Actueel
Vriendin van vader Klaas Bijl onthult wat hij zei toen hij Emma en Jeffrey meenam
Vriendin van Klaas Bijl spreekt voor het eerst: “Hij zei dat de kinderen naar het paradijs gingen”
De vermissing van Jeffrey (10) en Emma (8) uit het Groningse Beerta houdt het hele land in spanning. Sinds het weekend ontbreekt ieder spoor van de kinderen, die vermoedelijk zijn meegenomen door hun vader, Klaas Bijl (67). In het onderzoek komt nu een nieuw, zorgwekkend detail naar voren: een vriendin van Bijl, genaamd Mirka, vertelt dat zij zag hoe hij zijn kinderen meenam en daarbij sprak over “het paradijs”.
De vrouw deed haar verhaal in de tuin van de woning van Klaas Bijl aan De Telegraaf. Duidelijk geëmotioneerd en zichtbaar aangeslagen vertelt ze over wat er zich zaterdag heeft afgespeeld. Haar relaas werpt een extra licht op de mentale toestand van de vader op het moment van de verdwijning.
“Hij kwam terug en was anders dan normaal”
Mirka, die naar eigen zeggen een vriendschappelijke band had met Klaas Bijl, blikt terug op die bewuste zaterdag. Volgens haar was hij eerder die dag nog even weg, vermoedelijk om te gaan tanken in Duitsland. Thuis bleven de kinderen, die rustig op een tablet zaten te spelen. Maar toen hij terugkwam, veranderde de sfeer volledig.
“Ineens was hij anders. Hij was gejaagd, boos, en hij wilde ineens vertrekken,” vertelt Mirka. Ze zegt dat Klaas zijn kinderen vertelde dat ze naar McDonald’s zouden gaan, een vertrouwde bestemming. Maar wat hij daarna zei, schokte haar diep: “Hij vertelde dat ze naar het paradijs gingen.”
Jeffrey vroeg volgens haar zelfs of Mirka ook mee mocht. “Dat kon niet, zei Klaas. Dit was iets wat hij alleen met zijn kinderen moest doen.”
Een haastige vertrekt: “Ze moesten direct de auto in”
Volgens Mirka verliep het vertrek in grote haast. De sfeer was gespannen en onrustig. “Hij zei: we moeten gaan, nú.” Ze vertelt dat ze nog snel de schoenen van Jeffrey moest pakken, omdat hij die niet aan had. “Het ging allemaal zo snel. Sindsdien heb ik niets meer van ze gehoord.”
Ze zegt dat de kinderen zich lieten meenemen zonder dat ze echt wisten wat er aan de hand was. Klaas gaf geen duidelijke uitleg, maar liet merken dat hij iets besloten had – en daar was geen discussie over mogelijk.
De telefoon van Klaas staat sindsdien onbereikbaar. “Als ik hem probeer te bellen, schakelt hij meteen door naar de voicemail,” aldus Mirka.
Een zorgwekkende brief in huis
Mirka woont zelf niet bij Klaas in, maar is regelmatig bij hem over de vloer geweest. In de dagen na de verdwijning werd ze net als anderen bezocht door de p0litie. In de woning van Bijl zou een brief zijn gevonden. De exacte inhoud daarvan kent ze niet, maar ze weet dat de p0litie deze inmiddels heeft meegenomen.
Eerder maakte de p0litie bekend dat de inhoud van de brief aanleiding geeft om ernstig bezorgd te zijn over het welzijn van de kinderen. “We vrezen voor hun leven,” liet een woordvoerder weten. De brief zou geschreven zijn door Klaas zelf.
Mirka bevestigt dat Klaas de afgelopen periode emotioneel uit balans leek. “Hij had het moeilijk. Vooral omdat hij zijn kinderen steeds minder vaak mocht zien. Hij voelde zich machteloos.”
Vechtscheiding en spanningen
Meerdere bronnen, waaronder buurtbewoners, bevestigen dat Klaas verwikkeld was in een vechtscheiding met zijn ex-vrouw. De omgang met zijn kinderen verliep via duidelijke afspraken, maar die leidden volgens kennissen regelmatig tot frustratie bij Klaas.
Volgens Joël, een buurman van Klaas, was het afgelopen weekend extra beladen, omdat Klaas de kinderen eerder dan verwacht zou moeten terugbrengen. “Normaal had hij ze tot de middag, maar dat werd ineens vroeger. Dat vond hij vreselijk,” aldus Joël.
Het geeft aan hoe broos de situatie al was, voordat Klaas besloot om zijn kinderen mee te nemen en van de radar te verdwijnen.
