Connect with us

Actueel

Rachel Hazes bestookt André met psychologische oorlog: ‘Wil hem kapot maken’

Published

on

De relatie tussen Rachel Hazes en haar zoon André Hazes jr. lijkt opnieuw een dieptepunt te hebben bereikt. Volgens Privé-hoofdredacteur Evert Santegoeds is Rachel bezig met wat hij omschrijft als “psychologische oorlogsvoering.” Dit komt voort uit de timing waarop zij juridische stappen tegen haar zoon heeft aangekondigd, namelijk op kerstavond.

Een verstoorde kerst

Op kerstavond ontving de advocaat van André om 16.15 uur een e-mail met de aankondiging van een dagvaarding. Deze boodschap had betrekking op de bekende “juniorkwestie,” waarin Rachel eist dat André jr. niet langer optreedt onder de naam André Hazes, maar zich André Hazes junior noemt. De timing van deze actie lijkt zorgvuldig gekozen, vlak voordat André en zijn zus Roxeanne kerst samen zouden vieren.

Bewuste timing?

Volgens Santegoeds kan de timing nauwelijks als toeval worden gezien. Hij stelt dat het bericht slechts bedoeld was om de kerst van André en Roxeanne te verstoren. “Als je dit op dat moment verstuurt, is het moeilijk om het anders te zien dan een bewuste poging om spanning te veroorzaken,” aldus de hoofdredacteur. Ondanks deze actie wisten André en zijn familie de sfeer positief te houden. De naam Rachel werd bewust niet genoemd tijdens de festiviteiten.

Meer dan een naamkwestie

Tijdens een gesprek met Santegoeds liet André doorschemeren dat de juniorkwestie slechts een klein onderdeel is van de spanningen tussen hem en zijn moeder. Hij gaf aan dat er meer speelt en dat dit mogelijk in de toekomst naar buiten zal komen. “Dit is het minste wat ik met haar meemaak,” zei André in vertrouwen tegen de journalist. Hiermee hint hij op een breder patroon van conflict.

Rachel’s karakter

Santegoeds benadrukt dat de actie van Rachel veel zegt over haar karakter. Het lijkt erop dat zij haar invloed en timing gebruikt om maximale impact te creëren, zonder rekening te houden met de emotionele gevolgen voor haar zoon. Dit is volgens de hoofdredacteur een voorbeeld van hoe complex en beladen de relatie tussen moeder en zoon is.

Toekomstige rechtszaak

De daadwerkelijke dagvaarding wordt volgens Santegoeds verwacht kort na het evenement Holland Zingt Hazes, waar André optreedt. Hoewel André heeft overwogen niet mee te doen, heeft hij besloten toch aanwezig te zijn. Hij wil echter niet langer geld verdienen waarmee Rachel wordt ondersteund, wat zijn twijfels over deelname verklaart.

Kerst bleef overeind

Ondanks de situatie wist André de kerst positief te houden. Hij en Roxeanne besloten het conflict buiten hun feestelijkheden te houden. Deze aanpak zorgde ervoor dat de actie van Rachel weinig invloed had op hun samenzijn, ondanks de intentie om de sfeer te verstoren.

Een complex conflict

De familie Hazes blijft onderwerp van publiek debat, vooral door het aanhoudende conflict tussen Rachel en André. Het lijkt erop dat de juniorkwestie slechts een symptoom is van een veel groter probleem binnen de familie. Wat de toekomst zal brengen, blijft onzeker.

Actueel

Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”

Published

on

Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.

Een vakantie die alles veranderde

De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.

Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.

Een loodzware revalidatie

Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.

In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.

Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.

De klap van de homejacking

In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.

Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.

Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.

Officieel invalide verklaard

De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.

“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.

Leven met beperkingen

Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.

Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”

Angst en veiligheid

De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.

Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”

Dankbaarheid ondanks alles

Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.

“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.

Een ander leven, maar samen

Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.

Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.

Continue Reading