Actueel
Vrouw Rob de Nijs heeft slecht nieuws: ´Het gaat heel slecht met hem´
Het gaat “niet zo ontzettend, geweldig goed” met Rob de Nijs. Dat vertelde zijn vrouw Jet maandagavond aan tafel bij Eva Jinek op NPO 1. De zanger, die al lange tijd lijdt aan de z1ekte van P@rkinson, heeft steeds meer last van de progressieve aard van de z1ekte. “Hij heeft het goed, maar hij is wel goed z1ek,” gaf Jet aan in de AVROTROS-talkshow Eva.
Een leven in het teken van zorg
Jet de Nijs leeft volledig in dienst van haar man. Ze vertelde openhartig hoe hun dagelijkse leven eruitziet. “Het is een heel klein, beperkt leven, maar het zorgt tegelijkertijd ook wel voor rust en harmonie.” Volgens haar is het niet alleen kommer en kwel: “Het is ook heel mooi, zacht en intiem, maar soms ook heel druk en soms ook heel verdrietig.”
Geen verzorgingstehuis
Ondanks de intensieve zorg die Rob nodig heeft, wil Jet hem niet naar een verzorgingstehuis laten gaan. “Ik had kunnen zeggen: ‘Eigenlijk is het de tijd dat je naar een verzorgingstehuis gaat.’ Maar dat willen we gewoon niet,” benadrukte ze. Zowel Rob als zijzelf willen thuis blijven en samen genieten van de momenten die ze nog hebben.
Positieve momenten
Ondanks de zware situatie proberen Rob en Jet zoveel mogelijk mooie momenten samen te beleven. “We zitten niet iedere dag met tranen in de ogen weg te stoffen,” zei Jet. “We maken er nog heel veel moois van.” Dit optimisme helpt hen om het leven draaglijk te houden, ondanks de uitdagingen die de z1ekte met zich meebrengt.
Première van musical Malle Babbe
Aanstaande zondag gaat in het DeLaMar Theater in Amsterdam de musical Malle Babbe in première. De voorstelling draait om het leven van Rob de Nijs. Acteur René van Kooten speelt de hoofdrol, terwijl Lottie Hellingman en Maartje van de Wetering afwisselend de rol van Jet vertolken.
Een emotioneel weerzien met het theater
Rob en Jet hebben de musical al gezien, en dat was voor hen een bijzonder moment. “Dit was zo fantastisch om te mogen zien,” vertelde Jet. “Het is zó Robs habitat, zo’n theater. Hij stond ook weer direct aan, meezingen en meeklappen.” Dit laat zien hoeveel het podium voor Rob heeft betekend in zijn leven.
De impact van het afscheid
De musical belicht belangrijke momenten uit het leven van de zanger en laat zien hoe hij zijn carrière heeft opgebouwd. Het is een eerbetoon aan zijn werk en een manier om zijn muzikale nalatenschap levend te houden. Voor Jet is het een emotionele ervaring om haar man zo terug te zien op het toneel.
Blijven vechten
Ondanks de uitdagingen die P@rkinson met zich meebrengt, blijft Jet positief. “Het is zwaar, maar we blijven doorgaan. We maken er het beste van,” zei ze. Haar liefde en toewijding aan Rob zijn duidelijk voelbaar in haar woorden.
Een waardig afscheid?
De musical en de aandacht rondom Robs carrière maken duidelijk dat hij een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten in de Nederlandse muziekwereld. Of dit een laatste eerbetoon is, blijft afwachten, maar voor Jet en Rob is het vooral een kans om nog één keer te genieten van het theater, de plek waar Rob zich altijd thuis voelde.
Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”
Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.
De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.
Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.
Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.