Actueel
Vlaamse zanger Johan Verminnen deelt update na hele zware periode
Johan Verminnen deelt hoopvolle update over zijn herstel: “Het eindpunt is nog niet in zicht, maar ik blijf onderweg”
De voorbije maanden waren intens en zwaar voor Johan Verminnen, de geliefde Vlaamse zanger die al decennialang een vaste waarde is binnen de Nederlandstalige muziekwereld. Na een moeilijke periode vol medische tegenslagen probeert hij stap voor stap de weg terug te vinden — met muziek, poëzie en dankbaarheid als zijn kompas.
Na de diagnose van slokdarmk*nker en een ingrijpende heupoperatie verblijft Verminnen momenteel in een revalidatiecentrum in Oostende. Van daaruit laat hij weten dat het herstel niet eenvoudig is, maar dat hij de moed niet opgeeft. Zijn boodschap aan zijn fans is eerlijk, ontroerend en doordrenkt van de gevoeligheid die hem als artiest altijd heeft gekenmerkt.
Een zanger in herstel
Johan Verminnen beschrijft zijn herstel als een “woelige vaart” — een poëtisch beeld dat bij hem past. De man die met nummers als Laat me nu toch niet alleen en Brussel generaties wist te raken, verwoordt zijn eigen strijd met dezelfde zachtheid en diepgang waarmee hij al zijn leven lang zingt.
“Het eindpunt van mijn woelige vaart richting herstel is nog niet in zicht,” schrijft hij op sociale media. “Maar onderweg heb ik al belangrijke bakens bereikt.”
Die woorden zijn niet enkel een medische update, maar ook een levensfilosofie. Verminnen erkent de moeilijkheden, maar ziet tegelijk de schoonheid van kleine overwinningen: een stap verder in de revalidatie, een dag zonder pijn, of een moment van stilte waarin dankbaarheid overheerst.
Revalidatie in Oostende
In het revalidatiecentrum in Oostende werkt Verminnen dagelijks aan zijn herstel. Hij wordt omringd door zorgverleners, familie en vrienden die hem ondersteunen. Voor zijn fans is het geruststellend te horen dat de zanger zich in goede handen bevindt.
Volgens mensen uit zijn omgeving toont hij ook daar zijn typische veerkracht. Ondanks de fysieke uitdagingen blijft hij een bron van inspiratie voor wie hem kent.
Zijn dagen zijn gevuld met rust, oefeningen en reflectie. Muziek blijft, zelfs in deze fase, een vaste metgezel. Soms neuriet hij nog enkele regels van zijn eigen liedjes — woorden die in deze context een extra betekenis krijgen.
Een boek vol herinneringen en symboliek
Naast het nieuws over zijn herstel is er ook iets bijzonder moois te melden: fotografe Els Dauwe heeft een boek uitgebracht met beelden van Johan Verminnens laatste optreden. Het boek, getiteld “Afscheid van een zanger”, is een eerbetoon aan de man en zijn muziek.
Verminnen deelde trots het nieuws via zijn sociale media:
“Hoe dankbaar ben ik dat die dag door de getalenteerde fotografe Els Dauwe in beeld werd gebracht, en dat daaruit een prachtig boek is ontstaan.”
Het boek vormt een visuele samenvatting van een indrukwekkende carrière, maar ook van een mens die zijn publiek altijd dichtbij hield. De foto’s tonen niet enkel de artiest op het podium, maar ook de kwetsbare mens achter de microfoon — een man die zijn emoties niet schuwt.
Een laatste ronde vol emotie
Het boek Afscheid van een zanger sluit naadloos aan bij Verminnens laatste muzikale project, De Laatste Ronde. Dat album werd destijds aangekondigd als een symbolisch sluitstuk van zijn carrière. Nu krijgt het, door de recente gebeurtenissen, een nog diepere betekenis.
“Het kwam er net op tijd, alsof het zo moest zijn,” schrijft Verminnen.
Zijn woorden weerspiegelen de rust die hij gevonden heeft in het besef dat zijn werk blijft voortleven, ongeacht wat er gebeurt. Muziek was voor hem altijd meer dan kunst — het was een manier om te verbinden, te helen en te herinneren.
Fans herkennen in zijn nieuwe berichten diezelfde toon van sereniteit. Niet triest, maar dankbaar. Niet berustend, maar hoopvol.
