Actueel
🎤 Frans Bauer deelt harde sneer uit aan collega BN’er: ‘Ze is echt oliedom!’ 😡
Frans Bauer en zijn gezin genieten volop van de feestdagen, terwijl ze worden gevolgd door een cameraploeg voor de realityserie Kerst met de Bauers. De show ontvangt veel lovende reacties, maar ook kritiek.
Columniste Angela de Jong uitte haar ongenoegen over bepaalde scènes die volgens haar te geënsceneerd overkomen. Frans Bauer heeft inmiddels gereageerd op deze opmerkingen en gaf een inkijkje in hoe het maken van zo’n programma werkelijk werkt.
Kritiek van Angela de Jong
In haar column liet Angela de Jong weten dat ze sommige scènes in Kerst met de Bauers weinig spontaan vond. Ze haalde specifiek een bezoek aan een tuincentrum aan, waarbij Frans en zijn vrouw Mariska op zoek waren naar kerstdecoraties.
Angela schreef: “Frans zuchtte: ‘Zo ben je de ster in Rotterdam, zo loop je met je vrouw in het tuincentrum.’ Hoe leuk die opmerking ook was, het bezoek leek te gepolijst en gepland. Dit voelde meer als een geregisseerde setting dan een spontane activiteit.”
Volgens Angela haalt dit soort geënsceneerde momenten de charme weg van wat een realityprogramma juist interessant maakt: het authentieke en onverwachte.
Reactie van Frans Bauer in talkshow Renze
Frans kreeg tijdens zijn optreden in de talkshow Renze de kans om op de kritiek te reageren. De zanger en televisiepersoonlijkheid liet weten dat hij de opmerkingen van Angela deels begrijpt, maar hij benadrukte dat een realityserie nu eenmaal bepaalde voorbereidingen vereist.
“Ik snap het wel, maar je moet niet vergeten dat er altijd een camera moet worden ingepland,” legde hij uit. “We hadden net een concert gegeven in Ahoy en de volgende dag werd er gefilmd wat we dan doen. Dat kan een tuincentrum zijn, of iets anders wat we in ons dagelijks leven doen.”
Frans vervolgde: “Het idee van een realityserie is om te laten zien hoe je leven eruitziet. Natuurlijk wordt er een draaiboek gemaakt om ervoor te zorgen dat alles soepel verloopt. Dat betekent niet dat het nep is, maar dat we ook rekening houden met praktische zaken.”
Positieve reacties en kijkcijfers
Ondanks de kritiek van Angela, blijft Kerst met de Bauers populair bij het publiek. Kijkers waarderen het warme, humoristische inkijkje in het gezinsleven van de Bauers.
Vooral de oprechte interacties tussen de gezinsleden worden geprezen. Op sociale media stromen reacties binnen van fans die aangeven hoe ze genieten van de gezellige sfeer die Frans en zijn familie weten neer te zetten.
Frans zelf lijkt zich weinig aan te trekken van de kritiek. “Het belangrijkste is dat we onszelf blijven en dat mensen plezier hebben als ze naar de serie kijken,” aldus Frans in een interview.
Toekomst van de serie
Hoewel de kerstspecial van Kerst met de Bauers veel aandacht trekt, is het nog onzeker hoe lang de familie Bauer doorgaat met het maken van realityseries.
Volgens Frans Jr., de zoon van Frans en Mariska, lijkt zijn vader de voorkeur te geven aan een korte, krachtige reeks. “Papa heeft altijd gezegd dat je moet stoppen op je hoogtepunt,” vertelt Frans Jr. in een interview met Veronica Superguide. “Hij vindt dat we niet eindeloos door moeten gaan met iets dat goed is. Deze kerstspecial voelt als een perfecte afsluiter.”
Frans Jr. vergelijkt het met een populaire filmreeks: “Het is net als Home Alone. De eerste film was geweldig, de tweede was nog steeds leuk, maar vanaf de derde haakten de meeste mensen af. Je moet weten wanneer je moet stoppen.”
Hoewel het nog niet definitief is dat Kerst met de Bauers stopt, lijkt het erop dat dit seizoen een feestelijke afsluiter zou kunnen worden.
Geplande of spontane scènes?
Een punt van discussie blijft of de scènes in de serie te gepland zijn. Hoewel Frans toegeeft dat er een zekere mate van planning nodig is, benadrukt hij dat de interacties en emoties wel echt zijn.
“We doen geen toneelspel,” zegt Frans. “Wat je ziet, is ons leven. Natuurlijk plan je een cameraploeg in, maar de gesprekken en momenten zijn niet uitgeschreven.”
Dit standpunt wordt bevestigd door Mariska, die in een aparte reactie aangeeft dat de familie zich niet anders voordoet dan ze werkelijk zijn. “We zijn wie we zijn, en dat proberen we over te brengen.”
Kerst met de Bauers: een succesverhaal
De serie Kerst met de Bauers heeft niet alleen hoge kijkcijfers gehaald, maar ook een warme plek veroverd in de harten van het publiek. Met grappige momenten, emotionele gesprekken en veel gezelligheid laat de familie zien hoe zij de feestdagen doorbrengen.
