Actueel
Vrouw Rob de Nijs heeft slecht nieuws: ´Het gaat heel slecht met hem´
Het gaat “niet zo ontzettend, geweldig goed” met Rob de Nijs. Dat vertelde zijn vrouw Jet maandagavond aan tafel bij Eva Jinek op NPO 1. De zanger, die al lange tijd lijdt aan de z1ekte van P@rkinson, heeft steeds meer last van de progressieve aard van de z1ekte. “Hij heeft het goed, maar hij is wel goed z1ek,” gaf Jet aan in de AVROTROS-talkshow Eva.
Een leven in het teken van zorg
Jet de Nijs leeft volledig in dienst van haar man. Ze vertelde openhartig hoe hun dagelijkse leven eruitziet. “Het is een heel klein, beperkt leven, maar het zorgt tegelijkertijd ook wel voor rust en harmonie.” Volgens haar is het niet alleen kommer en kwel: “Het is ook heel mooi, zacht en intiem, maar soms ook heel druk en soms ook heel verdrietig.”
Geen verzorgingstehuis
Ondanks de intensieve zorg die Rob nodig heeft, wil Jet hem niet naar een verzorgingstehuis laten gaan. “Ik had kunnen zeggen: ‘Eigenlijk is het de tijd dat je naar een verzorgingstehuis gaat.’ Maar dat willen we gewoon niet,” benadrukte ze. Zowel Rob als zijzelf willen thuis blijven en samen genieten van de momenten die ze nog hebben.
Positieve momenten
Ondanks de zware situatie proberen Rob en Jet zoveel mogelijk mooie momenten samen te beleven. “We zitten niet iedere dag met tranen in de ogen weg te stoffen,” zei Jet. “We maken er nog heel veel moois van.” Dit optimisme helpt hen om het leven draaglijk te houden, ondanks de uitdagingen die de z1ekte met zich meebrengt.
Première van musical Malle Babbe
Aanstaande zondag gaat in het DeLaMar Theater in Amsterdam de musical Malle Babbe in première. De voorstelling draait om het leven van Rob de Nijs. Acteur René van Kooten speelt de hoofdrol, terwijl Lottie Hellingman en Maartje van de Wetering afwisselend de rol van Jet vertolken.
Een emotioneel weerzien met het theater
Rob en Jet hebben de musical al gezien, en dat was voor hen een bijzonder moment. “Dit was zo fantastisch om te mogen zien,” vertelde Jet. “Het is zó Robs habitat, zo’n theater. Hij stond ook weer direct aan, meezingen en meeklappen.” Dit laat zien hoeveel het podium voor Rob heeft betekend in zijn leven.
De impact van het afscheid
De musical belicht belangrijke momenten uit het leven van de zanger en laat zien hoe hij zijn carrière heeft opgebouwd. Het is een eerbetoon aan zijn werk en een manier om zijn muzikale nalatenschap levend te houden. Voor Jet is het een emotionele ervaring om haar man zo terug te zien op het toneel.
Blijven vechten
Ondanks de uitdagingen die P@rkinson met zich meebrengt, blijft Jet positief. “Het is zwaar, maar we blijven doorgaan. We maken er het beste van,” zei ze. Haar liefde en toewijding aan Rob zijn duidelijk voelbaar in haar woorden.
Een waardig afscheid?
De musical en de aandacht rondom Robs carrière maken duidelijk dat hij een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten in de Nederlandse muziekwereld. Of dit een laatste eerbetoon is, blijft afwachten, maar voor Jet en Rob is het vooral een kans om nog één keer te genieten van het theater, de plek waar Rob zich altijd thuis voelde.
Actueel
‘He’ll Have to Go’ veroverde in 1960 de country- en pophitlijsten
Sommige liedjes overstijgen de tijd en blijven generaties lang geliefd. Een van die nummers is zonder twijfel “He’ll Have to Go” van Jim Reeves. Toen de Amerikaanse zanger het nummer in 1960 uitbracht, groeide het uit tot een van de grootste successen uit zijn carrière én tot een belangrijke mijlpaal in de geschiedenis van de countrymuziek.
Met zijn warme baritonstem en de karakteristieke Nashville Sound wist Reeves niet alleen countryliefhebbers te raken, maar bereikte hij ook een groot poppubliek. Meer dan zestig jaar later wordt “He’ll Have to Go” nog altijd beschouwd als een van de meest invloedrijke countrysingles ooit.
Gentleman Jim
Jim Reeves werd in 1923 geboren in de Amerikaanse staat Texas. Voordat hij doorbrak als zanger werkte hij onder meer als radio-dj en sportverslaggever. Zijn rustige uitstraling en verzorgde manier van zingen leverden hem al snel de bijnaam “Gentleman Jim” op.
In een periode waarin veel countryartiesten kozen voor een ruwe, traditionele stijl, sloeg Reeves een andere weg in. Zijn muziek kenmerkte zich door een zachte zangstem, subtiele orkestbegeleiding en een toegankelijke uitstraling. Daarmee sprak hij niet alleen het vaste countrypubliek aan, maar wist hij ook luisteraars buiten het genre te bereiken.
Een bijzonder ontstaan
Het verhaal achter “He’ll Have to Go” is minstens zo bijzonder als het nummer zelf.
