Actueel
Vreselijk nieuws: John de Mol heeft niet lang meer te leven
Linda de Mol, een van de bekendste gezichten in de Nederlandse televisie-industrie, heeft haar zorgen uitgesproken over haar broer, mediamagnaat John de Mol. De presentatrice van RTL en SBS geeft aan dat de tijd die ze met haar broer doorbrengt, schaars is, ondanks dat ze vlak bij elkaar wonen. Deze afstandelijkheid raakt haar des te meer nu ze zich bewust wordt van de waarde van tijd en de beperkte jaren die ze mogelijk nog samen hebben.
“Te weinig contact met John”
In de meest recente editie van haar tijdschrift LINDA schrijft de 60-jarige presentatrice openhartig over haar relatie met John de Mol, die inmiddels 69 jaar is.
Hoewel ze elkaar altijd goed hebben gesteund, merkt Linda dat hun ontmoetingen zeldzamer worden. “Ik zie mijn broer veel te weinig,” bekent ze. “We wonen vlak bij elkaar, maar hij werkt nog zo idioot veel voor een zeventigjarige dat afspreken om gewoon even echt bij te praten er veel te vaak bij inschiet.”
Volgens Linda is dit niet hoe ze de band met haar broer had willen zien. “Hoeveel keer zie ik hem dan nog bij dit tempo?” vraagt ze zich af. Het is een vraag die haar blijkbaar steeds meer bezighoudt, vooral nu ze zich realiseert hoe kostbaar tijd is.
Een familie die uit elkaar groeit
De familie De Mol heeft altijd een sterke band gehad, maar de drukke levens van de verschillende leden maken het steeds moeilijker om samen te komen. Linda vertelt dat ze vooral tijdens de zomervakantie proberen tijd voor elkaar vrij te maken.
“We proberen elke zomer een weekje met de hele familie tegelijk in Portugal door te brengen,” legt ze uit. Maar zelfs deze traditie wordt steeds lastiger. “Met volwassen kinderen en hun drukke banen lukt het niet meer elke zomer om de agenda’s van iedereen gelijk te krijgen.”
De zomervakantie in Portugal is voor Linda en John een zeldzaam moment om echt bij te praten en te ontspannen. Toch is Linda zich er terdege van bewust dat ook deze vakanties niet eindeloos zullen doorgaan. “Het zijn momenten die ik koester, maar die veel te weinig voorkomen,” zegt ze.
Zorgen over de toekomst
Wat Linda vooral zorgen baart, is de beperkte tijd die ze mogelijk nog met haar broer heeft. Ze rekent voor dat, gebaseerd op de gemiddelde levensverwachting, zij en John nog maar enkele gezamenlijke zomers in het vooruitzicht hebben.
“Als ik de gemiddelde levensverwachting mag halen, heb ik nog maar 23 van die weekjes en met mijn broer zelfs nog maar tien weken, als je uitgaat van de gemiddeld lagere levensverwachting van mannen,” schrijft ze.
John de Mol, die recent nog in het nieuws was vanwege zijn werk bij Talpa, wordt in 2025 zeventig jaar. De gemiddelde levensverwachting voor mannen in Nederland ligt rond de 80 jaar, iets wat Linda zichtbaar dwarszit.
“Gatver, zo wil ik helemaal niet denken,” zegt ze. “Hopelijk worden we 102, maar toch is het ook goed om je er bewust van te zijn dat de tijd die je met loved ones doorbrengt, kostbaar is of korter kan zijn dan je dacht.”
John blijft actief ondanks zijn leeftijd
Ondanks zijn leeftijd blijft John de Mol onverminderd hard werken. Hij is nog altijd een belangrijke kracht achter Talpa, het mediabedrijf dat hij oprichtte en waarmee hij talloze successen heeft geboekt.
Recent wist hij zelfs SBS 6 van de ondergang te redden door het contract met het populaire VI-trio te verlengen. Zijn vastberadenheid om actief te blijven in de mediawereld zorgt er echter ook voor dat zijn persoonlijke relaties minder aandacht krijgen.
Linda bewondert de werklust van haar broer, maar erkent dat dit vaak ten koste gaat van hun contact. “Ik snap dat hij zich volledig inzet voor zijn bedrijf en de mensen om hem heen, maar ik mis de tijd die we vroeger samen doorbrachten,” zegt ze.
De waarde van tijd
Linda’s reflectie over de tijd die ze nog met haar broer heeft, raakt aan een universeel thema: hoe belangrijk het is om tijd door te brengen met de mensen die je liefhebt. Voor Linda is het duidelijk geworden dat deze momenten kostbaarder zijn dan ooit.
“Het leven gaat zo snel voorbij,” zegt ze. “We realiseren ons vaak pas hoe belangrijk iets is, als het bijna te laat is.”
Haar openhartigheid over dit onderwerp heeft veel losgemaakt bij haar lezers en volgers. Velen herkennen zich in het dilemma van een druk leven waarin familiebanden soms op de achtergrond raken. Linda’s boodschap is helder: neem de tijd om samen te zijn met de mensen die er echt toe doen.
Blik op de toekomst
Hoewel Linda zich zorgen maakt over de toekomst, blijft ze optimistisch. Ze hoopt dat zij en John in de komende jaren meer tijd kunnen vrijmaken om samen te zijn.
“Ik hoop dat we de balans kunnen vinden tussen werk en familie,” zegt ze. “We hebben al zoveel mooie herinneringen samen, en ik wil daar graag nog veel meer aan toevoegen.”
Met deze boodschap nodigt Linda niet alleen haar broer uit om vaker samen te komen, maar herinnert ze ons allemaal eraan hoe belangrijk het is om tijd vrij te maken voor de mensen die je dierbaar zijn. Of het nu gaat om een vakantie, een diner of gewoon een spontaan bezoekje: elk moment telt.
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.