Connect with us

Actueel

Pauw confronteert advocaten Borsato met schokkende details: ‘Ik lees er 3’

Published

on

Jeroen Pauw bevraagt advocaten Knoops over zaak Marco Borsato: “Waar ligt de grens tussen onhandig en strafbaar gedrag?”

In de nieuwste aflevering van Pauw & De Wit stond de tweede zittingsdag in de zaak tegen Marco Borsato centraal. Presentator Jeroen Pauw ging in gesprek met de advocaten Geert-Jan en Carry Knoops, die de zanger bijstaan in het lopende proces. De uitzending bood een diepgaand gesprek over de juridische kern van de zaak: waar ligt de grens tussen onhandig gedrag en een strafbaar feit?

Volgens de verdediging heeft Borsato geen ontuchtige handeling gepleegd, maar Pauw uitte openlijk zijn twijfels over sommige fragmenten uit het dossier. Vooral de appberichten die tijdens de zitting zijn besproken, zorgden voor discussie aan tafel.


Pauw over de sfeer in het gezin

Pauw begon het gesprek met een fundamentele vraag:

“Hoe gedraag je je in zo’n gezin als jij als buitenstaander wordt uitgenodigd, in dit geval Marco Borsato? En in hoeverre deed hij mee aan de gewoonten binnen dat gezin?”

Volgens de presentator roepen de appjes die nu in het dossier zijn opgenomen vragen op. Hij vroeg zich af waarom Borsato bepaalde berichten stuurde en in welke context die moeten worden gezien.

Advocaat Carry Knoops reageerde beslist:

“Hij is daar niet in meegegaan. Sterker nog: er was een vriendengroep waarin iedereen te maken had met de bijzondere omgangsvormen binnen dat gezin. Dat was iets waar ook anderen moeite mee hadden. Er is zelfs over gesproken. Marco en zijn vrienden hebben daar afstand van genomen.”

Pauw wees erop dat er in verklaringen van vrienden inderdaad staat dat zij die ongemakkelijke sfeer herkenden, maar dat hun pogingen om daar iets van te zeggen niet altijd goed werden ontvangen.


Appjes uit het dossier

Om het gesprek concreet te maken, las Pauw enkele berichten voor die in het dossier zouden staan. Eén daarvan zou dateren uit april 2017. Daarin schreef Borsato naar het meisje dat hij keelontsteking had en haar dus niet kon zoenen, maar voegde eraan toe: “Billen aanraken kan wel.”

Carry Knoops legde uit dat de berichten in een bredere context moeten worden gelezen.

“In dat gezin bestond een soort spelletje waarbij men elkaar op de billen tikte. Het was iets waar moeder, dochter en vrienden aan meededen. Als je niet meedeed, werd daar een grap over gemaakt. Dat is de situatie waar dit over gaat.”

Volgens haar is het verkeerd om die appjes los van hun context te beoordelen.


Pauw: “Maar wat zegt dat over grenzen?”

Pauw bleef kritisch en vroeg zich af of een opmerking als die in het appje niet juist wijst op overschrijdend gedrag.

“Als ik verkouden ben, zeg ik tegen mijn kinderen of kleinkinderen: blijf even op afstand. Maar je zegt toch niet: ik heb keelontsteking, dus we zoenen niet, maar iets anders kan wel?”

Carry Knoops reageerde daarop:

“Er is niets s*ksueels bedoeld met dat bericht. Als ik mijn kleinkinderen knuffel, geef ik ze ook een kusje. Dat is genegenheid, geen grensoverschrijding.”

Daarop voegde Geert-Jan Knoops toe dat er volgens hem sprake is van een maatschappelijke misvatting.

“Wat hier gebeurt, is dat er een hedendaagse sociale norm wordt toegepast op gedrag uit een heel andere context. Het 0penbaar Ministerie probeert van dat sociale oordeel een juridisch verwijt te maken, terwijl dat niet hetzelfde is.”


“Er is geen ontucht gepleegd”

De advocaten benadrukten dat het 0penbaar Ministerie volgens hen probeert te bewijzen dat Borsato zijn grenzen heeft verlegd. Maar dat klopt niet, aldus Geert-Jan Knoops.

“Er heeft geen ontuchtige handeling plaatsgevonden. Er was een bepaalde open sfeer in dat gezin, iets waar iedereen achteraf van zegt: misschien hadden we daar meer afstand van moeten nemen. Maar dat maakt het nog niet strafbaar.”

