Actueel
Omar (41): “Mijn kinderen mogen van mij geen kerstliedjes zingen op school, dat hoort niet bij ons geloof”
Omar (41): “Mijn kinderen zingen geen kerstliedjes, het gaat tegen onze waarden in”
Omar, vader van drie kinderen, maakt geen geheim van zijn standpunt: zijn kinderen mogen geen kerstliedjes zingen op school. Voor hem is dit geen kleine kwestie, maar een principekwestie die raakt aan zijn geloof en opvoedingswaarden. Zijn standpunt heeft geleid tot meerdere gesprekken met de schoolleiding en uiteenlopende reacties van andere ouders.
Kleine stappen, grote betekenis
“Het begint altijd klein,” vertelt Omar, terwijl hij uitlegt hoe de situatie zich ontvouwt. “Eerst is het een kerstboom in de klas, dan een paar liedjes, en voor je het weet, vieren mijn kinderen kerst zoals iedereen. Maar kerst hoort niet bij ons geloof, en daar trek ik de grens.”
Voor Omar zijn kerstliedjes geen onschuldige traditie, maar een symbool van iets groters. “Ik wil dat mijn kinderen opgroeien met respect voor ons geloof. Het gaat om meer dan een liedje; het gaat om onze waarden en wat we ze meegeven.”
Een principiële keuze
Omar heeft zijn standpunt duidelijk gemaakt aan de school. “De schoolleiding zei dat kerstliedjes geen religieuze betekenis hebben en dat het gewoon om gezelligheid draait. Maar ik weet beter. Kerstliedjes zitten vol met een boodschap die ik als moslim niet kan ondersteunen.”
Hij benadrukt dat zijn standpunt niet uit onwil komt, maar uit loyaliteit aan zijn geloof. “Het voelt alsof ik mijn kinderen zou toestaan om iets te doen dat direct in strijd is met onze waarden. Dat kan en wil ik niet accepteren.”
De reactie van andere ouders
In de oudergroep zorgde Omar’s standpunt voor discussie. “Sommige ouders reageerden met: ‘Het is maar een liedje, doe niet zo moeilijk,’ of: ‘Laat je kinderen gewoon meedoen, dat is goed voor hun integratie.’ Maar waarom moeten wij altijd concessies doen? Niemand vraagt anderen om hun tradities aan te passen voor ons. Waarom moet dat andersom dan wel?”
Omar merkt op dat veel ouders die in een vergelijkbare situatie zitten, stilzwijgend meegaan om confrontaties te vermijden. Maar hij weigert dit pad te volgen. “Ik ben niet bang voor gedoe. Als ik nu niet mijn grenzen stel, waar eindigt het dan? Misschien vragen ze volgend jaar of mijn kinderen een kerstspel doen of deelnemen aan een kerstviering. Het is een glijdende schaal.”
Impact op zijn kinderen
Omar erkent dat zijn standpunt niet altijd makkelijk is voor zijn kinderen. “Ik heb ze uitgelegd waarom wij geen kerst vieren en waarom het belangrijk is om trouw te blijven aan onze eigen waarden. Ze begrijpen het en steunen me, maar het is niet altijd makkelijk voor ze.”
Zijn kinderen krijgen regelmatig vragen van hun klasgenoten over waarom ze niet meedoen. “Ze voelen zich soms buitengesloten, en dat doet pijn. Maar ik wil ze leren dat je soms sterk moet staan voor wat je gelooft, zelfs als dat betekent dat je anders bent dan de rest.”
Mogelijke oplossingen van de school
De school probeert oplossingen te vinden om tegemoet te komen aan Omar’s zorgen. Een van de voorstellen was om zijn kinderen tijdens de kerstliedjes in een andere ruimte te laten lezen of spelen. Maar ook dit voelt voor Omar niet goed.
“Waarom moeten mijn kinderen apart worden gezet? Het voelt alsof wij ons altijd moeten aanpassen, terwijl niemand rekening houdt met onze situatie. Waarom kan er geen ruimte zijn voor meer diversiteit in hoe feestdagen worden gevierd?”
Een zoektocht naar respect
Omar is zich bewust van hoe zijn standpunt door anderen wordt gezien. “Ik weet dat mensen me koppig of extreem vinden, maar ik zie het anders. Ik sta op voor wat ik geloof en voor wat belangrijk is voor mijn gezin. Dat zou iedereen moeten doen, toch?”
Hij benadrukt dat het hem niet gaat om het wegnemen van kersttradities, maar om het creëren van een omgeving waarin iedereen zich welkom voelt. “Ik wil niet dat kerst verdwijnt, maar ik wil wel dat er respect is voor onze keuzes. Het kan toch niet zo moeilijk zijn om meer inclusieve oplossingen te bedenken?”
