Actueel
Zangeres Mieke na dubbele keelkankeroperatie: “Ik zal nooit meer zingen”
Zangeres Mieke vecht tegen keelkanker: “Of ik ooit nog zal kunnen zingen, weet niemand”
Voor de Vlaamse zangeres Mieke is 2025 een jaar van zware beproevingen. Na het verlies van haar tweede echtgenoot in april, kreeg ze zelf een harde diagnose te verwerken: keelk*nker met uitzaaiingen. Het nieuws sloeg in als een mokerslag, en pas nu voelt ze zich klaar om haar verhaal te delen.
In een openhartig interview met Primo vertelt Mieke hoe ze vecht voor haar gezondheid, haar stem – en haar toekomst. “Het voelde alsof de grond onder mijn voeten wegzakte,” zegt ze. Toch is er ook hoop. Want ondanks de onzekerheden, houdt Mieke vast aan de liefde voor het leven en de kracht van muziek.
Diagnose keelk*nker met uitzaaiingen: “Het sloeg in als een bom”
De zangeres, die bij het grote publiek bekend werd met nummers als Een kind zonder moeder en Zeven anjers, zeven rozen, wist sinds januari dat er iets niet in orde was. Uit medische onderzoeken bleek dat ze keelk*nker had. Niet veel later volgde het tweede slechte nieuws: er waren uitzaaiingen vastgesteld in haar hals.
“Toen ik hoorde dat het kwaadaardig was, sloeg dat in als een bom,” zegt ze. “Ik voelde me op dat moment alsof de grond onder mijn voeten werd weggeslagen. Alles veranderde in een seconde.”
Hoewel ze het al maanden wist, bleef Mieke tot nu toe stil over haar situatie. Ze had tijd nodig om het te verwerken, maar ook om haar omgeving te beschermen. “Je wil niemand onnodig ongerust maken. Maar nu is het moment gekomen om open te zijn.”
Zware ingreep: dubbele operatie om tumor en uitzaaiing te verwijderen
Na de diagnose ging alles in een stroomversnelling. Mieke werd geopereerd aan zowel de uitzaaiing in haar hals als aan de primaire tumor op haar tong. Het waren ingrijpende ingrepen die veel herstel vergen – zowel fysiek als emotioneel.
De operatie aan haar tong baarde haar vooral zorgen vanwege de impact op haar stem. “Zingen is mijn leven. Het idee dat ik dat misschien niet meer kan, is moeilijk te bevatten,” geeft ze toe. “Maar mijn stembanden zijn gelukkig niet geraakt. Dat geeft toch een sprankeltje hoop.”
Toch blijft het spannend. Want wat de komende behandelingen nog zullen doen met haar stem, blijft voorlopig een groot vraagteken.
Strijd nog niet gestreden: dertig bestralingen op de planning
De medische behandeling is intensief. Mieke staat aan het begin van een reeks van maar liefst dertig bestralingen. Die zijn noodzakelijk om alle k*nkercellen in haar lichaam aan te pakken, maar ze brengen ook risico’s met zich mee.
“Alles zit in die zone zo dicht op elkaar: tong, keel, stem, slikken… De dokters kunnen nu nog niets zeggen over het effect op mijn stem of spraakvermogen,” vertelt ze. “Het is afwachten. En dat maakt het soms extra zwaar.”
Toch blijft Mieke veerkrachtig. Ze wil de moed niet verliezen. “Hoop doet leven,” zegt ze vastberaden. “En zolang er hoop is, blijf ik doorgaan.”
Een moeilijke periode op alle vlakken
Wat deze periode extra zwaar maakt, is het persoonlijke verdriet waarmee Mieke tegelijk wordt geconfronteerd. In april verloor ze haar tweede man. Het was een groot verlies, net op het moment dat ze zelf al met gezondheidsproblemen kampte.
“Je denkt: hoe moet ik dit dragen?” vertelt ze. “Maar je hebt geen keuze. Je moet door. Voor jezelf, voor de mensen die je graag zien, en ook voor wie je bent.”
Die innerlijke kracht haalt ze onder andere uit muziek. Al sinds haar doorbraak in de jaren 70 is zingen haar uitlaatklep. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de vraag of ze ooit nog zal kunnen optreden, haar intens bezighoudt.
Onzekere toekomst als zangeres
De zangeres blijft eerlijk over haar zorgen. “Of ik ooit nog zal kunnen zingen, weet niemand. Ook de dokters kunnen daar op dit moment geen garanties over geven.” Voor een artieste die haar leven lang op het podium stond, is dat een pijnlijke gedachte.
Maar Mieke weigert om zich bij de situatie neer te leggen. Ze zoekt hoop waar ze die vinden kan. Zo haalt ze inspiratie uit het verhaal van collega-artiest Bart Herman, die na een eigen gezondheidsstrijd binnen enkele weken alweer op het podium stond. “Dat geeft moed,” zegt ze. “Als hij dat kan, dan mag ik dat ook hopen.”
Steun van fans en collega’s
Sinds het nieuws naar buiten kwam, ontvangt Mieke talloze steunbetuigingen van fans, vrienden en collega-artiesten. Die warmte doet haar zichtbaar deugd. “Ik voel me gedragen,” zegt ze. “Zoveel mensen sturen kaartjes, berichtjes of bloemen. Dat raakt me.”
Ook collega’s uit de Vlaamse muziekwereld laten van zich horen. Onder andere Luc Steeno, Lindsay en Christoff stuurden haar persoonlijke boodschappen van steun. Het toont hoe geliefd Mieke is, niet alleen als zangeres, maar ook als mens.
Blik op de toekomst: hoopvol maar realistisch
Voorlopig ligt de focus op herstel. De reeks bestralingen is zwaar, en het dagelijkse leven staat even op pauze. Maar Mieke blijft denken in mogelijkheden. Ze is voorzichtig optimistisch, en richt haar blik op de toekomst – hoe die er ook zal uitzien.
“Ik hoop dat ik ooit weer op een podium kan staan,” zegt ze. “Maar als dat niet lukt, dan zoek ik een andere manier om muziek te beleven. Muziek zal altijd deel van mijn leven blijven.”
Conclusie: Mieke toont veerkracht in een van de moeilijkste periodes van haar leven
Zangeres Mieke staat voor een van de zwaarste uitdagingen in haar leven. Keelk*nker, een dubbele operatie en een intensief behandeltraject dwingen haar om alles los te laten wat ooit vanzelfsprekend was – inclusief haar stem. Toch blijft ze strijdbaar, eerlijk en hoopvol.
Haar verhaal raakt, omdat het gaat over méér dan z!ekte. Het gaat over veerkracht, verlies, liefde en het vinden van houvast in onzekere tijden. Wat de toekomst ook brengt, Mieke toont dat ware kracht niet zit in zekerheden, maar in blijven geloven – zelfs als alles op losse schroeven staat.
Actueel
Jutta Leerdam vertelt ECHTE reden van vroegtijdig vertrek op de Spelen