Volgens hem heeft Borsato meerdere keren geprobeerd dat gedrag bespreekbaar te maken.

“Hij heeft moeder en dochter aangesproken op bepaalde gewoonten, maar dat stuitte op weerstand. Als iemand achteraf zegt: ik had daar beter afstand van kunnen nemen, is dat geen bewijs van schuld.”


Pauw citeert de appjes

De presentator bleef echter kritisch en haalde opnieuw enkele appberichten aan die tijdens de zitting aan bod kwamen. Berichten waarin Borsato bijvoorbeeld zou schrijven: “Ik vind je heel lief”“Wat heb je mooie billen”, of “Je kunt het ook zelf doen als je vriendje er niet is.”

Volgens Pauw zijn dat berichten die door veel mensen als problematisch worden gezien.

Geert-Jan Knoops reageerde rustig:

“Dat is precies het punt. De appjes worden nu gelezen met de bril van vandaag. In werkelijkheid heeft hij nooit s*ksuele grenzen overschreden. Alle getuigenverklaringen bevestigen dat hij niet is meegegaan in dat gedrag.”

Hij benadrukte dat er in het hele dossier geen enkel bewijs te vinden is van een strafbaar feit.


De maatschappelijke norm

Volgens de advocaten draait de zaak niet om bewijs van fysiek grensoverschrijdend gedrag, maar om maatschappelijke interpretatie.

“Er wordt een sociale moraal gebruikt als juridisch instrument,” stelt Geert-Jan. “Men zegt: hij had afstand moeten nemen van het gedrag in dat gezin. Maar dat is een moreel oordeel, geen strafrechtelijke overtreding.”

Pauw hield echter vol dat er een grijs gebied blijft bestaan tussen “ongepast” en “strafbaar”.

“Als buitenstaander kun je toch zelf bepalen waar je grens ligt? Zeker als er kinderen bij betrokken zijn?”

Carry Knoops antwoordde:

“Natuurlijk. En dat heeft hij ook gedaan. Marco is daar niet overheen gegaan. Hij heeft zijn grenzen bewaakt.”


De rol van de moeder

Tijdens het gesprek kwam ook de rol van de moeder in het gezin aan bod. Pauw vroeg wie verantwoordelijk is voor het stellen van grenzen in een dergelijke thuissituatie.

Volgens Carry Knoops lag die verantwoordelijkheid niet bij Borsato.

“Hij was niet verantwoordelijk voor de opvoeding van het meisje. Dat is een taak van de ouders. En dat hebben ook andere leden van de vriendengroep verklaard.”

Geert-Jan vulde aan:

“Het idee dat hij een vaderfiguur was, is onjuist. Hij was een vriend van de familie, niet iemand die in dat gezin een opvoedende rol had.”


Geen vaderrol, maar betrokkenheid

Pauw vroeg daarop hoe het kan dat Borsato zelf eerder sprak over zijn “vaderlijke rol” binnen het gezin.
Carry verduidelijkte dat die uitspraak verkeerd is geïnterpreteerd.

“Hij heeft nooit de vader willen vervangen. Het meisje vond het prettig dat hij betrokken was en noemde hem weleens peetvader. Dat was uit genegenheid, niet uit vervanging van de vaderrol.”

Volgens haar ging het om zorg en steun, niet om iets anders.

“Hij wilde er gewoon zijn voor dat gezin. Hij wilde helpen, luisteren, steunen. Dat werd verkeerd begrepen, maar uit het dossier blijkt nergens dat er grenzen zijn overschreden.”


Een zaak over interpretatie

De advocaten benadrukten dat deze zaak in essentie draait om interpretatie: wat de één als zorgzaam ziet, leest een ander als ongepast.

Geert-Jan Knoops vatte het samen:

“Het gaat hier niet om bewijs van s*ksuele ontucht, maar om de vraag of iemand zich had moeten distantiëren van gedrag dat later als onwenselijk wordt gezien. Dat is een morele kwestie, geen juridische.”

Pauw sloot het gesprek af met een reflectie op de publieke opinie.

“Het is opvallend hoe snel mensen een oordeel vellen op basis van fragmenten of berichten. Maar het blijft aan de rechter om te bepalen wat feit en wat gevoel is.”


