Actueel
Transgender man boos omdat verpleegsters hem verkeerd benoemden na bevalling
Bennett Kaspar-Williams: “Mijn zwangerschap maakt me geen moeder – identiteit verdient respect”
In een tijd waarin respect voor iemands identiteit steeds meer aandacht krijgt, blijkt uit persoonlijke verhalen hoe belangrijk het is om mensen aan te spreken zoals zij zelf dat aangeven. Dit geldt voor iedereen, ongeacht of iemand cisgender, transgender, non-binair of iets anders is. Toch wordt deze basis van erkenning en gelijkwaardigheid nog lang niet overal toegepast.
Een treffend voorbeeld is het verhaal van Bennett Kaspar-Williams (37) uit Los Angeles. In oktober 2020 verwelkomde hij samen met zijn man Malik hun zoon Hudson via een keizersnede. Hoewel Bennett zich destijds identificeerde als man, werd hij in het z!ekenhuis keer op keer aangesproken met “moeder” — tegen zijn wil én tegen de informatie in die hij vooraf had gedeeld met het zorgpersoneel.
“Mijn zwangerschap werd continu verkeerd begrepen”
Bennett startte zijn medische transitie in 2014, drie jaar nadat hij tot het besef kwam dat hij transgender is. Hij gebruikte toen de voornaamwoorden hij/hem, en inmiddels identificeert hij zich als non-binair en gebruikt hij zowel hij/hem als zij/hen. Samen met zijn partner droomde hij ervan een gezin te stichten. Ze wisten dat dit zou betekenen dat Bennett tijdelijk moest stoppen met zijn testosterontherapie om zijn vruchtbaarheid terug te laten keren.
Na grondig nadenken besloot Bennett dat hij zich comfortabel genoeg voelde om zelf zwanger te worden. Dat proces verliep verrassend snel: al kort na de eerste pogingen bleek hij op natuurlijke wijze zwanger. “We hadden verwacht dat het veel langer zou duren,” vertelt hij.
Toch werd die blijdschap al snel overschaduwd door zorgen: net na de positieve test begon in de VS de eerste coronagolf en lockdown. Plots draaide alles om veiligheid — niet alleen voor Bennett, maar ook voor het ongeboren kindje.
Verwarring en onbegrip in het z!ekenhuis
De grootste uitdaging tijdens zijn zwangerschap was niet fysiek, maar sociaal en emotioneel: hoe anderen ermee omgingen. Hoewel hij overal had aangegeven dat hij man is, bleven artsen en verplegend personeel hem steevast “moeder” noemen. “Het enige wat me echt dysforisch maakte aan de zwangerschap, was hoe ik constant verkeerd werd aangesproken door zorgverleners,” zegt hij.
Zelf had hij gehoopt dat het z!ekenhuis zijn identiteit zou respecteren, zeker omdat hij expliciet op de formulieren had aangegeven hoe hij genoemd wilde worden. Maar in de praktijk liep het anders. Steeds opnieuw werd hij geconfronteerd met het hardnekkige idee dat iemand die zwanger is per definitie een vrouw moet zijn — een aanname die zijn identiteit volledig negeerde.
“Moederschap is geen synoniem voor vrouw-zijn”
Voor Bennett was deze ervaring pijnlijk, maar ook verhelderend. In de maanden na de bevalling besloot hij zich in te zetten voor meer bewustwording over genderidentiteit binnen de geboortezorg. In een interview met de New York Post vertelt hij: “De hele zwangerschapszorg in Amerika is doordrenkt met het idee van moederschap. Het draait om het verkopen van een romantisch beeld van ‘de moeder’. Maar dat sluit mensen zoals ik uit.”
Hij benadrukt dat niet iedereen met een baarmoeder zwanger wil of kan worden, en dat niet iedereen die een kind draagt automatisch een moeder is. “Het idee dat vrouwelijkheid gelijkstaat aan moederschap is gewoonweg fout. Het houdt geen rekening met de realiteit van trans- en non-binaire personen, én het doet ook veel vrouwen tekort die geen kinderen kunnen krijgen of dat niet willen.”
Een nieuwe manier van kijken naar zwangerschap
Bennett’s ervaring maakt duidelijk hoe belangrijk het is om fysieke processen — zoals een zwangerschap — niet automatisch te koppelen aan genderidentiteit. “Ik ben zwanger geweest, maar dat maakt mij geen moeder,” zegt hij. “Ik ben vader, en dat verdient respect.”
