Actueel
RAMP OP A16: Auto met moeder en kinderen crasht op vrachtwagen – Meerdere zwaargewonden!
Maandagochtend heeft een ernstig verkeersongeval plaatsgevonden op de A16 tussen Hazeldonk en Meer, net over de grens in België. Een auto, waarin een vrouw en twee kinderen zaten, botste met hoge snelheid achter op een vrachtwagen. Tragisch genoeg raakten alle inzittenden gewond en moesten zij met spoed naar het ziekenhuis worden vervoerd.
Hulpdiensten massaal uitgerukt
Het ongeluk gebeurde rond 11.05 uur. De exacte oorzaak van de botsing is nog niet bekend, maar de impact was dusdanig groot dat direct meerdere hulpdiensten werden opgeroepen. Vanwege de locatie van het incident, vlak bij de grens, kwamen zowel Nederlandse als Belgische hulpdiensten ter plaatse om hulp te bieden. Er werden in totaal vier ambulances ingezet en een traumahelikopter landde op de snelweg om medische bijstand te verlenen.
Naast de medische hulpverleners was ook de Koninklijke Marechaussee aanwezig. Dit had te maken met een grenscontrole die op dat moment in de buurt werd gehouden. De samenwerking tussen de verschillende instanties zorgde ervoor dat de slachtoffers snel de nodige zorg kregen.
De A16 werd vanwege het ongeluk tijdelijk afgesloten voor al het verkeer, wat direct leidde tot flinke verkeersopstoppingen. De vertraging liep al snel op tot een uur. Automobilisten die vanuit Antwerpen richting Nederland reden, kregen het dringende advies om om te rijden via Bergen op Zoom. Ondanks deze maatregel bleef het verkeer op de alternatieve routes, zoals de E19 en de A4, vaststaan.
Toestand van de slachtoffers nog onduidelijk
De toestand van de slachtoffers is nog niet officieel bekendgemaakt. Wel is duidelijk dat ze met ambulances naar verschillende ziekenhuizen zijn gebracht. Het is nog onduidelijk hoe ernstig hun verwondingen zijn, maar gezien de grootschalige inzet van de hulpdiensten wordt gevreesd voor zware verwondingen.
De vrachtwagenchauffeur kwam ongedeerd uit het ongeluk. Volgens de Belgische politie heeft hij direct na de botsing de hulpdiensten gebeld en is hij in shock, maar lichamelijk ongedeerd gebleven. De politie doet momenteel onderzoek naar de oorzaak van het ongeluk en bekijkt daarbij verschillende factoren, zoals verkeersdrukte en weersomstandigheden.
Onderzoek naar de oorzaak van het ongeval
De politie is begonnen met een technisch onderzoek naar de oorzaak van het ongeval. Een van de vragen die wordt onderzocht, is of de drukte op de snelweg mogelijk een rol heeft gespeeld. Maandagochtend was er veel verkeer op de weg en in grensgebieden kunnen verkeersstromen soms onvoorspelbaar zijn. Automobilisten moeten dan alert reageren op plotselinge snelheidsverschillen en rijstrookwisselingen.
Daarnaast wordt gekeken naar de weersomstandigheden op het moment van het ongeluk. Mogelijk speelden slecht zicht of een glad wegdek door vochtigheid een rol. De politie roept automobilisten op om in grensgebieden extra voorzichtig te rijden en rekening te houden met plotselinge veranderingen in het verkeer.
Files en verkeershinder door afsluiting A16
De afsluiting van de A16 zorgde voor flinke verkeershinder. Op het hoogtepunt liep de vertraging op tot een uur. De ANWB en Belgische verkeersdiensten adviseerden automobilisten om via alternatieve routes te rijden, zoals de A4 richting Bergen op Zoom. Desondanks bleef het verkeer op deze wegen vastlopen, waardoor weggebruikers rekening moesten houden met een langere reistijd.
Rond het begin van de middag konden de rijstroken van de A16 weer worden vrijgegeven. Het verkeer kwam daarna langzaam weer op gang, maar de gevolgen van het ongeluk waren nog lange tijd merkbaar op de omliggende wegen. Veel automobilisten stonden vast op de alternatieve routes en moesten geduld hebben om hun weg te kunnen vervolgen.
Oproep tot extra alertheid in grensgebieden
Autoriteiten benadrukken het belang van extra voorzichtigheid bij het rijden in grensgebieden. Hier kunnen onverwachte verkeerssituaties ontstaan door wisselende snelheidslimieten, grenscontroles of drukke verkeersstromen. Bestuurders worden geadviseerd om hun snelheid tijdig aan te passen en altijd voldoende afstand te houden om ernstige ongevallen te voorkomen.
Dit tragische ongeluk op de A16 is een pijnlijke herinnering aan hoe snel een verkeerssituatie kan omslaan in een rampzalig incident. De politie blijft onderzoek doen naar de precieze toedracht en hoopt op korte termijn meer duidelijkheid te kunnen geven over de oorzaak van de botsing. Ondertussen gaat alle aandacht uit naar de gewonde slachtoffers en hun herstel.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.