Actueel
Miljoenenjacht-kijkers reageren op thuiswinnaar en iedereen is het eens
De speciale Nieuwjaarsaflevering van Miljoenenjacht leverde spectaculaire momenten en bijzondere verhalen op. Studiofinalist Barry ging naar huis met een indrukwekkende 281.000 euro, en datzelfde bedrag werd uitgereikt aan een thuiswinnaar.
De gelukkige bleek een 85-jarige vrouw, die zich niet meteen leek te realiseren wat haar was overkomen. Het moment zorgde voor zowel hartverwarmende reacties als kritische opmerkingen van kijkers.
Barry: een finalist met opvallende keuzes
De studiofinalist Barry trok de aandacht met zijn uitgesproken keuzes en opmerkingen. Hij selecteerde koffer 16 omdat hij dat een “mooie leeftijd” vond. Daarnaast deelde hij dat hij al lange tijd droomt van een reis naar Thailand, een wens die nu werkelijkheid kan worden dankzij zijn winst.
Toch was niet iedereen even enthousiast over Barry’s keuzes in zijn privéleven. Tijdens de show werd duidelijk dat zijn partner Corry al 22 jaar wacht op een huwelijksaanzoek.
Barry leek daar echter weinig haast mee te hebben. “Trouwen? Ach, dat is allemaal maar gedoe,” zei hij luchtig. Corry zal wellicht hopen dat Barry na zijn overwinning eindelijk van gedachten verandert.
Een slimme deal
Barry besloot op het juiste moment te dealen en ging akkoord met een bedrag van 281.000 euro. Na aftrek van kansspelbelasting blijft daar ongeveer 185.000 euro van over. Genoeg voor een droomreis naar Thailand en misschien zelfs voor een verrassend huwelijksaanzoek.
De thuiswinnaar: een bijzonder moment voor een 85-jarige vrouw
Het meest ontroerende moment van de avond kwam toen Winston Gerschtanowitz aanbelde bij de thuiswinnaar.
De gelukkige bleek een 85-jarige vrouw, die in eerste instantie niet leek te beseffen wat er zojuist was gebeurd. Haar reactie was ingetogen en leek te suggereren dat de impact van de prijs pas later tot haar doordrong.
Winston probeerde het ijs te breken door te vragen naar haar goede voornemens en stelde voor dat ze “allemaal leuke dingen” kon doen met het gewonnen bedrag. Dit leidde echter tot gemengde reacties op sociale media.
Kritiek en zorgen van kijkers
Kijkers leefden massaal mee met de oudere vrouw, maar wezen ook op de noodzaak van begeleiding bij zo’n grote geldprijs. Sommigen vonden Winston’s opmerkingen over “leuke dingen doen” niet helemaal passend gezien haar leeftijd en situatie.
Een kijker schreef op sociale media:
“Winston die aan de 85-jarige thuiswinnares vraagt of zij goede
voornemens heeft en vervolgens zegt dat zij allemaal leuke dingen
kan gaan doen van het geld… Kweenie hoor…”
Een ander voegde toe:
“Deze mevrouw heeft wel echt begeleiding nodig met deze prijs.
Volgens mij snapt ze het niet zo goed.”
Een warm begin van het jaar
Ondanks de zorgen feliciteren veel kijkers zowel Barry als de thuiswinnaar met hun enorme geldprijzen. De show bood een feestelijke start van het nieuwe jaar en zette een glimlach op het gezicht van miljoenen kijkers.
Barry zal ongetwijfeld genieten van zijn nieuwe rijkdom, en hopelijk zal de thuiswinnaar met de juiste hulp en ondersteuning mooie herinneringen kunnen maken met haar gewonnen bedrag.
Actueel
Steffi Mercie (23) getroffen door ernstige gezondheidsproblemen – ambulance moet meteen ingrijpen
Geen grootse verklaringen, geen emotionele uitbarstingen voor de camera. Birgit Van Mol kiest haar woorden zorgvuldig. Rustig, beheerst, bijna zacht. Maar wie goed luistert, hoort tussen de zinnen door hoe zwaar het leven met een ernstig z!eke partner op haar weegt. In haar openhartige relaas vertelt ze over liefde die blijft, maar ook over een huwelijk dat tot het uiterste wordt getest door onzekerheid, angst en een toekomst die niet langer vanzelfsprekend is.
“Het is niet dat de liefde verdwenen is,” benadrukt Birgit. “Maar z!ekte verandert alles. Ze neemt ruimte in, elke dag opnieuw. En daardoor is niets nog vanzelfsprekend.”
Leven van dag tot dag
Voor de buitenwereld oogt Birgit sterk. Ze blijft glimlachen, presenteert, praat helder en dankbaar over haar leven. Ze noemt elke dag die ze samen met haar man René heeft “een cadeau”. Maar achter dat woord schuilt een andere realiteit. Want cadeaus zijn normaal gesproken iets om naar uit te kijken. Dit cadeau komt met een constante schaduw.
De z!ekte van René verloopt grillig. Er zijn betere dagen, waarop hoop voorzichtig opflakkert, gevolgd door momenten waarop alles weer instort. Die voortdurende onzekerheid zet het leven op pauze. Plannen maken voelt bijna zinloos. Vooruitkijken wordt vervangen door overleven.
“Je denkt niet meer in maanden of jaren,” legt Birgit uit. “Je denkt in dagen. Soms zelfs in uren. Het leven bestaat uit fragmenten.”
