Actueel
Oma’s laatste foto van kleindochter minuten voor haar dood
Een hartverscheurend afscheid: Grootmoeder deelt laatste foto van haar kleindochter
Een vrouw heeft een aangrijpende foto gedeeld van haar driejarige kleindochter, Scarlett Jensen, genomen kort voor haar tragische 0verlijden. De foto, die een onschuldig en vredig moment vastlegt, werd pas later ontdekt en geeft de familie een tastbare herinnering aan de laatste momenten van Scarletts korte leven.
Een n00dlottig 0ngeval
Op 7 oktober 2022 werd het leven van Scarlett abrupt beëindigd door een dramatisch 0ngeval. Terwijl haar ouders, Samantha Jensen en haar vader, buiten de stad waren voor een bruiloft, paste haar oma op Scarlett en haar tweejarige broertje Henry. Wat een gewone dag had moeten zijn, veranderde in een nachtmerrie toen een grote pickup-truck de privéoprit van de familie in Oldtown, Idaho, opreed en de drie omver maaide.
Volgens ooggetuigen probeerde Scarletts oma haar kleinkinderen te beschermen. “Mijn moeder zwaaide met haar handen en schreeuwde dat hij moest stoppen. Ze probeerde mijn kinderen weg te trekken, maar hij reed te snel,” herinnert Samantha zich. De impact was desastreus: Scarlett 0verleed vrijwel op slag, terwijl haar oma en broertje zwaargew0nd raakten.
De dader en de nasleep
De bestuurder van de truck koos ervoor om te vluchten, maar werd uiteindelijk kilometers verderop aangehouden. Hij werd later veroordeeld tot een gevangenisstraf van tien jaar. Hoewel gerechtigheid werd gediend, kon niets het verlies van Scarlett goedmaken of de pijn van haar familie wegnemen.
Henry werd per helikopter naar een kinderz!ekenhuis gebracht, waar artsen een reeks ernstige verw0ndingen vaststelden: een gebroken ruggengraat, zes gebroken ribben, een gebroken kaak en sleutelbeen, een gescheurde lever en talrijke andere verw0ndingen. “Mijn moeder had verschillende botbreuken, maar kon gelukkig uit het z!ekenhuis worden ontslagen,” vertelt Samantha.
Het herstel van Henry was langdurig en pijnlijk. “Hij lag een week op de intensive care voordat hij stabiel genoeg was om naar huis te komen. Daarna moest hij tien weken lang een brace dragen,” voegt ze toe.
Een onverwachte ontdekking
Te midden van het immense verdriet vond Samantha een onverwacht geschenk. De telefoon van haar moeder, die tijdens het 0ngeval verloren was gegaan, werd pas later teruggevonden. Toen Samantha door de foto’s bladerde, ontdekte ze een afbeelding van Scarlett, gemaakt slechts vijf minuten voordat haar officiële tijdstip van 0verlijden werd vastgesteld.
“Toen ik de foto zag, besefte ik dat dit het laatste moment was voordat alles veranderde,” zegt Samantha. De foto toont Scarlett met haar oma en broertje, in een zorgeloos moment van vreugde.
Volgens PEOPLE was de foto genomen nadat Scarletts oma haar kleinkinderen had meegenomen om een ijsje te halen. “Toen ze thuiskwamen op onze oprit, wilde Scarlett uit de kinderwagen om bloemen te plukken,” legt Samantha uit. “Mijn moeder nam toen de laatste foto die ik van haar heb.”
Verdriet en verwerking
Het verlies van een kind is ondraaglijk en het verwerken van zo’n tragedie is een lang en moeilijk proces. Samantha en haar familie proberen hun verdriet een plaats te geven. “Sommige dagen voelt het alsof ik verdrink, en op andere dagen kan ik watertrappelen,” deelt ze. Therapie helpt de familie om door deze moeilijke tijd te komen, en hun geloof geeft hen kracht.
“Mijn geloof in de Heer heeft mijn leven gered en heeft me enorm geholpen in mijn genezingsproces,” zegt Samantha. Ze erkent dat het moeilijk was om in eerste instantie naar de foto te kijken, maar na twee jaar ziet ze het als een dierbare herinnering aan de schoonheid en vreugde van Scarletts leven.