Een gevoelige balans

De uitzending maakte duidelijk hoe dun de lijn is tussen menselijk gedrag dat als “onhandig” wordt gezien en gedrag dat de samenleving als “onacceptabel” beschouwt. De advocaten blijven bij hun standpunt dat Marco Borsato binnen die grenzen is gebleven, terwijl Pauw de vraag openlaat waar die grens precies ligt.

De zaak, die nog loopt, roept daarmee bredere vragen op over normen, omgangsvormen en de manier waarop gedrag in de publieke sfeer wordt beoordeeld.

Actueel

79-jarige Donald Trump valt in slaap tijdens eigen vredesoverleg

Published

on

Donald Trump zorgt voor ophef na opvallend moment tijdens overleg over Gaza

Tijdens een bijeenkomst van zijn zogenoemde Board of Peace heeft Donald Trump opnieuw voor veel discussie gezorgd. De 79-jarige Amerikaanse president werd namelijk gefilmd op een moment dat hij zichtbaar moeite leek te hebben om zijn ogen open te houden tijdens een presentatie. De beelden gingen razendsnel rond op sociale media en leidden vrijwel meteen tot uiteenlopende reacties, speculaties en discussies over wat er precies gebeurde.

Waar voorstanders spreken van een verkeerd geïnterpreteerd moment, zien critici het als opnieuw een ongemakkelijke situatie tijdens een officieel overleg. Vooral omdat het gesprek draaide om de gespannen situatie in Gaza, een onderwerp dat internationaal veel aandacht krijgt, werd het fragment extra nauwlettend bekeken.


Beelden verspreiden zich razendsnel

Tijdens het overleg was generaal Jasper Jeffers III volgens aanwezigen bezig met een uitgebreide presentatie. Op dat moment werd Trump gefilmd terwijl zijn hoofd langzaam naar voren leek te zakken en zijn ogen gedurende langere tijd gesloten bleven.

Binnen enkele minuten verschenen korte videofragmenten op X, Instagram en TikTok. De beelden werden massaal gedeeld, vaak voorzien van uiteenlopende commentaren. Sommigen maakten grappen over een mogelijk dutje, terwijl anderen benadrukten dat het onmogelijk is om op basis van een paar seconden video conclusies te trekken.

Zoals vaker bij virale momenten ontstonden er al snel verschillende interpretaties. Voor de één was het duidelijk dat de president even wegdommelde, terwijl anderen overtuigend stelden dat hij simpelweg geconcentreerd luisterde met gesloten ogen.


“Met gesloten ogen luisteren”

Het is niet de eerste keer dat Trump in zo’n situatie terechtkomt. In eerdere jaren werd hij ook al gefotografeerd of gefilmd terwijl zijn ogen tijdens bijeenkomsten dicht waren. Destijds reageerde hij door te zeggen dat hij niet sliep, maar op die manier juist aandachtig luisterde.

Volgens Trump zelf helpt het sluiten van zijn ogen om zich beter te focussen op wat gezegd wordt. Die verklaring wordt door supporters vaak herhaald wanneer soortgelijke beelden online verschijnen.

Toch blijft het onderwerp gevoelig. Omdat hij als president voortdurend onder een vergrootglas ligt, worden kleine momenten al snel uitvergroot en onderdeel van een groter politiek narratief.


Kritiek én verdediging

Zoals verwacht volgde er online een storm aan reacties. Critici grepen het moment aan om vragen te stellen over zijn energie tijdens vergaderingen en zijn aanwezigheid bij belangrijke besprekingen. Sommigen stelden dat zulke beelden niet passen bij bijeenkomsten waarin internationale veiligheid centraal staat.

Aan de andere kant namen supporters het juist voor hem op. Zij wezen erop dat lange beleidsvergaderingen soms uren duren en dat een kort moment met gesloten ogen weinig zegt over iemands betrokkenheid. Volgens hen wordt het incident opgeblazen omdat het om Trump gaat.

Deze tegenstelling laat opnieuw zien hoe gepolariseerd de publieke opinie rondom de Amerikaanse president blijft. Bijna elk beeld of citaat leidt tot twee totaal verschillende interpretaties.


Overleg over een gevoelig thema

Wat de situatie extra opvallend maakt, is het onderwerp van de bijeenkomst. Het overleg draaide namelijk om de ontwikkelingen in Gaza, een onderwerp dat wereldwijd veel diplomatieke aandacht vraagt.