Wanneer z!ekte het huwelijk overneemt
Wat veel mensen onderschatten, is hoe diep z!ekte kan ingrijpen in een relatie. Niet alleen praktisch – z!ekenhuisbezoeken, vermoeidheid, zorg – maar vooral emotioneel. Birgit beschrijft hoe haar huwelijk langzaam van vorm is veranderd.
Gesprekken worden functioneel. Het gaat over medicijnen, afspraken, energie. Toekomstplannen verdwijnen geruisloos naar de achtergrond. Discussies worden ingeslikt, niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de rust bewaard moet blijven.
“Je wil elkaar sparen,” zegt ze. “Je denkt: dit is het moment niet. Maar als je te veel inslikt, blijf je ook vastzitten.”
Het huwelijk wordt een plek waar liefde en zorg hand in hand gaan, maar waar ook stilstand kan ontstaan. Niet uit onwil, maar uit angst. Angst om elkaar te belasten. Angst om het fragiele evenwicht te verstoren.
Eerlijkheid met grenzen
Birgit staat bekend als iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel draagt. Ook in haar relatie wil ze niets onuitgesproken laten. Toch erkent ze dat zelfs eerlijkheid zijn grenzen kent.
“Sommige gedachten spreek je niet uit,” geeft ze toe. “Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze te zwaar zijn om samen te dragen.”
Die woorden raken een gevoelige snaar. Want wat is beter in een huwelijk dat onder druk staat: alles delen, of soms zwijgen uit liefde? Birgit heeft daar geen pasklaar antwoord op. Ze weet alleen dat ze elke dag opnieuw moet afwegen wat ze deelt en wat ze voor zichzelf houdt.
“Zwijgen is niet altijd afstand,” zegt ze. “Soms is het bescherming.”
De rol van angst
Angst is een stille, maar constante aanwezigheid. Angst voor wat komt. Angst voor verlies. Angst om straks alleen verder te moeten. Birgit benoemt die gevoelens voorzichtig, maar ze zijn er.
“Je wordt geconfronteerd met vragen waar je geen antwoord op wilt,” zegt ze. “En toch dringen ze zich op.”
Wat als het erger wordt? Wat als dit het moment is dat alles kantelt? Die gedachten sluipen binnen op momenten dat niemand het ziet: ’s nachts, in de auto, tijdens een ogenschijnlijk gewone dag.
Kleine gebaren, grote betekenis
Te midden van die onzekerheid zijn het juist de kleine momenten die tellen. Geen grote liefdesverklaringen, maar een blik, een aanraking, een onverwacht gebaar.
Birgit vertelt over een eenvoudig kaartje dat ze ontving. Geen lange tekst, geen dramatische woorden. Juist die eenvoud raakte haar diep.
“Het herinnerde me eraan waarom we dit samen doen,” zegt ze. “Maar ook hoe broos alles is.”
Dat kaartje werd een symbool. Van verbondenheid, maar ook van vergankelijkheid. Het besef dat alles wat vanzelfsprekend leek, dat niet meer is.
De buitenwereld begrijpt het niet altijd
Hoewel Birgit veel steun ervaart, merkt ze ook dat de buitenwereld niet altijd begrijpt wat het betekent om te leven met een ernstig z!eke partner. Goedbedoelde opmerkingen als “je moet positief blijven” of “geniet van elk moment” kunnen soms juist extra druk leggen.
“Mensen bedoelen het lief,” zegt ze. “Maar soms mag het ook gewoon zwaar zijn.”
Want naast dankbaarheid is er ook verdriet. Naast liefde is er ook rouw om het leven dat niet meer geleefd kan worden zoals ooit gedacht.
Liefde zonder garanties
Wat Birgit’s verhaal zo krachtig maakt, is de eerlijkheid waarmee ze erkent dat liefde geen garanties biedt. Liefde kan veel dragen, maar niet alles oplossen. Het kan z!ekte niet wegnemen, angst niet volledig stillen en onzekerheid niet laten verdwijnen.
“Liefde is er,” zegt ze. “Maar ze moet soms vechten tegen dingen die groter zijn dan wij.”
En toch blijft ze. Elke dag opnieuw. Niet uit plicht, maar uit verbondenheid. Uit een keuze die steeds opnieuw gemaakt moet worden.
Een huwelijk in een andere vorm
Het huwelijk dat Birgit en René nu leven, lijkt niet meer op het huwelijk dat ze ooit begonnen. Het is soberder, fragieler, intenser. Minder toekomstgericht, meer gericht op het nu.
“Het is anders,” zegt Birgit. “Maar het is nog steeds van ons.”
Misschien is dat wel de kern van haar verhaal: liefde verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Zelfs wanneer z!ekte alles overschaduwt, blijft er iets overeind. Soms klein, soms breekbaar, maar aanwezig.
Geen afgerond verhaal
Birgit Van Mol presenteert geen afgerond verhaal met een duidelijke conclusie. Er is geen oplossing, geen moraal, geen belofte dat alles goed komt. Haar relaas is juist zo aangrijpend omdat het onaf is. Omdat het leven dat zij beschrijft, zich nog steeds afspeelt.
“Je leert leven met onzekerheid,” zegt ze. “Niet omdat je het wilt, maar omdat je geen keuze hebt.”
En misschien is dat de meest eerlijke boodschap die ze kan geven. Dat liefde niet altijd groots en meeslepend is, maar soms stil, moe en kwetsbaar. En dat ook dát liefde is.