Een eeuwige herinnering
“Ik ben zo ongelooflijk dankbaar dat ik die foto heb,” vertelt Samantha. “Het legt de rust en vreugde van haar laatste momenten vast. De schoonheid van de omgeving, de liefde van haar oma, de onschuld van het moment… Ik zal me haar voor altijd gelukkig en zorgeloos voorstellen, bloemen plukkend met haar beste vriend en oma.”
Ondanks het hartverscheurende verlies put Samantha troost uit de wetenschap dat Scarlett omringd was door liefde in haar laatste momenten.
Rust in vrede, Scarlett. Je wordt nooit vergeten.
Actueel
Gouden medaille-winnaar van Spelen schokt: ”Heb nog maar vier maanden te leven”
Paralympisch kampioen Dave Smith deelt ingrijpende gezondheidsupdate: “Ik ga blijven vechten zolang het kan”
Terwijl de wereld momenteel volop in het teken staat van de Olympische Winterspelen, heeft een bijzonder aangrijpend verhaal uit de sportwereld velen stil doen staan. De Britse paralympische kampioen Dave Smith heeft namelijk bekendgemaakt dat hij geconfronteerd wordt met een ernstige medische situatie. De voormalige roeier, die in 2012 nog goud won voor Groot-Brittannië, kreeg recent te horen dat hij nog maar beperkte tijd heeft. Wat het verhaal extra indrukwekkend maakt, is hoe plotseling zijn situatie veranderde: nog geen week eerder stond hij in de sportschool en reisde hij naar Nederland voor werkafspraken.
Van topsporter naar plotselinge onzekerheid
Dave Smith (47) stond jarenlang bekend als een voorbeeld van doorzettingsvermogen. Als paralympisch atleet leerde hij omgaan met fysieke tegenslagen en wist hij ondanks eerdere medische problemen een indrukwekkende carrière op te bouwen. Juist daarom komt het nieuws voor velen onverwacht en hard aan.
Volgens Smith begon alles relatief onschuldig. Hij voelde zich vorige week wat minder fit, maar niets wees erop dat zijn gezondheid zo snel zou veranderen. Binnen enkele dagen verslechterde zijn toestand echter drastisch. Uiteindelijk raakte hij vanaf zijn nek verlamd en werd hij opgenomen in het z!ekenhuis. Sindsdien kan hij alleen communiceren via een speciaal berichtensysteem.
De oorzaak blijkt een tumor in het ruggenmerg te zijn, die zich inmiddels heeft uitgebreid naar de hersenen. Artsen hebben hem verteld dat de vooruitzichten zeer beperkt zijn. Smith zelf spreekt open over de situatie, maar benadrukt tegelijkertijd dat hij zijn strijdlust niet verloren heeft. “Ik ga met elke vezel in mijn lichaam blijven vechten,” laat hij weten. “Maar ik besef ook dat mijn tijd waarschijnlijk korter is dan ik ooit had gedacht.”
Een week die alles veranderde
Wat het verhaal zo indringend maakt, is het contrast tussen hoe zijn week begon en hoe deze eindigde. Smith vertelt dat hij nog gewoon sportte en actief bezig was met zijn toekomst. Hij reisde zelfs naar Nederland voor een gesprek met sportmerk Nike, iets waar hij naar uitkeek.
“Het is bijna niet te bevatten,” schrijft hij. “Ik begon de week in de sportschool, reisde naar het buitenland voor werk, en een paar dagen later lag ik in een z!ekenhuisbed zonder nog te kunnen bewegen.” Die plotselinge omslag heeft niet alleen hemzelf, maar ook zijn familie diep geraakt.
Zijn verhaal wordt inmiddels wereldwijd gedeeld, waarbij veel mensen hun steun uitspreken voor de voormalige sporter. Vooral binnen de paralympische gemeenschap wordt met bewondering gereageerd op zijn openheid en kracht.
