Connect with us

Actueel

Omar (41): “Mijn kinderen mogen van mij geen kerstliedjes zingen op school, dat hoort niet bij ons geloof”

Published

on

Omar (41): “Mijn kinderen zingen geen kerstliedjes, het gaat tegen onze waarden in”

Omar, vader van drie kinderen, maakt geen geheim van zijn standpunt: zijn kinderen mogen geen kerstliedjes zingen op school. Voor hem is dit geen kleine kwestie, maar een principekwestie die raakt aan zijn geloof en opvoedingswaarden. Zijn standpunt heeft geleid tot meerdere gesprekken met de schoolleiding en uiteenlopende reacties van andere ouders.


Kleine stappen, grote betekenis

“Het begint altijd klein,” vertelt Omar, terwijl hij uitlegt hoe de situatie zich ontvouwt. “Eerst is het een kerstboom in de klas, dan een paar liedjes, en voor je het weet, vieren mijn kinderen kerst zoals iedereen. Maar kerst hoort niet bij ons geloof, en daar trek ik de grens.”

Voor Omar zijn kerstliedjes geen onschuldige traditie, maar een symbool van iets groters. “Ik wil dat mijn kinderen opgroeien met respect voor ons geloof. Het gaat om meer dan een liedje; het gaat om onze waarden en wat we ze meegeven.”


Een principiële keuze

Omar heeft zijn standpunt duidelijk gemaakt aan de school. “De schoolleiding zei dat kerstliedjes geen religieuze betekenis hebben en dat het gewoon om gezelligheid draait. Maar ik weet beter. Kerstliedjes zitten vol met een boodschap die ik als moslim niet kan ondersteunen.”

Hij benadrukt dat zijn standpunt niet uit onwil komt, maar uit loyaliteit aan zijn geloof. “Het voelt alsof ik mijn kinderen zou toestaan om iets te doen dat direct in strijd is met onze waarden. Dat kan en wil ik niet accepteren.”


De reactie van andere ouders

In de oudergroep zorgde Omar’s standpunt voor discussie. “Sommige ouders reageerden met: ‘Het is maar een liedje, doe niet zo moeilijk,’ of: ‘Laat je kinderen gewoon meedoen, dat is goed voor hun integratie.’ Maar waarom moeten wij altijd concessies doen? Niemand vraagt anderen om hun tradities aan te passen voor ons. Waarom moet dat andersom dan wel?”

Omar merkt op dat veel ouders die in een vergelijkbare situatie zitten, stilzwijgend meegaan om confrontaties te vermijden. Maar hij weigert dit pad te volgen. “Ik ben niet bang voor gedoe. Als ik nu niet mijn grenzen stel, waar eindigt het dan? Misschien vragen ze volgend jaar of mijn kinderen een kerstspel doen of deelnemen aan een kerstviering. Het is een glijdende schaal.”


Impact op zijn kinderen

Omar erkent dat zijn standpunt niet altijd makkelijk is voor zijn kinderen. “Ik heb ze uitgelegd waarom wij geen kerst vieren en waarom het belangrijk is om trouw te blijven aan onze eigen waarden. Ze begrijpen het en steunen me, maar het is niet altijd makkelijk voor ze.”

Zijn kinderen krijgen regelmatig vragen van hun klasgenoten over waarom ze niet meedoen. “Ze voelen zich soms buitengesloten, en dat doet pijn. Maar ik wil ze leren dat je soms sterk moet staan voor wat je gelooft, zelfs als dat betekent dat je anders bent dan de rest.”


Mogelijke oplossingen van de school

De school probeert oplossingen te vinden om tegemoet te komen aan Omar’s zorgen. Een van de voorstellen was om zijn kinderen tijdens de kerstliedjes in een andere ruimte te laten lezen of spelen. Maar ook dit voelt voor Omar niet goed.

“Waarom moeten mijn kinderen apart worden gezet? Het voelt alsof wij ons altijd moeten aanpassen, terwijl niemand rekening houdt met onze situatie. Waarom kan er geen ruimte zijn voor meer diversiteit in hoe feestdagen worden gevierd?”


Een zoektocht naar respect

Omar is zich bewust van hoe zijn standpunt door anderen wordt gezien. “Ik weet dat mensen me koppig of extreem vinden, maar ik zie het anders. Ik sta op voor wat ik geloof en voor wat belangrijk is voor mijn gezin. Dat zou iedereen moeten doen, toch?”

