Actueel
Patty Brard heeft geen goed woord meer over voor Rachel Hazes: ‘Dit is natuurlijk weer heel lelijk’
Rachel Hazes maakt zich klaar voor de release van haar langverwachte schandaalboek, en de controverse rond haar naam blijft groeien. Het boek, dat al jaren in de maak is, belooft spraakmakende onthullingen en zorgt nu al voor flinke ophef, zelfs voordat het is gepubliceerd.
Een boek vol onthullingen
Het boek van Rachel Hazes wordt al lange tijd aangekondigd als een schandaalboek vol persoonlijke onthullingen. Oorspronkelijk zou het in 2021 verschijnen, maar de publicatie liep meerdere keren vertraging op. Nu lijkt het eindelijk zover: Rachel laat weten dat het boek dit jaar echt zal worden uitgebracht.
Evert Santegoeds, entertainmentjournalist en kenner van de familie Hazes, sprak in Shownieuws over de impact die het boek mogelijk zal hebben. “Dit jaar schijnt het echt te gaan gebeuren. Ik schijn ook met samengeknepen billen op dat boek te moeten wachten, want Rachel heeft me al laten weten dat het niet mals gaat zijn wat ze allemaal over me gaat onthullen,” zei hij.
Volgens Evert bevat het boek ook een hoofdstuk over haar zoon André Hazes. “Ik denk dat hij inmiddels ook met samengeknepen billen zit, want dat hoofdstuk zal er nu dus wel gaan komen. Hij wil haar naam niet eens meer uitspreken, maar daar zal Rachel in dat boek geen moeite mee hebben, denk ik,” voegde hij eraan toe.
Patty Brard haalt uit
Een van de grootste critici van Rachel Hazes is zonder twijfel Patty Brard. De diva, die al jarenlang openlijk haar ongenoegen over Rachel uitspreekt, liet in Shownieuws opnieuw van zich horen. Over het schandaalboek zegt ze: “Ik denk dat iedereen het wel wil lezen, maar uiteindelijk is het natuurlijk eigenlijk heel lelijk. Ook dit weer.”
Patty vindt dat de Hazes-naam door alle drama rond de familie ernstig is beschadigd. “Uiteindelijk is die hele naam Hazes besmet, en daar gaat het eigenlijk om. Dat vind ik zo jammer aan het hele ding,” zei ze met teleurstelling in haar stem.
Volgens Patty voegt Rachel met dit boek niets positiefs toe aan de familie-erfenis. “Het is weer een stap in de verkeerde richting,” concludeert ze.
Onrust binnen de familie
Het boek van Rachel belooft niet alleen pittige onthullingen over haarzelf en haar voormalige relaties, maar lijkt ook verdere spanningen binnen de familie Hazes te veroorzaken. De band tussen Rachel en haar zoon André is al lange tijd gespannen, en insiders vermoeden dat de publicatie van het boek de kloof tussen hen alleen maar zal vergroten.
Evert Santegoeds benadrukt dat dit hoofdstuk over André een groot punt van discussie kan worden. “André en Rachel hebben al nauwelijks contact, maar met dit boek kan dat misschien definitief over zijn. Rachel heeft al laten weten dat ze geen blad voor de mond zal nemen,” aldus Santegoeds.
Fans kijken reikhalzend uit
Hoewel het boek nu al voor kritiek zorgt, is de nieuwsgierigheid onder het publiek groot. Veel mensen willen weten welke onthullingen Rachel in petto heeft en hoe het boek haar versie van de waarheid zal presenteren. De Hazes-familie blijft een geliefd, maar ook omstreden onderwerp in de Nederlandse media, en dit boek lijkt die dynamiek alleen maar te versterken.
Het publiek is vooral benieuwd naar de relatie tussen Rachel en André, en hoe deze in het boek wordt belicht. Na de turbulente jaren waarin André en zijn moeder meerdere keren openlijk met elkaar in conflict kwamen, verwachten fans dat dit een van de meest spraakmakende delen van het boek zal zijn.
“Waarom nu?”
Critici vragen zich af waarom Rachel nu kiest voor de publicatie van dit boek. Sommigen speculeren dat ze met dit boek wil afrekenen met alle negatieve publiciteit die haar de afgelopen jaren heeft achtervolgd. Anderen denken dat ze simpelweg haar kant van het verhaal wil vertellen, ongeacht de gevolgen voor haar familie en haar eigen imago.
Wat de motivatie ook is, het boek heeft nu al verdeeldheid gezaaid. Sommigen prijzen Rachel omdat ze open en eerlijk durft te zijn, terwijl anderen vinden dat ze met dit boek vooral oude wonden opent en onnodig schade toebrengt aan haar relaties.
De toekomst van de Hazes-naam
Patty Brard was in haar kritiek duidelijk: “Die naam Hazes is gewoon besmet door alles wat er de afgelopen jaren is gebeurd. Wat ooit begon als een iconische naam in de Nederlandse muziek, is nu vooral een symbool van ruzies, drama en controverse.”
Met de publicatie van dit boek staat de Hazes-naam opnieuw in het middelpunt van de belangstelling. Of dit positief of negatief zal uitpakken, hangt grotendeels af van hoe het publiek reageert op de inhoud.
Wat kunnen we verwachten?
Rachel heeft aangegeven dat het boek ‘niet mals’ zal zijn, wat de verwachtingen en spanningen rond de release alleen maar verder heeft opgevoerd. Evert Santegoeds gaf al aan dat hij met “samengeknepen billen” wacht op wat Rachel over hem te zeggen heeft. Hetzelfde geldt ongetwijfeld voor andere betrokkenen in haar verhaal.
Fans van de Hazes-familie zullen ongetwijfeld in de rij staan om dit boek te bemachtigen. Maar of het boek ook bijdraagt aan een positieve beeldvorming rond Rachel en haar familie, blijft een grote vraag. Eén ding is zeker: zodra het boek in de schappen ligt, zal het gesprek over de Hazes-dynastie opnieuw volop worden gevoerd.
Conclusie
Het langverwachte boek van Rachel Hazes belooft een van de meest spraakmakende publicaties van het jaar te worden. Hoewel de inhoud nog niet bekend is, heeft het nu al voor de nodige ophef en spanningen gezorgd. Met pittige uitspraken van critici als Patty Brard en onthullingen die mogelijk ook André Hazes raken, lijkt dit boek een nieuwe golf van controverse rond de Hazes-naam te ontketenen.
Of het boek Rachel Hazes dichter bij haar publiek brengt, of juist meer afstand creëert tussen haar en haar familie, zal de tijd leren. Eén ding is zeker: het boek wordt een moment waar Nederland niet omheen kan. 📚✨
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.