Het programma belicht ook de tradities en waarden van de Bauers, wat het voor veel kijkers herkenbaar en aangrijpend maakt.
Een kijker schreef op sociale media: “Ik geniet zo van deze serie. Het voelt alsof ik een kijkje krijg in het leven van mijn eigen familie. Frans en Mariska zijn zo oprecht en lief.”
Een feestelijke afsluiter
Als dit inderdaad het laatste seizoen is, zal Kerst met de Bauers de boeken ingaan als een van de meest geliefde realityseries in Nederland. Het laat zien dat Frans en zijn gezin niet alleen geliefde entertainers zijn, maar ook mensen die dicht bij zichzelf blijven.
Of het nu gaat om een geplande scène in een tuincentrum of een spontaan moment thuis, de warmte en humor van de Bauers blijven centraal staan.
Voor fans is het te hopen dat de kerstspecial niet de allerlaatste keer is dat we de Bauers op televisie zien. Zoals een kijker het mooi verwoordde: “Ze brengen een glimlach op mijn gezicht. Wat mij betreft blijven ze dit nog jaren doen.”
Met de feestdagen in volle gang en de kerstspecial die als afsluiter fungeert, blijft Kerst met de Bauers een lichtpuntje in de Nederlandse televisie.
Actueel
Man eist dat zesde kind een zoon moet zijn – reactie van vrouw doet hem om vergiffenis smeken
Toen mijn man me een angstaanjagend ultimatum stelde, verwachtte hij niet dat ik voor mezelf en onze kinderen zou opkomen. De les die ik hem gaf, liet zien hoe onredelijk hij was, terwijl we al zoveel hadden om dankbaar voor te zijn. Zijn ultimatum eindigde met hem die MIJ om genade smeekte!
Ik had nooit gedacht dat ik in deze situatie zou belanden, maar hier sta ik dan, op een kruispunt. Ik werd gedwongen drastische maatregelen te nemen toen mijn echtgenoot me in een hoek drong met één eis. Maar die eis was genoeg om mij tot actie aan te zetten.
Mijn man, Danny, is altijd een toegewijde vader en een succesvolle zakenman geweest. Hij zorgt goed voor ons gezin en brengt veel tijd door op kantoor. Dit gaf mij de vrijheid om thuis te blijven en onze vijf prachtige dochters op te voeden.
Maar de laatste tijd zijn zijn dromen over een zoon “om de familienaam voort te zetten” veranderd in eisen. En die eisen zijn geëscaleerd tot bedreigingen! “Lisa, we MOETEN een zesde kind krijgen,” zei hij op een avond na het eten. Zijn toon was serieus, bijna kil.
“Danny, we hebben al VIJF dochters. Wil je dat ik doorga met kinderen krijgen totdat we een zoon hebben?” antwoordde ik, terwijl de spanning opliep.
“Maar zijn kinderen geen zegen voor je? Is het echt zo moeilijk?” Zijn woorden deden pijn. Deze discussie hadden we al vaak gehad, maar deze keer voelde het anders. Het voelde als een ultimatum. Onze ruzie escaleerde en hij suggereerde zelfs dat hij zou overwegen te SCHEIDEN als ik weigerde een zoon voor hem te krijgen! “Zeg je dat je me zou verlaten als ik je geen zoon geef?” vroeg ik, met trillende stem.
“Dat heb ik niet gezegd,” mompelde hij, terwijl hij wegkeek. Maar de implicatie was duidelijk. Hij was bereid te overwegen om te scheiden als ik niet aan ZIJN wensen voldeed. Dat was het einde van onze ruzie, en we gingen stilletjes naar bed.
Die nacht lag ik wakker, denkend aan ons gesprek. Hoe kon hij zo denigrerend doen over het leven dat we samen hadden opgebouwd? Onze dochters zijn geweldig, elk uniek en vol leven. Ik kon onze familie niet anders voorstellen. Ik moest hem laten begrijpen wat hij van mij, van ons, vroeg. En weet je wat? Voordat ik mijn ogen sloot en in slaap viel, besloot ik hem op een slimme manier te LATEN ZIEN wat het betekent om vijf kinderen ALLEEN op te voeden!
De volgende dag stond ik extra vroeg op, terwijl iedereen nog sliep. Ik pakte een tas en reed naar het oude huis van mijn overleden moeder op het platteland. Ik zette mijn telefoon op stil en negeerde al zijn oproepen en sms’jes.
Na het maken van mijn ontbijt en een kop hete koffie, nestelde ik me om mijn favoriete show van de dag te kijken: “Het Drama Dat Zich Ontvouwt Wanneer Je Je Man Alleen Thuis Laat Met Vijf Kinderen.” Ik keek alles in realtime via de bewakingscamera’s die we thuis hadden geïnstalleerd.
Danny stond voor een RUDE awakening! Zodra hij wakker werd, begon hij zich klaar te maken voor werk. Maar hij stopte toen hij de kinderen kabaal hoorde maken. “Waar is je moeder en waarom zijn jullie niet aangekleed en klaar voor het ontbijt?” vroeg hij onze bengels.
