Connect with us

Actueel

Wat Bart Kaëll zegt, raakt diep: “Mijn hart breekt”

Published

on

Bart Kaëll deelt eerlijke boodschap over de samenleving: “Verdraagzaamheid begint bij kleine dingen”

Zanger Bart Kaëll staat bekend om zijn vrolijke uitstraling en optimistische karakter, maar in een recent interview met Primo laat hij zich van een meer beschouwende kant zien. In een openhartig gesprek deelt hij zijn zorgen over hoe de samenleving is veranderd en hoe hij de sfeer in het dagelijkse leven ervaart.

Volgens Bart lijkt er vandaag minder verdraagzaamheid te zijn dan vroeger. Mensen zijn sneller geraakt, reageren feller, en lijken minder ruimte te hebben voor nuance of begrip.

“Ik merk dat de maatschappij vandaag soms wat verzuurd is,” zegt hij. “Mensen zijn sneller op hun tenen getrapt. Je voelt dat overal — in het verkeer, op sociale media, zelfs in gesprekken met vrienden of kennissen.”


“Tijdens corona dacht ik dat mensen zachter zouden worden”

De zanger kijkt met gemengde gevoelens terug op de coronaperiode. In eerste instantie dacht hij dat de crisis mensen dichter bij elkaar zou brengen.

“Tijdens corona dacht ik nog: ‘Iedereen gaat liefdevoller uit die periode komen, met meer warmte voor elkaar.’ Maar het tegenovergestelde is waar. Er is meer ongeduld, meer agressie, meer kortafheid.”

Volgens hem heeft de lange periode van onzekerheid, angst en isolement sporen nagelaten. Mensen lijken sneller geïrriteerd en minder bereid om elkaar te begrijpen.

“Je merkt het in het verkeer, op sociale media, zelfs in de supermarkt,” legt hij uit. “Iedereen lijkt gehaaster, minder tolerant. Het is alsof we vergeten zijn hoe het voelt om echt naar elkaar te luisteren.”


“Mijn hart breekt wanneer ik over gaybashing lees”

Een thema dat Bart bijzonder raakt, is de manier waarop er nog steeds met homoseksualiteit wordt omgegaan. Hoewel de samenleving grote stappen heeft gezet op het vlak van gelijkheid, merkt hij dat er ook een tegenbeweging gaande is — een verharding die hem persoonlijk treft.

“Sommige mensen reageren terughoudender op homoseksualiteit,” zegt hij met zichtbare emotie. “Mijn hart breekt wanneer ik in de krant lees over gaybashing of over jongeren die zich niet veilig voelen om uit te komen voor wie ze zijn.”

De zanger, die al jaren samen is met collega Luc Appermont, benadrukt dat liefde in al haar vormen gekoesterd moet worden. “Liefde is iets moois, iets dat mensen verbindt,” zegt hij. “Het zou nooit een reden mogen zijn om iemand af te wijzen.”


Kleine dingen maken een groot verschil

Bart gelooft dat verandering begint bij kleine gebaren in het dagelijkse leven. Niet bij grote statements of politieke debatten, maar bij eenvoudige daden van begrip.

“Verdraagzaamheid begint bij kleine dingen,” legt hij uit. “Als je kunt verdragen dat er een blaadje van de boom van je buurman in je tuin valt, dan kun je ook verdragen dat twee mannen gelukkig zijn samen.”

Die vergelijking typeert zijn nuchtere levensvisie. Voor Bart draait het leven om respect en mildheid: het vermogen om verschillen te accepteren zonder oordeel.

“Als we in kleine situaties al leren om niet meteen boos te worden, creëren we vanzelf een zachtere wereld,” vervolgt hij. “Het gaat om geduld, empathie en een beetje humor. Dat kost niets, maar maakt een wereld van verschil.”


Sociale media als spiegel van de maatschappij

De zanger ziet vooral op sociale media een weerspiegeling van de veranderde mentaliteit. Waar mensen vroeger face-to-face in gesprek gingen, lijkt de online wereld soms een plek te zijn geworden waar frustraties ongefilterd worden geuit.

“Er wordt online vaak heel hard geoordeeld,” zegt Bart. “Mensen schrijven dingen die ze in het echte leven nooit in iemand’s gezicht zouden zeggen.”

Hij begrijpt dat sociale media niet meer weg te denken zijn, maar pleit voor meer verantwoordelijkheid in de manier waarop mensen ermee omgaan.

“Een beetje meer vriendelijkheid zou al veel oplossen,” zegt hij glimlachend. “Een compliment, een bemoedigende opmerking, of gewoon even zwijgen als je iets negatiefs wil zeggen — het lijkt eenvoudig, maar het vraagt moed.”


Een roep om meer menselijkheid

Hoewel Bart zich zorgen maakt, blijft hij geloven in de kracht van verbinding. Hij ziet overal voorbeelden van mensen die wél warmte uitstralen — van buren die elkaar helpen tot vreemden die elkaar glimlachend begroeten.

