Actueel
Vrouw Rob de Nijs heeft slecht nieuws: ´Het gaat heel slecht met hem´
Het gaat “niet zo ontzettend, geweldig goed” met Rob de Nijs. Dat vertelde zijn vrouw Jet maandagavond aan tafel bij Eva Jinek op NPO 1. De zanger, die al lange tijd lijdt aan de z1ekte van P@rkinson, heeft steeds meer last van de progressieve aard van de z1ekte. “Hij heeft het goed, maar hij is wel goed z1ek,” gaf Jet aan in de AVROTROS-talkshow Eva.

Een leven in het teken van zorg
Jet de Nijs leeft volledig in dienst van haar man. Ze vertelde openhartig hoe hun dagelijkse leven eruitziet. “Het is een heel klein, beperkt leven, maar het zorgt tegelijkertijd ook wel voor rust en harmonie.” Volgens haar is het niet alleen kommer en kwel: “Het is ook heel mooi, zacht en intiem, maar soms ook heel druk en soms ook heel verdrietig.”

Geen verzorgingstehuis
Ondanks de intensieve zorg die Rob nodig heeft, wil Jet hem niet naar een verzorgingstehuis laten gaan. “Ik had kunnen zeggen: ‘Eigenlijk is het de tijd dat je naar een verzorgingstehuis gaat.’ Maar dat willen we gewoon niet,” benadrukte ze. Zowel Rob als zijzelf willen thuis blijven en samen genieten van de momenten die ze nog hebben.

Positieve momenten
Ondanks de zware situatie proberen Rob en Jet zoveel mogelijk mooie momenten samen te beleven. “We zitten niet iedere dag met tranen in de ogen weg te stoffen,” zei Jet. “We maken er nog heel veel moois van.” Dit optimisme helpt hen om het leven draaglijk te houden, ondanks de uitdagingen die de z1ekte met zich meebrengt.

Première van musical Malle Babbe
Aanstaande zondag gaat in het DeLaMar Theater in Amsterdam de musical Malle Babbe in première. De voorstelling draait om het leven van Rob de Nijs. Acteur René van Kooten speelt de hoofdrol, terwijl Lottie Hellingman en Maartje van de Wetering afwisselend de rol van Jet vertolken.

Een emotioneel weerzien met het theater
Rob en Jet hebben de musical al gezien, en dat was voor hen een bijzonder moment. “Dit was zo fantastisch om te mogen zien,” vertelde Jet. “Het is zó Robs habitat, zo’n theater. Hij stond ook weer direct aan, meezingen en meeklappen.” Dit laat zien hoeveel het podium voor Rob heeft betekend in zijn leven.

De impact van het afscheid
De musical belicht belangrijke momenten uit het leven van de zanger en laat zien hoe hij zijn carrière heeft opgebouwd. Het is een eerbetoon aan zijn werk en een manier om zijn muzikale nalatenschap levend te houden. Voor Jet is het een emotionele ervaring om haar man zo terug te zien op het toneel.

Blijven vechten
Ondanks de uitdagingen die P@rkinson met zich meebrengt, blijft Jet positief. “Het is zwaar, maar we blijven doorgaan. We maken er het beste van,” zei ze. Haar liefde en toewijding aan Rob zijn duidelijk voelbaar in haar woorden.

Een waardig afscheid?
De musical en de aandacht rondom Robs carrière maken duidelijk dat hij een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten in de Nederlandse muziekwereld. Of dit een laatste eerbetoon is, blijft afwachten, maar voor Jet en Rob is het vooral een kans om nog één keer te genieten van het theater, de plek waar Rob zich altijd thuis voelde.
Actueel
Asielzoeker duwt meisje (16) voor trein, familie in shock om uitspraak rechtbank

