Actueel
The Tribute-kijkers gaan los, zeggen allemaal hetzelfde over DIT moment: ‘Schandalig!’
Ophef na nieuwste aflevering van The Tribute: Battle of the Bands – “Jury beoordeelt op smaak, niet op talent”
De nieuwste aflevering van The Tribute: Battle of the Bands heeft dit weekend voor grote ophef gezorgd. Het muziekprogramma, waarin tributebands strijden om een plek op het podium van de Ziggo Dome, kreeg na de uitzending een golf van kritiek over zich heen. De reden? Een band werd naar huis gestuurd, niet vanwege een slechte uitvoering of valse noot — maar simpelweg omdat de jury de muziek “niet leuk” vond.
BZN-tributeband IIIusion uit de wedstrijd
De aanleiding voor de discussie was het vertrek van BZN-tributeband IIIusion. De groep, die eerder al in de gevarenzone stond, moest volgens de jury het veld ruimen. Niet omdat ze slecht speelden of vals zongen, maar omdat hun muzikale stijl simpelweg niet in de smaak viel bij sommige juryleden.
De teleurstelling was groot — zowel bij de band als bij de kijkers. Want IIIusion stond bekend als een enthousiaste, verzorgde act die het publiek keer op keer wist mee te krijgen met herkenbare BZN-klassiekers.
“Ze deden het goed, speelden strak, zongen zuiver en hadden plezier,” schreef een kijker op X (voorheen Twitter). “Maar als de jury gewoon niet van BZN houdt, heb je dus geen kans.”
Cesar Zuiderwijk: “Ik krijg koude rillingen als er gezwaaid moet worden”
Tijdens de uitzending vroeg presentator Johnny de Mol aan jurylid Cesar Zuiderwijk — drummer van de legendarische band Golden Earring — om zijn oordeel. Zuiderwijk was eerlijk, misschien iets té eerlijk:
“Ik moet zeggen, als er gezwaaid moet worden, breken mij de koude rillingen uit,” zei hij met een glimlach.
Hij benadrukte wel dat de band goed speelde en zichtbaar plezier had, maar gaf desondanks slechts een 7.
“Sorry, ik weet dat jullie enthousiast zijn en dat is mooi om te zien,” voegde hij eraan toe.
Zijn collega-jurylid Angela Groothuizen klonk aanvankelijk positiever. Zij prees het enthousiasme en de oprechte liefde van de band voor hun muziek:
“Dit is precies waar het programma over gaat,” zei ze. “Mensen die van muziek houden, die met passie spelen en het publiek weten te raken.”
Toch gaf ook zij maar een 7,5.
Voor IIIusion betekende dat het einde van hun avontuur in het programma.
Kijkers reageren woedend: “Jury moet objectief zijn”
Na afloop stroomden de reacties binnen. Op sociale media uitten tientallen kijkers hun woede en teleurstelling over de manier waarop de jury tot hun oordeel kwam.
“Je zit in een jury. Persoonlijke smaak hoort daar even niet bij,” schreef een gebruiker. “Beoordeel het kunnen van de band, niet of jij de muziek leuk vindt.”
Een andere kijker wees op het verschil in beoordeling tussen stijlen:
“BZN klinkt super en origineel en krijgt een 7 of 7,5. Destiny’s Child klinkt niet als het origineel en krijgt een 9. Hoe dan?!”
Sommigen namen het persoonlijk op voor de BZN-fans. De muziek van Band Zonder Naam (BZN) is voor veel Nederlanders immers nostalgisch erfgoed — nummers als Mon Amour en Pearlydumm zijn klassiekers die nog altijd geliefd zijn bij een breed publiek.
“Of je nou van BZN houdt of niet, je kunt niet ontkennen dat ze geschiedenis hebben geschreven,” schreef een ander.
Een kwestie van smaak of vakmanschap?
De ophef draait om een fundamentele vraag: moet een jury oordelen op persoonlijke voorkeur, of op muzikaal vakmanschap?