Het lied werd geschreven door Joe en Audrey Allison. Joe Allison vertelde later dat hij inspiratie kreeg nadat hij in een café een telefoongesprek had opgevangen. Een man probeerde zijn geliefde terug te winnen en vroeg haar steeds dichter bij de telefoon te komen zodat hij haar beter kon horen.
Die gebeurtenis vormde de basis voor de beroemde openingsregel:
“Put your sweet lips a little closer to the phone.”
Juist die eenvoudige zin wist volgens veel muziekkenners een gevoel van verlangen en kwetsbaarheid op te roepen dat luisteraars direct aansprak.
Een vernieuwend geluid
Voor de opname werkte Jim Reeves samen met producer Chet Atkins, een van de belangrijkste architecten van de zogenoemde Nashville Sound.
Die muziekstijl ontstond eind jaren vijftig en combineerde traditionele country met een meer gepolijste productie, waarin strijkers, achtergrondzang en subtiele instrumentatie een grotere rol kregen.
In plaats van een druk arrangement koos Atkins ervoor om de stem van Reeves centraal te zetten. Daardoor kreeg het nummer een intieme sfeer waarin de emotie volledig tot zijn recht kwam.
Die aanpak bleek een schot in de roos.
Grote hit in binnen- en buitenland
“He’ll Have to Go” groeide uit tot een enorm commercieel succes.
Het nummer bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard Country Chart en stond wekenlang bovenaan. Ook buiten de countrywereld sloeg het lied aan. In de Billboard Hot 100, waarin alle muziekgenres samenkomen, bereikte de single de tweede plaats.
Daarmee bewees Reeves dat countrymuziek ook een breed internationaal publiek kon aanspreken.
Het succes beperkte zich bovendien niet tot de Verenigde Staten. Het nummer werd wereldwijd uitgebracht en maakte Jim Reeves tot een internationale ster. Tijdens zijn tournees trad hij op in onder meer Europa, Zuid-Afrika en Azië, waar hij nieuwe fans voor het genre wist te winnen.
Belangrijke rol in de Nashville Sound
Veel muziekhistorici zien “He’ll Have to Go” als een van de nummers die de Nashville Sound definitief op de kaart zette.
De stijl maakte countrymuziek toegankelijker voor luisteraars die normaal gesproken vooral naar pop luisterden. Daardoor ontstond een nieuwe generatie artiesten die elementen uit verschillende muziekgenres met elkaar combineerden.
Jim Reeves speelde daarin een belangrijke rol. Zijn rustige zangstijl en verzorgde producties vormden jarenlang een inspiratiebron voor andere artiesten binnen én buiten de countrymuziek.
Vele artiesten namen het nummer op
Door de jaren heen werd “He’ll Have to Go” tientallen keren opnieuw opgenomen.
Onder anderen Elvis Presley, Ry Cooder en verschillende countryartiesten brachten hun eigen versie van het nummer uit. Toch blijft de originele uitvoering van Jim Reeves voor veel liefhebbers de meest geliefde.
Zijn warme stemgeluid en ingetogen interpretatie worden nog altijd gezien als de belangrijkste reden waarom het nummer zo tijdloos is gebleven.
Tragisch einde van zijn leven
Het succes van Jim Reeves werd abrupt onderbroken in 1964.
De zanger kwam op 40-jarige leeftijd om het leven bij een vliegtuigongeluk nabij Nashville. Zijn privévliegtuig stortte neer tijdens slecht weer, waarbij ook zijn zakenpartner en piloot Dean Manuel om het leven kwamen.
Zijn overlijden betekende een groot verlies voor de countrymuziek. Toch bleef zijn muziek populair en groeide zijn invloed in de jaren daarna alleen maar verder.
Later werd Reeves postuum opgenomen in de Country Music Hall of Fame, als erkenning voor zijn bijdrage aan het genre.
Nog altijd een geliefde klassieker
Meer dan zestig jaar na de release behoort “He’ll Have to Go” nog steeds tot de bekendste countrynummers aller tijden.
Het lied is gebruikt in films, televisieseries en documentaires en wordt nog regelmatig gedraaid op radiostations die klassieke countrymuziek uitzenden. Dankzij streamingdiensten ontdekken ook jongere generaties de muziek van Jim Reeves.
Volgens muziekkenners schuilt de kracht van het nummer vooral in de eenvoud. Zonder grote uithalen of ingewikkelde arrangementen weet Reeves een emotioneel verhaal te vertellen dat voor veel luisteraars herkenbaar blijft.
Een blijvende invloed op de countrymuziek
De invloed van Jim Reeves reikt verder dan één succesvolle hit. Zijn manier van zingen en produceren heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van moderne countrymuziek, waarin traditionele elementen worden gecombineerd met een toegankelijk geluid.
Artiesten als Shania Twain, Keith Urban en Taylor Swift lieten later eveneens zien dat countrymuziek een groot internationaal publiek kan bereiken. Hoewel zij een heel eigen stijl ontwikkelden, wordt Jim Reeves vaak genoemd als een van de pioniers die de weg daarvoor mede heeft vrijgemaakt.
“He’ll Have to Go” blijft daardoor niet alleen een geliefde klassieker, maar ook een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van de populaire muziek. Het nummer laat zien hoe een eenvoudige melodie, een sterke tekst en een karakteristieke stem samen kunnen uitgroeien tot een tijdloos muziekstuk dat generaties blijft inspireren.