Mirka: “Ik hoop dat ze gewoon ergens heen zijn gegaan”
Hoewel Mirka zichtbaar bezorgd is, klampt ze zich vast aan hoop. “Ik probeer te geloven dat ze gewoon ergens naartoe zijn gegaan. Dat er niets ernstigs is gebeurd. Misschien wilde hij gewoon even weg.”
Ze benadrukt dat ze geen idee heeft waar Klaas nu kan zijn. “Ik zou willen dat ik het wist. Dan kon ik het zeggen. Ik wil gewoon dat de kinderen in orde zijn.”
De p0litie zoekt nog altijd actief naar de kinderen en hun vader. Naast zoekacties in onder andere de Carel Coenraadpolder bij Finsterwolde, werkt de p0litie nauw samen met Duitse autoriteiten, aangezien Beerta zich dicht bij de grens bevindt. Ook daar zijn inmiddels opsporingsberichten verspreid.
Amber Alert nog steeds actief
De zaak is landelijk onder de aandacht gebracht via een Amber Alert, waarmee burgers opgeroepen worden uit te kijken naar de kinderen, hun vader én het voertuig waarin ze vermoedelijk reizen: een grijze Toyota Avensis met kenteken 77-NLV-4.
Iedereen die informatie heeft, hoe klein ook, wordt verzocht contact op te nemen met de p0litie via 0800-6070 of via het digitale tipformulier op politie.nl.
De p0litie benadrukt dat elke tip cruciaal kan zijn. In het bijzonder wordt gevraagd om dashcambeelden, observaties van het voertuig of andere aanwijzingen die kunnen bijdragen aan het vinden van de kinderen.
Publiek leeft intens mee
Ondertussen leeft het hele land mee. Op sociale media, in buurten en via nieuwsplatforms uiten duizenden mensen hun steun en bezorgdheid. Veel mensen herkennen de wanhoop van ouders en familieleden en hopen vurig op een goede afloop.
Ook de familie zelf heeft via de organisatie Namens de Familie laten weten dat zij ondanks alle emoties de hoop niet opgeven. Ze vragen om rust, steun en respect, terwijl zij in onzekerheid afwachten wat komen gaat.
Conclusie: angst, hoop en menselijkheid in een tragisch verhaal
Het verhaal van Mirka geeft een persoonlijk en pijnlijk inkijkje in de laatste momenten voor de vermissing van Jeffrey en Emma. Haar woorden, samen met de inhoud van de brief en de signalen van de p0litie, zorgen voor groeiende bezorgdheid. Maar tegelijk blijft de hoop leven – dat de kinderen gezond zijn, ergens veilig, en dat ze spoedig kunnen worden herenigd met hun familie.
Het is een zaak die niemand onberoerd laat. En in afwachting van nieuws blijft iedereen alert, meelevend en verbonden in de hoop op een goede afloop.
Heeft u informatie over Jeffrey, Emma of Klaas
Bijl?
Bel met de opsporingstiplijn via 0800-6070 of gebruik het online
tipformulier op www.politie.nl.
Actueel
Verdrietig: OML’er Alex heeft afscheid genomen van naasten
Emotionele update over Alex uit Over Mijn Lijk: liefdevolle momenten in het hospice
Er is een aangrijpende update gedeeld over Alex, die bij veel kijkers bekend werd door zijn deelname aan het programma Over Mijn Lijk. Zijn vrouw Linda laat via een persoonlijk bericht weten dat hij inmiddels enige tijd in een hospice verblijft, waar hij omringd wordt door zorg, warmte en dierbaren.
De afgelopen periode stond vooral in het teken van rust, samenzijn en het koesteren van bijzondere momenten. Linda beschrijft hoe intens, maar tegelijkertijd waardevol deze fase voor hen samen is.
Een warme omgeving vol zorg en aandacht
Volgens Linda voelt het hospice als een liefdevolle plek waar aandacht en menselijkheid centraal staan. Ze spreekt met veel waardering over de zorgverleners die dag en nacht klaarstaan voor Alex en zijn omgeving.
In haar woorden klinkt vooral dankbaarheid door. Ze vertelt dat het team niet alleen medische zorg biedt, maar ook emotionele steun — iets wat in deze periode veel betekent voor hen beiden.
Hoewel de sfeer warm is, is de situatie fysiek zwaar voor Alex. Linda beschrijft dat hij veel rust nodig heeft en zijn dagen voornamelijk in bed doorbrengt. Kleine bewegingen kosten veel energie, waardoor het tempo van de dagen volledig is veranderd.
