Actueel
20 mensen die misschien beter een andere broek hadden kunnen aantrekken
De illusie van bloot
Het probleem met vleeskleurige leggings is dat ze te veel lijken op de natuurlijke huidkleur van de drager. Dit zorgt ervoor dat ze van een afstand gemakkelijk verward kunnen worden met een complete afwezigheid van kleding. En hoewel mode bedoeld is om te verrassen, lijkt dit meer te schokken dan te inspireren.
Veel van de vrouwen die hieronder de revue passeren, lijken zich niet bewust te zijn van de indruk die ze maken. Misschien dachten ze dat een vleeskleurige legging een neutrale keuze was, of zagen ze het simpelweg als een comfortabele outfit. Maar het effect is vaak verre van neutraal. Het roept reacties op die variëren van humor en verwarring tot openlijke afkeuring.
Een misplaatste modekeuze?
Het dragen van een vleeskleurige legging kan worden gezien als een optische illusie. Terwijl sommigen misschien denken dat het een gedurfde mode-uiting is, lijkt het eerder een onbedoelde manier om “in je blote kont” de straat op te gaan. En hoewel dit waarschijnlijk niet de intentie was, blijft het lastig om er niet naar te kijken – of er tenminste iets van te vinden.
Twintig opvallende voorbeelden
Hieronder vind je een selectie van twintig situaties waarin vrouwen (en een enkele man) vleeskleurige leggings droegen, met uiteenlopende reacties tot gevolg. Het zijn stuk voor stuk voorbeelden die de vraag oproepen: waarom? En hoe kwam het zover?
- Man laat het gebeuren: Een partner die je zo de deur uit laat gaan, lijkt weinig interesse te hebben in jouw kledingkeuzes.
2. Afgeprijsd? Een winkelbord en een opvallende legging zorgen samen voor een komisch misverstand.
3. Onhandige keuze: Soms heeft iemand geen idee wat ze precies aantrekt – met deze outfit als pijnlijk voorbeeld.
4. Alternatief voor broeken: Misschien moeten sommige mensen wat meer tijd doorbrengen op de broekenafdeling.
5. Treinreiziger: Een dame in de trein lijkt te
zijn vergeten dat leggings niet altijd broeken
vervangen.
6. Catwalkwaardig: Met deze outfit is het bijna
alsof Louis Vuitton geïnspireerd raakt.
7. Hulpdiensten gebeld: Voorbijgangers waren in de war en dachten dat iemand haar broek was vergeten.
8. Onbedoelde blikvanger: Het is niet altijd de bedoeling om in het middelpunt van de aandacht te staan, maar soms gebeurt het gewoon.
9. Midlifecrisis-outfit: Een opvallende keuze voor een moeder die haar kinderen van school ophaalt.
10. Aparte combinatie: Kleding die de vraag oproept: wat was precies de bedoeling?
11. Uitstel van ontbijt: Een outfit die eetlust kan beïnvloeden.
12. Louis Vuitton-paradox: Het budget voor een duur tasje, maar niet voor een broek?
13. Stoepje-stijl: Een bakkerij met een wel heel toepasselijk zicht op “kadetjes”.
14. Blik zegt genoeg: De man rechts lijkt precies te denken wat iedereen denkt.
15. Anonieme strategie: In een drukke menigte hopen niet op te vallen – maar toch doet ze dat.
16. Slimme serveerster: Een opvallende manier om een fooi te verdienen.
17. Lege kar en outfit: Deze dame lijkt te passen bij het stereotype van “Amerikaanse supermarktstijl”.
18. XS4all… letterlijk: Een gedurfde interpretatie van “toegankelijkheid”.
19: Het is niet geweldig, maar het kan erger..
20. Strakke broek, mannelijke blikvanger: Voor wie zich afvraagt hoe ver strak kan gaan.
Actueel
Van ‘De Planckaerts’ tot ‘Château Planckaert’: waarom de familie blijft scoren
Weinig Vlaamse families hebben zo’n blijvende indruk gemaakt op televisie als de familie Planckaert. Wat ruim twintig jaar geleden begon als een realityprogramma op VTM, groeide uit tot een van de bekendste televisieformats van Vlaanderen. Ook vandaag blijven Eddy, Christa, Francesco, Stephanie en de rest van de familie miljoenen kijkers aanspreken.
Met ‘Château Planckaert’ is de familie inmiddels al jaren opnieuw te zien op de VRT. Terwijl de opnames en uitzendingen van het achtste seizoen volop lopen, blijft één vraag terugkomen: waarom blijft de familie Planckaert na al die jaren zo geliefd?
Voormalig regisseur Jeroen Denaeghel, die aan de basis stond van de eerste realityreeks, denkt het antwoord te kennen.
Van realitypioniers tot televisiefenomeen
Het televisieavontuur van de familie begon in 2003 met ‘De Planckaerts’ op VTM. In die tijd was realitytelevisie nog relatief nieuw in Vlaanderen en kregen kijkers een unieke inkijk in het dagelijkse leven van de bekende wielerfamilie.
