Actueel
Rachel Hazes raakt álles kwijt in 2025: ´Ze is de oorzaak van alle ellende´
Volgens de bekende paragnost Liesbeth van Dijk wacht Rachel Hazes een tumultueus 2025 vol juridische strijd en persoonlijke uitdagingen. Liesbeth voorspelt dat het jaar cruciaal wordt voor Rachel en dat ze mogelijk alles kan verliezen als ze haar houding niet verandert.
Donkere wolken boven Rachel
De erfeniskwestie, aangespannen door dochter Roxeanne Hazes, blijft een van de belangrijkste conflicten die Rachel in 2025 zal moeten aangaan. Volgens Liesbeth biedt de kosmos weinig hoop zolang Rachel vasthoudt aan haar huidige houding. “Als ze zich niet opent voor verzoening en niet bereid is compromissen te sluiten, dreigt ze niet alleen deze rechtszaak te verliezen, maar ook andere belangrijke zaken in haar leven,” aldus de paragnost.
Liesbeth waarschuwt verder dat Rachel’s starre houding haar uiteindelijk duur kan komen te staan. “Ze moet leren luisteren en begrip tonen, anders verliest ze niet alleen juridische gevechten, maar ook haar familie.”
Persoonlijkheid als struikelblok
Volgens Liesbeth heeft Rachel moeite met zelfreflectie en empathie, wat haar relaties met anderen bemoeilijkt. “Ze leeft in een zwart-wit wereld. Als je niet voor haar bent, ben je tegen haar,” legt Liesbeth uit. Kritiek ervaart Rachel als een aanval, wat leidt tot steeds meer conflicten, vooral binnen haar familie.
De paragnost benadrukt dat Rachel dringend hulp moet zoeken om deze patronen te doorbreken. “Therapie is geen luxe, maar een noodzaak. Het is haar enige kans om haar relaties te redden en weer rust te vinden in haar leven.”
Impact op André en Roxeanne
De spanningen binnen de Hazes-familie hebben niet alleen effect op Rachel, maar ook op haar kinderen, André en Roxeanne. Imagodeskundige Zabeth van Veen spreekt over de emotionele schade die de voortdurende conflicten veroorzaken. “André en Roxeanne dragen al jarenlang de last van hun moeder’s keuzes. Voor hen is het moeilijk om een weg te vinden, omdat reageren op Rachel vaak alleen meer pijn veroorzaakt,” aldus Zabeth.
Volgens Zabeth komt de kern van de problemen voort uit Rachel’s onvermogen om te veranderen. “Als ze anders had kunnen reageren, had ze dat waarschijnlijk gedaan. Maar haar starheid zorgt ervoor dat ze iedereen om zich heen van zich vervreemdt.”
Dreiging van totaal verlies
Liesbeth ziet 2025 als een jaar waarin Rachel niet alleen haar juridische gevechten kan verliezen, maar ook haar persoonlijke relaties. “De energie wijst erop dat Rachel verantwoordelijk is voor veel van de conflicten. Het universum dwingt haar om te reflecteren en te veranderen,” stelt de paragnost.
Als Rachel blijft weigeren om zichzelf te veranderen, is de kans groot dat ze verder geïsoleerd raakt. Liesbeth waarschuwt: “Ze kan alles verliezen, van juridische zaken tot de liefde en steun van haar naasten.”
Een jaar van keuzes
Ondanks de zware voorspellingen ziet Liesbeth ook mogelijkheden voor Rachel om het tij te keren. “Het is een cruciaal jaar. Als ze hulp zoekt en actief werkt aan haar houding en relaties, kan ze het tij misschien keren,” zegt ze. Maar dat vraagt om zelfreflectie, iets waar Rachel tot nu toe moeite mee heeft gehad.
De vraag blijft of Rachel deze kans zal aangrijpen. 2025 belooft hoe dan ook een bepalend jaar te worden voor haar toekomst, zowel op persoonlijk als op juridisch vlak. Voor haar fans en volgers blijft het spannend om te zien of Rachel de uitdagingen van het komende jaar aankan en of er hoop is op herstel binnen de Hazes-familie.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.