Actueel
Xander van der Wulp heeft s*ks met beste vriendin Eva Jinek
Xander van der Wulp heeft niet alleen een grote carrièremove gemaakt, maar ook op liefdesgebied lijkt hij zijn weg te hebben gevonden. De kersverse hoofdredacteur van NOS Sport is gelukkig in de liefde en deelt zijn leven met Relinde Vos, de beste vriendin van Eva Jinek. In een recent interview spreekt hij openhartig over hun relatie en hoe ze omgaan met de afstand tussen hen.
Een nieuwe uitdaging én een nieuwe liefde
Het is een bijzondere tijd voor Xander van der Wulp. Hij heeft onlangs zijn positie als Haagse verslaggever bij het NOS Journaal verruild voor de uitdagende functie van hoofdredacteur van NOS Sport. De sportredactie heeft de afgelopen jaren onder vuur gelegen vanwege verschillende schandalen, en Xander wordt gezien als de man die orde op zaken moet stellen.
Tussen alle hectiek van zijn werk door, heeft hij gelukkig ook tijd kunnen vinden voor de liefde. Kort na zijn scheiding kreeg hij een relatie met Relinde Vos, een vrouw die ook al een verleden heeft als moeder en carrièrevrouw. De twee lijken een perfecte balans te hebben gevonden in hun drukke levens.
Een gelukkige latrelatie: ‘Het werkt fantastisch’
Xander en Relinde hebben ervoor gekozen om niet direct samen te wonen, maar een latrelatie te hebben. Dit betekent dat ze om het weekend bij elkaar zijn en de rest van de tijd apart wonen.
Xander vertelt hierover in een interview:
“We wonen zo’n 170 kilometer bij elkaar vandaan, dus we zien elkaar om het weekend. We zijn tevreden met onze latrelatie, dat gaat fantastisch. We hebben allebei kinderen, die ook in de buurt van onze exen wonen.”
De afstand lijkt dus geen obstakel te zijn voor hun relatie. Integendeel: ze genieten juist van de tijd die ze samen hebben, zonder de dagelijkse verplichtingen van een gedeeld huishouden.
Samenwonen? Eerst de kinderen grootbrengen
Hoewel veel koppels na een tijd besluiten om de volgende stap te zetten en te gaan samenwonen, denken Xander en Relinde daar anders over. Ze willen wachten tot hun kinderen volwassen zijn voordat ze zich aan een gedeeld huishouden wagen.
Xander legt uit:
“We hebben geen samenwoonplannen. Eerst moeten de kinderen wat groter zijn. Mijn jongste dochter is 13 en tot zij volwassen is, blijven we het op deze manier doen.”
Voor nu lijkt deze regeling perfect te werken voor het stel. Ze krijgen het beste van beide werelden: samen genieten van de liefde en tegelijkertijd hun gezinnen in stabiele omgevingen laten opgroeien.
Geen stiefvaderrol: ‘We hebben onze eigen momenten’
Een opvallend detail in de relatie van Xander en Relinde is dat hij geen actieve stiefvaderrol op zich neemt. In veel samengestelde gezinnen spelen partners een belangrijke rol in elkaars kinderen, maar bij Xander en Relinde is dat anders.
“Ik zie Relinde’s kinderen eigenlijk nauwelijks, ik vervul geen stiefvaderrol. Als ik bij haar ben, zijn we lekker met zijn tweeën. Dat is fijn, dan doen we leuke dingen.”
Deze aanpak laat zien dat de relatie vooral draait om de liefde tussen hen, zonder dat ze de dynamiek van hun families overhaasten.
Druk met werk, minder tijd voor eigen kinderen
Xander’s werk als hoofdredacteur van NOS Sport eist veel van zijn tijd en energie. Dit betekent dat hij minder tijd met zijn kinderen kan doorbrengen dan hij misschien zou willen.
Hij geeft toe:
“Ik zie mijn kinderen niet zo vaak als ik zou willen, maar ik geniet enorm van de tijd die we samen hebben. Ik ben een vrolijke vader.”
Het vinden van een balans tussen carrière en gezin is een uitdaging waar veel werkende ouders mee worstelen. Ondanks zijn drukke baan doet Xander zijn best om er te zijn voor zijn kinderen en geniet hij van de momenten die ze samen hebben.
Hoe Xander en Relinde elkaar leerden kennen
Een leuk detail in hun liefdesverhaal is de plek waar hun romance begon. Xander en Relinde ontmoetten elkaar namelijk op een feestje van Gerard Joling.
Wie had gedacht dat een feestje van een flamboyante volkszanger zou leiden tot een liefdesrelatie tussen een topjournalist en de beste vriendin van Eva Jinek?
Deze toevallige ontmoeting heeft uiteindelijk geleid tot een gelukkige en stabiele relatie, ondanks de uitdagingen van afstand en drukke carrières.
Waarom hun relatie zo goed werkt
Er zijn een aantal redenen waarom Xander en Relinde een succesvol stel vormen:
✅ Ze respecteren elkaars
onafhankelijkheid – Door niet direct te gaan
samenwonen, kunnen ze hun eigen levens blijven leiden zonder in te
boeten op hun relatie.
✅ Ze genieten bewust
van hun tijd samen – Omdat ze elkaar minder vaak
zien, waarderen ze de momenten die ze wél samen hebben
extra.
✅ Ze nemen de tijd
voor hun gezinnen – Beide hebben kinderen uit eerdere
relaties en willen deze stabiliteit bieden voordat ze een volgende
stap zetten.
✅ Ze hebben een
sterke basis – Hun relatie is niet gebaseerd op haast
of verplichtingen, maar op een oprechte klik en wederzijds
respect.
Wat brengt de toekomst voor Xander en Relinde?
Voorlopig blijven Xander en Relinde genieten van hun latrelatie, zonder de druk om samen te wonen of grote stappen te forceren. Xander richt zich op zijn nieuwe rol als hoofdredacteur van NOS Sport, een functie die ongetwijfeld veel tijd en energie zal vergen.
Ondertussen blijft hun liefde op een rustige en stabiele manier groeien. Misschien dat ze in de toekomst besluiten om samen te wonen, maar voor nu werkt hun twee-wekelijkse afspraak perfect.
Liefde hoeft niet altijd binnen de standaardnormen te passen. Soms is het juist de flexibiliteit en vrijheid die een relatie succesvol maken.
En wie weet, misschien zien we ze over een paar jaar tóch als een samengevoegd gezin onder één dak. Maar voorlopig? Zijn ze precies waar ze willen zijn. ❤️
Wat vind jij van latrelaties zoals die van Xander en Relinde? Denk jij dat dit de toekomst is van moderne relaties? Laat het weten in de reacties! 👇
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.