Connect with us

Actueel

Mark (61) vader van drie en hetero: “Ik draag al jaren rokken en hakken naar mijn werk dat zouden meer mannen moeten proberen.”

Published

on

Mark Bryan, een 61-jarige robotica-ingenieur uit Duitsland, tart moedig de traditionele genderrollen door dagelijks hakken en rokken te dragen.

Als vader van drie en een professional in een technisch veld, breekt Mark opzettelijk met de normen die kledingvoorschriften bepalen op basis van geslacht.

In de 10e eeuw waren hoge hakken oorspronkelijk bedoeld voor mannen, om hen langer te laten lijken en een gevoel van mode te geven.

Door de eeuwen heen is deze trend echter veranderd, en tegenwoordig worden hakken bijna uitsluitend met vrouwen geassocieerd.

Mark behoort tot een groeiende groep mannen die deze modieuze schoenentype weer terugclaimen, los van de traditionele geslachtsnormen.

Met bijna 660.000 volgers op Instagram heeft Mark een aanzienlijke aanhang opgebouwd door zijn gedurfde en unieke stijl te delen.

Zijn outfits omvatten vaak een mix van pumps, laarzen en rokken, gecombineerd met meer traditioneel ‘mannelijke’ kledingstukken boven de taille.

Door deze combinaties benadrukt hij dat kleding geen geslacht heeft en dat mode een uitdrukking van persoonlijke voorkeur en stijl moet zijn, ongeacht geslachtsnormen.

Mark’s benadering van kleding is niet alleen een statement tegen de vastgeroeste genderstereotypen, maar ook een pleidooi voor meer variatie en vrijheid in mannenmode.

Hij vindt dat rokken meer diversiteit bieden dan de standaardbroeken die mannen meestal dragen, en wil hiermee laten zien dat comfort en persoonlijke stijl voorop moeten staan.

Zijn familie, waaronder zijn drie kinderen en zijn vrouw, steunen Mark volledig in zijn keuzes.

Zijn kinderen zijn opgevoed met het begrip dat kleding niet indicatief is voor iemands seksualiteit of genderidentiteit.

Zijn dochter beschouwt hem zelfs als een van haar grootste mode-inspiraties, en zijn vrouw helpt hem regelmatig bij het uitkiezen van outfits.

Ondanks de positieve ontvangst binnen zijn gezin en zijn aanzienlijke aanhang online, stuit Marks kledingkeuze soms op weerstand.

Hij heeft te maken gehad met negatieve reacties, zowel online als in het echte leven.

Deze confrontaties herinneren hem eraan dat, hoewel veel mensen zijn stijl vieren, er nog steeds vooroordelen bestaan over wat mannen zouden moeten dragen.

Mark Bryan’s verhaal daagt ons uit om na te denken over onze eigen percepties van gender en mode.

Hij nodigt ons uit om ons comfortabel te voelen bij het uitdagen van de normen en om mode te zien als een vorm van persoonlijke expressie, vrij van genderbeperkingen.

Wat denk jij? Zou je het aandurven om, net als Mark, je eigen pad in mode en zelfexpressie te bewandelen?

Actueel

Eerste kind onder de 12 jaar overlijdt door euthanasie nadat Nederland de wet op hulp bij zelfdoding versoepelt

Published

on

Voor het eerst sinds de uitbreiding van de Nederlandse euthanasieregeling is een kind jonger dan 12 jaar overleden na medische levensbeëindiging. Dat bevestigde minister van Volksgezondheid Sophie Hermans tijdens de presentatie van het jaarverslag over late zwangerschapsafbrekingen en levensbeëindiging bij ernstig zieke kinderen.

Het gaat om het eerste geregistreerde geval sinds de regeling in 2024 werd uitgebreid voor kinderen tussen de 1 en 12 jaar die uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Over de identiteit, leeftijd of medische aandoening van het kind zijn geen verdere details bekendgemaakt.

Eerste toepassing van de nieuwe regeling

Met de wetswijziging die vorig jaar van kracht werd, kwam er een regeling voor een zeer kleine groep ernstig zieke kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vielen.

De regeling is bedoeld voor situaties waarin een kind terminaal ziek is, ondraaglijk en uitzichtloos lijdt en er volgens artsen geen mogelijkheid meer bestaat om het lijden te verlichten. Ook palliatieve zorg mag in zo’n situatie geen oplossing meer bieden.

Volgens minister Hermans is de regeling inmiddels één keer toegepast.

Strenge voorwaarden

De Nederlandse overheid stelt strikte voorwaarden aan het toepassen van levensbeëindiging bij jonge kinderen.

Een arts mag alleen overgaan tot deze stap wanneer zorgvuldig is vastgesteld dat:

  • sprake is van uitzichtloos en ondraaglijk lijden;
  • genezing niet meer mogelijk is;
  • er geen redelijke alternatieven zijn om het lijden te verlichten;
  • beide ouders instemmen met het besluit;
  • en, als dat mogelijk is, ook het kind zelf wordt betrokken bij de besluitvorming.

Het gaat nadrukkelijk om uitzonderlijke situaties waarin alle andere behandel- en zorgmogelijkheden zijn uitgeput.

Onafhankelijke beoordeling

Na iedere toepassing wordt de procedure uitgebreid beoordeeld door een onafhankelijke toetsingscommissie.

Deze commissie bestaat uit meerdere deskundigen, waaronder artsen, een jurist en een ethicus. Zij onderzoeken of de behandelend arts zorgvuldig heeft gehandeld en of aan alle wettelijke voorwaarden is voldaan.

De bevindingen worden vervolgens doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie, dat beoordeelt of de wettelijke regels correct zijn nageleefd.

Zeer uitzonderlijke gevallen

Bij de invoering van de regeling benadrukte het kabinet al dat het naar verwachting om slechts enkele gevallen per jaar zou gaan.

De regeling is specifiek bedoeld voor een zeer kleine groep kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vallen, maar wel te maken hebben met ondraaglijk en uitzichtloos lijden waarvoor geen medische oplossing meer bestaat.

Het gemelde geval is de eerste keer dat de regeling daadwerkelijk is toegepast sinds de invoering ervan in 2024.

Gevoelig maatschappelijk onderwerp

De uitbreiding van de regeling leidde destijds tot veel maatschappelijke en ethische discussie. Voorstanders wezen erop dat de regeling bedoeld is om een zeer beperkte groep kinderen in een uitzonderlijke medische situatie een menswaardig einde te bieden wanneer geen enkele behandeling nog verlichting kan geven.

Tegenstanders uitten juist zorgen over de ethische en juridische gevolgen van de uitbreiding.

Door de strenge voorwaarden en de verplichte onafhankelijke toetsing benadrukt de overheid dat iedere aanvraag afzonderlijk en uiterst zorgvuldig wordt beoordeeld.

Met de bekendmaking van het eerste geregistreerde geval is duidelijk geworden dat de regeling inmiddels daadwerkelijk in de praktijk is toegepast.

Continue Reading