Een groter maatschappelijk probleem
Volgens Omar raakt deze situatie aan een groter probleem in de samenleving: de beperkte ruimte voor diversiteit. “De maatschappij is zo ingericht dat iedereen hetzelfde moet doen. Maar Nederland is een diverse samenleving, en dat moet ook op school zichtbaar zijn. Het gaat niet om tegen kerst zijn, maar om een plek waar iedereen zich gezien en gerespecteerd voelt.”
Omar benadrukt dat hij niet de enige is die hiermee worstelt. “Er zijn veel ouders die in stilte omgaan met deze druk, omdat ze geen zin hebben in confrontaties. Maar als wij niet onze stem laten horen, verandert er nooit iets.”
De kracht van eigen overtuigingen
Ondanks de kritiek blijft Omar vasthouden aan zijn standpunt. “Ik wil geen ruzie, maar ik wil wel respect. Respect voor ons geloof, onze tradities, en de manier waarop ik mijn kinderen wil opvoeden. Dat is niet te veel gevraagd.”
Hij hoopt dat zijn verhaal bijdraagt aan meer bewustzijn en begrip. “We hoeven het niet altijd met elkaar eens te zijn, maar we moeten wel respect hebben voor elkaars overtuigingen. Als we dat kunnen bereiken, maken we samen een stap naar een inclusievere samenleving.”
Een inclusieve toekomst
Omar’s verhaal illustreert hoe lastig het kan zijn om trouw te blijven aan je eigen waarden in een samenleving waar bepaalde tradities domineren. Het is een oproep om inclusiviteit en respect centraal te stellen, zowel op scholen als in de bredere maatschappij.
Zijn boodschap is duidelijk: “Het draait niet om kerstliedjes of tradities wegnemen. Het gaat om een plek waar iedereen zich thuis voelt, ongeacht hun overtuigingen.”
Actueel
Mariska Bauer veroorzaakt opschudding met onthulling over het slaapkamerleven: “Frans Bauer laat me elke nacht versteld staan”
In televisieprogramma’s waarin bekende Nederlanders een paar dagen intensief met elkaar optrekken, ontstaan vaak momenten die spontaner en persoonlijker zijn dan vooraf verwacht. Dat bleek ook in een recente aflevering van Het Waren 2 Fantastische Dagen, waarin Mariska Bauer openhartig sprak over haar lange relatie met Frans Bauer. Het gesprek zorgde voor veel reacties, vooral omdat Mariska zich opvallend eerlijk uitliet over hoe hun relatie na al die jaren nog steeds sterk aanvoelt. En zoals vaker bij dit soort momenten bleef ook de familie niet buiten beeld: zoon Christiaan Bauer reageerde later met een knipoog op de uitspraken van zijn moeder.
Openhartige gesprekken voor de camera
Het concept van Het Waren 2 Fantastische Dagen draait om echte gesprekken en persoonlijke verhalen. De deelnemers brengen samen tijd door en praten over hun leven, hun keuzes en hun relaties. Juist doordat de sfeer ontspannen is, vergeten deelnemers soms dat alles wordt vastgelegd. Dat levert momenten op die kijkers als oprecht en herkenbaar ervaren.
Tijdens een gesprek waarin oude foto’s werden bekeken, kwam een nostalgisch moment naar voren toen een beeld van Mariska en Frans uit eerdere jaren werd getoond. De herinnering bracht zichtbaar warme gevoelens naar boven. Mariska reageerde lachend en vroeg zich hardop af of er eigenlijk wel zoveel veranderd was. Volgens haar is de basis van hun relatie nog altijd hetzelfde gebleven: vertrouwd, liefdevol en gebaseerd op wederzijds respect.
Ze gaf aan dat ze haar man nog steeds ziet zoals vroeger, iets wat volgens haar juist de kracht is van een langdurige relatie. Die herkenning en verbondenheid zorgen ervoor dat de relatie met de jaren alleen maar sterker is geworden.
Hoe houd je een lange relatie levendig?
Het gesprek kreeg vervolgens een andere wending toen mede-deelnemer Christina Curry een vraag stelde die veel mensen waarschijnlijk herkennen: hoe zorg je ervoor dat een relatie na zoveel jaren nog spannend en leuk blijft? Het is een onderwerp waar veel stellen mee te maken krijgen, maar waar niet altijd openlijk over wordt gesproken.
Mariska reageerde ontspannen en zonder gêne. Volgens haar zit het geheim niet in grote gebaren, maar juist in aandacht voor elkaar. Ze benadrukte dat het belangrijk is om samen te blijven lachen en tijd voor elkaar te maken, ook wanneer het leven druk is door werk, gezin en andere verplichtingen.