Gezondheidsproblemen in het verleden
Voor Smith is dit niet de eerste keer dat hij geconfronteerd wordt met medische uitdagingen. In 2010 onderging hij al een operatie aan zijn ruggenmerg vanwege een tumor. Destijds raakte hij tijdelijk verlamd, wat later deels werd toegeschreven aan een bloedstolsel. Ondanks die zware periode wist hij zich terug te vechten en zelfs de absolute top van de sport te bereiken.
In augustus vorig jaar merkte hij opnieuw veranderingen in zijn lichaam op. Hij had last van wazig zicht, hoofdpijn en vermoeidheid. Aanvankelijk dacht hij dat deze klachten te maken hadden met herstel van een blessure en vermoeidheid door zijn actieve levensstijl. Pas later werd duidelijk dat er meer aan de hand was.
Zijn familie merkte dat hij zich steeds vaker terugtrok en sneller prikkelbaar werd. Dat leidde uiteindelijk tot verder medisch onderzoek. In oktober volgde een operatie, waarbij artsen ontdekten dat er sprake was van tumoren in zijn hersenen. Vanaf dat moment werd de situatie ernstiger, al bleef Smith hopen op herstel.
Overgebracht naar palliatieve zorg
Onlangs werd Smith overgebracht naar palliatieve zorg. Dat betekent dat de medische behandeling zich nu vooral richt op comfort en kwaliteit van leven. Zelf spreekt hij daar opvallend nuchter over. Hij wil de tijd die hem rest gebruiken om zoveel mogelijk bij zijn dierbaren te zijn en om zijn verhaal te delen.
“Ik probeer positief te blijven,” zegt hij. “Iedere dag die ik nog heb, wil ik bewust meemaken.” Tegelijkertijd schuwt hij de realiteit niet. Hij geeft aan dat hij vooral verlangt naar rust en naar huis gaan, omringd door familie en vrienden.
Zijn woorden maken indruk omdat ze zowel kwetsbaarheid als veerkracht laten zien. Veel mensen herkennen in zijn houding de mentaliteit die hem ooit naar paralympisch goud bracht.
Paralympisch goud als hoogtepunt
Dave Smith groeide op in de Schotse Hooglanden en kreeg al op jonge leeftijd te maken met fysieke uitdagingen. Hij werd geboren met een klompvoet en brak in zijn eerste levensjaren meerdere keren botten. Toch liet hij zich daar nooit door tegenhouden.
Roeien bleek uiteindelijk zijn grote passie. Door hard te trainen en zich volledig te focussen op zijn sport, wist hij zich te kwalificeren voor het Britse paralympische team. Tijdens de Paralympische Zomerspelen van 2012 bereikte hij samen met zijn ploeg het absolute hoogtepunt: een gouden medaille in het onderdeel gemengde vier met stuurman.
Die overwinning maakte hem niet alleen tot sportheld, maar ook tot inspiratiebron voor velen die met fysieke beperkingen te maken hebben. Zijn verhaal stond symbool voor doorzettingsvermogen en de kracht van sport.
Steun uit de sportwereld
Sinds zijn gezondheidsupdate bekend werd, stromen de steunbetuigingen binnen. Oud-teamgenoten, sporters en fans laten via sociale media weten hoe groot hun respect is voor Smith. Veel berichten benadrukken niet alleen zijn prestaties op het water, maar vooral zijn karakter buiten de sport.
Binnen de paralympische gemeenschap wordt hij gezien als iemand die altijd anderen motiveerde en hielp. Dat maakt de huidige situatie voor velen extra aangrijpend.
Leven in het moment
Ondanks de zware omstandigheden probeert Smith zich te richten op het hier en nu. Hij geeft aan dat hij vooral dankbaar is voor wat hij heeft mogen meemaken: zijn sportcarrière, de mensen om hem heen en de kansen die hij kreeg.
Zijn verhaal herinnert eraan hoe snel het leven kan veranderen, zelfs voor iemand die gewend is om grenzen te verleggen en obstakels te overwinnen. Tegelijkertijd laat het zien hoe sterk de menselijke geest kan zijn, ook wanneer de toekomst onzeker is.
Voor veel mensen is Dave Smith daarmee opnieuw een voorbeeld — niet alleen als kampioen in de sport, maar ook als iemand die met moed en openheid een moeilijke periode tegemoet treedt.