Hij benadrukt dat het hem niet gaat om het wegnemen van kersttradities, maar om het creëren van een omgeving waarin iedereen zich welkom voelt. “Ik wil niet dat kerst verdwijnt, maar ik wil wel dat er respect is voor onze keuzes. Het kan toch niet zo moeilijk zijn om meer inclusieve oplossingen te bedenken?”


Een groter maatschappelijk probleem

Volgens Omar raakt deze situatie aan een groter probleem in de samenleving: de beperkte ruimte voor diversiteit. “De maatschappij is zo ingericht dat iedereen hetzelfde moet doen. Maar Nederland is een diverse samenleving, en dat moet ook op school zichtbaar zijn. Het gaat niet om tegen kerst zijn, maar om een plek waar iedereen zich gezien en gerespecteerd voelt.”

Omar benadrukt dat hij niet de enige is die hiermee worstelt. “Er zijn veel ouders die in stilte omgaan met deze druk, omdat ze geen zin hebben in confrontaties. Maar als wij niet onze stem laten horen, verandert er nooit iets.”


De kracht van eigen overtuigingen

Ondanks de kritiek blijft Omar vasthouden aan zijn standpunt. “Ik wil geen ruzie, maar ik wil wel respect. Respect voor ons geloof, onze tradities, en de manier waarop ik mijn kinderen wil opvoeden. Dat is niet te veel gevraagd.”

Hij hoopt dat zijn verhaal bijdraagt aan meer bewustzijn en begrip. “We hoeven het niet altijd met elkaar eens te zijn, maar we moeten wel respect hebben voor elkaars overtuigingen. Als we dat kunnen bereiken, maken we samen een stap naar een inclusievere samenleving.”


Een inclusieve toekomst

Omar’s verhaal illustreert hoe lastig het kan zijn om trouw te blijven aan je eigen waarden in een samenleving waar bepaalde tradities domineren. Het is een oproep om inclusiviteit en respect centraal te stellen, zowel op scholen als in de bredere maatschappij.

Zijn boodschap is duidelijk: “Het draait niet om kerstliedjes of tradities wegnemen. Het gaat om een plek waar iedereen zich thuis voelt, ongeacht hun overtuigingen.”

Actueel

Kijkers raken niet uitgesproken over Winter Vol Liefde-Mylene, zeggen allemaal hetzelfde

Published

on

De entree van een nieuwe kandidaat zorgt in Winter Vol Liefde vaak voor spanning, nieuwsgierigheid en frisse hoop. Maar donderdagavond sloeg die nieuwsgierigheid bij veel kijkers razendsnel om in verbazing en ergernis. Mylène, de nieuwste deelnemer die afreisde naar André in Andorra, wist binnen één aflevering een storm van reacties los te maken. En die reacties waren allesbehalve positief.

Wat bedoeld was als een eerste kennismaking vol mogelijkheden, draaide uit op een ongemakkelijke date die vooral werd gekenmerkt door gemopper, scherpe opmerkingen en een houding die bij veel kijkers volledig verkeerd viel.

Een eerste indruk die niet landt

Vanaf het moment dat Mylène in beeld verscheen, merkten kijkers al dat de sfeer anders was dan gebruikelijk. Waar andere kandidaten vaak wat zenuwachtig, nieuwsgierig of voorzichtig aftasten, leek Mylène vooral kritisch en afstandelijk. Ze maakte weinig moeite om haar verbazing – en soms zelfs afkeuring – te verbergen.

Dat werd pijnlijk duidelijk tijdens een gesprek over hobby’s. André vertelde enthousiast over zijn liefde voor darten, iets waar hij zichtbaar plezier aan beleeft. Voor hem een ontspannen bezigheid, voor haar onbegrijpelijk. In plaats van interesse te tonen, reageerde Mylène met duidelijke minachting. Ze liet merken dat ze absoluut niet snapte waarom iemand dat leuk zou vinden.

Voor veel kijkers was dat het eerste moment waarop de wenkbrauwen omhooggingen. Een date draait immers niet alleen om overeenkomsten, maar ook om nieuwsgierigheid naar elkaars wereld. Die nieuwsgierigheid leek bij Mylène volledig te ontbreken.

Van sceptisch naar ronduit negatief

De opmerkingen over darten bleken geen eenmalige uitglijder. Gedurende de avond volgden meerdere momenten waarop Mylène zich kritisch, sarcastisch of ronduit zuur opstelde. Kleine dingen werden uitvergroot, opmerkingen kregen een scherpe ondertoon en André moest meermaals lachen om de spanning te breken.

