Actueel
Zwaar moment voor Stephanie Planckaert en Christoffer Timmerman: ‘Dit is heel moeilijk’
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman zijn ouders in hart en nieren, en het idee om zonder hun kinderen op reis te gaan, valt hen nog steeds zwaar. Ondanks dat ze al twintig jaar ouders zijn, is het hen maar één keer gelukt om alleen op reis te gaan, en dat was slechts voor drie dagen. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hem achter te laten, ook al zijn ze al zo oud,” vertelde Stephanie enkele maanden geleden in de podcast De Mutti’s.
Nog niet klaar voor verre reizen zonder de kinderen
In een recent interview met Maison Slash gaf Stephanie aan dat zij en Christopher graag meer samen op reis willen gaan, maar dat het voor verre bestemmingen nog niet het juiste moment is. “Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten! Zolang de jongste nog maar 10 is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show,” zegt Stephanie. Voorlopig vindt ze het nog niet juist om zo’n verre reis te maken zonder haar kinderen.
Gezinsreizen staan bovenaan de wishlist
Hoewel het idee van verre reizen zonder kinderen haar nog niet bevalt, heeft Stephanie heel wat plannen voor gezinsvakanties. Zuid-Amerika en Azië staan hoog op hun lijst van bestemmingen die ze graag samen met hun kinderen willen ontdekken. “We dromen ervan om eens naar Zuid-Korea of Japan te gaan of, als het even kan, naar Peru, Bolivia of Mexico. Maar wie droomt daar niet van, hé?” aldus Stephanie.
Quality time met Christopher
Het feit dat Stephanie en Christopher niet vaak alleen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat ze geen tijd voor elkaar maken. Ondanks de drukte van hun gezinsleven en de af en toe verschillende meningen, vinden ze altijd weer tijd om samen te zijn. “Vaak tijdens een avondje uit eten samen,” zegt ze over de momenten die ze samen doorbrengen.
Conclusie
Stephanie en Christopher blijven in hun ouderschap zeer toegewijd, maar dromen ook van het maken van nieuwe herinneringen en avonturen, zowel met hun kinderen als met elkaar. Terwijl verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet op de agenda staan, kijken ze wel uit naar gezinsvakanties in verre oorden zoals Zuid-Amerika en Azië. Het is duidelijk dat de liefde voor familie en quality time de boventoon voert in hun leven.
Monique Hansler is de afgelopen weken uitgegroeid tot een van de meest besproken gezichten van de Nederlandse realitytelevisie. Door haar prominente rol in zowel Winter Vol Liefde als de realityserie De Hanslers: Van de Piste naar de Playa ligt haar gedrag onder een vergrootglas. Kijkers laten zich massaal uit over haar houding binnen het gezin, waarbij woorden als dominant, controlerend en bemoeizuchtig regelmatig terugkeren op sociale media.
Een moeder die alles ziet en alles weet
Wat vooral opvalt, is hoe intens Monique betrokken is bij het leven van haar zoon Mike Hansler. In de programma’s lijkt zij voortdurend aanwezig, zowel letterlijk als figuurlijk. Ze geeft haar mening, stelt vragen, corrigeert en stuurt bij. Voor een deel van het publiek voelt dat alsof Mike nauwelijks ruimte krijgt om zelf beslissingen te nemen, zeker wanneer het om zijn liefdesleven gaat.
Kijkers hebben het idee dat Monique niet alleen meedenkt, maar actief probeert te bepalen wie wel en niet geschikt is voor haar zoon. Potentiële partners worden kritisch bekeken, beoordeeld en soms subtiel – of minder subtiel – ontmoedigd. Dat zorgt voor ongemakkelijke momenten op televisie en leidt tot veel discussie onder fans van de programma’s.
Liefde of controle?
Monique zelf benadrukt dat alles wat zij doet voortkomt uit liefde en bescherming. In interviews en fragmenten geeft ze aan dat ze haar gezin wil behoeden voor teleurstellingen en pijn. Vanuit haar perspectief is betrokkenheid een vorm van zorg: wie dichtbij staat, mag zich ermee bemoeien.
Toch ervaren veel kijkers haar gedrag anders. Zij zien hoe goedbedoelde zorg kan doorslaan in controle. Waar ligt de grens tussen een moeder die meeleeft en een moeder die het leven van haar kind overneemt? Die vraag wordt steeds vaker gesteld, niet alleen in relatie tot Monique, maar ook in bredere zin.
Spanningen binnen het gezin
De dynamiek binnen de familie Hansler roept bij het publiek het gevoel op dat er weinig ruimte is voor zelfstandigheid. Momenten waarin Monique corrigerend of emotioneel dwingend overkomt, blijven hangen. Sommige kijkers vinden dat ze Mike kleinerend benadert, anderen wijzen op situaties waarin ze hem nauwelijks laat uitpraten of zijn keuzes in twijfel trekt.
