Actueel
Toby Alderweireld neemt ingrijpende beslissing over zijn kinderen
Toby Alderweireld opent zijn hart: hoe zijn jeugd hem vormde als vader — en waarom hij het vandaag anders wil doen
In een openhartig gesprek in Viva La Vida blikte Toby Alderweireld terug op zijn jeugd, een periode die hem diep heeft gevormd en die nog steeds een grote rol speelt in hoe hij vandaag in het ouderschap staat. De Rode Duivel, die bekend staat om zijn stabiliteit, nuchterheid en warme uitstraling, liet een zeldzame inkijk toe in zijn persoonlijke leven. Hij vertelde hoe de werksituatie van zijn vader — een man die jarenlang meerdere banen tegelijk combineerde — hem zowel heeft geïnspireerd als beïnvloed in de vader die hij zelf wil zijn. Uit zijn woorden bleek niet alleen respect, maar ook een verlangen om bepaalde patronen bewust anders vorm te geven.
Een jeugd gevuld met liefde, maar ook met gemis
Toby beschreef hoe zijn vader jarenlang alles op alles zette om zijn gezin te ondersteunen. Hij werkte drie banen tegelijk, iets wat vandaag bijna ondenkbaar lijkt. Hoewel die inzet ervoor zorgde dat het gezin niets tekortkwam, betekende het ook dat zijn vader weinig thuis was. Het was een realiteit die Toby als kind sterk voelde.
“Hij werkte drie jobs,” vertelt Toby, “en daardoor kon hij nooit met ons spelen.”
Die uitspraak raakt meteen de kern van zijn jeugdherinneringen. Het gaat niet om verwijten, maar om de constatering van een jong kind dat zijn vader vaak moest missen. Toch benadrukt Toby dat zijn respect en liefde voor zijn vader er nooit minder om werden.
“Ik zie mijn vader supergraag,” zegt hij, “en ik ben hem heel dankbaar. Hij deed wat hij moest doen.”
Dat is misschien wel het meest ontroerende aan zijn verhaal: er is geen spoor van boosheid, slechts begrip en waardering. Maar het gemis bleef wel bestaan — als een stille, maar voelbare aanwezigheid in zijn jeugdjaren.
Wat dat gemis met hem deed
In het gesprek maakt Toby duidelijk dat die afwezigheid wél sporen naliet. Hij begreep al vroeg waarom zijn vader zo veel werkte, maar als kind is begrip nooit een volledig antwoord op een leegte. Het is precies dat dubbele gevoel — liefde én gemis — dat hem heeft gevormd.
Hij vertelt dat hij vaak zonder vaderlijke aanwezigheid moest opgroeien, zonder iemand die op cruciale momenten naast hem stond. Denk aan kleine dingen zoals samen voetballen in de tuin, maar ook grotere gebeurtenissen die voor een kind werelds kunnen aanvoelen. Dat zijn juist de momenten die je als volwassene pas écht begint te begrijpen.
Toch heeft Toby zijn vader nooit iets kwalijk genomen. Sterker nog: die enorme inzet en toewijding werden later een voorbeeld voor hem. Maar het zorgde ook voor een overtuiging die hem vandaag diep drijft.
Nu Toby zelf vader is, wil hij het anders doen
Alderweireld is inmiddels niet alleen een topatleet, maar ook een vader die enorm betrokken is bij zijn gezin. Tijdens het interview benadrukte hij dat hij niet pretendeert dat hij het ‘beter’ doet dan zijn vader — die immers handelde in moeilijke omstandigheden — maar wel dat hij bewust kiest voor een andere balans.
“Ik wil het op mijn manier doen,” zegt hij, een zin die veel zegt zonder iets af te keuren.
Voor Toby betekent vaderschap aanwezig zijn. Niet alleen financieel, maar vooral emotioneel. Hij wil er zijn tijdens kleine en grote momenten. Hij wil spelen, voorlezen, lachen, begeleiden, troosten, motiveren… kortom: hij wil alles meemaken wat zijn vader door omstandigheden moest missen.
Dat is geen oordeel over hoe zijn eigen ouders het deden, maar een persoonlijke keuze die voortkomt uit het kind dat hij ooit was.
Een bekende strijd voor topsporters
Het verhaal van Alderweireld raakt aan een bredere realiteit voor veel sporters: de constante zoektocht naar balans tussen carrière en gezin. De druk van trainingen, wedstrijden, buitenlandse trips en media-optredens creëert een leven dat weinig rust kent. Het is een wereld waarin afwezigheid bijna vanzelfsprekend wordt.
Toch kiest Toby bewust voor een andere koers. Hij wil niet dat zijn kinderen moeten zeggen: “Papa was er nooit, maar hij had een goede reden.” Hij wil dat ze weten dat hij er was — fysiek en emotioneel.
Daarmee sluit hij aan bij een generatie sporters die steeds vaker laat zien dat familiaal geluk even belangrijk is als sportief succes.
De impact van zijn vader blijft groot
Hoewel Toby sommige zaken anders wil aanpakken, benadrukt hij herhaaldelijk dat de invloed van zijn vader enorm positief was. Hij heeft hem discipline bijgebracht, verantwoordelijkheidsgevoel, en het vermogen om hard te werken voor een doel. Die waarden vormen de basis van Toby’s succes als speler én mens.
Het harde werk van zijn vader maakte het mogelijk dat hij zelf kon dromen. En die dromen werden werkelijkheid: van Ajax-talent tot Rode Duivel, van Atlético Madrid tot Tottenham Hotspur, van wereldverdediger tot Antwerp-captain.
In zekere zin draagt Toby dus nog steeds de lessen van zijn jeugd met zich mee — als fundament, maar niet als blauwdruk.
Een blik op de toekomst
Nu Toby in de nadagen van zijn carrière zit, lijkt de rol van vader misschien wel belangrijker dan ooit. Hij geniet zichtbaar van de momenten met zijn gezin en kiest bewust voor stabiliteit. Zijn woorden maken duidelijk dat hij niet alleen een topatleet is, maar ook een man die zijn verleden begrijpt en daar op een gezonde manier mee omgaat.
Hij bouwt geen muur tussen zichzelf en zijn emoties. Integendeel: hij gebruikt die emoties om een betere vader te zijn. Een aanwezige vader. Een vader die speelt, lacht en tijd maakt — precies die dingen die hij zelf zo vaak moest missen.
Waarom dit verhaal zoveel mensen raakt
De openhartigheid van Toby resoneert bij veel kijkers. Zijn verhaal is herkenbaar voor wie een afwezige ouder had, maar ook inspirerend voor wie nu zelf kinderen heeft. Het toont hoe een moeilijke situatie uiteindelijk kan leiden tot groei, empathie en bewuste keuzes in het ouderschap.
Het is een verhaal over liefde, begrip en het doorbreken van patronen — zonder verwijten, zonder bitterheid, maar met dankbaarheid en een diepe wens om het op zijn eigen manier te doen.
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.