Een Duitse rechtbank heeft geoordeeld dat de 31-jarige Muhammad A. niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden voor de dood van de 16-jarige Liana K. Het Oekraïense meisje kwam vorig jaar om het leven nadat zij op station Friedland in de Duitse deelstaat Nedersaksen voor een naderende goederentrein werd geduwd. Volgens de rechtbank leed A. op dat moment aan paranoïde schizofrenie en was hij daardoor ontoerekeningsvatbaar.
De zaak heeft in Duitsland veel aandacht gekregen. Niet alleen vanwege de jonge leeftijd van het slachtoffer en de omstandigheden waaronder zij overleed, maar ook vanwege de voorgeschiedenis van de verdachte. A. was een afgewezen asielzoeker uit Irak en had Duitsland eerder moeten verlaten.
Liana overleed op station Friedland
Het drama vond plaats op 11 augustus vorig jaar. De 16-jarige Liana K., die als Oekraïense vluchtelinge in Duitsland verbleef, bevond zich op het station van Friedland toen zij voor een naderende goederentrein terechtkwam.
Aanvankelijk was niet duidelijk wat er precies was gebeurd. Er zouden geen directe ooggetuigen zijn geweest en ook waren er volgens de berichtgeving geen camerabeelden waarop het fatale moment te zien was.
Tijdens het onderzoek kwam Muhammad A. echter in beeld. Op de schouder en rug van Liana werd DNA aangetroffen dat aan hem werd gekoppeld. Volgens de rechtbank vormde dat, samen met ander bewijsmateriaal uit het onderzoek, voldoende grond voor de conclusie dat A. het meisje voor de trein had geduwd.
Liana overleefde de aanrijding niet.
Rechtbank verklaart A. ontoerekeningsvatbaar
Hoewel de rechtbank ervan overtuigd is dat Muhammad A. verantwoordelijk was voor het duwen, leidt dat niet tot een reguliere gevangenisstraf.
Deskundigen concludeerden dat de man ten tijde van het incident leed aan paranoïde schizofrenie. Zijn psychische toestand zou dusdanig ernstig zijn geweest dat hij volgens het Duitse strafrecht niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn handelen.
Dat betekent niet dat A. wordt vrijgelaten. De rechtbank heeft bepaald dat hij voor onbepaalde tijd moet worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Tijdens die opname wordt hij behandeld en blijft hij onder toezicht. Zijn situatie zal periodiek opnieuw worden beoordeeld. Daarbij wordt onder meer gekeken naar zijn psychische toestand en het mogelijke gevaar dat hij voor anderen vormt.
A. mocht al sinds 2022 niet in Duitsland blijven
De achtergrond van de 31-jarige verdachte zorgt eveneens voor discussie. Muhammad A. is afkomstig uit Irak en had volgens de berichtgeving al in december 2022 te horen gekregen dat hij niet in Duitsland mocht blijven.
Daarnaast was hij eerder veroordeeld voor een exhibitionistisch delict.
Vanaf maart 2025 zou Duitsland de mogelijkheid hebben gehad om hem naar Litouwen over te brengen. A. was eerder via dat land Europa binnengekomen, waardoor Litouwen volgens de geldende Europese asielregels verantwoordelijk zou zijn geweest voor de behandeling van zijn asielprocedure.
Tot een daadwerkelijke overdracht kwam het echter niet.
Poging tot vreemdelingenbewaring afgewezen
In juli vorig jaar probeerden de Duitse autoriteiten A. in vreemdelingenbewaring te laten plaatsen. Daarmee wilden zij voorkomen dat hij zou verdwijnen voordat zijn overdracht naar Litouwen kon plaatsvinden.
Een rechtbank wees dat verzoek af. Volgens de berichtgeving hadden de autoriteiten onvoldoende aannemelijk gemaakt dat er een concreet risico bestond dat A. zou onderduiken.
Daardoor bleef hij op vrije voeten.
Iets meer dan een maand later vond het fatale incident op station Friedland plaats waarbij Liana om het leven kwam. De gang van zaken rond de mislukte uitzetting heeft daardoor achteraf extra aandacht gekregen.
Dag voor incident verliet hij psychiatrische kliniek
Een ander opvallend onderdeel van de zaak is de psychische toestand van A. in de dagen voorafgaand aan de dood van Liana.
Volgens berichtgeving had de man zichzelf kort daarvoor laten opnemen in een psychiatrische kliniek. Daar zou hij behandeling hebben gekregen vanwege zijn psychische problemen.
Op 10 augustus, één dag voordat Liana overleed, besloot A. de instelling echter weer te verlaten. Dat gebeurde volgens de berichtgeving tegen het advies van de behandelende medici in.
Een dag later bevond hij zich op station Friedland, waar het fatale incident plaatsvond.
Juist die voorgeschiedenis speelt een belangrijke rol in de beoordeling van zijn geestelijke toestand. De rechtbank heeft op basis van psychiatrisch onderzoek uiteindelijk geoordeeld dat hij tijdens het incident niet toerekeningsvatbaar was.
Familie wil veroordeling voor moord
Met de uitspraak is de juridische strijd bovendien nog niet volledig voorbij. Zowel rond het bewijs als rond de juridische gevolgen bestaat discussie.
De verdediging betwist volgens de berichtgeving dat overtuigend bewezen kan worden dat A. het meisje daadwerkelijk heeft geduwd. De advocaten zouden daarom een volledige vrijspraak willen.
De familie van Liana staat daar lijnrecht tegenover. De nabestaanden willen juist dat Muhammad A. in een reguliere strafzaak wordt veroordeeld voor moord en nemen geen genoegen met uitsluitend een plaatsing in een psychiatrische instelling.
Voor hen blijft het verlies van de 16-jarige vanzelfsprekend centraal staan.
Zaak zorgt voor veel discussie
De zaak raakt ondertussen aan meerdere gevoelige onderwerpen in Duitsland. Naast de vraag hoe mensen met ernstige psychiatrische problemen worden behandeld en gevolgd, wordt ook gekeken naar de gang van zaken rond de asielprocedure en de voorgenomen overdracht van A.
Dat een verzoek om vreemdelingenbewaring kort voor het incident werd afgewezen, zal daarbij ongetwijfeld onderwerp van discussie blijven.
Tegelijkertijd maakt het oordeel van de rechtbank duidelijk dat ontoerekeningsvatbaarheid juridisch iets anders is dan de vraag of iemand een daad heeft gepleegd. De rechtbank kan vaststellen dat iemand verantwoordelijk was voor een dodelijk incident, maar tegelijkertijd bepalen dat die persoon vanwege een ernstige psychiatrische aandoening niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden.
Muhammad A. verdwijnt daardoor niet uit beeld. Hij wordt voor onbepaalde tijd psychiatrisch opgenomen en zijn situatie zal regelmatig opnieuw worden beoordeeld.
Voor de nabestaanden van Liana is de zaak daarmee echter nog niet afgesloten. Zij blijven aandringen op een strafrechtelijke veroordeling voor de dood van het 16-jarige meisje.