Jutta Leerdam reageert op kritiek na vroeg vertrek uit olympisch dorp: “Ik had geen andere keuze”
De Olympische Winterspelen zitten erop, maar voor Jutta Leerdam was het einde van het toernooi niet zonder discussie. Nadat de schaatsster afgelopen vrijdag het olympisch dorp in Milaan verliet, ontstond online kritiek. Sommige sportliefhebbers vonden haar vertrek een gebrek aan teamgevoel, zeker omdat andere Nederlandse sporters nog in actie kwamen.

Nu heeft Leerdam zelf gereageerd. Via sociale media legt ze openhartig uit waarom ze eerder vertrok — en wat daar volgens haar écht achter zat.
Sterke Spelen met goud en zilver
Voor Leerdam waren de Winterspelen sportief gezien bijzonder succesvol. Ze pakte goud op de 1.000 meter en voegde daar een zilveren medaille op de 500 meter aan toe. Daarmee bevestigde ze opnieuw haar status als één van de grootste sprinttalenten op het ijs.
De prestaties werden volop gevierd, zowel door fans als binnen TeamNL. Toch verschoof de aandacht na afloop onverwacht naar haar afwezigheid bij de slotdagen van het toernooi.

Afwezig bij sluitingsceremonie
Tijdens de sluitingsceremonie viel op dat Leerdam niet aanwezig was. Ook andere bekende namen, zoals Suzanne Schulting en Joep Wennemars, ontbraken, maar vooral Leerdam kreeg veel reacties.
Kort daarna dook ze op bij een voetbalwedstrijd in het PSV-stadion, waar PSV speelde tegen sc Heerenveen. Dat zorgde voor extra vragen. Op social media vroegen mensen zich af waarom ze niet in Milaan was gebleven om haar teamgenoten te ondersteunen.

Kritiek op social media
Online gingen de meningen alle kanten op. Sommigen vonden dat een topsporter juist tijdens de slotdagen zichtbaar deel moet blijven uitmaken van het team. Anderen vonden dat Leerdam zelf mocht bepalen hoe ze haar tijd indeelt na haar wedstrijden.
De discussie werd groter toen beelden van haar bezoek aan het voetbalstadion opdoken. Voor veel kijkers leek het alsof ze de Spelen vroegtijdig had verlaten om iets anders te doen, terwijl het toernooi nog liep.
Leerdam besloot daarop zelf uitleg te geven.

