Actueel
André Hazes betreurt de naam van zijn zoontje: ´Had ik nooit mogen doen!´
André Hazes heeft een opvallende uitspraak gedaan in de podcast Real Talk. Hij deelt dat hij spijt heeft van de naamkeuze voor zijn zoon. Bij de geboorte van zijn zoon koos hij ervoor om hem te vernoemen naar zichzelf en zijn vader. Nu blikt hij terug op deze keuze met gemengde gevoelens.
Een naam als cadeau én vloek
“De naam André Hazes is het grootste cadeau dat ik ooit heb gekregen, maar het is ook een vloek,” vertelt André openhartig. Volgens hem brengt de naam een grote druk en hoge verwachtingen met zich mee. Dit geldt niet alleen voor hem, maar ook voor zijn zoon.
Schuldgevoelens over de naamkeuze
André geeft toe dat hij zich schuldig voelt over de druk die hij zijn zoon mogelijk heeft meegegeven. “Mijn zoon zal moeten omgaan met een vader én een bekende opa. Dat maakt de last op zijn schouders nog zwaarder,” zegt hij. Hij vraagt zich af of hij zijn zoon hiermee onbedoeld heeft benadeeld.
De trots achter de naam
Hoewel André spijt uit, geeft hij ook aan dat de keuze uit trots is gemaakt. “Het is een eerbetoon aan mijn vader en aan onze familie,” legt hij uit. Toch beseft hij nu dat trots alleen niet genoeg reden is om zo’n grote verantwoordelijkheid door te geven.
De verwachting van traditie
De zanger maakt zich zorgen over wat er gebeurt als zijn zoon in zijn voetsporen wil treden. “Dezelfde naam zorgt voor vergelijkingen en verwachtingen die bijna niet te overtreffen zijn,” vertelt André. Hij hoopt dat zijn zoon zich vrij voelt om zijn eigen keuzes te maken.
De druk van een bekende naam
André vergelijkt zijn situatie met die van zijn vader. “Ik had al moeite om mezelf los te maken van mijn vader. Voor mijn zoon wordt het nog lastiger, want hij heeft met twee generaties te maken.” Dit zet hem aan het denken over de lange termijnimpact van zijn beslissing.
Openheid over innerlijke strijd
Door deze gevoelens te delen, laat André zijn kwetsbare kant zien. Hij benadrukt dat het belangrijk is om na te denken over de gevolgen van naamkeuzes, vooral binnen bekende families. Zijn verhaal biedt een inkijkje in de keerzijde van bekendheid.
Een boodschap aan anderen
Met zijn woorden hoopt André dat anderen in soortgelijke situaties bewustere keuzes maken. “Ik wil dat mijn zoon trots kan zijn op wie hij is, zonder dat de naam hem belemmert,” zegt hij. Deze boodschap raakt een gevoelige snaar bij zijn luisteraars.
Erkenning van emoties
André’s bekentenis wordt door velen gezien als een moedige stap. Hij toont niet alleen trots, maar ook spijt en zelfreflectie. Dit maakt zijn verhaal menselijk en herkenbaar voor een breder publiek.
Actueel
Eerste kind onder de 12 jaar overlijdt door euthanasie nadat Nederland de wet op hulp bij zelfdoding versoepelt
Voor het eerst sinds de uitbreiding van de Nederlandse euthanasieregeling is een kind jonger dan 12 jaar overleden na medische levensbeëindiging. Dat bevestigde minister van Volksgezondheid Sophie Hermans tijdens de presentatie van het jaarverslag over late zwangerschapsafbrekingen en levensbeëindiging bij ernstig zieke kinderen.
Het gaat om het eerste geregistreerde geval sinds de regeling in 2024 werd uitgebreid voor kinderen tussen de 1 en 12 jaar die uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Over de identiteit, leeftijd of medische aandoening van het kind zijn geen verdere details bekendgemaakt.
Eerste toepassing van de nieuwe regeling
Met de wetswijziging die vorig jaar van kracht werd, kwam er een regeling voor een zeer kleine groep ernstig zieke kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vielen.
De regeling is bedoeld voor situaties waarin een kind terminaal ziek is, ondraaglijk en uitzichtloos lijdt en er volgens artsen geen mogelijkheid meer bestaat om het lijden te verlichten. Ook palliatieve zorg mag in zo’n situatie geen oplossing meer bieden.
Volgens minister Hermans is de regeling inmiddels één keer toegepast.
Strenge voorwaarden
De Nederlandse overheid stelt strikte voorwaarden aan het toepassen van levensbeëindiging bij jonge kinderen.
Een arts mag alleen overgaan tot deze stap wanneer zorgvuldig is vastgesteld dat:
- sprake is van uitzichtloos en ondraaglijk lijden;
- genezing niet meer mogelijk is;
- er geen redelijke alternatieven zijn om het lijden te verlichten;
- beide ouders instemmen met het besluit;
- en, als dat mogelijk is, ook het kind zelf wordt betrokken bij de besluitvorming.
Het gaat nadrukkelijk om uitzonderlijke situaties waarin alle andere behandel- en zorgmogelijkheden zijn uitgeput.
Onafhankelijke beoordeling
Na iedere toepassing wordt de procedure uitgebreid beoordeeld door een onafhankelijke toetsingscommissie.
Deze commissie bestaat uit meerdere deskundigen, waaronder artsen, een jurist en een ethicus. Zij onderzoeken of de behandelend arts zorgvuldig heeft gehandeld en of aan alle wettelijke voorwaarden is voldaan.
De bevindingen worden vervolgens doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie, dat beoordeelt of de wettelijke regels correct zijn nageleefd.
Zeer uitzonderlijke gevallen
Bij de invoering van de regeling benadrukte het kabinet al dat het naar verwachting om slechts enkele gevallen per jaar zou gaan.
De regeling is specifiek bedoeld voor een zeer kleine groep kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vallen, maar wel te maken hebben met ondraaglijk en uitzichtloos lijden waarvoor geen medische oplossing meer bestaat.
Het gemelde geval is de eerste keer dat de regeling daadwerkelijk is toegepast sinds de invoering ervan in 2024.
Gevoelig maatschappelijk onderwerp
De uitbreiding van de regeling leidde destijds tot veel maatschappelijke en ethische discussie. Voorstanders wezen erop dat de regeling bedoeld is om een zeer beperkte groep kinderen in een uitzonderlijke medische situatie een menswaardig einde te bieden wanneer geen enkele behandeling nog verlichting kan geven.
Tegenstanders uitten juist zorgen over de ethische en juridische gevolgen van de uitbreiding.
Door de strenge voorwaarden en de verplichte onafhankelijke toetsing benadrukt de overheid dat iedere aanvraag afzonderlijk en uiterst zorgvuldig wordt beoordeeld.
Met de bekendmaking van het eerste geregistreerde geval is duidelijk geworden dat de regeling inmiddels daadwerkelijk in de praktijk is toegepast.