Actueel
Schok: Sam Gooris heeft erg slecht nieuws: ‘De diagnose sloeg in als een bom’
Het kwam volledig onverwacht. Zonder aankondiging, zonder voortekenen, zonder het soort waarschuwing dat je mentaal een fractie van voorbereiding geeft. Sam Gooris, normaal bekend om zijn open lach, nuchtere levenshouding en relativerende humor, liet deze week voor het eerst iets los over een ingrijpende medische diagnose in zijn nabije omgeving. Geen details, geen namen, geen sensatie – maar wél genoeg om duidelijk te maken dat zijn wereld plotseling kantelde.
“Je denkt dat je op veel dingen
voorbereid bent,” klonk het hoorbaar geëmotioneerd.
“Maar hier ben je nooit klaar voor.”
Die ene zin raakte een snaar. Niet omdat hij uitlegde wat er precies aan de hand is, maar juist omdat hij verwoordde wat zoveel mensen herkennen wanneer gezondheid ineens geen vanzelfsprekendheid meer is.
Een gewone dag die alles veranderde
Volgens mensen uit de directe omgeving van Sam begon alles onschuldig. Een routinecontrole, zo’n afspraak die je maakt omdat het ‘verstandig’ is, niet omdat je iets verwacht. Het soort moment dat past in een druk leven waarin werk, gezin en plannen elkaar afwisselen. Tot dat ene telefoontje kwam.
Wat er precies werd gezegd, blijft binnenskamers. Maar de impact was onmiddellijk. Vanaf dat moment veranderde de tijdsbeleving. Plannen werden bijzaak, agenda’s leeggeveegd, prioriteiten herschikt.
Een vertrouweling verwoordt
het zo:
“Vanaf dat moment ging alles in overlevingsmodus. Werk, toekomst,
zelfs dagen vooruit plannen – alles werd relatief. Je leeft ineens
in blokken van hoop en onzekerheid.”
Het is een beschrijving die velen herkennen. Het moment waarop ‘later’ ophoudt een vanzelfsprekend concept te zijn en ‘nu’ alles overheerst.
De stilte vóór het spreken
Sam Gooris bleef aanvankelijk stil. Niet omdat hij niets te zeggen had, maar juist omdat hij zocht naar de juiste woorden. In een wereld waarin nieuws razendsnel wordt gedeeld en emoties vaak publiek worden uitgesponnen, koos hij bewust voor terughoudendheid.
Mensen die hem goed kennen, zeggen dat die stilte zwaar woog. Zwijgen kan soms meer energie kosten dan spreken. Zeker wanneer je dagelijks wordt aangesproken, herkend, bevraagd – terwijl je innerlijk iets draagt dat alles kleurt.
“Ik wil eerlijk zijn,” zou Sam
hebben gezegd.
“Niet om medelijden te krijgen, maar omdat zwijgen zwaarder werd
dan spreken.”
Die keuze om wél iets te delen, maar zonder details, werd door velen gezien als een vorm van moed. Geen dramatische onthullingen, geen uitweidingen, maar een eerlijke erkenning dat het leven soms onverwacht hard kan toeslaan.
De emotionele tol achter de schermen
De afgelopen weken zouden zwaar zijn geweest. Slapeloze nachten, lange wachttijden, momenten waarop hoop en angst elkaar in hoog tempo afwisselen. Wie ooit naast iemand heeft gestaan in een medische onzekerheid, weet hoe uitputtend dat kan zijn.
“Je leert opnieuw ademen,”
vertelt iemand uit de omgeving.
“Tussen wachten en hopen. Tussen sterk zijn en het even niet
kunnen.”
Het zijn geen grote woorden, maar ze raken de kern. Want juist in die periode wordt duidelijk hoe fragiel het gevoel van controle eigenlijk is. Gezondheid, zo vanzelfsprekend in het dagelijks leven, blijkt ineens iets waar je niets over te zeggen hebt.
Publieke reacties: steun, herkenning en reflectie
Na Sams korte maar duidelijke woorden stroomden de reacties binnen. Op sociale media, via berichten, in interviews en reacties van collega’s en fans. De toon was overwegend warm en respectvol.
Veel mensen spraken hun steun
uit.
“Sterkte, Sam.”
“Niemand staat hier alleen.”
“Dank dat je dit deelt, zonder sensatie.”
Anderen gebruikten het moment om hun eigen ervaringen te delen. Over diagnoses die onverwacht kwamen, over wachten op uitslagen, over de impact op gezinnen. Het verhaal van Sam fungeerde als spiegel voor iets universeels: hoe kwetsbaar het leven kan zijn.
Tegelijk klonk ook een bredere discussie: waar ligt de grens tussen openheid en privacy? Hoeveel mag of moet een bekend persoon delen? Het antwoord leek in dit geval vanzelf te komen: precies zoveel als goed voelt.
Bekend zijn en toch mens blijven
Wat deze situatie extra beladen maakt, is Sams publieke rol. Wie bekend is, leeft automatisch deels in de openbaarheid. Maar z!ekte – zeker die van een dierbare – laat zich niet regisseren. Het vraagt om bescherming, om stilte, om ruimte.
Door bewust geen details te delen, houdt Sam die ruimte intact. Voor zichzelf, voor zijn gezin, voor de persoon om wie het werkelijk gaat. En juist die keuze werd door velen gerespecteerd.
Het laat zien dat openheid niet betekent dat alles verteld moet worden. Soms is erkennen dát iets zwaar is, al genoeg.
Wat telt als alles wegvalt
Wat nu volgt, is een periode waarin alles draait om nabijheid. Er zijn. Tijd maken. Aandacht geven. Dingen doen die energie geven, en andere laten liggen.
“Je leert snel wat écht telt,” zou Sam hebben gezegd.
Die woorden klinken eenvoudig, maar dragen een diepe waarheid. In momenten van medische onzekerheid verschuift het perspectief radicaal. Kleine irritaties verdwijnen, grote ambities vervagen. Wat overblijft, is zorg, liefde en de behoefte om samen te zijn.
Of er later meer duidelijkheid komt, weet niemand. Medische trajecten laten zich niet plannen, laat staan voorspellen. Voorlopig lijkt de focus te liggen op het hier en nu.
Geen sensatie, wel betekenis
Wat dit verhaal bijzonder maakt, is juist wat het níet is. Geen schreeuwerige koppen, geen uitvergrote details, geen speculaties. Alleen een mens die erkent dat het leven hem onverwacht hard raakt.
In een tijd waarin alles snel, luid en zichtbaar moet zijn, is dat misschien wel de krachtigste boodschap.
“De diagnose sloeg in als een bom.”
Meer hoefde Sam niet te zeggen. En soms zegt dat inderdaad genoeg.
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.