Actueel
Ron Brandsteder hoefde voor het geld niet te werken: ’21 miljoen’
Ron Brandsteder heeft jarenlang een luxeleven geleid, niet alleen dankzij zijn succesvolle carrière in de televisiewereld, maar ook vanwege een aanzienlijk familiefortuin. Wat veel mensen niet weten, is dat zijn vader, Ton Brandsteder, een van de eerste zakenlieden was die profiteerde van de wereldwijde opkomst van Sony. Hierdoor groeide de familie uit tot miljonairs.
Een welvarende achtergrond
De onlangs 0verleden Ron Brandsteder was een zeer gefortuneerde man. Zijn zoon, Rick Brandsteder, heeft zelfs besloten te stoppen met zijn televisiecarrière om zich terug te trekken in Spanje, waar hij nu zou leven van het familiefortuin. Dit roept de vraag op: waar komen al die miljoenen vandaan? Heeft Ron zijn rijkdom volledig te danken aan zijn televisiewerk of speelde er meer mee?
De invloed van Ton Brandsteder en Sony’s opkomst
Niet veel mensen realiseren zich dat Ron de zoon was van Ton Brandsteder, een succesvolle ondernemer die fortuin maakte met elektronica. In de jaren zestig runde hij een bedrijf dat gespecialiseerd was in het inbouwen van televisies in meubelkasten. Zijn grote doorbraak kwam in 1960, toen hij in contact kwam met het Japanse elektronicabedrijf Sony, dat op zoek was naar een distributeur in Nederland.
Een jaar later richtte Ton Brandsteder Brandsteder Electronics B.V. op en werd de exclusieve importeur van Sony-producten in Nederland. Dit bleek een meesterzet: Sony groeide wereldwijd uit tot een technologiereus, en de familie Brandsteder profiteerde aanzienlijk van deze samenwerking. De zaken bloeiden op en al snel werd duidelijk dat Ton Brandsteder een van de meest succesvolle ondernemers in zijn sector was.
Ron’s keuze voor de showbizz
Ondanks de zakelijke successen van zijn vader koos Ron Brandsteder voor een compleet ander pad. Volgens weekblad Story was al vroeg duidelijk dat hij geen interesse had om in de voetsporen van zijn vader te treden. Hoewel hij nog een opleiding volgde aan Nyenrode Business Universiteit in Breukelen, lag zijn hart bij entertainment, optreden en televisie.
In 1978 verscheen hij voor het eerst op televisie en begon hij zijn carrière als presentator en entertainer. Zijn charme en talent maakten hem razend populair, en hij werd een bekend gezicht op de Nederlandse televisie. Gedurende decennia presenteerde hij talloze succesvolle shows en werd hij een icoon binnen de entertainmentindustrie.
21 miljoen euro erfenis
Hoewel Ron Brandsteder een indrukwekkende carrière opbouwde in de showbizz, hoefde hij financieel gezien niet meer te werken. Na het 0verlijden van zijn vader in 1992 erfde hij maar liefst 21 miljoen euro. Dit vermogen gaf hem de vrijheid om zijn passie voor televisie te blijven volgen zonder zich zorgen te maken over inkomsten.
Toch bleef hij tot 2015 actief in de televisiewereld, waarbij hij programma’s presenteerde en betrokken bleef bij de Nederlandse media-industrie. Zijn werkplezier en passie voor entertainment hielden hem jarenlang op het scherm, ondanks het feit dat hij al lang financieel onafhankelijk was.
Een welverdiend afscheid
Na een televisiecarrière van 35 jaar besloot Ron Brandsteder in 2015 definitief afscheid te nemen van de spotlights. Hij verklaarde in een interview met Story:
“Mijn tijd is geweest. Ik wil meer gaan genieten. In 1978 verscheen ik voor het eerst op tv, en in januari 2013 voor het laatst. Dat betekent een carrière van 35 jaar. Die wetenschap is voor mij genoeg. Ik hoef geen groots afscheid.”
Dit markeerde het einde van een indrukwekkende carrière waarin hij zowel succes als immense rijkdom had vergaard. Na zijn pensioen leidde hij een rustig leven, genietend van zijn welverdiende rijkdom en de vrijheid die zijn familievermogen hem bood.
Rick Brandsteder en het familiefortuin
Zijn zoon, Rick Brandsteder, koos aanvankelijk een vergelijkbaar pad als zijn vader en had een televisiecarrière als presentator en programmamaker. Toch besloot hij op een bepaald moment het roer om te gooien en zijn mediacarrière achter zich te laten. Volgens bronnen zou hij zich nu voornamelijk in Spanje bevinden, waar hij leeft van het vermogen dat de familie Brandsteder heeft opgebouwd.
Met het indrukwekkende familiefortuin op de achtergrond, heeft Rick de luxe om niet afhankelijk te zijn van werk in de media. Zijn verhuizing naar Spanje en terugtrekking uit de schijnwerpers suggereren dat hij een rustiger en onbezorgder leven ambieert, weg van de drukte van de Nederlandse entertainmentindustrie.
De nalatenschap van Ron Brandsteder
Ron Brandsteder zal niet alleen herinnerd worden als een charismatische televisiepersoonlijkheid, maar ook als iemand die zijn leven lang kon genieten van financiële stabiliteit. Zijn nalatenschap als entertainer blijft voortleven, terwijl zijn familiefortuin de volgende generaties in staat stelt om hun eigen pad te kiezen.
Zijn verhaal laat zien hoe talent, ondernemersgeest en een beetje geluk kunnen leiden tot een leven van succes en luxe. Voor velen zal Ron Brandsteder een icoon blijven, zowel binnen de televisie-industrie als in de geschiedenis van Nederlandse ondernemerssuccesverhalen.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.