The Tribute: Battle of the Bands pretendeert een eerbetoon te zijn aan muzikale iconen, waarbij bands worden beoordeeld op hoe goed ze het origineel weten te benaderen. Maar volgens veel kijkers wordt dat principe losgelaten zodra de jury de muziekstijl niet aanspreekt.
“Het programma heet niet Battle of the Genres, maar Battle of the Bands,” merkte een fan scherp op. “Dan moet het niet uitmaken of iemand van pop, rock of palingsound houdt.”
IIIusion bedankt fans
De leden van IIIusion hebben zelf nog niet publiekelijk uitgehaald, maar lieten op hun sociale media weten trots te zijn op wat ze hebben neergezet.
“We hebben alles gegeven en genoten van elke minuut,” schreven ze in een korte boodschap. “Dank aan iedereen die op ons gestemd heeft en met ons meeleefde.”
De band kreeg onder die post honderden steunbetuigingen. Fans noemen het oneerlijk dat hun deelname eindigde op basis van smaak, niet op prestatie.
Nieuwe kansen voor andere bands
Terwijl IIIusion het veld moest ruimen, kregen andere tributebands juist vleugels. Vooral de Golden Earring-tributeband Coming On Strong maakte indruk op zowel publiek als jury. Hun versie van Radar Love werd ontvangen met luid applaus en zelfs Cesar Zuiderwijk kon zijn glimlach niet verbergen.
Daarnaast viel ook de Beach Boys-tributeband Beach Boys’ Best opnieuw in de prijzen. Hun zonnige harmonieën en vrolijke uitstraling zorgden voor een feelgoodmoment dat de spanning van de avond wat verzachtte. Beide bands eindigden bovenaan in het klassement.
“We zijn trots dat we hier mogen staan,” zei Coming On Strong na afloop. “Iedereen hier doet dit uit liefde voor muziek. Dat verbindt ons allemaal.”
De kracht van herkenning
De populariteit van The Tribute: Battle of the Bands laat zien hoe groot de kracht van nostalgie nog steeds is. Van Queen tot ABBA, van Doe Maar tot BZN — voor elke generatie is er een klank die herinneringen oproept aan vroeger.
Daarin schuilt precies de charme van het programma: niet alleen muzikaal talent, maar ook het gevoel dat je even terug bent in de tijd.
Toch is het juist dat nostalgische element dat soms spanning veroorzaakt. Waar de een warme gevoelens krijgt bij de palingsound, vindt de ander het oubollig. En in die botsing van smaken ligt het hart van de discussie.
Een les voor de jury
De kritiek op de jury van The Tribute komt niet voort uit onbegrip voor subjectiviteit — smaken verschillen nu eenmaal — maar uit het verlangen naar gelijkwaardige beoordeling.
Als bands meedoen om eer te bewijzen aan hun idolen, verwachten kijkers dat hun prestaties worden beoordeeld op technische vaardigheid, samenspel, timing en klankkleur — niet op de persoonlijke voorkeur van een jurylid.
“Cesar mag dan een legende zijn,” schrijft een kijker, “maar zelfs legendes moeten objectief kunnen blijven.”
Een kans voor reflectie
Voor het programma zelf is de ophef een kans om te laten zien hoe serieus het omgaat met feedback. The Tribute: Battle of the Bands is een show die draait om passie, eerbetoon en liefde voor muziek. Juist daarom raakt deze discussie zo’n gevoelige snaar: omdat kijkers willen geloven dat elke act dezelfde kans krijgt, ongeacht de stijl.
“Iedere band heeft een verhaal,” zegt Angela Groothuizen aan het einde van de aflevering. “En elke muzieksoort verdient respect.”
Woorden die veel kijkers hoop gaven — en misschien een hint zijn dat de jury bij volgende afleveringen iets zorgvuldiger zal omgaan met het onderscheid tussen smaak en kwaliteit.
Muziek blijft verbinden
Ondanks de teleurstelling voor de fans van IIIusion, laat deze aflevering vooral zien hoe diep muziek kan raken. De emoties op sociale media, de steun van kijkers en de passie van de deelnemers maken duidelijk: The Tribute: Battle of the Bands leeft.
