Actueel
Mark (61) vader van drie en hetero: “Ik draag al jaren rokken en hakken naar mijn werk dat zouden meer mannen moeten proberen.”
Mark Bryan, een 61-jarige robotica-ingenieur uit Duitsland, tart moedig de traditionele genderrollen door dagelijks hakken en rokken te dragen.

Als vader van drie en een professional in een technisch veld,
breekt Mark opzettelijk met de normen die kledingvoorschriften
bepalen op basis van geslacht.

In de 10e eeuw waren hoge hakken oorspronkelijk bedoeld voor
mannen, om hen langer te laten lijken en een gevoel van mode te
geven.
![]()
Door de eeuwen heen is deze trend echter veranderd, en
tegenwoordig worden hakken bijna uitsluitend met vrouwen
geassocieerd.

Mark behoort tot een groeiende groep mannen die deze modieuze
schoenentype weer terugclaimen, los van de traditionele
geslachtsnormen.

Met bijna 660.000 volgers op Instagram heeft Mark een
aanzienlijke aanhang opgebouwd door zijn gedurfde en unieke stijl
te delen.

Zijn outfits omvatten vaak een mix van pumps, laarzen en rokken,
gecombineerd met meer traditioneel ‘mannelijke’ kledingstukken
boven de taille.

Door deze combinaties benadrukt hij dat kleding geen geslacht
heeft en dat mode een uitdrukking van persoonlijke voorkeur en
stijl moet zijn, ongeacht geslachtsnormen.

Mark’s benadering van kleding is niet alleen een statement tegen
de vastgeroeste genderstereotypen, maar ook een pleidooi voor meer
variatie en vrijheid in mannenmode.

Hij vindt dat rokken meer diversiteit bieden dan de
standaardbroeken die mannen meestal dragen, en wil hiermee laten
zien dat comfort en persoonlijke stijl voorop moeten staan.
![]()
Zijn familie, waaronder zijn drie kinderen en zijn vrouw,
steunen Mark volledig in zijn keuzes.

Zijn kinderen zijn opgevoed met het begrip dat kleding niet
indicatief is voor iemands seksualiteit of genderidentiteit.

Zijn dochter beschouwt hem zelfs als een van haar grootste
mode-inspiraties, en zijn vrouw helpt hem regelmatig bij het
uitkiezen van outfits.

Ondanks de positieve ontvangst binnen zijn gezin en zijn
aanzienlijke aanhang online, stuit Marks kledingkeuze soms op
weerstand.

Hij heeft te maken gehad met negatieve reacties, zowel online
als in het echte leven.

Deze confrontaties herinneren hem eraan dat, hoewel veel mensen
zijn stijl vieren, er nog steeds vooroordelen bestaan over wat
mannen zouden moeten dragen.

Mark Bryan’s verhaal daagt ons uit om na te denken over onze
eigen percepties van gender en mode.
![]()
Hij nodigt ons uit om ons comfortabel te voelen bij het uitdagen
van de normen en om mode te zien als een vorm van persoonlijke
expressie, vrij van genderbeperkingen.

Wat denk jij? Zou je het aandurven om, net als Mark, je eigen
pad in mode en zelfexpressie te bewandelen?

Actueel
Grote bewondering voor Ria Valk en haar gevecht tegen kanker: ´Straalt zoveel kracht uit!´

Ria Valk bewijst opnieuw dat ware kracht vaak schuilt in de manier waarop iemand met tegenslag omgaat. Begin 2025 ontdekte de geliefde zangeres een verdacht bultje onder haar arm. Gezien haar medische verleden waarin ze al eerder te maken kreeg met k@nker, liet ze er geen gras over groeien. Ze nam direct contact op met haar arts en stelde zonder aarzeling een onderzoekstraject in gang.

Snelle actie en vertrouwen in de zorg
De verdenking op een mogelijke terugkeer van gezondheidsproblemen leidde tot een intensief traject. Toch bleef Ria vanaf het begin vasthouden aan haar bekende positieve houding. Ze stond al eerder oog in oog met ernstige z1ekte, en wist ook nu dat haar instelling het verschil zou maken. Op 31 januari onderging ze een operatie waarbij het bultje werd verwijderd. Tegelijkertijd vond er een reconstructie plaats, uitgevoerd met haar eigen lichaamsweefsel.

Eerste blik in de spiegel na de operatie
Na de operatie keek Ria zichzelf voor het eerst in de spiegel en voelde opluchting en dankbaarheid. Ze was blij dat het achter de rug was en had vertrouwen in haar herstel. Haar dankbaarheid voor het medische team was groot. De warmte, de communicatie en de toewijding van de zorgverleners gaven haar rust. “Ik voelde me gehoord en gedragen,” liet ze weten, iets wat voor haar doorslaggevend was in het verwerkingsproces.

Vijf dagen per week naar het ziekenhuis
Hoewel de operatie succesvol was, volgde een pittige periode van dagelijkse bestraling. Vijf keer per week reisde Ria naar het ziekenhuis voor haar behandeling. Het eiste veel van haar lichaam en geest, maar haar levenslust hield stand. Ze vond troost in kleine rituelen: rustmomenten, een kop thee, een warme deken en de kalme aanwezigheid van het zorgpersoneel. Elk behandeldag zag ze als een stap vooruit.

Humor als belangrijkste medicijn
Wat Ria blijft onderscheiden van velen, is haar vermogen om lichtheid te brengen, zelfs in donkere tijden. “Zelfs op rotmomenten probeer ik iets grappigs te zeggen,” vertelde ze. Die humor helpt niet alleen haarzelf, maar ook de mensen om haar heen. Verpleegkundigen, familieleden en fans: ze voelen zich gesterkt door haar relativeringsvermogen. Voor Ria is lachen een levenshouding, geen trucje.

Liefdevolle reacties uit het hele land
Toen Ria openhartig haar verhaal deelde, werd ze overspoeld met steunbetuigingen. Kaartjes, bloemen, berichten en persoonlijke anekdotes stroomden binnen. Fans haalden herinneringen op aan optredens en roemden haar moed en uitstraling. Ook collega-artiesten spraken zich uit. Een bekende zangeres noemde haar impact op de Nederlandse cultuur “onmiskenbaar en inspirerend.” Haar kracht wordt niet alleen gewaardeerd op het podium, maar vooral ook daarbuiten.

Koesteren van het alledaagse
In deze fase van haar leven zoekt Ria bewust naar rust en eenvoud. Ze geniet van het alledaagse: een wandeling, het gezang van vogels, een zonnestraal op haar gezicht. Of ze ooit nog optreedt? Die deur staat op een kier. Intieme zaaltjes met een aandachtig publiek spreken haar aan, maar haar gezondheid en energie zijn leidend. Voor nu is het genoeg dat ze leeft in het moment en dankbaar is voor wat ze heeft.

Openheid als inspiratie voor anderen
Ria’s verhaal is niet alleen een persoonlijke reis, maar ook een boodschap voor anderen. Ze benadrukt hoe belangrijk het is om gevoelens te delen, hulp te vragen en oprechte aandacht te tonen. Een simpel “Hoe gaat het?” kan al veel betekenen. Ria moedigt mensen aan om open te blijven, ook als het moeilijk is. Want zelfs in zware tijden valt er, volgens haar, altijd íets te glimlachen. Dat maakt haar verhaal niet alleen krachtig, maar ook hoopgevend.