Actueel
Oprichter en eigenaar modemerk Mango komt om na val van klif
Modemagnaat Isak Andic (71), oprichter van Mango, verongelukt bij bergwandeling
De modewereld is in rouw na het tragische overlijden van Isak Andic, oprichter en eigenaar van modeketen Mango. De 71-jarige ondernemer kwam zaterdag om het leven bij een bergongeval in Spanje. Het nieuws werd bevestigd door Mango in een officiële verklaring.
Dodelijk ongeval bij Montserrat
Het fatale ongeluk gebeurde tijdens een wandeling in de grotten van Montserrat, een populaire bergketen nabij Barcelona. Volgens de Spaanse politie gleed Andic uit en viel hij van een klif van 150 meter hoogte.
Andic, geboren in 1953 in Istanbul, was een fervent wandelaar en ervaren bergbeklimmer. Hij was samen met familieleden aan het wandelen, waaronder zijn zoon Jonathan, die direct het alarmnummer belde. De krant La Vanguardia meldt dat de grotten van Montserrat een bekende bestemming waren voor de familie Andic, die er al vaker had gewandeld. Het verlies van evenwicht tijdens een steile afdaling werd hem uiteindelijk fataal.
Een leegte in de modewereld
De CEO van Mango, Toni Ruiz, reageerde met een emotionele
verklaring op het overlijden van zijn oprichter:
“Zijn vertrek laat een enorme leegte achter, maar we dragen
allemaal zijn nalatenschap in ons. Het is aan ons om Mango voort te
zetten als het project waar Isak zo trots op was.”
Andic richtte Mango in 1984 op in Barcelona. De eerste vestiging opende hij aan de prestigieuze Paseo de Gracia, een van de bekendste winkelstraten van de stad. Vanaf dat moment groeide het bedrijf uit tot een wereldwijd mode-imperium dat inmiddels in meer dan 120 landen actief is.
Een erfenis van innovatie en succes
Isak Andic’s bijdrage aan de modewereld is nauwelijks te overschatten. In de jaren ’60 verhuisde hij met zijn gezin vanuit Turkije naar Catalonië, waar hij al snel een ondernemersdroom najachtte. In 1984 legde hij met de oprichting van Mango de basis voor een van de grootste modemerken ter wereld.
Mango’s omzet bedroeg in 2023 maar liefst 3,1 miljard euro, waarvan 33% via online verkoop werd gerealiseerd. Het merk heeft wereldwijd 2700 winkels en is vooral in Europa een toonaangevend modemerk. Volgens Forbes was het vermogen van Andic geschat op 4,5 miljard dollar.
Zijn visie op mode, gecombineerd met zijn zakelijke instinct, bracht Mango naar de top. Hij introduceerde niet alleen stijlvolle en toegankelijke mode, maar speelde ook een sleutelrol in het digitaliseren van de mode-industrie door vroeg in te zetten op e-commerce.
Reacties vanuit de politiek
Het overlijden van Isak Andic heeft niet alleen in de modewereld, maar ook in de Spaanse samenleving diepe indruk gemaakt.
De Spaanse premier Pedro Sanchez roemde Andic om zijn zakelijk
inzicht en visie. Via X (voorheen Twitter) schreef hij:
“Isak Andic heeft Mango tot een wereldreferentie in de mode
gemaakt. Zijn geweldige werk zal voor altijd herinnerd
worden.”
De president van Catalonië, Salvador Illa, sloot zich hierbij
aan en benadrukte de impact van Andic op de regio:
“Ontzet door het verlies van Isak Andic, een toegewijde
zakenman die met zijn leiderschap heeft bijgedragen aan het groot
maken van Catalonië.”
De kracht van een familieman
Hoewel Isak Andic vaak werd geprezen om zijn zakelijke prestaties, was hij ook een toegewijde familieman. Hij wist zijn zakelijke succes te combineren met een hechte band met zijn gezin. Zijn zoon Jonathan speelde al een belangrijke rol binnen Mango en wordt gezien als een mogelijke opvolger in de leiding van het bedrijf.
Familieleden omschrijven hem als een charismatische en gepassioneerde man met een enorme liefde voor de natuur. Wandelen en bergbeklimmen waren voor Andic niet alleen een hobby, maar ook een manier om balans te vinden naast zijn hectische zakelijke leven.
De erfenis van Isak Andic
Het overlijden van Isak Andic markeert het einde van een tijdperk, maar zijn nalatenschap zal blijven voortleven. Mango blijft een van de meest herkenbare en invloedrijke merken in de mode-industrie.
De filosofie van het merk – toegankelijke mode met een verfijnde uitstraling – heeft generaties over de hele wereld geïnspireerd. Zijn innovaties op het gebied van retail en e-commerce blijven een voorbeeld voor de hele branche.
Toni Ruiz benadrukte in zijn verklaring dat de visie van Andic
leidend zal blijven binnen het bedrijf:
“We zijn trots op wat Isak heeft opgebouwd en zullen er alles
aan doen om zijn werk voort te zetten. Mango zal altijd een
weerspiegeling zijn van zijn waarden en creativiteit.”
Een onuitwisbaar stempel
Het tragische verlies van Isak Andic herinnert ons eraan hoe kwetsbaar het leven is, zelfs voor degenen die enorme hoogten hebben bereikt. Zijn overlijden laat een grote leegte achter in zowel de modewereld als in de harten van degenen die hem persoonlijk kenden.
De komende dagen en weken zullen in het teken staan van rouw, maar ook van reflectie op de betekenis van zijn werk en de blijvende impact die hij heeft gehad op de mode-industrie en de regio Catalonië.
Zijn leven, gekenmerkt door ambitie, visie en succes, zal voor altijd in herinnering blijven als een inspirerend verhaal van wat mogelijk is met passie en doorzettingsvermogen.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.