Zijn keuze om de zwangerschap zelf te dragen, kwam voort uit een diep inzicht in zijn eigen lichaam en identiteit. Door lichamelijke functies los te koppelen van traditionele genderopvattingen, kon hij een bewuste en authentieke keuze maken. “Zwangerschap was voor mij geen conflict met mijn identiteit, totdat de buitenwereld het wél zo maakte,” aldus Bennett.
Positieve verandering begint met taal
De kern van zijn boodschap? Respect begint bij taal. Door simpelweg iemands gekozen voornaamwoorden en aanspreekvorm te gebruiken, erken je hun mens-zijn. Het gaat niet om politieke correctheid, maar om basisrespect en empathie.
In zijn pleidooi pleit Bennett voor meer inclusieve zorgverlening. Hij roept z!ekenhuizen en medische instellingen op om zorgprofessionals beter te trainen in genderinclusieve communicatie. Dat gaat verder dan taal: het betekent ook openstaan voor diverse gezinsvormen en ervaringen, zonder aannames.
“Mijn identiteit doet ertoe — net als die van jou”
Vandaag deelt Bennett zijn verhaal in de hoop dat het iets in beweging zet. Zijn zwangerschap en bevalling waren een bijzondere ervaring, maar ook een confronterende spiegel voor hoe weinig ruimte er nog is voor genderdiversiteit in de zorg.
Dat hij nu openlijk spreekt over die periode, laat zien hoe krachtig persoonlijke verhalen kunnen zijn in het vergroten van begrip. “Ik wil dat mijn zoon opgroeit in een wereld waarin hij leert dat iedereen zichzelf mag zijn — en dat ouderschap er in vele vormen is.”
Zijn verhaal raakt daarmee niet alleen aan het thema transgender ouderschap, maar ook aan bredere kwesties over wie erbij hoort, wie gezien wordt en wie ruimte krijgt om zichzelf te zijn.
Meer dan alleen een persoonlijk verhaal
Bennett’s reis laat zien hoe belangrijk het is om maatschappelijke structuren — zoals de gezondheidszorg — kritisch onder de loep te nemen. Voor wie nooit is buitengesloten op basis van identiteit, lijkt het misschien een klein detail of een ‘verspreking’. Maar voor mensen als Bennett zijn die woorden en aannames dagelijkse confrontaties met het feit dat hun bestaan niet altijd erkend wordt.
Zijn ervaring staat niet op zichzelf. Over de hele wereld vertellen trans- en non-binaire personen hoe ze in de gezondheidszorg, op school of in sociale situaties telkens opnieuw moeten uitleggen wie ze zijn — of erger: worden genegeerd.
Tot slot
Of je nu vader, moeder, papa, mama of iets anders bent: jouw identiteit verdient erkenning. En zolang we blijven luisteren naar verhalen zoals die van Bennett Kaspar-Williams, kunnen we samen bouwen aan een inclusievere samenleving. Een samenleving waarin iedereen zich welkom voelt — ook tijdens de meest intieme, kwetsbare momenten van het leven.
Wat vind jij van Bennett’s verhaal? Laat het weten in de reacties en deel jouw mening over hoe we samen kunnen zorgen voor meer respect en gelijkwaardigheid.
Actueel
Wout van Aert en Sarah De Bie verwachten opnieuw een kindje
Wout van Aert en zijn vrouw Sarah De Bie hebben prachtig nieuws gedeeld. Het koppel verwacht opnieuw een kindje en maakte de gezinsuitbreiding bekend met enkele liefdevolle foto’s. De aankondiging kon meteen rekenen op een stroom aan felicitaties van wielerfans.
Wout van Aert en Sarah De Bie verwachten kindje
Voor Wout van Aert en Sarah De Bie breekt een bijzonder nieuw hoofdstuk aan. Het stel heeft bekendgemaakt dat hun gezin opnieuw wordt uitgebreid.
Ze kozen ervoor om het nieuws op een rustige en persoonlijke manier met de buitenwereld te delen. Op een van de foto’s is Sarah te zien met een duidelijk zichtbare babybuik, terwijl Wout liefdevol naast haar poseert.
Een andere foto maakt de boodschap helemaal compleet. Daarop houden de twee samen een echo vast. Veel woorden waren daardoor eigenlijk niet nodig: de beelden spreken voor zich.
Het nieuws verspreidde zich razendsnel onder de fans van de Belgische wielrenner. Binnen korte tijd verschenen talloze felicitaties en hartverwarmende reacties.
Bijzonder moment voor het gezin
Van Aert behoort al jaren tot de grootste namen uit de internationale wielersport. Zijn prestaties op de fiets worden door miljoenen mensen gevolgd, maar naast zijn carrière speelt zijn gezin een minstens zo belangrijke rol in zijn leven.
