan mijn kinderen niet uit te leggen hoe ik vroeger was. Ze kunnen het gewoon op televisie zien.”

Hij heeft dan ook nooit spijt gehad van de beslissing om het familieleven met Vlaanderen te delen.

Kijkers groeiden met de familie mee

Door de jaren heen zagen kijkers de familie veranderen.

Kinderen werden volwassen, relaties evolueerden, kleinkinderen werden geboren en nieuwe generaties namen steeds vaker een prominente plaats in binnen de programma’s.

Juist die natuurlijke ontwikkeling zorgt ervoor dat veel kijkers zich nog altijd verbonden voelen met de familie.

Voor velen voelt het alsof ze de Planckaerts al jarenlang persoonlijk kennen.

Een uitzondering binnen realitytelevisie

Realityprogramma’s verschijnen en verdwijnen tegenwoordig in hoog tempo, maar slechts weinig families slagen erin om meer dan twintig jaar relevant te blijven.

Volgens kenners komt dat doordat de Planckaerts nooit de indruk proberen te wekken dat alles perfect verloopt.

Ze tonen zowel de mooie als de moeilijke momenten. Discussies, tegenslagen, humor, emoties en successen krijgen allemaal een plaats in hun verhaal.

Daardoor blijft de familie herkenbaar voor een breed publiek.

Hun populariteit lijkt dan ook niet alleen te draaien om televisie, maar vooral om de echtheid waarmee ze hun leven delen. En precies die combinatie zorgt ervoor dat de Planckaerts, meer dan twintig jaar na hun televisiedebuut, nog altijd tot de populairste families van Vlaanderen behoren.

Continue Reading