Openhartige uitleg op TikTok
In een video op TikTok vertelt de schaatsster dat ze het olympisch dorp eigenlijk helemaal niet wilde verlaten. Ze zegt zelfs dat ze de sfeer en haar team inmiddels mist.
Toch voelde ze zich genoodzaakt om te vertrekken. Volgens Leerdam had dat niets te maken met gebrek aan motivatie of teamgevoel, maar met een persoonlijke reden buiten het sportieve domein.
Jake Paul als reden van vertrek
In haar uitleg vertelt Leerdam dat haar vriend, Jake Paul, opnieuw een kaakoperatie moest ondergaan in Miami.
Paul liep eerder een kaakbreuk op tijdens een bokswedstrijd. Volgens Leerdam nam hij daarna te weinig rust, waardoor het herstel niet goed verliep en een nieuwe ingreep noodzakelijk werd.
Ze besloot daarom naar de Verenigde Staten te reizen om hem te ondersteunen.
“Na al zijn steun voor mij wilde ik er nu ook voor hem zijn,” legt ze uit in de video.
Persoonlijke keuze versus publieke verwachtingen
De uitleg zorgt ervoor dat veel fans meer begrip tonen. Tegelijkertijd laat de situatie zien hoe lastig het kan zijn voor topsporters om een balans te vinden tussen hun privéleven en publieke verwachtingen.
Tijdens grote evenementen verwachten supporters vaak dat sporters volledig in het teken staan van het team en het toernooi. Maar achter de schermen spelen er ook persoonlijke relaties en verantwoordelijkheden die voor buitenstaanders niet altijd zichtbaar zijn.
Leerdam lijkt met haar video vooral duidelijk te willen maken dat haar vertrek geen desinteresse betekende.
Miami in plaats van Milaan
In de TikTok-video bevestigt Leerdam dat ze momenteel in Miami verblijft. De overgang van olympische spanning naar een persoonlijke zorgsituatie is groot, vertelt ze impliciet.
Ze noemt het lastig om het olympisch dorp achter te laten, maar benadrukt dat haar keuze voor haar logisch voelde. Voor haar was het belangrijk om aanwezig te zijn op het moment dat haar partner een medische ingreep moest ondergaan.
Een nieuwe regel: de TeamNL-pin
Tussen de serieuzere uitleg door deelt Leerdam ook een luchtiger moment. Ze vertelt dat ze een nieuwe “regel” heeft ingesteld voor Jake Paul: hij moet voortaan een speciale TeamNL-pin dragen.
De zogenoemde Thor-pin — een bekend symbool binnen het Nederlandse team — prijkt nu volgens haar verplicht op zijn pet. In de video laat Paul zelf zien dat hij de pin inderdaad draagt.
Hij reageert met humor en zegt dat hij het ontwerp mooi vindt, waarna hij de maker van de pin complimenten geeft.
Relatie blijft onderwerp van aandacht
De relatie tussen Leerdam en Jake Paul trekt al langere tijd veel aandacht. Omdat beiden een groot bereik hebben op sociale media, wordt hun privéleven regelmatig besproken.
Voor Leerdam betekent dat dat ook keuzes buiten het ijs snel onderwerp van debat worden. Haar aanwezigheid in Miami leidde daardoor bijna automatisch tot vragen en speculaties.
Met haar video probeert ze de regie terug te pakken door zelf het verhaal te vertellen.
Gemengde reacties blijven
Hoewel veel volgers begrip tonen voor haar uitleg, zijn niet alle reacties positief. Sommige critici vinden dat een olympisch toernooi altijd prioriteit moet hebben, ongeacht persoonlijke omstandigheden.
Anderen wijzen erop dat topsporters óók mensen zijn en dat het logisch is dat ze keuzes maken op basis van hun privéleven.
De discussie laat vooral zien hoe groot de verwachtingen zijn rondom bekende sporters — zeker wanneer ze volop in de schijnwerpers staan.
Focus op herstel en toekomst
Na haar succesvolle Spelen lijkt Leerdam nu vooral tijd te nemen om te herstellen en bij te komen. Het seizoen was intens, met veel wedstrijden, media-aandacht en reizen.
Daarnaast is haar populariteit de afgelopen jaren flink gegroeid, waardoor iedere stap nauwlettend gevolgd wordt. Dat brengt kansen met zich mee, maar ook extra druk.
Toch blijft haar sportieve prestatie centraal staan: goud en zilver op de Winterspelen zijn resultaten die haar positie aan de wereldtop opnieuw bevestigen.
Meer dan alleen prestaties
Het verhaal rond haar vertrek laat ook een andere kant van topsport zien. Achter medailles en records zitten mensen met relaties, zorgen en keuzes die soms lastig uit te leggen zijn aan het grote publiek.
Leerdam lijkt met haar openheid vooral duidelijk te willen maken dat er achter elke beslissing een persoonlijke context zit — ook als die niet meteen zichtbaar is.
En dat maakt deze situatie misschien wel herkenbaar: zelfs olympische kampioenen moeten soms kiezen tussen professionele verplichtingen en persoonlijke verbondenheid.
Wat nu voor Jutta?
Na de Spelen richt Leerdam zich waarschijnlijk op herstel, voorbereiding op het nieuwe seizoen én haar persoonlijke leven. Fans blijven benieuwd naar haar volgende stappen, zowel op het ijs als daarbuiten.
Wat in elk geval duidelijk is: haar keuze om eerder te vertrekken kwam voort uit een persoonlijke reden waar ze zich verantwoordelijk voor voelde — en daar wilde ze zelf eerlijk over zijn.
Zo eindigen haar succesvolle Winterspelen niet alleen met medailles, maar ook met een gesprek over de balans tussen topsport en het leven daarachter.


