Actueel
Moeder vol frustratie volgt langzame auto, totdat een raamsticker haar perspectief volledig doet kantelen
Het combineren van de rollen van een perfecte moeder, een liefdevolle echtgenote, en het beheren van een huishouden, terwijl je tegelijkertijd een bijdrage levert aan de maatschappij, is allesbehalve eenvoudig. Voeg hier het moederschap over meerdere kinderen aan toe, en woorden als rust en stilte lijken bijna onmogelijk te verenigen met de dagelijkse realiteit.
Een vrouw die deze uitdagingen maar al te goed kent, is Hailey. Elke dag brengt haar nieuwe uitdagingen, en zelfs kleine tegenslagen kunnen grote gevolgen hebben. Op een ochtend, op weg naar haar werk, belandde Hailey achter een uitzonderlijk traag rijdende auto. Het vergde veel van haar zelfbeheersing om niet gefrustreerd te raken.
Hailey had haast en had weinig geduld voor een auto die niet eens de aanbevolen snelheidslimiet haalde. Het was pas toen ze bij een stoplicht wachtte achter deze auto, dat ze een notitie in het achterraam zag.
De boodschap raakte haar diep, en ze voelde de behoefte om haar ervaring te delen op haar blog, Thoughts, Dots and Tots. Hailey geeft aan dat het haar perspectief op de wereld veranderd heeft.
Hier is wat ze deelde: “Op weg naar mijn werk zat ik achter deze auto. Het bordje in het achterraam las: ‘Leer schakelen, sorry voor eventuele vertraging.’ Met deze kennis was ik veel geduldiger met hun trage schakelen, en eerlijk gezegd deden ze het vrij goed voor iemand die nog aan het leren is.
“Toen vroeg ik mezelf af: zou ik even geduldig zijn geweest zonder dat bordje? Het antwoord is waarschijnlijk nee. We weten niet wat anderen doormaken.
Mensen dragen geen bordjes met hun persoonlijke strijd. Je ziet geen bordjes op iemands shirt die zeggen: ‘Gaat door een scheiding’, of ‘Heeft een kind verloren’, of ‘Voelt zich depressief’, of ‘Gediagnosticeerd met kanker’.
“Als we visueel konden zien wat anderen doormaken, zouden we ongetwijfeld vriendelijker zijn. Maar we zouden geen bordjes moeten nodig hebben om vriendelijk te zijn tegen vreemden. We zouden het gewoon moeten doen, ongeacht of we de situatie kennen of niet. Of ze het ‘verdienen’ of niet.
“Geef iedereen een beetje meer geduld, vriendelijkheid en liefde.” Het handgeschreven bordje heeft duidelijk een diepe indruk gemaakt op Hailey. Ze had zich makkelijk kunnen overgeven aan irritatie en frustratie, maar koos in plaats daarvan voor begrip en tolerantie.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´
Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.
Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”
Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.
Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.
Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.
Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.
Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.