Met een lach voegde ze eraan toe dat het volgens haar met de jaren alleen maar beter wordt. Die uitspraak zorgde voor een vrolijke sfeer aan tafel en maakte duidelijk dat het gesprek vooral ging over verbondenheid en het plezier dat je samen kunt blijven ervaren, ook na tientallen jaren samen.
Een huwelijk dat al jaren standhoudt
Frans en Mariska Bauer vormen al lange tijd een van de bekendste koppels van Nederland. Hun relatie begon ver voordat de zanger uitgroeide tot een nationale bekendheid. Door de jaren heen hebben ze samen verschillende fases doorgemaakt: van jonge geliefden tot ouders van een groot gezin, en van relatieve rust naar een leven waarin media-aandacht een constante factor werd.
Juist omdat hun relatie zo zichtbaar is geweest voor het publiek, spreekt hun openheid veel mensen aan. Ze laten zien dat een langdurige relatie niet alleen draait om romantiek, maar ook om samenwerken, elkaar steunen en samen groeien.
Mariska gaf in het programma aan dat zij en Frans elkaar door en door kennen. Volgens haar is dat geen nadeel, maar juist een voordeel. Die vertrouwdheid zorgt ervoor dat ze zich volledig zichzelf kan voelen binnen de relatie.
Humor binnen de familie
Dat zulke openhartige uitspraken ook voor komische momenten kunnen zorgen binnen de familie, bleek toen Shownieuws later zoon Christiaan Bauer sprak. Hij had nog niets gehoord over de inhoud van de aflevering en reageerde zichtbaar verrast toen hem werd verteld waar zijn moeder over had gesproken.
Met een lach gaf hij aan dat hij het natuurlijk fijn vindt dat zijn ouders gelukkig zijn, maar dat sommige details misschien niet per se aan de keukentafel besproken hoeven te worden. Zijn reactie werd door veel kijkers als herkenbaar ervaren: volwassen kinderen vinden het vaak ongemakkelijk om hun ouders zo persoonlijk over hun relatie te horen praten.
Ook zijn vriendin Rosalie moest lachen om de situatie. De luchtige reactie van Christiaan zorgde ervoor dat het onderwerp vooral met humor werd benaderd, zonder dat het ongemakkelijk werd.
Relaties in de schijnwerpers
Bekende Nederlanders bevinden zich vaak in een bijzondere positie. Hun privéleven is deels openbaar, waardoor persoonlijke uitspraken sneller onderwerp van gesprek worden. Toch lijkt het stel Bauer daar ontspannen mee om te gaan. Hun openheid wordt door veel fans juist gewaardeerd, omdat het een menselijk beeld geeft achter de bekende naam.
In een tijd waarin relaties van beroemdheden regelmatig onder druk staan, wordt het huwelijk van Frans en Mariska vaak gezien als een voorbeeld van stabiliteit. Ze benadrukken regelmatig dat hun gezin en onderlinge band altijd op de eerste plaats komen, ongeacht werk of bekendheid.
Vijftig en nog vol energie
Mariska vierde onlangs haar vijftigste verjaardag, een moment waarop veel mensen terugkijken op wat ze hebben bereikt. In interviews gaf ze eerder al aan dat ze zich juist energiek en positief voelt in deze levensfase. Volgens haar betekent ouder worden niet dat je moet inleveren op plezier of levenslust.
Die houding kwam ook in het programma duidelijk naar voren. Haar uitspraken waren niet bedoeld om te provoceren, maar om te laten zien dat een relatie zich blijft ontwikkelen. Liefde en aantrekkingskracht veranderen misschien van vorm, maar verdwijnen niet zomaar.
Een herkenbaar verhaal
Het gesprek in Het Waren 2 Fantastische Dagen raakte uiteindelijk een onderwerp waar veel kijkers zich in herkennen: hoe houd je een lange relatie levend terwijl het leven doorgaat? Door er open en met humor over te praten, ontstond een moment dat zowel persoonlijk als luchtig aanvoelde.
De reactie van zoon Christiaan gaf daar een extra dimensie aan. Het liet zien dat achter de bekende familie Bauer gewoon een gezin schuilt waarin wordt gelachen, geplaagd en soms ook een beetje gegeneerd gereageerd wordt.
En misschien is dat juist de reden waarom het publiek al zo lang met hen meeleeft. Niet vanwege perfecte verhalen, maar omdat hun leven — ondanks alle bekendheid — herkenbaar blijft. Een relatie die al jarenlang standhoudt, met ruimte voor humor, eerlijkheid en vooral veel onderlinge liefde.