Het programma groeide al snel uit tot een groot succes. Gedurende twaalf seizoenen volgden kijkers het gezin tijdens gewone én bijzondere momenten. In 2009 viel het doek voor de reeks, waarna de familie jarenlang uit de schijnwerpers verdween.
Pas in 2020 keerde de familie terug op televisie, dit keer met ‘Château Planckaert’. Daarin volgen kijkers hoe de familie een vervallen Frans kasteel stap voor stap ombouwt tot een nieuw familieproject. De combinatie van renovaties, familieleven en humor bleek opnieuw een schot in de roos.
“Ze zijn nooit naast hun schoenen gaan lopen”
Volgens voormalig regisseur Jeroen Denaeghel ligt de kracht van de familie vooral in hun authenticiteit.
In een interview met Het Laatste Nieuws vertelt hij dat de Planckaerts zich nooit anders zijn gaan gedragen door hun bekendheid.
“De Planckaerts hebben geen greintje aan populariteit ingeboet, en dat komt omdat ze nooit naast hun schoenen zijn gaan lopen,” zegt hij.
Volgens Denaeghel zien de familieleden televisie vooral als iets leuks om te doen, maar voelen ze weinig behoefte om voortdurend als bekende Vlamingen in de belangstelling te staan.
“Tv maken vinden ze leuk, maar de BV uithangen en paraderen op rode lopers zeggen hen helemaal niets.”
Jarenlang bewust uit de media
Wat volgens Denaeghel eveneens opvalt, is dat de familie nooit koste wat kost in de publiciteit wilde blijven.
Na het einde van ‘De Planckaerts’ verdwenen ze jarenlang vrijwel volledig uit de media. Anders dan veel andere bekende families zochten ze geen nieuwe televisieprojecten of interviews om in beeld te blijven.
“Meer dan tien jaar hebben ze niets in de media gedaan en daar waren ze absoluut niet rouwig om,” vertelt de voormalig regisseur.
Juist die terughoudendheid zou volgens hem hebben bijgedragen aan hun geloofwaardigheid.
Familie staat altijd centraal
Een andere belangrijke succesfactor is volgens Denaeghel de sterke onderlinge band binnen de familie.
Die verbondenheid vormt al sinds de eerste afleveringen de rode draad in de programma’s. Kijkers zien hoe verschillende generaties samenwerken, elkaar ondersteunen en moeilijke momenten samen verwerken.
Volgens Denaeghel is die hechte familiecultuur altijd zichtbaar gebleven.
“Diep vanbinnen zie je vandaag nog altijd die zigeunermentaliteit. Ze willen niet in de pas lopen, maar blijven wel een ontzettend hechte familie.”
Ook in ‘Château Planckaert’ draait het niet alleen om de renovatie van het Franse kasteel, maar vooral om de manier waarop de familie samen uitdagingen aangaat.
Francesco kijkt met dankbaarheid terug
Ook Francesco Planckaert beseft hoeveel de eerste realityreeks voor de familie heeft betekend.
Hij kijkt met veel warmte terug op de jaren waarin de camera’s vrijwel dagelijks aanwezig waren.
Volgens Francesco heeft het programma zelfs een bijzondere meerwaarde gekregen voor zijn eigen gezin.
“Ik hoef aan mijn kinderen niet uit te leggen hoe ik vroeger was. Ze kunnen het gewoon op televisie zien.”
Hij heeft dan ook nooit spijt gehad van de beslissing om het familieleven met Vlaanderen te delen.
Kijkers groeiden met de familie mee
Door de jaren heen zagen kijkers de familie veranderen.
Kinderen werden volwassen, relaties evolueerden, kleinkinderen werden geboren en nieuwe generaties namen steeds vaker een prominente plaats in binnen de programma’s.
Juist die natuurlijke ontwikkeling zorgt ervoor dat veel kijkers zich nog altijd verbonden voelen met de familie.
Voor velen voelt het alsof ze de Planckaerts al jarenlang persoonlijk kennen.
Een uitzondering binnen realitytelevisie
Realityprogramma’s verschijnen en verdwijnen tegenwoordig in hoog tempo, maar slechts weinig families slagen erin om meer dan twintig jaar relevant te blijven.
Volgens kenners komt dat doordat de Planckaerts nooit de indruk proberen te wekken dat alles perfect verloopt.
Ze tonen zowel de mooie als de moeilijke momenten. Discussies, tegenslagen, humor, emoties en successen krijgen allemaal een plaats in hun verhaal.
Daardoor blijft de familie herkenbaar voor een breed publiek.
Hun populariteit lijkt dan ook niet alleen te draaien om televisie, maar vooral om de echtheid waarmee ze hun leven delen. En precies die combinatie zorgt ervoor dat de Planckaerts, meer dan twintig jaar na hun televisiedebuut, nog altijd tot de populairste families van Vlaanderen behoren.