Connect with us

Actueel

Onverwachte wending in Borsato-zaak: ”Dit is nog lang niet voorbij!”

Published

on

Marco Borsato vrijgesproken: advocaat van aangeefster reageert scherp en verwacht een “tweede ronde”

Na jaren van onzekerheid, onderzoek en publieke aandacht heeft de rechtbank uitspraak gedaan in de veelbesproken zaak rond Marco Borsato. De zanger is vrijgesproken van de beschuldigingen die tegen hem waren geuit door de destijds 15-jarige Asmara Thielen. De uitspraak bracht een mix van opluchting, emotie en nieuwe discussies teweeg. Terwijl Borsato zelf zichtbaar geëmotioneerd reageerde, liet de advocaat van het vermeende slacht0ffer, Peter Plasman, weten dat de vrijspraak volgens hem niet het einde betekent van deze juridische strijd.

“De eerste ronde is voorbij”: advocaat Plasman reageert op de uitspraak

Kort na de vrijspraak gaf Peter Plasman een verklaring waarin hij benadrukte dat hij verwacht dat de zaak nog “lang niet klaar” is. De vrijspraak vormt volgens hem niet het slotstuk, maar slechts een etappe in een langduriger proces. In zijn woorden:

“De eerste ronde is voorbij. Ik ga ervan uit dat de uiteindelijke beslissing in de tweede ronde gaat vallen.”

Plasman sprak uit dat hij verwacht dat het 0penbaar Ministerie (OM) zich niet neerlegt bij de uitspraak.
“Gezien de inzet in deze zaak en de belangen die aan de orde zijn, verwacht ik dat het OM in beroep zal gaan.”

Daarmee wordt duidelijk dat de advocaat rekent op een voortzetting van het juridisch traject. De uitspraak van de rechtbank is volgens hem weliswaar juridisch sluitend voor deze fase, maar vormt geen definitief antwoord op de meldingen die zijn gedaan.

Waarom de rechtbank tot vrijspraak kwam

De rechterlijke uitspraak, die in duidelijke bewoordingen werd voorgelezen, draaide in essentie om één punt: er is onvoldoende concreet, controleerbaar bewijs om tot een veroordeling te komen.

De rechtbank legde uit dat men uiterst zorgvuldig heeft gekeken naar de aangifte van Asmara Thielen, maar dat de kern van haar verklaring te algemeen was. De beschrijvingen van wat er zou hebben plaatsgevonden, waren volgens de rechters onvoldoende specifiek om als overtuigend bewijs te dienen. Zo werd vastgesteld dat Asmara niet helder kon aangeven:

  • welke handelingen precies zouden hebben plaatsgevonden,

  • op welke momenten dat zou zijn gebeurd,

  • en of er omstandigheden waren die haar verklaring konden ondersteunen.

Hoewel emoties van aangeefsters altijd serieus worden meegenomen, wees de rechtbank erop dat strafrechtelijke uitspraken gebaseerd moeten zijn op controleerbare feiten. En precies die ontbraken.

Geen ondersteunend bewijs gevonden

Een belangrijke factor in de vrijspraak is dat er geen getuigen waren die de vermeende gebeurtenissen konden bevestigen. Niemand heeft de handelingen gezien, en er zijn geen opnames, berichten of andere objectieve elementen gevonden die de aangifte ondersteunen.

Daarnaast is het dagboek dat Asmara bijhield niet gebruikt als concreet bewijs. De rechter stelde dat de aantekeningen weliswaar persoonlijke gevoelens reflecteren, maar dat ze géén informatie bevatten die juridisch voldoende is om de beschuldigingen te ondersteunen. Het was volgens de rechtbank onduidelijk wanneer de beschreven gebeurtenissen plaatsgevonden zouden hebben en wat de exacte handelingen zouden zijn geweest.

Ook speelde mee dat het 0penbaar Ministerie in een eerdere fase al had aangegeven dat een van de genoemde handelingen — namelijk het aanraken van het gesl*chtsdeel van Borsato — niet verder vervolgd zou worden, omdat daar volgens het OM te weinig aanknopingspunten voor waren.

