Connect with us

Actueel

Tom Waes heeft dringende waarschuwing over luchtvaartmaatschappij – “Dit nooit meer!”

Published

on

In de nieuwste aflevering van 22 minuten stomme vragen kwam Tom Waes aan het woord over een onvoorstelbare ervaring met Ryanair die hem zo erg is bijgebleven dat hij er nog steeds over praat. In een Instagram-verhaal uit 2023, dat inmiddels twee jaar op zijn profiel staat, uitte de populaire tv-presentator zijn frustratie met een duidelijke boodschap: “Fuck Ryanair. Tot nooit meer. Nooit.” Het feit dat deze story nog steeds zichtbaar is, zegt genoeg over hoe diep deze ervaring voor Tom zat.

Urenlange vertraging zonder uitleg

Wat was er nu precies gebeurd? Tom Waes lichtte het toe tijdens zijn interview. Hij vertelde dat hij samen met andere passagiers urenlang in de vertrekhal had staan wachten zonder enige informatie van de luchtvaartmaatschappij. “Er waren mensen met baby’s, mensen die kinderen moesten voeden”, vertelt hij. De situatie werd steeds frustrerender naarmate de tijd verstreek.

Toen de passagiers eindelijk het vliegtuig in werden geduwd, dachten ze dat ze naar hun bestemming zouden kunnen vertrekken. Maar zelfs in het vliegtuig was het niet veel beter. “Daar zaten we nog eens twee uur. Zonder airco, op een luchthaven waar de zon scheen”, zegt Tom. Het werd duidelijk dat de communicatie van Ryanair in deze situatie niet optimaal was, en de passagiers waren machteloos.

Keulen in plaats van Charleroi

Na de twee uur wachten, was het eindelijk tijd om te vertrekken, dacht iedereen. Maar de problemen stopten daar niet. “Eens we in de lucht hingen, zeiden ze: ‘We kunnen op Charleroi niet landen, we gaan naar Keulen.’ Toen dacht ik: nu is het echt gedaan”, vertelt Tom, met nog steeds merkbare frustratie in zijn stem.

Eenmaal aangekomen in Keulen, werd er weinig uitleg gegeven. Ryanair stelde dat er bussen werden geregeld om de passagiers naar hun uiteindelijke bestemming te brengen. Maar het leek erop dat de luchtvaartmaatschappij die regeling pas op het laatste moment in gang zette. “Je voelde aan alles dat ze dat nog moesten regelen”, aldus Tom.

Duur alternatief: een taxi naar Brussel

Omdat het voor Tom duidelijk was dat de situatie in Keulen niet snel opgelost zou worden, besloot hij samen met drie andere passagiers om een taxi naar Brussel te nemen. “Dat was redelijk duur, maar achteraf kreeg ik telefoon van iemand die in Keulen was gebleven om op de bus te wachten, en die stonden daar nog”, vertelt Tom. Het was een duidelijk geval van slechte organisatie van Ryanair, wat Tom deed besluiten: “Ik dacht: nu is het echt nooit meer.”

“Nooit meer met Ryanair”

Sindsdien heeft Tom Waes nooit meer met Ryanair gevlogen. “En dat is heel stom, want ik moet binnenkort naar Marokko en dat is eigenlijk het gemakkelijkst met Ryanair”, geeft hij lachend toe. Maar de ervaring met de luchtvaartmaatschappij was voor hem duidelijk genoeg: “Nooit meer.” Het lijkt erop dat de frustratie over de slechte dienstverlening zo groot is, dat het zelfs zijn reiskeuzes beïnvloedt.

Hoewel Tom Waes zijn ervaring met humor en relativering vertelt, is het duidelijk dat hij nog steeds teleurgesteld is over de manier waarop Ryanair met zijn passagiers omging. Het incident is een herinnering aan hoe belangrijk goede klantenservice en communicatie zijn, vooral in stressvolle situaties zoals vertragingen.

Actueel

An Lemmens in tranen bij afscheid: “Het voelt definitief”

Published

on

Emotioneel afscheid van An Lemmens bij ‘Een Echte Job’: “Mag ik dit vaker doen?”

Voor de vele trouwe kijkers van Een Echte Job is het een moment vol gemengde gevoelens. De laatste aflevering van het veelbesproken programma is uitgezonden, en dat betekent ook het tijdelijke afscheid van An Lemmens als vroedvrouw. De presentatrice liet de afgelopen weken een diepe indruk achter met haar betrokkenheid, empathie en openhartigheid in de verloskamer. Op Instagram blikt ze nu terug – én vooruit.

Een programma dat raakte

In Een Echte Job draaide alles om het échte leven. Geen gescripte drama of opgelegde spanning, maar rauwe, pure verhalen recht uit het hart van de zorg. An Lemmens dompelde zich volledig onder in de wereld van de verloskunde. Kijkers zagen hoe ze meehielp bij bevallingen, meeleefde met ouders én stil werd bij momenten van verdriet.

Het programma wist niet alleen informatief te zijn, maar vooral ook emotioneel. Thema’s zoals geboorte, verlies, onzekerheid en hoop kwamen aan bod. En die openhartigheid van An maakte dat veel mensen zich in haar herkenden.