Opvallend was dat André daar relatief ontspannen mee omging. Hij bleef vriendelijk, probeerde de sfeer luchtig te houden en leek haar gedrag niet persoonlijk op te vatten. Toch was aan zijn reacties te merken dat hij zich bewust was van de dynamiek.

“Als ik honger heb, word ik echt niet leuk”

Op een bepaald moment besloot Mylène zelf haar gedrag te verklaren. Volgens haar lag de oorzaak van haar sarcastische houding niet bij André, maar bij iets heel simpels: honger. En ze stak dat niet bepaald subtiel in.

Ze vertelde zonder omwegen dat ze, wanneer ze niet op tijd eet, verandert in iemand die sarcastisch wordt en daarna zelfs ronduit onaangenaam kan reageren. Ze gebruikte daarbij woorden die bij veel kijkers alarmbellen deden rinkelen. Haar uitleg kwam neer op: eerst sarcasme, daarna boosheid, en als iemand haar dan in de weg staat… tja, dan is de maat vol.

Hoewel ze haar woorden deels met een lach bracht, viel de boodschap bij het publiek totaal verkeerd. Wat voor haar bedoeld leek als een grappige zelfanalyse, werd door kijkers ervaren als agressief en onaangenaam.

André blijft opmerkelijk rustig

Waar veel mensen zich afvroegen hoe André dit allemaal verdroeg, bleef hij opvallend relaxed. Hij nam haar uitleg met een glimlach aan en maakte er zelfs een grapje over. Volgens hem heeft iedereen zo zijn “dingetjes” en als het iets zou worden tussen hen, moest hij daar gewoon rekening mee houden.

Die houding leverde André juist veel sympathie op. Kijkers prezen zijn geduld en zijn vermogen om niet meteen in de verdediging te schieten. Tegelijkertijd vroegen velen zich af waarom hij dit überhaupt accepteerde.

Sociale media ontploffen

Tijdens en direct na de uitzending stroomden de reacties binnen op sociale media. Op X (voorheen Twitter) werd Mylène binnen enkele minuten een trending onderwerp. De toon was overwegend kritisch, soms zelfs hard.

Kijkers spraken hun verbazing uit over haar houding en vroegen zich hardop af wat haar motivatie was om überhaupt mee te doen aan het programma. Waarom reis je helemaal naar Andorra af, als je bij aankomst al zo duidelijk laat merken dat je niet onder de indruk bent?

Sommigen noemden haar gedrag “negatief”, anderen “onvriendelijk” of “agressief”. Ook viel regelmatig de vraag of André haar niet beter meteen had kunnen vragen om weer naar huis te gaan.

Een mismatch die iedereen voelt

Wat Winter Vol Liefde zo populair maakt, is dat kijkers zich emotioneel betrokken voelen. Ze zien mensen hun hart openstellen, risico’s nemen en kwetsbaar zijn. Juist daarom wordt een negatieve houding extra scherp ervaren.

In dit geval leek er weinig sprake van romantische spanning of wederzijdse interesse. In plaats daarvan zagen kijkers een botsing van karakters, waarbij André zichtbaar zijn best deed en Mylène vooral haar afkeer liet merken.

Dat gevoel van mismatch was bijna tastbaar. Niet alleen voor het publiek, maar ook voor André zelf, zo leek het.

Is eerlijkheid altijd charmant?

De aflevering riep een bredere discussie op: hoe ver kun je gaan met “gewoon eerlijk zijn”? Mylène leek zich niets aan te trekken van sociale conventies of eerste indrukken. Ze zei wat ze dacht, zonder filter. Voor sommigen is dat verfrissend, voor velen bleek het hier vooral onprettig.

Eerlijkheid wordt vaak geprezen, maar in een datingcontext verwachten mensen ook een zekere mate van zachtheid, interesse en respect. Dat evenwicht leek volledig zoek.

Nog niet het laatste woord?

Hoewel de reacties nu overweldigend negatief zijn, is het nog te vroeg om definitieve conclusies te trekken. Winter Vol Liefde staat bekend om onverwachte wendingen en deelnemers die later een andere kant van zichzelf laten zien.

Toch is één ding duidelijk: Mylène heeft met haar eerste optreden een sterke indruk achtergelaten – alleen niet de indruk waarop de meeste kandidaten hopen.

Of André haar nog een kans geeft, of dat dit avontuur snel eindigt, zal de komende afleveringen moeten blijken. Maar dat kijkers deze date niet snel zullen vergeten, staat nu al vast.

👉 Winter Vol Liefde blijft daarmee doen waar het goed in is: emoties losmaken, gesprekken op gang brengen en laten zien hoe verschillend mensen naar liefde kijken.

Continue Reading