De rechtbank benadrukt: zorgvuldigheid gaat boven aannames

Tijdens de uitspraak gaf de rechtbank aan dat zij zorgvuldig heeft gekeken naar elk onderdeel van het dossier. Het ging hier om een gevoelige zaak, waarin alle betrokkenen recht hadden op een zorgvuldig proces. De rechters benadrukten dat zij de meldingen van Asmara serieus hebben genomen, maar dat zij gebonden zijn aan de juridische eisen die gelden voor een veroordeling.

De kern van hun conclusie was daarom:

“Er is onvoldoende concreet en controleerbaar bewijs om tot een veroordeling te komen.”

Met deze woorden maakte de rechtbank duidelijk dat de vrijspraak geen oordeel vormt over de persoon van de aangeefster, maar uitsluitend gebaseerd is op het ontbreken van bewijs dat de zware beschuldigingen juridisch kan onderbouwen.

Emotionele reactie van Marco Borsato

Toen de rechter de woorden “vrijspraak” uitsprak, kon Marco Borsato zijn emoties moeilijk bedwingen. Hij was zichtbaar aangeslagen, maar ook zichtbaar opgelucht. De zanger, die de afgelopen jaren grotendeels uit de openbaarheid verdween, zei dat hij de impact van de zaak dagelijks heeft gevoeld.

Buiten de rechtbank werd hij direct omringd door pers. Tussen de camera’s en microfoons door zei hij:

“Ik hoop nu weer door te kunnen gaan met mijn leven. Het heeft zes jaar stilgestaan. Ik heb behoefte om weer vooruit te kijken.”

Het was een korte, maar veelzeggende reactie: de zanger wil het hoofdstuk afsluiten en opnieuw beginnen. De afgelopen jaren hadden niet alleen invloed op zijn carrière, maar ook op zijn persoonlijk leven en mentale gezondheid.

Hoe nu verder voor alle betrokkenen?

Met de vrijspraak is de situatie juridisch voorlopig tot rust gekomen, maar duidelijk is dat er veel vragen blijven bestaan. Voor het kamp van de aangeefster is de boodschap helder: er komt volgens hen waarschijnlijk een vervolg. Peter Plasman benadrukte dat de strijd voor zijn cliënt niet voorbij is en dat een hoger beroep zeer waarschijnlijk is.

Voor Marco Borsato betekent de uitspraak vooral een moment van ademhalen. De juridische druk die jarenlang op hem rustte, is op deze dag weggenomen, maar daarmee zijn de gevolgen van de afgelopen periode nog niet verdwenen. Zijn carrière staat al lange tijd stil, zijn reputatie heeft een enorme klap gekregen en het is onzeker of en hoe hij zijn werk ooit weer zal oppakken.

Publieke reactie: verdeeldheid en opluchting

Hoewel er in het artikel geen uitgebreide sociale media-reacties zijn opgenomen, is duidelijk dat de samenleving verdeeld reageert. Waar de één de uitspraak ziet als bevestiging van zorgvuldige rechtspraak, vindt de ander dat de zaak te complex is om op basis van het beschikbare materiaal te beoordelen.

Toch lijkt een groot deel van het publiek vooral opgelucht dat er – na jaren van geruchten, interviews en analyses – eindelijk een rechterlijk oordeel ligt. De spanning die al zolang boven de zaak hing, maakt plaats voor een nieuwe fase waarin het opnieuw juridisch en maatschappelijk besproken zal worden.

Conclusie: het juridische hoofdstuk is nog niet dicht

Hoewel Marco Borsato vandaag is vrijgesproken, blijft de toekomst van de zaak ongewis. De woorden van Peter Plasman – “De eerste ronde is voorbij” – laten zien dat hij rekent op een voortzetting van de strijd in hoger beroep. Daarmee is voor niemand duidelijk hoe de situatie er over maanden of jaren uit zal zien.

