Actueel
RAMP OP A16: Auto met moeder en kinderen crasht op vrachtwagen – Meerdere zwaargewonden!
Maandagochtend heeft een ernstig verkeersongeval plaatsgevonden op de A16 tussen Hazeldonk en Meer, net over de grens in België. Een auto, waarin een vrouw en twee kinderen zaten, botste met hoge snelheid achter op een vrachtwagen. Tragisch genoeg raakten alle inzittenden gewond en moesten zij met spoed naar het ziekenhuis worden vervoerd.
Hulpdiensten massaal uitgerukt
Het ongeluk gebeurde rond 11.05 uur. De exacte oorzaak van de botsing is nog niet bekend, maar de impact was dusdanig groot dat direct meerdere hulpdiensten werden opgeroepen. Vanwege de locatie van het incident, vlak bij de grens, kwamen zowel Nederlandse als Belgische hulpdiensten ter plaatse om hulp te bieden. Er werden in totaal vier ambulances ingezet en een traumahelikopter landde op de snelweg om medische bijstand te verlenen.
Naast de medische hulpverleners was ook de Koninklijke Marechaussee aanwezig. Dit had te maken met een grenscontrole die op dat moment in de buurt werd gehouden. De samenwerking tussen de verschillende instanties zorgde ervoor dat de slachtoffers snel de nodige zorg kregen.
De A16 werd vanwege het ongeluk tijdelijk afgesloten voor al het verkeer, wat direct leidde tot flinke verkeersopstoppingen. De vertraging liep al snel op tot een uur. Automobilisten die vanuit Antwerpen richting Nederland reden, kregen het dringende advies om om te rijden via Bergen op Zoom. Ondanks deze maatregel bleef het verkeer op de alternatieve routes, zoals de E19 en de A4, vaststaan.
Toestand van de slachtoffers nog onduidelijk
De toestand van de slachtoffers is nog niet officieel bekendgemaakt. Wel is duidelijk dat ze met ambulances naar verschillende ziekenhuizen zijn gebracht. Het is nog onduidelijk hoe ernstig hun verwondingen zijn, maar gezien de grootschalige inzet van de hulpdiensten wordt gevreesd voor zware verwondingen.
De vrachtwagenchauffeur kwam ongedeerd uit het ongeluk. Volgens de Belgische politie heeft hij direct na de botsing de hulpdiensten gebeld en is hij in shock, maar lichamelijk ongedeerd gebleven. De politie doet momenteel onderzoek naar de oorzaak van het ongeluk en bekijkt daarbij verschillende factoren, zoals verkeersdrukte en weersomstandigheden.
Onderzoek naar de oorzaak van het ongeval
De politie is begonnen met een technisch onderzoek naar de oorzaak van het ongeval. Een van de vragen die wordt onderzocht, is of de drukte op de snelweg mogelijk een rol heeft gespeeld. Maandagochtend was er veel verkeer op de weg en in grensgebieden kunnen verkeersstromen soms onvoorspelbaar zijn. Automobilisten moeten dan alert reageren op plotselinge snelheidsverschillen en rijstrookwisselingen.
Daarnaast wordt gekeken naar de weersomstandigheden op het moment van het ongeluk. Mogelijk speelden slecht zicht of een glad wegdek door vochtigheid een rol. De politie roept automobilisten op om in grensgebieden extra voorzichtig te rijden en rekening te houden met plotselinge veranderingen in het verkeer.
Files en verkeershinder door afsluiting A16
De afsluiting van de A16 zorgde voor flinke verkeershinder. Op het hoogtepunt liep de vertraging op tot een uur. De ANWB en Belgische verkeersdiensten adviseerden automobilisten om via alternatieve routes te rijden, zoals de A4 richting Bergen op Zoom. Desondanks bleef het verkeer op deze wegen vastlopen, waardoor weggebruikers rekening moesten houden met een langere reistijd.
Rond het begin van de middag konden de rijstroken van de A16 weer worden vrijgegeven. Het verkeer kwam daarna langzaam weer op gang, maar de gevolgen van het ongeluk waren nog lange tijd merkbaar op de omliggende wegen. Veel automobilisten stonden vast op de alternatieve routes en moesten geduld hebben om hun weg te kunnen vervolgen.
Oproep tot extra alertheid in grensgebieden
Autoriteiten benadrukken het belang van extra voorzichtigheid bij het rijden in grensgebieden. Hier kunnen onverwachte verkeerssituaties ontstaan door wisselende snelheidslimieten, grenscontroles of drukke verkeersstromen. Bestuurders worden geadviseerd om hun snelheid tijdig aan te passen en altijd voldoende afstand te houden om ernstige ongevallen te voorkomen.
Dit tragische ongeluk op de A16 is een pijnlijke herinnering aan hoe snel een verkeerssituatie kan omslaan in een rampzalig incident. De politie blijft onderzoek doen naar de precieze toedracht en hoopt op korte termijn meer duidelijkheid te kunnen geven over de oorzaak van de botsing. Ondertussen gaat alle aandacht uit naar de gewonde slachtoffers en hun herstel.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.