Mijn kinderen maakten me trots door hem te negeren en door te gaan met springen op bedden en spelen. Mijn man zocht naar me terwijl hij mijn naam riep voordat hij besefte dat ik niet thuis was. Hij begon me toen te bellen en ik keek hoe de oproepen binnenkwamen. “Wat de hel, Lisa,” zei hij gefrustreerd na de zesde gemiste oproep. Hij kon niet naar zijn werk gaan omdat hij onze jonge dochters niet alleen kon laten. De eerste ochtend was HILARISCH en een COMPLETE ramp!
Hij probeerde ontbijt te maken en eindigde met verbrande toast en overal gemorste sinaasappelsap! De kinderen renden rond, weigerden zich aan te kleden. Hij was volledig overweldigd en ik genoot van elk moment! In de avond wilden de meisjes verkleden spelen, en Danny MOEST meedoen! Ze lieten hem een tiara en een veren boa dragen terwijl ze deden alsof hij een prinses was!
“Daddy, je ziet er ZO mooi uit!” giechelde Emily. “Dit is belachelijk,” mompelde hij, maar hij glimlachte om hun vreugde. Mijn man zag er totaal uitgeput uit. Bedtijd was de LAATSTE druppel! Ze WEIGERDEN naar bed te gaan, eisten verhaaltjes en bleven uit hun kamers sluipen! MAN wat was ik trots!
Tegen het einde van de tweede dag was Danny zichtbaar op het punt van instorten! Hij begon me wanhopige berichten te sturen, smekend om terug te komen en te helpen. “Mijn engel, alsjeblieft, ik kan dit niet alleen,” sms’te hij. Hij stuurde zelfs een video van zichzelf, op zijn knieën, smekend om vergiffenis.
“Het spijt me, mijn lief. Kom alsjeblieft thuis. Ik heb je nodig.” Wat de clip nog grappiger maakte, was dat hij het opnam in onze vergrendelde badkamer terwijl de meisjes EISTEN dat hij naar buiten kwam om te spelen! Ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen ik binnenkwam, was Danny de eerste die naar me toe rende, er meer opgelucht uitziend dan ik hem ooit had gezien!
“Het spijt me zo,” zei hij. “Ik zal je niet meer onder druk zetten over het krijgen van een zoon.” Hij hield me zo stevig vast dat ik bijna niet kon ademen! “Ik besef nu hoeveel je doet, en ik beloof meer tijd met het gezin door te brengen,” beloofde hij. Ik was ontroerd. “Als je echt belooft meer tijd met ons door te brengen en meer te helpen, kunnen we de MOGELIJKHEID van een zesde kind bespreken,” zei ik.
Hij knikte heftig. “Ik beloof het, ik zweer het. Laat me alsjeblieft nooit meer zo lang alleen met hen!” We lachten allebei en vanaf die dag hield hij zijn belofte. Hij werd meer betrokken bij ons gezin en waardeerde al het harde werk dat kwam kijken bij het opvoeden van de kinderen die we al hadden.
Ons leven begon ten goede te veranderen. Danny begon eerder thuis te komen van zijn werk en werkte soms zelfs vanuit huis, vastbesloten om meer aanwezig te zijn. Hij hielp met huiswerk, woonde schoolactiviteiten bij en nam de bedtijdtaken over!
Mijn eens misleide echtgenoot leerde zelfs hoe hij haar moest vlechten, tot grote vreugde van onze dochters! Op een zaterdagochtend, terwijl we rond de ontbijttafel zaten, keek Danny me aan met een zachte glimlach. “Ik heb nagedacht,” zei hij. “Misschien gaat het niet om het hebben van een zoon. Misschien gaat het om het koesteren van het gezin dat we hebben.”
Ik glimlachte terug, voelend hoe een warmte door mijn borst trok. “Dat is alles wat ik ooit heb gewild, Danny.” We gingen door met ons ontbijt, pratend en lachend, de spanning van de afgelopen weken smolt weg. Het was in die eenvoudige momenten, omringd door onze dochters, dat we ons ware geluk vonden.
Maanden gingen voorbij en mijn man bracht het idee van een zesde kind nooit meer ter sprake. Hij was een veranderd man, meer betrokken en verbonden met ons gezin dan ooit tevoren. De meisjes aanbeden hem, en ons huis was gevuld met vreugde en gelach. Op een avond, terwijl we naar onze dochters keken die in de tuin speelden, nam Danny mijn hand. “Dank je, Lisa,” zei hij zacht. “Voor alles.” Ik kneep in zijn hand, voelend hoe de tranen in mijn ogen opwelden.
“Dank je voor je begrip,” antwoordde ik. Onze reis was niet gemakkelijk, maar het bracht ons dichter bij elkaar. Mijn man leerde het gezin dat hij had te waarderen. En ik vond de kracht om voor mezelf en onze dochters op te komen. We waren sterker dan ooit, klaar om welke uitdagingen het leven ons ook zou brengen.
En terwijl we daar zaten, kijkend naar onze dochters die vuurvliegjes achterna zaten onder de ondergaande zon, wist ik dat we ons gelukkig en tevreden hadden gevonden.