Wat wél vaststaat: deze uitspraak vormt een belangrijk keerpunt in een lang en zwaar traject, zowel voor de betrokken partijen als voor de samenleving die deze zaak nauwgezet heeft gevolgd.

Actueel

Enorme klap voor iedereen met een huurwoning

Published

on

Woningtekort blijft groeien: verkoopgolf van huurwoningen dreigt de crisis verder te verdiepen

Het woningtekort in Nederland blijft hardnekkig oplopen en is inmiddels uitgekomen op circa 410.000 woningen. Daarmee staat de druk op de woningmarkt op een historisch hoog niveau. Alsof dat nog niet genoeg is, wijst nieuw onderzoek erop dat er nog meer problemen op komst zijn. Zowel beleggers als woningcorporaties zijn namelijk van plan om de komende jaren nog meer huurwoningen te verkopen. De gevolgen daarvan kunnen ingrijpend zijn voor huurders, starters en gezinnen.

Het vooruitzicht: een verder krimpend huuraanbod, stijgende huren in de vrije sector en een generatie jongeren die noodgedwongen langer bij hun ouders blijft wonen.


Alarmerend rapport over de toekomst van huurwoningen

Uit een gezamenlijk rapport van Capital Value en ABF Research, opgesteld in opdracht van de overheid, blijkt dat de bereidheid om huurwoningen te verkopen groot is. Meer dan de helft van de ondervraagde partijen geeft aan dat zij hun huurbezit verder willen afbouwen.

Concreet zegt 56 procent van de woningcorporaties te verwachten dat zij in de komende jaren meer woningen zullen “uitponden”. Uitponden betekent dat huurwoningen bij mutatie — dus wanneer een huurder vertrekt — niet opnieuw worden verhuurd, maar te koop worden gezet.

Ook particuliere en institutionele beleggers volgen deze strategie steeds vaker.


Waarom corporaties en beleggers verkopen

Voor woningcorporaties is de verkoop van huurwoningen geen doel op zich, maar een middel. De opbrengsten worden ingezet voor nieuwbouwprojecten en voor het verduurzamen van bestaande woningen. In theorie zou dat op lange termijn moeten bijdragen aan meer en betere woningen.

In de praktijk wringt het echter. De verkoop gebeurt sneller dan de nieuwbouw kan worden gerealiseerd, waardoor het netto-aanbod aan huurwoningen verder afneemt.

Beleggers hebben weer andere motieven. Volgens Arjan Peerboom, directeur van Capital Value, speelt vooral de veranderde financiële context een rol. “Beleggers kiezen steeds vaker voor individuele verkoop vanwege hogere fiscale lasten en lagere rendementen bij het aanhouden van huurwoningen,” aldus Peerboom.


Een harde klap voor huurders en starters

De gevolgen van deze verkoopgolf zijn aanzienlijk. Minder huurwoningen betekent meer concurrentie op een markt die al extreem krap is. Vooral in de vrije huursector, waar de huren minder gereguleerd zijn, zal dat leiden tot forse prijsstijgingen.

Voor jongeren en starters wordt het daardoor steeds moeilijker om een zelfstandige woning te vinden. Veel twintigers en dertigers blijven noodgedwongen langer thuis wonen of delen een woning, simpelweg omdat er geen betaalbare alternatieven zijn.

Ook gezinnen die willen doorstromen, lopen vast. Wie een betaalbare huurwoning verlaat, heeft geen garantie dat er iets passends voor terugkomt.


Cijfers laten trend duidelijk zien

De trend is al zichtbaar in de cijfers. In 2024 werden 26.180 huurwoningen verkocht. Dat aantal ligt fors hoger dan in eerdere jaren en vormt een duidelijke aanwijzing dat het uitponden structureel is geworden.

Als deze ontwikkeling doorzet — en daar wijzen de huidige plannen op — zal het tekort aan huurwoningen verder oplopen. Dat werkt als een vicieuze cirkel: minder aanbod leidt tot hogere prijzen, waardoor nog meer mensen buiten de boot vallen.