Dat zorgt niet alleen voor spanning tussen moeder en zoon, maar ook voor ongemak bij de kijker. Reality-tv draait vaak om emotie en conflict, maar hier lijkt het voor velen te dichtbij te komen. Het voelt niet als spel of drama, maar als een reële familiedynamiek waarin grenzen vervagen.
Sociale media ontploffen
Op platforms als X en Instagram wordt Monique uitvoerig besproken. Fragmenten worden gedeeld, geanalyseerd en becommentarieerd. Sommigen spreken hun afkeuring hardop uit, anderen proberen nuance aan te brengen. Er zijn ook kijkers die haar gedrag herkennen uit hun eigen omgeving en daar juist begrip voor tonen.
Wat opvalt, is hoe sterk de meningen uiteenlopen. Waar de ene groep Monique ziet als een moeder die haar kind geen ruimte gunt, ziet de andere groep een vrouw die simpelweg moeite heeft met loslaten. Die verdeeldheid maakt haar tot een fascinerend, maar ook polariserend figuur binnen de realitywereld.
Een breder maatschappelijk thema
De discussie rond Monique Hansler raakt aan een groter vraagstuk: hoe ver mag ouderlijke betrokkenheid gaan, zeker wanneer kinderen volwassen zijn? In een tijd waarin zelfstandigheid en persoonlijke vrijheid hoog in het vaandel staan, schuurt een controlerende ouderrol extra hard.
Realityprogramma’s als Winter Vol Liefde vergroten zulke spanningen uit, maar ze laten ook zien hoe herkenbaar dit soort situaties zijn. Veel kijkers spiegelen wat ze zien aan hun eigen ervaringen met ouders, schoonouders of familieleden. Dat verklaart waarom Monique zoveel reacties oproept: ze raakt een gevoelige snaar.
Terug in de tijd: Monique vroeger
Te midden van alle kritiek dook er recent iets opvallends op: oude beelden van Monique Hansler uit een ander tijdperk. Foto’s van haar jongere jaren circuleren online en zorgen voor verbazing. Kijkers reageren verrast op hoe zij er vroeger uitzag en hoe anders de dynamiek lijkt.
Reacties onder deze beelden zijn opvallend mild en soms zelfs lovend. “Beautiful girllll,” schrijft iemand. Een ander merkt op: “Mike mag van geluk spreken dat hij de looks van zijn vader heeft geërfd!” Tegelijkertijd zijn er ook mensen die Monique juist toen én nu aantrekkelijk vinden: “Wat is ze knap daar. En dat is ze nog steeds!”
Mens achter het beeld
Die oude beelden brengen nuance in het beeld dat veel kijkers van haar hebben gevormd. Ze herinneren eraan dat Monique niet alleen de strenge moederfiguur op televisie is, maar ook een vrouw met een eigen verleden, dromen en onzekerheden. Dat roept de vraag op of haar controlerende houding misschien voortkomt uit eigen ervaringen, angsten of teleurstellingen.
Of Monique vroeger ook zo sturend was, valt moeilijk te zeggen. Wat wel duidelijk is, is dat tijd en levensfases mensen veranderen. Ouderschap, zorgen en verantwoordelijkheden kunnen gedrag versterken of verharden, zeker wanneer loslaten moeilijk blijkt.
Reality-tv als vergrootglas
Het is belangrijk om te beseffen dat reality-tv nooit een volledig, objectief beeld geeft. Montage, selectie van fragmenten en verhaallijnen sturen de perceptie van de kijker. Monique wordt neergezet in een bepaalde rol, die wellicht sterker wordt aangezet omdat die discussie en kijkcijfers oplevert.
Toch blijft overeind dat haar optreden iets losmaakt bij het publiek. Of dat nu terecht is of niet, Monique Hansler is zonder twijfel een van de meest besproken personen van dit moment binnen de Nederlandse realitytelevisie.
Voorlopig middelpunt van discussie
Voorlopig lijkt de storm rond Monique Hansler nog niet te gaan liggen. Zolang Winter Vol Liefde en De Hanslers op televisie zijn, zullen kijkers haar gedrag blijven analyseren en becommentariëren. De vraag waar liefde eindigt en controle begint, blijft daarbij centraal staan.
Of Monique zelf iets met de kritiek doet, is afwachten. Voor nu staat vast dat zij, geliefd of verguisd, een blijvende indruk heeft achtergelaten. En misschien is dat wel precies wat reality-tv beoogt: mensen laten praten, discussiëren en zichzelf laten herkennen in wat ze zien.