Of je nu van BZN, Queen of Golden Earring houdt — iedereen vindt in deze show iets van zichzelf terug. En dat maakt muziek nog altijd het krachtigste eerbetoon dat er is.
Actueel
Enorme klap voor iedereen met een huurwoning
Woningtekort blijft groeien: verkoopgolf van huurwoningen dreigt de crisis verder te verdiepen
Het woningtekort in Nederland blijft hardnekkig oplopen en is inmiddels uitgekomen op circa 410.000 woningen. Daarmee staat de druk op de woningmarkt op een historisch hoog niveau. Alsof dat nog niet genoeg is, wijst nieuw onderzoek erop dat er nog meer problemen op komst zijn. Zowel beleggers als woningcorporaties zijn namelijk van plan om de komende jaren nog meer huurwoningen te verkopen. De gevolgen daarvan kunnen ingrijpend zijn voor huurders, starters en gezinnen.
Het vooruitzicht: een verder krimpend huuraanbod, stijgende huren in de vrije sector en een generatie jongeren die noodgedwongen langer bij hun ouders blijft wonen.
Alarmerend rapport over de toekomst van huurwoningen
Uit een gezamenlijk rapport van Capital Value en ABF Research, opgesteld in opdracht van de overheid, blijkt dat de bereidheid om huurwoningen te verkopen groot is. Meer dan de helft van de ondervraagde partijen geeft aan dat zij hun huurbezit verder willen afbouwen.
Concreet zegt 56 procent van de woningcorporaties te verwachten dat zij in de komende jaren meer woningen zullen “uitponden”. Uitponden betekent dat huurwoningen bij mutatie — dus wanneer een huurder vertrekt — niet opnieuw worden verhuurd, maar te koop worden gezet.
Ook particuliere en institutionele beleggers volgen deze strategie steeds vaker.
Waarom corporaties en beleggers verkopen
Voor woningcorporaties is de verkoop van huurwoningen geen doel op zich, maar een middel. De opbrengsten worden ingezet voor nieuwbouwprojecten en voor het verduurzamen van bestaande woningen. In theorie zou dat op lange termijn moeten bijdragen aan meer en betere woningen.
In de praktijk wringt het echter. De verkoop gebeurt sneller dan de nieuwbouw kan worden gerealiseerd, waardoor het netto-aanbod aan huurwoningen verder afneemt.
Beleggers hebben weer andere motieven. Volgens Arjan Peerboom, directeur van Capital Value, speelt vooral de veranderde financiële context een rol. “Beleggers kiezen steeds vaker voor individuele verkoop vanwege hogere fiscale lasten en lagere rendementen bij het aanhouden van huurwoningen,” aldus Peerboom.
Een harde klap voor huurders en starters
De gevolgen van deze verkoopgolf zijn aanzienlijk. Minder huurwoningen betekent meer concurrentie op een markt die al extreem krap is. Vooral in de vrije huursector, waar de huren minder gereguleerd zijn, zal dat leiden tot forse prijsstijgingen.
Voor jongeren en starters wordt het daardoor steeds moeilijker om een zelfstandige woning te vinden. Veel twintigers en dertigers blijven noodgedwongen langer thuis wonen of delen een woning, simpelweg omdat er geen betaalbare alternatieven zijn.
Ook gezinnen die willen doorstromen, lopen vast. Wie een betaalbare huurwoning verlaat, heeft geen garantie dat er iets passends voor terugkomt.
Cijfers laten trend duidelijk zien
De trend is al zichtbaar in de cijfers. In 2024 werden 26.180 huurwoningen verkocht. Dat aantal ligt fors hoger dan in eerdere jaren en vormt een duidelijke aanwijzing dat het uitponden structureel is geworden.
Als deze ontwikkeling doorzet — en daar wijzen de huidige plannen op — zal het tekort aan huurwoningen verder oplopen. Dat werkt als een vicieuze cirkel: minder aanbod leidt tot hogere prijzen, waardoor nog meer mensen buiten de boot vallen.