Tijdens zulke sessies worden militaire, politieke en humanitaire kwesties besproken. Experts presenteren doorgaans lange analyses en scenario’s, wat een zware concentratie kan vragen van alle aanwezigen.

Volgens insiders duurde de presentatie geruime tijd, wat mogelijk verklaart waarom Trump zichtbaar vermoeid leek. Officiële verklaringen over het moment zelf zijn er vooralsnog niet.


De kracht van korte videofragmenten

Media-experts wijzen erop dat korte clips vaak een vertekend beeld kunnen geven van langere gebeurtenissen. Een paar seconden video zeggen niet altijd iets over wat daarvoor of daarna gebeurde.

Toch zijn het precies die korte momenten die op sociale media het meest gedeeld worden. Het algoritme beloont opvallende beelden, waardoor fragmenten razendsnel uit hun context kunnen worden gehaald.

Bij publieke figuren zoals Trump is dat effect nog sterker. Zijn optreden wordt al jarenlang intens gevolgd, waardoor elk klein gebaar snel nieuws kan worden.


Waarom dit soort momenten blijven terugkeren

Politieke leiders wereldwijd worden tegenwoordig continu gefilmd. Camera’s, smartphones en livestreams zorgen ervoor dat vrijwel elk moment vastgelegd kan worden.

Dat betekent ook dat menselijk gedrag — zoals vermoeidheid, concentratie of even wegkijken — direct onderwerp van discussie kan worden. Waar zulke momenten vroeger onopgemerkt bleven, worden ze nu binnen minuten wereldwijd bekeken.

Voor politici is dat een uitdaging. Een fractie van een seconde kan het gesprek volledig domineren, los van de inhoud van het overleg zelf.


Het menselijke aspect van leiderschap

Sommige analisten benadrukken dat het incident ook laat zien hoe zwaar de agenda van wereldleiders kan zijn. Internationale gesprekken, lange vergaderingen en constante mediadruk vragen veel energie.

Of Trump daadwerkelijk even in slaap viel, blijft onduidelijk. Wat wel vaststaat, is dat het moment opnieuw de discussie aanwakkert over hoe publieke figuren beoordeeld worden in een tijdperk waarin alles zichtbaar is.

Voorstanders zeggen dat leiders ook gewoon menselijk zijn en niet continu alert kunnen lijken. Tegenstanders vinden dat juist belangrijke bijeenkomsten volledige aandacht vereisen.


Sociale media bepalen de toon

De snelheid waarmee het filmpje zich verspreidde laat opnieuw zien hoe groot de invloed van sociale media is op politieke beeldvorming. Binnen een paar uur verschenen duizenden reacties, memes en analyses.

Sommige accounts maakten humoristische montages, terwijl anderen serieus discussieerden over de impact van zulke beelden. Nieuwsmedia pikten het fragment vervolgens op, waardoor de discussie nog verder groeide.

Dit patroon — van korte video naar virale discussie — is inmiddels bijna standaard bij politieke gebeurtenissen.


Wat betekent dit voor Trump?

Of het moment politieke gevolgen heeft, is nog maar de vraag. Trump heeft eerder laten zien dat hij zich weinig aantrekt van online discussies en kritiek vaak omzet in een eigen verhaal richting zijn achterban.

Voor zijn supporters verandert het incident waarschijnlijk weinig. Zij zien het als een onschuldige situatie die overdreven wordt. Tegenstanders gebruiken het fragment juist als voorbeeld van wat zij problematisch vinden aan zijn publieke optreden.

Feit is dat de aandacht opnieuw verschuift van inhoud naar beeldvorming — iets dat in de moderne politiek steeds vaker gebeurt.


Conclusie: een klein moment, grote discussie

Wat begon als een kort fragment tijdens een lange vergadering groeide uit tot een internationale discussie. Of Donald Trump daadwerkelijk even sliep of simpelweg geconcentreerd luisterde, blijft voorlopig onderwerp van interpretatie.

Het incident laat vooral zien hoe snel beelden tegenwoordig viral gaan en hoeveel betekenis eraan wordt gegeven. In een tijd waarin politiek en sociale media onafscheidelijk zijn geworden, kan één kort moment uitgroeien tot het dominante gesprek van de dag.

En zo bewijst deze situatie opnieuw dat in de moderne politiek niet alleen woorden tellen — maar ook elke blik, beweging en seconde op beeld.

Continue Reading