“Ik denk niet dat de wereld slecht is,” benadrukt hij. “Er zijn nog zoveel mooie mensen. Alleen hoor je over die dingen minder vaak. Negatief nieuws verspreidt zich nu eenmaal sneller.”

Zijn eigen manier om daartegenin te gaan, is door positiviteit te blijven uitstralen, zowel op het podium als daarbuiten. “Ik probeer mijn publiek altijd een goed gevoel te geven. Muziek kan troosten, mensen samenbrengen en herinneren aan wat echt telt.”


Een boodschap voor de volgende generatie

Bart vindt het belangrijk dat jongeren leren omgaan met verschillen en dat ze opgroeien in een omgeving waarin respect vanzelfsprekend is.

“Ik hoop dat de volgende generatie leert dat anders zijn niet fout is,” zegt hij. “Dat ze begrijpen dat liefde vele vormen kent, en dat iedereen het recht heeft om zichzelf te zijn.”

Hij wijst op de rol van opvoeding en onderwijs in dat proces. “Als kinderen van jongs af aan leren dat iedereen gelijkwaardig is, zullen ze later niet bang zijn voor wat ze niet kennen.”


Bart over hoop en veerkracht

Ondanks zijn zorgen blijft Bart Kaëll hoopvol. Hij gelooft dat de maatschappij cyclisch beweegt: na periodes van verharding volgt vaak een golf van hernieuwde verbondenheid.

“Ik denk dat mensen uiteindelijk altijd terugkeren naar wat echt belangrijk is: liefde, vriendschap en respect,” zegt hij. “Het zit in onze natuur om elkaar nodig te hebben.”

De zanger, die intussen al decennia meedraait in de showbizz, heeft geleerd om zich niet te laten meeslepen door negativiteit. “Ik heb in mijn leven veel gezien en meegemaakt. Wat blijft hangen, zijn niet de ruzies of de discussies, maar de momenten van warmte en begrip.”


“We vergeten soms dat geluk besmettelijk is”

Volgens Bart draait het uiteindelijk allemaal om één eenvoudige waarheid: vriendelijkheid werkt aanstekelijk.

“We vergeten soms dat geluk besmettelijk is,” zegt hij met een glimlach. “Een vriendelijke blik, een klein gebaar, een beetje humor — het kan iemands hele dag veranderen.”

Hij besluit met een boodschap die even eenvoudig als krachtig is:

“Als we allemaal een beetje zachter worden, is er geen ruimte meer voor haat of onbegrip. Verdraagzaamheid begint niet bij wetten of regels, maar bij de keuzes die we elke dag maken.”


Meer dan een zanger

Met zijn woorden laat Bart Kaëll zien dat hij meer is dan alleen een artiest met een vrolijk repertoire. Achter de glimlach schuilt een denker die bewust stilstaat bij de samenleving waarin hij leeft. Zijn boodschap is een uitnodiging om opnieuw verbinding te zoeken — met jezelf, met anderen en met de wereld om je heen.

“We kunnen niet alles veranderen,” besluit hij. “Maar we kunnen wel kiezen om vriendelijk te zijn. En dat is misschien de krachtigste verandering van allemaal.”


💬 “Als je kunt verdragen dat er een blaadje van de boom van je buurman in je tuin valt, dan kun je ook verdragen dat twee mannen gelukkig zijn samen.” — Bart Kaëll

Actueel

An Lemmens in tranen bij afscheid: “Het voelt definitief”

Published

on

Emotioneel afscheid van An Lemmens bij ‘Een Echte Job’: “Mag ik dit vaker doen?”

Voor de vele trouwe kijkers van Een Echte Job is het een moment vol gemengde gevoelens. De laatste aflevering van het veelbesproken programma is uitgezonden, en dat betekent ook het tijdelijke afscheid van An Lemmens als vroedvrouw. De presentatrice liet de afgelopen weken een diepe indruk achter met haar betrokkenheid, empathie en openhartigheid in de verloskamer. Op Instagram blikt ze nu terug – én vooruit.

Een programma dat raakte

In Een Echte Job draaide alles om het échte leven. Geen gescripte drama of opgelegde spanning, maar rauwe, pure verhalen recht uit het hart van de zorg. An Lemmens dompelde zich volledig onder in de wereld van de verloskunde. Kijkers zagen hoe ze meehielp bij bevallingen, meeleefde met ouders én stil werd bij momenten van verdriet.

Het programma wist niet alleen informatief te zijn, maar vooral ook emotioneel. Thema’s zoals geboorte, verlies, onzekerheid en hoop kwamen aan bod. En die openhartigheid van An maakte dat veel mensen zich in haar herkenden.

An Lemmens: “Deze ervaring heeft mij veranderd”

Na de uitzending van de laatste aflevering richtte An zich via sociale media tot haar volgers. In een persoonlijke boodschap op Instagram schreef ze hoe diep de ervaring haar heeft geraakt. “Wat een rollercoaster aan emoties, aan inzichten en aan levensverhalen”, begon ze. “Ik heb gehuild, gelachen, meegeleefd en vooral: geleerd.”