An Lemmens: “Deze ervaring heeft mij veranderd”

Na de uitzending van de laatste aflevering richtte An zich via sociale media tot haar volgers. In een persoonlijke boodschap op Instagram schreef ze hoe diep de ervaring haar heeft geraakt. “Wat een rollercoaster aan emoties, aan inzichten en aan levensverhalen”, begon ze. “Ik heb gehuild, gelachen, meegeleefd en vooral: geleerd.”

Ze benadrukt dat het niet enkel ging om het medische aspect van het werk als vroedvrouw, maar vooral om het menselijke: “Het wonder van nieuw leven, maar ook de angst, de twijfel en soms het afscheid. Alles zit in die eerste momenten.”

Open vraag aan haar volgers

Maar wat vooral opvalt in haar bericht, is de vraag die An haar kijkers stelt:
“Mag ik dit vaker doen?”
Een simpele, maar veelzeggende zin. Ze vraagt of mensen meer van dit soort programma’s willen zien. “Willen jullie dat ik vaker dit soort verhalen vertel? Echte mensen, echte emoties, echte ervaringen – dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen,” schrijft ze.

Het is een duidelijke indicatie dat An openstaat voor een vervolg. Niet alleen op Een Echte Job, maar misschien ook op andere projecten waarin het menselijke centraal staat.

Veel bijval op social media

De reacties onder haar bericht zijn hartverwarmend. Honderden volgers laten weten dat ze geraakt zijn door het programma en de rol die An daarin speelde. “Jij hebt mijn respect echt verdiend, An,” schrijft iemand. Een ander voegt eraan toe: “Zelden zo’n eerlijk programma gezien. Als dit de toekomst van televisie is, teken ik direct.”

Ook collega’s uit de media- en zorgsector reageren enthousiast. Een vroedvrouw schrijft: “Wat jij hebt laten zien, is zo herkenbaar voor ons in het veld. Bedankt dat je dit vak met zoveel liefde en respect hebt neergezet.”

Komt er een vervolg?

Of er een tweede seizoen van Een Echte Job komt, is op dit moment nog niet bevestigd door de zender. Maar insiders laten doorschemeren dat de kans groot is. De kijkcijfers waren solide en de online betrokkenheid is uitzonderlijk hoog. Als de publieke respons op An’s oproep positief blijft, lijkt een vervolg slechts een kwestie van tijd.

Televisiemakers houden de reacties in elk geval nauwlettend in de gaten. De combinatie van maatschappelijke relevantie, authentieke verhalen en een bekende presentatrice als gids door deze wereld blijkt een gouden formule.

Een nieuwe richting voor An Lemmens?

De vraag blijft: staat An Lemmens aan het begin van een nieuwe fase in haar carrière? In plaats van entertainment en talentenjachten lijkt ze zich steeds meer te profileren als een verteller van menselijke verhalen – een brug tussen de kijker en het leven van alledag.

In eerdere interviews gaf ze al aan steeds meer behoefte te voelen aan projecten met inhoud en impact. “Ik wil mensen raken. Ik wil iets vertellen dat blijft hangen,” zei ze vorig jaar nog in een gesprek met Het Laatste NieuwsEen Echte Job past daar naadloos in.

Meer dan televisie alleen

Wat dit programma zo bijzonder maakt, is dat het verder gaat dan televisie. Het werpt licht op een sector die vaak onderbelicht blijft, maar een enorme impact heeft op het leven van mensen: de geboortezorg. De betrokkenheid van An Lemmens bij de gezinnen, de verpleging en de artsen zorgde voor meer bewustzijn, meer waardering en meer begrip.

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, levert een programma als Een Echte Job ook een maatschappelijke bijdrage. Het maakt zichtbaar wat normaal achter gesloten deuren gebeurt – en het laat zien hoe kwetsbaar én krachtig die momenten zijn.

Een toekomst vol mogelijkheden

De komende weken zal duidelijk worden of de vraag van An Lemmens beantwoord wordt. Maar de eerste signalen wijzen erop dat het publiek snakt naar échte verhalen. Naar programma’s waarin empathie en verbondenheid centraal staan. En naar presentatoren die de moed hebben om zich kwetsbaar op te stellen.

Voor An lijkt de ervaring met Een Echte Job in ieder geval een kantelpunt te zijn geweest. Een ervaring die ze wil delen, herhalen en verder uitdiepen. Of dat opnieuw als vroedvrouw is, of in een ander menselijk project, dat zal de tijd uitwijzen.

Conclusie: Een programma dat blijft hangen

De laatste aflevering van Een Echte Job markeert het einde van een televisiereeks, maar mogelijk ook het begin van iets groters. Voor An Lemmens én voor de kijkers. Met haar oprechte vraag — “Mag ik dit vaker doen?” — raakt ze een snaar bij velen.

Het succes van het programma toont aan dat er behoefte is aan verhalen die raken, die verbinden en die tonen wat het betekent om mens te zijn. An Lemmens heeft dat talent – en de wil – om die verhalen te blijven vertellen.

Of er een tweede seizoen komt? Die beslissing ligt nu deels bij de kijker. Maar één ding is zeker: Een Echte Job heeft zijn sporen nagelaten. En als het aan An ligt, is dit pas het begin.

Continue Reading