 

 


Nieuwbouw kan tempo niet bijhouden

Tegenover de verkoop van huurwoningen staat de bouw van nieuwe woningen. In 2025 werden 69.200 nieuwbouwwoningen opgeleverd. Voor dit jaar wordt een stijging verwacht naar ongeveer 88.000 woningen. Dat lijkt positief, maar het is onvoldoende om het bestaande tekort snel terug te dringen.

Bovendien is er een zorgwekkende ontwikkeling zichtbaar aan de voorkant van de bouwketen. Het aantal bouwvergunningen bevindt zich momenteel in een “stevige dip”, zo meldt De Telegraaf. Minder vergunningen vandaag betekent minder opleveringen over enkele jaren.


Buitenlandse investeerders haken af

Een belangrijke factor in de teruglopende bouwactiviteit is het afhaken van buitenlandse beleggers. Hun aandeel in de financiering van Nederlandse woningbouwprojecten is gedaald naar slechts 7 procent, het laagste niveau ooit gemeten.

Internationale investeerders noemen meerdere obstakels:

  • De hoge overdrachtsbelasting in Nederland

  • Strenge huurwetgeving, vooral in de gereguleerde sector

  • Veranderde fiscale regels, waardoor rendementen onder druk staan

Als gevolg daarvan bouwen buitenlandse partijen hun vastgoedportefeuilles in Nederland af.


Afnemend buitenlands bezit

De cijfers onderstrepen die trend. Begin vorig jaar bezaten buitenlandse beleggers nog ongeveer 80.000 huurwoningen in Nederland. Inmiddels is dat aantal gedaald naar 72.500. Die woningen verdwijnen niet van de markt, maar worden verkocht — vaak aan particulieren die ze zelf gaan bewonen.

Hoewel dat voor individuele kopers gunstig kan zijn, betekent het op macroniveau opnieuw een krimp van het huuraanbod.


Politieke en maatschappelijke onrust

De ontwikkelingen zorgen voor groeiende maatschappelijke en politieke onrust. Op sociale media en in het publieke debat klinkt steeds vaker de vraag hoe het mogelijk is dat het woningtekort blijft oplopen, terwijl de behoefte aan betaalbare woonruimte zo groot is.

Sommige opiniemakers wijzen erop dat vooral Nederlandse starters en jonge gezinnen de gevolgen voelen. Zij stellen hun toekomstplannen uit, wonen langer bij hun ouders en ervaren steeds meer onzekerheid over wonen en samenleven.


Structureel probleem vraagt structurele oplossingen

Experts zijn het erover eens dat het woningtekort niet met één maatregel kan worden opgelost. Het gaat om een structureel probleem, waarin bouwtempo, regelgeving, financiering en demografie samenkomen.

Zonder versnelling van de bouw, stabiel beleid voor investeerders en bescherming van het huuraanbod dreigt de situatie verder te verslechteren. De verkoop van huurwoningen kan op korte termijn geld opleveren, maar vergroot het probleem zolang de nieuwbouw achterblijft.


Wat betekent dit voor de komende jaren?

Als de huidige trends zich doorzetten, moeten huurders zich voorbereiden op:

  • Minder keuze op de huurmarkt

  • Langere wachttijden voor betaalbare woningen

  • Stijgende huren, vooral in de vrije sector

  • Meer jongeren die langer thuis blijven wonen

Zonder ingrijpen kan het woningtekort de komende jaren nog verder oplopen, ondanks alle ambities en plannen.


Conclusie: druk op woningmarkt neemt verder toe

Het oplopende woningtekort, gecombineerd met de geplande verkoop van huurwoningen door corporaties en beleggers, vormt een zorgwekkende cocktail. Hoewel nieuwbouwprojecten in de planning staan, blijft het tempo onvoldoende om de uitstroom uit de huursector te compenseren.

Voor huurders, starters en gezinnen betekent dit aanhoudende onzekerheid. De cijfers laten zien dat het probleem niet vanzelf verdwijnt. Zonder duidelijke koers en langdurige oplossingen blijft de Nederlandse woningmarkt gevangen in een crisis die steeds meer mensen direct raakt.

Continue Reading