Ze benadrukt dat het niet enkel ging om het medische aspect van het werk als vroedvrouw, maar vooral om het menselijke: “Het wonder van nieuw leven, maar ook de angst, de twijfel en soms het afscheid. Alles zit in die eerste momenten.”

Open vraag aan haar volgers

Maar wat vooral opvalt in haar bericht, is de vraag die An haar kijkers stelt:
“Mag ik dit vaker doen?”
Een simpele, maar veelzeggende zin. Ze vraagt of mensen meer van dit soort programma’s willen zien. “Willen jullie dat ik vaker dit soort verhalen vertel? Echte mensen, echte emoties, echte ervaringen – dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen,” schrijft ze.

Het is een duidelijke indicatie dat An openstaat voor een vervolg. Niet alleen op Een Echte Job, maar misschien ook op andere projecten waarin het menselijke centraal staat.

Veel bijval op social media

De reacties onder haar bericht zijn hartverwarmend. Honderden volgers laten weten dat ze geraakt zijn door het programma en de rol die An daarin speelde. “Jij hebt mijn respect echt verdiend, An,” schrijft iemand. Een ander voegt eraan toe: “Zelden zo’n eerlijk programma gezien. Als dit de toekomst van televisie is, teken ik direct.”

Ook collega’s uit de media- en zorgsector reageren enthousiast. Een vroedvrouw schrijft: “Wat jij hebt laten zien, is zo herkenbaar voor ons in het veld. Bedankt dat je dit vak met zoveel liefde en respect hebt neergezet.”

Komt er een vervolg?

Of er een tweede seizoen van Een Echte Job komt, is op dit moment nog niet bevestigd door de zender. Maar insiders laten doorschemeren dat de kans groot is. De kijkcijfers waren solide en de online betrokkenheid is uitzonderlijk hoog. Als de publieke respons op An’s oproep positief blijft, lijkt een vervolg slechts een kwestie van tijd.

Televisiemakers houden de reacties in elk geval nauwlettend in de gaten. De combinatie van maatschappelijke relevantie, authentieke verhalen en een bekende presentatrice als gids door deze wereld blijkt een gouden formule.

Een nieuwe richting voor An Lemmens?

De vraag blijft: staat An Lemmens aan het begin van een nieuwe fase in haar carrière? In plaats van entertainment en talentenjachten lijkt ze zich steeds meer te profileren als een verteller van menselijke verhalen – een brug tussen de kijker en het leven van alledag.

In eerdere interviews gaf ze al aan steeds meer behoefte te voelen aan projecten met inhoud en impact. “Ik wil mensen raken. Ik wil iets vertellen dat blijft hangen,” zei ze vorig jaar nog in een gesprek met Het Laatste NieuwsEen Echte Job past daar naadloos in.

Meer dan televisie alleen

Wat dit programma zo bijzonder maakt, is dat het verder gaat dan televisie. Het werpt licht op een sector die vaak onderbelicht blijft, maar een enorme impact heeft op het leven van mensen: de geboortezorg. De betrokkenheid van An Lemmens bij de gezinnen, de verpleging en de artsen zorgde voor meer bewustzijn, meer waardering en meer begrip.

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, levert een programma als Een Echte Job ook een maatschappelijke bijdrage. Het maakt zichtbaar wat normaal achter gesloten deuren gebeurt – en het laat zien hoe kwetsbaar én krachtig die momenten zijn.

Een toekomst vol mogelijkheden

De komende weken zal duidelijk worden of de vraag van An Lemmens beantwoord wordt. Maar de eerste signalen wijzen erop dat het publiek snakt naar échte verhalen. Naar programma’s waarin empathie en verbondenheid centraal staan. En naar presentatoren die de moed hebben om zich kwetsbaar op te stellen.

Voor An lijkt de ervaring met Een Echte Job in ieder geval een kantelpunt te zijn geweest. Een ervaring die ze wil delen, herhalen en verder uitdiepen. Of dat opnieuw als vroedvrouw is, of in een ander menselijk project, dat zal de tijd uitwijzen.

Conclusie: Een programma dat blijft hangen

De laatste aflevering van Een Echte Job markeert het einde van een televisiereeks, maar mogelijk ook het begin van iets groters. Voor An Lemmens én voor de kijkers. Met haar oprechte vraag — “Mag ik dit vaker doen?” — raakt ze een snaar bij velen.

Het succes van het programma toont aan dat er behoefte is aan verhalen die raken, die verbinden en die tonen wat het betekent om mens te zijn. An Lemmens heeft dat talent – en de wil – om die verhalen te blijven vertellen.

Of er een tweede seizoen komt? Die beslissing ligt nu deels bij de kijker. Maar één ding is zeker: Een Echte Job heeft zijn sporen nagelaten. En als het aan An ligt, is dit pas het begin.

Continue Reading