Actueel
Zien: 18-jarige LLDL-kandidaat Franka is ten einde raad: ‘Ik ben al sinds 2018 vrijgezel…’
In de hedendaagse wereld van dating en reality-tv zijn er twee hoofdredenen waarom mensen ervoor kiezen om deel te nemen aan programma’s zoals “Lang Leve de Liefde.” De eerste reden is het verlangen om liefde te vinden, terwijl de tweede reden draait om bekendheid vergaren en volgers krijgen op sociale media. Franka, echter, is oprecht op zoek naar liefde en niet naar roem.

Soms zijn mensen nog niet klaar voor de liefde, en ze willen
liever genieten van het vrijgezellenleven en alle vrijheden die het
met zich meebrengt. Toch begint het bij mensen die langere tijd
alleen zijn te kriebelen. Ze beginnen de genegenheid en liefde te
missen die een romantische relatie met zich meebrengt. Een
eenmalige affaire met een vreemde kan nooit de diepe band vervangen
die je hebt met je soulmate, je beste vriend en grote liefde,
allemaal in één persoon verenigd. Dit is precies waar Franka naar
op zoek is. Deze 18-jarige dame beweert al sinds 2018 vrijgezel te
zijn en geeft aan dat ze echt toe is aan liefde. Ze is er helemaal
klaar voor.

De kijkers van het programma reageren op verschillende manieren
op Franka’s zoektocht naar liefde. Sommigen vinden het moeilijk te
geloven dat een 18-jarige die beweert al sinds 2018 vrijgezel te
zijn serieus kan zijn in dit programma. Als we naar de feiten
kijken, betekent dit dat Franka slechts 12 of 13 jaar oud was toen
ze beweert voor het laatst in een relatie te zijn geweest, en zelfs
dat was volgens haar niet meer dan een kortstondige fling. Dit
roept vragen op over wat ze echt als een relatie beschouwt. Ze
deelt: “Mijn langste relatie duurde maar een maand en we hadden
maar één keer afgesproken.” Het lijkt erop dat haar definitie van
een relatie nogal losjes is.

Ondertussen is haar date, de 21-jarige Robin, duidelijk niet
onder de indruk van Franka’s verhaal. Hij gelooft niet dat ze
volwassen genoeg is om aantrekkelijk te zijn voor een serieuze
relatie en belt zelfs een vriend om zijn ongenoegen te uiten. Het
lijkt erop dat Franka’s zoektocht naar liefde niet helemaal soepel
verloopt.

Opvallend is dat de kijkers van het programma al snel een
bijnaam voor Franka hebben bedacht, namelijk “Anne-Fleur.” Dit is
een voorbeeld van hoe jongeren elkaar tegenwoordig soms beledigen,
en de exacte betekenis van deze bijnaam is te vinden in het moderne
studentenwoordenboek.

Uiteindelijk blijkt de date tussen Franka en Robin geen succes
te zijn geworden. Hier zijn nog wat beelden van hun ontmoeting om
je een idee te geven van hoe het verliep. Dit roept de vraag op of
de serieuze kandidaten in dit programma schaars zijn, of dat de
programmamakers af en toe wat jeugdigheid toevoegen om de spanning
erin te houden.

In een wereld waar datingprogramma’s en reality-tv vaak draaien
om het najagen van roem en volgers op sociale media, is het
verfrissend om te zien dat er nog steeds mensen zijn zoals Franka,
die oprecht op zoek zijn naar liefde en bereid zijn om zich
kwetsbaar op te stellen in hun zoektocht naar de juiste partner.
Haar verlangen naar liefde mag dan wel ongebruikelijk lijken gezien
haar jonge leeftijd, maar het toont aan dat liefde geen
leeftijdsgrens kent en dat iedereen, ongeacht hun achtergrond,
verlangt naar verbinding en genegenheid. Het is belangrijk om de
zoektocht naar liefde en relaties in al hun vormen en maten te
respecteren, zelfs als ze plaatsvinden in de schijnwerpers van de
televisie.

Franka’s verhaal illustreert dat liefde geen kalenderleeftijd
volgt, maar eerder wordt bepaald door persoonlijke gevoelens en
verlangens. Hoewel sommigen misschien haar oprechtheid in twijfel
trekken vanwege haar jonge leeftijd en beperkte ervaring met
relaties, is het belangrijk te onthouden dat iedereen zijn eigen
reis heeft als het om liefde gaat.

Het datingprogramma “Lang Leve de Liefde” biedt een platform
waar mensen de kans krijgen om hun zoektocht naar liefde met
anderen te delen. Of het nu gaat om deelnemers die serieus op zoek
zijn naar een levenspartner, zoals Franka, of degenen die meer
gericht zijn op het vergroten van hun bekendheid, het programma
onthult de complexiteit van menselijke relaties en hoe deze kunnen
variëren van persoon tot persoon.

Het is niet ongebruikelijk dat mensen zich in hun tienerjaren en
vroege volwassenheid bezighouden met kortstondige relaties en
flirten. Dit maakt deel uit van het proces van zelfontdekking en
het begrijpen van wat ze willen in een partner en een relatie.
Hoewel sommigen op jonge leeftijd al serieuze relaties kunnen
hebben, zijn anderen meer terughoudend en willen ze eerst genieten
van hun vrijheid voordat ze zich aan een langdurige relatie wagen.
Het is belangrijk om te onthouden dat er geen juiste of verkeerde
manier is om liefde te ervaren; het is een persoonlijke reis die
voor iedereen anders is.

De reactie van de kijkers op Franka’s verhaal weerspiegelt ook
de dynamiek van de moderne samenleving, waarin sociale media en
online platforms een grote rol spelen. Jongeren hebben nieuwe
manieren gevonden om met elkaar te communiceren en soms gaat dit
gepaard met het bedenken van bijnamen en taal die voor
buitenstaanders misschien verwarrend is. De evolutie van taal en
communicatie is een natuurlijk onderdeel van de cultuur.

Wat betreft de vraag of de serieuze kandidaten schaars zijn in
programma’s zoals “Lang Leve de Liefde,” is het belangrijk op te
merken dat dit soort shows vaak een mix van deelnemers aantrekt,
variërend van degenen die op zoek zijn naar een diepgaande
romantische relatie tot anderen die simpelweg willen deelnemen aan
de opwinding en het drama van reality-tv. Deze diversiteit draagt
bij aan de aantrekkingskracht van dergelijke programma’s en zorgt
voor een breed scala aan persoonlijkheden en verhalen.

In de wereld van reality-tv draait alles om entertainment, en de programmamakers spelen in op de verschillende aspecten van menselijke relaties, inclusief de zoektocht naar liefde op jonge leeftijd. Hoewel sommige ontmoetingen misschien niet tot langdurige relaties leiden, biedt het programma deelnemers de kans om te groeien, te leren en zichzelf beter te begrijpen in het proces.
Uiteindelijk herinnert het verhaal van Franka ons eraan dat liefde en relaties een intrinsiek menselijke behoefte zijn, ongeacht leeftijd, ervaring of de omgeving waarin ze zich ontwikkelen. Haar oprechte verlangen naar liefde is een herinnering aan de krachtige en universele aard van menselijke verbindingen, en het is een herinnering dat liefde in vele vormen kan komen, zelfs als het wordt blootgesteld aan de schijnwerpers van de televisie.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden

Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.

Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.

Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.

Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.