Een periode vol emoties
De afgelopen weken brengen niet alleen lichamelijke uitdagingen met zich mee, maar ook veel emoties. Linda vertelt openhartig dat het soms moeilijk is om haar partner zo kwetsbaar te zien. Tegelijk benadrukt ze hoe sterk hij blijft, ondanks alles wat hij doormaakt.
In haar blog schrijft ze dat elke dag anders is. Sommige momenten zijn zwaar, andere juist klein maar bijzonder — zoals een gesprek, een lach of simpelweg samen stil kunnen zijn.
Die eenvoudige momenten krijgen in deze fase een extra betekenis, vertelt ze.
Afscheid nemen in verbondenheid
Het afgelopen weekend stond in het teken van ontmoetingen met familie en vrienden. Mensen die veel voor Alex betekenen kwamen langs om tijd met hem door te brengen.
Volgens Linda waren deze bezoeken emotioneel, maar ook heel mooi. Er werd niet alleen gesproken over moeilijke onderwerpen, maar vooral teruggekeken op gezamenlijke herinneringen.
Ze beschrijft hoe er ruimte was voor humor en warmte. Met verhalen, gedeelde herinneringen en soms een drankje ontstonden momenten die voor iedereen waardevol aanvoelden. Juist die combinatie van lachen en ontroering maakte het samenzijn bijzonder.
Kleine momenten die groot voelen
Wat vooral opvalt in Linda’s woorden is de focus op het nu. Omdat niemand precies weet hoe lang deze periode duurt, probeert het gezin bewust te genieten van kleine, eenvoudige dingen.
Een glimlach, een hand vasthouden of een rustig gesprek — het zijn volgens haar precies die momenten die nu het meest betekenisvol zijn.
In het hospice is er ruimte om samen te zijn zonder haast, iets wat in het gewone leven vaak moeilijker is.
Veel steun vanuit het publiek
Sinds zijn deelname aan Over Mijn Lijk leeft Alex mee met veel kijkers. Op sociale media verschijnen steunbetuigingen van mensen die geraakt zijn door zijn verhaal en door de openheid waarmee het stel hun ervaringen deelt.
Linda laat weten dat deze reacties veel warmte geven. Het gevoel dat zoveel mensen meeleven, biedt steun in een periode die tegelijk intiem en intens is.
Voor veel kijkers laat hun verhaal zien hoe belangrijk verbinding is — niet alleen binnen families, maar ook in de bredere gemeenschap.
De kracht van herinneringen
Tijdens de ontmoetingen met vrienden en familie stond het ophalen van herinneringen centraal. Volgens Linda werd er vooral gesproken over mooie momenten uit het verleden: avonturen, grappige situaties en bijzondere gebeurtenissen die Alex typeren.
Die herinneringen zorgen voor een sfeer waarin niet alleen verdriet aanwezig is, maar ook dankbaarheid. Het zijn verhalen die blijven bestaan en die voor iedereen betekenisvol zijn.
Juist dat maakt deze bijeenkomsten zo waardevol, schrijft ze — samen terugkijken en het leven vieren zoals het is geweest.
Leven in het moment
Linda benadrukt dat ze niet vooruit probeert te kijken naar wat misschien komt, maar zich richt op de dag van vandaag. Die houding helpt haar om de situatie stap voor stap te beleven.
In het hospice draait het nu om rust, nabijheid en aandacht voor elkaar. Ze beschrijft dat de dagen soms langzaam verlopen, maar tegelijk kostbaar aanvoelen.
Elke kleine glimlach of rustig moment samen wordt bewust beleefd en gekoesterd.
Een verhaal dat raakt
Het verhaal van Alex laat zien hoeveel kracht er kan schuilen in openheid. Door eerlijk te delen hoe hun dagen eruitzien, geven Linda en Alex ook anderen herkenning en steun.
Veel mensen reageren dat hun verhaal helpt om stil te staan bij wat echt belangrijk is: tijd met dierbaren, verbondenheid en het waarderen van kleine momenten.
In een drukke wereld herinnert hun verhaal eraan hoe waardevol nabijheid kan zijn.
Samen blijven genieten van het nu
Voor nu ligt de focus op samen zijn. Linda schrijft dat ze blijven zoeken naar mooie en bijzondere momenten, hoe klein die soms ook lijken.
Het hospice biedt hen de ruimte om die tijd bewust te beleven — omringd door mensen die hen ondersteunen en begrijpen.
Hoewel de toekomst onzeker blijft, overheerst in haar woorden vooral liefde, dankbaarheid en het verlangen om de tijd die ze samen hebben zo waardevol mogelijk te maken.