Actueel
Zo reageert Rachel Hazes op breuk André en Monique
Rachel Hazes reageert niet op breuk André en Monique: ‘Ik wil hiermee niet worden lastiggevallen’
De roerige liefdesgeschiedenis van André Hazes en Monique Westenberg heeft opnieuw een wending genomen. De twee, die jarenlang in een knipperlichtrelatie verwikkeld waren, maakten woensdagavond via sociale media bekend dat ze definitief uit elkaar zijn gegaan. Opvallend stil in het hele verhaal is Rachel Hazes, de moeder van André. Zij laat weten dat ze geen behoefte heeft om zich hierover uit te spreken. “Ik wil hierover niet worden lastiggevallen,” zegt ze kort maar krachtig tegen het ANP.
Een breuk tijdens de vakantie
Het moment waarop de breuk werd gedeeld, kwam voor veel volgers als een verrassing. De twee zijn namelijk samen op vakantie, ver weg van de gebruikelijke hectiek. Toch kozen ze juist dat rustmoment om de knoop door te hakken. In haar verklaring schrijft Monique dat zij en André “op een andere plek in elkaars leven” zijn beland. “Met onze zoon voorop,” benadrukt ze. Het klinkt als een weloverwogen beslissing, ingegeven door een lange weg van vallen, opstaan en proberen.
Ook André deelde het bericht via zijn eigen kanaal, met dezelfde woorden. Daarmee lijkt het stel dit keer gezamenlijk en in goed overleg een punt achter hun relatie te hebben gezet.
Liefde met een lange geschiedenis
De breuk is niet de eerste in de lange geschiedenis van het stel. André Hazes en Monique Westenberg zijn al jarenlang in de weer met elkaar, waarbij periodes van hartstocht werden afgewisseld met afstand, verwarring en verzoening. Hun liefdesverhaal begon ruim tien jaar geleden en groeide uit tot een publiek soapverhaal dat de gemoederen telkens weer bezighield.
In 2020 leken de twee een stabiele toekomst tegemoet te gaan: ze kondigden hun verloving aan en spraken openlijk over trouwplannen. Voor veel fans was dat hét teken dat het eindelijk goed zat tussen hen. Maar in maart 2021 kwam daar plots een einde aan. De verloving werd verbroken en het stel ging opnieuw uit elkaar.
Keer op keer verzoening
Toch bleek de aantrekkingskracht tussen de twee hardnekkig. In de maanden na de breuk werden ze opnieuw samen gezien. Ze leken het roer om te gooien en vonden elkaar weer terug, mede vanwege hun gedeelde liefde voor hun zoon André junior. Die gezamenlijke verantwoordelijkheid vormde telkens de lijm tussen de brokstukken van hun relatie.
In de jaren die volgden, verschenen ze regelmatig samen op sociale media. Momenten van vakantie, gezinsuitjes en liefdevolle blikken deden geloven dat de rust was wedergekeerd. De afgelopen tijd leek het zelfs alsof een huwelijk opnieuw tot de mogelijkheden behoorde. In interviews sprak André meermaals over een mogelijke huwelijksaanzoek. “Als ik Moon ten huwelijk vraag op het podium, krijg ik waarschijnlijk een klap in mijn gezicht,” grapte hij onlangs nog. “Maar ik weet zeker dat zij de vrouw van mijn leven is.”
Een terughoudende Rachel
Toch bleek niets minder waar. Met de nieuwe breuk verdampten ook de laatste huwelijksfantasieën. En zoals zo vaak tijdens eerdere momenten van crisis, blijft moeder Rachel Hazes op de achtergrond. Ze geeft aan zich niet in het verhaal te willen mengen. Voor Rachel, zelf jarenlang het middelpunt van media-aandacht rondom de erfenis van André Hazes sr., lijkt rust nu belangrijker dan ooit.
Hoewel ze vroeger niet schuwde om zich uit te spreken over de relatie van haar zoon, kiest ze nu bewust voor afstand. “Ik wil hierover niet worden lastiggevallen,” luidt haar korte verklaring. Het is een duidelijke boodschap: deze storm gaat aan haar deur voorbij.
De publieke impact
Ondanks de ogenschijnlijk harmonieuze verklaring van het stel, zorgt het nieuws voor opschudding onder fans. Velen hadden juist gehoopt dat André en Monique het deze keer zouden volhouden. Vooral Monique werd vaak gezien als de stabiele factor, degene die rust bracht in het woelige leven van de zanger. Ze was er toen het minder ging, stond naast hem tijdens herstelperiodes en bleef trouw in tijden dat anderen afhaakten.
In reacties op sociale media klinkt zowel teleurstelling als begrip. “Het was te mooi om waar te zijn,” schrijft een fan. Anderen roemen het respectvolle karakter van de verklaring, waarin zoon André jr. duidelijk centraal wordt gesteld. “Als ze op die manier uit elkaar gaan, is dat al heel wat,” merkt iemand op.
De zoon als prioriteit
In hun gezamenlijke verklaring benadrukken André en Monique meermaals dat hun zoon vooropstaat. Het jongetje is inmiddels acht jaar oud en krijgt steeds meer mee van wat er om hem heen gebeurt. “We willen jullie vragen om bij reacties aan hem te denken,” schrijven ze. Het is een oproep tot mildheid, tot compassie voor een kind dat opgroeit in een wereld waarin de schijnwerpers zelden doven.
Zowel Monique als André lijken te beseffen dat hun keuzes gevolgen hebben. En ook al gaat ieder nu zijn eigen weg, de zorg voor hun zoon blijft hun gedeelde verantwoordelijkheid.
Wat brengt de toekomst?
Het is nog onduidelijk hoe het leven van André en Monique zich vanaf nu zal ontwikkelen. Blijft deze breuk definitief, of is er opnieuw ruimte voor verzoening in de toekomst? Die vraag zal alleen de tijd kunnen beantwoorden. Voor nu lijkt het stel vooral behoefte te hebben aan rust en ruimte.
Rachel Hazes laat ondertussen opnieuw zien dat ze de grens trekt als het om de privélevens van haar zoon gaat. Misschien heeft ze door de jaren heen geleerd dat bemoeien meer kwaad dan goed doet. Of misschien heeft ze gewoon haar buik vol van alle media-aandacht.
Wat de reden ook is, haar afwezigheid in het debat voelt als een bewuste keuze. En in het oog van de storm is dat misschien wel de meest verstandige houding.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.