Actueel
20 mensen die misschien beter een andere broek hadden kunnen aantrekken
De illusie van bloot
Het probleem met vleeskleurige leggings is dat ze te veel lijken op de natuurlijke huidkleur van de drager. Dit zorgt ervoor dat ze van een afstand gemakkelijk verward kunnen worden met een complete afwezigheid van kleding. En hoewel mode bedoeld is om te verrassen, lijkt dit meer te schokken dan te inspireren.
Veel van de vrouwen die hieronder de revue passeren, lijken zich niet bewust te zijn van de indruk die ze maken. Misschien dachten ze dat een vleeskleurige legging een neutrale keuze was, of zagen ze het simpelweg als een comfortabele outfit. Maar het effect is vaak verre van neutraal. Het roept reacties op die variëren van humor en verwarring tot openlijke afkeuring.
Een misplaatste modekeuze?
Het dragen van een vleeskleurige legging kan worden gezien als een optische illusie. Terwijl sommigen misschien denken dat het een gedurfde mode-uiting is, lijkt het eerder een onbedoelde manier om “in je blote kont” de straat op te gaan. En hoewel dit waarschijnlijk niet de intentie was, blijft het lastig om er niet naar te kijken – of er tenminste iets van te vinden.
Twintig opvallende voorbeelden
Hieronder vind je een selectie van twintig situaties waarin vrouwen (en een enkele man) vleeskleurige leggings droegen, met uiteenlopende reacties tot gevolg. Het zijn stuk voor stuk voorbeelden die de vraag oproepen: waarom? En hoe kwam het zover?
- Man laat het gebeuren: Een partner die je zo de deur uit laat gaan, lijkt weinig interesse te hebben in jouw kledingkeuzes.
2. Afgeprijsd? Een winkelbord en een opvallende legging zorgen samen voor een komisch misverstand.
3. Onhandige keuze: Soms heeft iemand geen idee wat ze precies aantrekt – met deze outfit als pijnlijk voorbeeld.
4. Alternatief voor broeken: Misschien moeten sommige mensen wat meer tijd doorbrengen op de broekenafdeling.
5. Treinreiziger: Een dame in de trein lijkt te
zijn vergeten dat leggings niet altijd broeken
vervangen.
6. Catwalkwaardig: Met deze outfit is het bijna
alsof Louis Vuitton geïnspireerd raakt.
7. Hulpdiensten gebeld: Voorbijgangers waren in de war en dachten dat iemand haar broek was vergeten.
8. Onbedoelde blikvanger: Het is niet altijd de bedoeling om in het middelpunt van de aandacht te staan, maar soms gebeurt het gewoon.
9. Midlifecrisis-outfit: Een opvallende keuze voor een moeder die haar kinderen van school ophaalt.
10. Aparte combinatie: Kleding die de vraag oproept: wat was precies de bedoeling?
11. Uitstel van ontbijt: Een outfit die eetlust kan beïnvloeden.
12. Louis Vuitton-paradox: Het budget voor een duur tasje, maar niet voor een broek?
13. Stoepje-stijl: Een bakkerij met een wel heel toepasselijk zicht op “kadetjes”.
14. Blik zegt genoeg: De man rechts lijkt precies te denken wat iedereen denkt.
15. Anonieme strategie: In een drukke menigte hopen niet op te vallen – maar toch doet ze dat.
16. Slimme serveerster: Een opvallende manier om een fooi te verdienen.
17. Lege kar en outfit: Deze dame lijkt te passen bij het stereotype van “Amerikaanse supermarktstijl”.
18. XS4all… letterlijk: Een gedurfde interpretatie van “toegankelijkheid”.
19: Het is niet geweldig, maar het kan erger..
20. Strakke broek, mannelijke blikvanger: Voor wie zich afvraagt hoe ver strak kan gaan.
Actueel
Eerste kind onder de 12 jaar overlijdt door euthanasie nadat Nederland de wet op hulp bij zelfdoding versoepelt
Voor het eerst sinds de uitbreiding van de Nederlandse euthanasieregeling is een kind jonger dan 12 jaar overleden na medische levensbeëindiging. Dat bevestigde minister van Volksgezondheid Sophie Hermans tijdens de presentatie van het jaarverslag over late zwangerschapsafbrekingen en levensbeëindiging bij ernstig zieke kinderen.
Het gaat om het eerste geregistreerde geval sinds de regeling in 2024 werd uitgebreid voor kinderen tussen de 1 en 12 jaar die uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Over de identiteit, leeftijd of medische aandoening van het kind zijn geen verdere details bekendgemaakt.
Eerste toepassing van de nieuwe regeling
Met de wetswijziging die vorig jaar van kracht werd, kwam er een regeling voor een zeer kleine groep ernstig zieke kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vielen.
De regeling is bedoeld voor situaties waarin een kind terminaal ziek is, ondraaglijk en uitzichtloos lijdt en er volgens artsen geen mogelijkheid meer bestaat om het lijden te verlichten. Ook palliatieve zorg mag in zo’n situatie geen oplossing meer bieden.
Volgens minister Hermans is de regeling inmiddels één keer toegepast.
Strenge voorwaarden
De Nederlandse overheid stelt strikte voorwaarden aan het toepassen van levensbeëindiging bij jonge kinderen.
Een arts mag alleen overgaan tot deze stap wanneer zorgvuldig is vastgesteld dat:
- sprake is van uitzichtloos en ondraaglijk lijden;
- genezing niet meer mogelijk is;
- er geen redelijke alternatieven zijn om het lijden te verlichten;
- beide ouders instemmen met het besluit;
- en, als dat mogelijk is, ook het kind zelf wordt betrokken bij de besluitvorming.
Het gaat nadrukkelijk om uitzonderlijke situaties waarin alle andere behandel- en zorgmogelijkheden zijn uitgeput.
Onafhankelijke beoordeling
Na iedere toepassing wordt de procedure uitgebreid beoordeeld door een onafhankelijke toetsingscommissie.
Deze commissie bestaat uit meerdere deskundigen, waaronder artsen, een jurist en een ethicus. Zij onderzoeken of de behandelend arts zorgvuldig heeft gehandeld en of aan alle wettelijke voorwaarden is voldaan.
De bevindingen worden vervolgens doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie, dat beoordeelt of de wettelijke regels correct zijn nageleefd.
Zeer uitzonderlijke gevallen
Bij de invoering van de regeling benadrukte het kabinet al dat het naar verwachting om slechts enkele gevallen per jaar zou gaan.
De regeling is specifiek bedoeld voor een zeer kleine groep kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vallen, maar wel te maken hebben met ondraaglijk en uitzichtloos lijden waarvoor geen medische oplossing meer bestaat.
Het gemelde geval is de eerste keer dat de regeling daadwerkelijk is toegepast sinds de invoering ervan in 2024.
Gevoelig maatschappelijk onderwerp
De uitbreiding van de regeling leidde destijds tot veel maatschappelijke en ethische discussie. Voorstanders wezen erop dat de regeling bedoeld is om een zeer beperkte groep kinderen in een uitzonderlijke medische situatie een menswaardig einde te bieden wanneer geen enkele behandeling nog verlichting kan geven.
Tegenstanders uitten juist zorgen over de ethische en juridische gevolgen van de uitbreiding.
Door de strenge voorwaarden en de verplichte onafhankelijke toetsing benadrukt de overheid dat iedere aanvraag afzonderlijk en uiterst zorgvuldig wordt beoordeeld.
Met de bekendmaking van het eerste geregistreerde geval is duidelijk geworden dat de regeling inmiddels daadwerkelijk in de praktijk is toegepast.