Actueel
Rachel Hazes bestookt André met psychologische oorlog: ‘Wil hem kapot maken’
De relatie tussen Rachel Hazes en haar zoon André Hazes jr. lijkt opnieuw een dieptepunt te hebben bereikt. Volgens Privé-hoofdredacteur Evert Santegoeds is Rachel bezig met wat hij omschrijft als “psychologische oorlogsvoering.” Dit komt voort uit de timing waarop zij juridische stappen tegen haar zoon heeft aangekondigd, namelijk op kerstavond.
Een verstoorde kerst
Op kerstavond ontving de advocaat van André om 16.15 uur een e-mail met de aankondiging van een dagvaarding. Deze boodschap had betrekking op de bekende “juniorkwestie,” waarin Rachel eist dat André jr. niet langer optreedt onder de naam André Hazes, maar zich André Hazes junior noemt. De timing van deze actie lijkt zorgvuldig gekozen, vlak voordat André en zijn zus Roxeanne kerst samen zouden vieren.
Bewuste timing?
Volgens Santegoeds kan de timing nauwelijks als toeval worden gezien. Hij stelt dat het bericht slechts bedoeld was om de kerst van André en Roxeanne te verstoren. “Als je dit op dat moment verstuurt, is het moeilijk om het anders te zien dan een bewuste poging om spanning te veroorzaken,” aldus de hoofdredacteur. Ondanks deze actie wisten André en zijn familie de sfeer positief te houden. De naam Rachel werd bewust niet genoemd tijdens de festiviteiten.
Meer dan een naamkwestie
Tijdens een gesprek met Santegoeds liet André doorschemeren dat de juniorkwestie slechts een klein onderdeel is van de spanningen tussen hem en zijn moeder. Hij gaf aan dat er meer speelt en dat dit mogelijk in de toekomst naar buiten zal komen. “Dit is het minste wat ik met haar meemaak,” zei André in vertrouwen tegen de journalist. Hiermee hint hij op een breder patroon van conflict.
Rachel’s karakter
Santegoeds benadrukt dat de actie van Rachel veel zegt over haar karakter. Het lijkt erop dat zij haar invloed en timing gebruikt om maximale impact te creëren, zonder rekening te houden met de emotionele gevolgen voor haar zoon. Dit is volgens de hoofdredacteur een voorbeeld van hoe complex en beladen de relatie tussen moeder en zoon is.
Toekomstige rechtszaak
De daadwerkelijke dagvaarding wordt volgens Santegoeds verwacht kort na het evenement Holland Zingt Hazes, waar André optreedt. Hoewel André heeft overwogen niet mee te doen, heeft hij besloten toch aanwezig te zijn. Hij wil echter niet langer geld verdienen waarmee Rachel wordt ondersteund, wat zijn twijfels over deelname verklaart.
Kerst bleef overeind
Ondanks de situatie wist André de kerst positief te houden. Hij en Roxeanne besloten het conflict buiten hun feestelijkheden te houden. Deze aanpak zorgde ervoor dat de actie van Rachel weinig invloed had op hun samenzijn, ondanks de intentie om de sfeer te verstoren.
Een complex conflict
De familie Hazes blijft onderwerp van publiek debat, vooral door het aanhoudende conflict tussen Rachel en André. Het lijkt erop dat de juniorkwestie slechts een symptoom is van een veel groter probleem binnen de familie. Wat de toekomst zal brengen, blijft onzeker.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.