Sarah staat al jarenlang aan zijn zijde. Niet alleen tijdens de grote successen, maar ook op momenten waarop het sportief of persoonlijk minder ging.
De aankondiging van hun gezinsuitbreiding laat nu een heel andere kant van het leven van de wielrenner zien. Even draait het niet om wedstrijden, trainingsschema’s, overwinningen of verwachtingen, maar om iets heel persoonlijks.
Voor veel supporters is juist dat de reden waarom de foto’s zoveel losmaken. Ze zien niet alleen de topsporter Van Aert, maar vooral een trotse echtgenoot en toekomstige vader.
Veel reacties uit wielerwereld
Ook binnen de wielerwereld bleef het bijzondere nieuws niet onopgemerkt. Ploeggenoten, andere renners en bekenden van het stel reageerden enthousiast op de aankondiging.
Van Aert heeft door de jaren heen een groot netwerk opgebouwd binnen de internationale wielersport. Hoewel renners tijdens wedstrijden elkaars concurrenten kunnen zijn, blijken persoonlijke gebeurtenissen regelmatig momenten waarop die rivaliteit even naar de achtergrond verdwijnt.
De vele felicitaties maken duidelijk dat het nieuws het koppel van alle kanten wordt gegund.
Ook onder Belgische wielerfans wordt enthousiast gereageerd. Van Aert is in eigen land al jarenlang een van de populairste sporters. Zijn wedstrijden worden door een enorm publiek gevolgd en zowel zijn hoogte- als dieptepunten worden intens beleefd.
Dat maakt dat ook persoonlijk nieuws over zijn gezin op veel belangstelling kan rekenen.
Sarah De Bie deelt bijzondere beelden
Sarah De Bie kiest er doorgaans voor om haar privéleven niet voortdurend uitgebreid in de schijnwerpers te zetten. Juist daardoor valt het op dat het stel dit bijzondere moment wel met de buitenwereld wilde delen.
De foto’s zijn eenvoudig gehouden en draaien volledig om de zwangerschap.
Sarah straalt op de beelden, terwijl Wout zichtbaar trots naast haar staat. Vooral de foto met de echo trekt veel aandacht. Het kleine zwart-witbeeld maakt in één oogopslag duidelijk waarom het stel zo gelukkig is.
De keuze voor een ingetogen aankondiging past bij de manier waarop Wout en Sarah vaker met hun privéleven omgaan. Geen enorme onthulling of uitgebreide show, maar enkele persoonlijke beelden om het nieuws te vertellen.
Gezin belangrijke basis voor Van Aert
Voor Van Aert betekent de zwangerschap dat hij straks opnieuw zijn drukke bestaan als topsporter moet combineren met een groeiend gezin.
Dat is niet altijd eenvoudig. Het leven van een professionele wielrenner bestaat uit lange trainingsdagen, trainingskampen en wedstrijden in verschillende landen. Tijdens het wielerseizoen is Van Aert daardoor regelmatig van huis.
Tegelijkertijd heeft hij er nooit een geheim van gemaakt dat zijn gezin een belangrijke plaats inneemt in zijn leven.
Achter de sportman die op de fiets tot het uiterste gaat, staat een familie die hem door goede en moeilijke periodes heen ondersteunt.
Met de komst van nog een kindje krijgt die familie straks opnieuw uitbreiding.
Fans leven massaal mee
Op sociale media wordt de aankondiging ondertussen volop gedeeld. Veel supporters feliciteren Wout en Sarah en wensen hen een voorspoedige zwangerschap toe.
Voor sommigen is de persoonlijke kant van topsporters minstens zo interessant als wat er tijdens wedstrijden gebeurt. Zeker bij iemand als Van Aert, die al jarenlang intensief wordt gevolgd, voelen trouwe supporters zich sterk betrokken bij belangrijke gebeurtenissen buiten de koers.
Ditmaal gaat het gelukkig om bijzonder mooi nieuws.
Voor Wout en Sarah breekt nu een periode aan waarin ze zich kunnen voorbereiden op de komst van hun nieuwe gezinslid. Wanneer het kindje precies wordt verwacht en verdere details over de zwangerschap worden in de gedeelde tekst niet bekendgemaakt.
Voorlopig staat daarom vooral één ding centraal: Wout van Aert en Sarah De Bie mogen zich opnieuw verheugen op de komst van een kindje, en hun aankondiging wordt door fans met bijzonder veel enthousiasme ontvangen.