De kracht van dankbaarheid
Wat opvalt aan Johan Verminnens bericht is zijn dankbaarheid. Ondanks alles wat hij doormaakt, richt hij zich op wat goed gaat: de steun van zijn omgeving, de schoonheid van de natuur rondom het revalidatiecentrum, en de liefde van zijn publiek.
Zijn sociale media staan vol reacties van fans die hem een hart onder de riem steken. Onder zijn recente post verschijnen honderden berichten met woorden van steun en bewondering.
“Uw muziek heeft me door moeilijke tijden geholpen. Nu wens ik u dezelfde kracht toe,” schrijft een fan.
“U bent een voorbeeld van moed en menselijkheid,” reageert een ander.
Het is duidelijk dat Verminnen voor velen méér is dan een artiest. Hij is een symbool van authenticiteit — iemand die zijn emoties nooit heeft verborgen achter de façade van roem.
Muziek als houvast
Al sinds de jaren zeventig staat Johan Verminnen bekend om zijn warme stem en eerlijke teksten. Zijn nummers vertellen verhalen over liefde, verlies, vriendschap en de stad waar zijn hart ligt: Brussel.
In interviews zei hij ooit dat muziek zijn vorm van therapie was. “Zingen helpt me dingen te begrijpen,” zei hij toen. En dat lijkt nog steeds zo te zijn. Zelfs nu hij fysiek moet herstellen, blijft de muziek aanwezig — als een draad die hem met zijn verleden verbindt.
Zijn revalidatie mag dan zwaar zijn, maar wie zijn updates leest, voelt dat zijn geest ongebroken blijft.
De symboliek van “Afscheid van een zanger”
Het boek Afscheid van een zanger is niet zomaar een fotoboek. Het is een artistiek document dat de overgang tussen twee levensfases vastlegt: die van de actieve artiest en die van de man die stilaan zijn rust vindt.
De beelden van Els Dauwe ademen eerbied en melancholie. Ze tonen een artiest die in het moment leeft, volledig aanwezig op het podium, wetend dat elk optreden bijzonder kan zijn.
Het boek is verkrijgbaar in beperkte oplage, en Verminnen moedigt zijn volgers aan om er nog snel eentje te bemachtigen. Niet als commerciële boodschap, maar als een persoonlijk gebaar van dankbaarheid.
“Wil u graag nog een van de laatste exemplaren van Afscheid van een zanger bestellen? Dat kan nog,” laat hij weten.
Een man die blijft verbinden
Ondanks zijn afwezigheid op het podium blijft Johan Verminnen verbinden — door woorden, beelden en muziek. Zijn poëtische manier van communiceren maakt indruk, juist omdat ze authentiek is.
Zijn bericht over herstel is geen klaagzang, maar een ode aan het leven zelf. Het herinnert eraan dat kwetsbaarheid en kracht perfect hand in hand kunnen gaan.
Voor zijn fans is het geruststellend te zien dat hij stap voor stap vooruitgaat, ook al is de weg lang.
Een toekomst vol hoop
Hoewel Verminnen zelf aangeeft dat het “eindpunt nog niet in zicht” is, klinkt in zijn bericht vooral hoop. Hij spreekt over vooruitgang, over bakens die hij onderweg bereikt, en over de dankbaarheid die hem voortstuwt.
Zijn reis symboliseert iets universeels: de zoektocht naar herstel, balans en betekenis. In een wereld waarin alles snel moet, toont hij dat echte genezing tijd vergt — en dat het oké is om onderweg te zijn.
Slotgedachte
Johan Verminnen laat opnieuw zien waarom hij al zo lang geliefd is: niet alleen om zijn muziek, maar om zijn menselijkheid. Zijn woorden, doordrenkt van zachtheid en wijsheid, bieden troost aan wie zelf door moeilijke tijden gaat.
Zijn boodschap is eenvoudig, maar krachtig: zelfs als de horizon nog ver is, kun je onderweg al dankbaar zijn.
Met zijn poëtische update en het prachtige fotoboek Afscheid van een zanger bewijst Verminnen dat kunst, herinnering en hoop onlosmakelijk met elkaar verbonden blijven — ook wanneer het leven onverwachte wendingen neemt.
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.