Nieuwbouw kan tempo niet bijhouden
Tegenover de verkoop van huurwoningen staat de bouw van nieuwe woningen. In 2025 werden 69.200 nieuwbouwwoningen opgeleverd. Voor dit jaar wordt een stijging verwacht naar ongeveer 88.000 woningen. Dat lijkt positief, maar het is onvoldoende om het bestaande tekort snel terug te dringen.
Bovendien is er een zorgwekkende ontwikkeling zichtbaar aan de voorkant van de bouwketen. Het aantal bouwvergunningen bevindt zich momenteel in een “stevige dip”, zo meldt De Telegraaf. Minder vergunningen vandaag betekent minder opleveringen over enkele jaren.
Buitenlandse investeerders haken af
Een belangrijke factor in de teruglopende bouwactiviteit is het afhaken van buitenlandse beleggers. Hun aandeel in de financiering van Nederlandse woningbouwprojecten is gedaald naar slechts 7 procent, het laagste niveau ooit gemeten.
Internationale investeerders noemen meerdere obstakels:
-
De hoge overdrachtsbelasting in Nederland
-
Strenge huurwetgeving, vooral in de gereguleerde sector
-
Veranderde fiscale regels, waardoor rendementen onder druk staan
Als gevolg daarvan bouwen buitenlandse partijen hun vastgoedportefeuilles in Nederland af.
Afnemend buitenlands bezit
De cijfers onderstrepen die trend. Begin vorig jaar bezaten buitenlandse beleggers nog ongeveer 80.000 huurwoningen in Nederland. Inmiddels is dat aantal gedaald naar 72.500. Die woningen verdwijnen niet van de markt, maar worden verkocht — vaak aan particulieren die ze zelf gaan bewonen.
Hoewel dat voor individuele kopers gunstig kan zijn, betekent het op macroniveau opnieuw een krimp van het huuraanbod.
Politieke en maatschappelijke onrust
De ontwikkelingen zorgen voor groeiende maatschappelijke en politieke onrust. Op sociale media en in het publieke debat klinkt steeds vaker de vraag hoe het mogelijk is dat het woningtekort blijft oplopen, terwijl de behoefte aan betaalbare woonruimte zo groot is.
Sommige opiniemakers wijzen erop dat vooral Nederlandse starters en jonge gezinnen de gevolgen voelen. Zij stellen hun toekomstplannen uit, wonen langer bij hun ouders en ervaren steeds meer onzekerheid over wonen en samenleven.
Structureel probleem vraagt structurele oplossingen
Experts zijn het erover eens dat het woningtekort niet met één maatregel kan worden opgelost. Het gaat om een structureel probleem, waarin bouwtempo, regelgeving, financiering en demografie samenkomen.
Zonder versnelling van de bouw, stabiel beleid voor investeerders en bescherming van het huuraanbod dreigt de situatie verder te verslechteren. De verkoop van huurwoningen kan op korte termijn geld opleveren, maar vergroot het probleem zolang de nieuwbouw achterblijft.
Wat betekent dit voor de komende jaren?
Als de huidige trends zich doorzetten, moeten huurders zich voorbereiden op:
-
Minder keuze op de huurmarkt
-
Langere wachttijden voor betaalbare woningen
-
Stijgende huren, vooral in de vrije sector
-
Meer jongeren die langer thuis blijven wonen
Zonder ingrijpen kan het woningtekort de komende jaren nog verder oplopen, ondanks alle ambities en plannen.
Conclusie: druk op woningmarkt neemt verder toe
Het oplopende woningtekort, gecombineerd met de geplande verkoop van huurwoningen door corporaties en beleggers, vormt een zorgwekkende cocktail. Hoewel nieuwbouwprojecten in de planning staan, blijft het tempo onvoldoende om de uitstroom uit de huursector te compenseren.
Voor huurders, starters en gezinnen betekent dit aanhoudende onzekerheid. De cijfers laten zien dat het probleem niet vanzelf verdwijnt. Zonder duidelijke koers en langdurige oplossingen blijft de Nederlandse woningmarkt gevangen in een crisis die steeds meer mensen direct raakt.