Actueel
Mark (61) vader van drie en hetero: “Ik draag al jaren rokken en hakken naar mijn werk dat zouden meer mannen moeten proberen.”
Mark Bryan, een 61-jarige robotica-ingenieur uit Duitsland, tart moedig de traditionele genderrollen door dagelijks hakken en rokken te dragen.

Als vader van drie en een professional in een technisch veld,
breekt Mark opzettelijk met de normen die kledingvoorschriften
bepalen op basis van geslacht.

In de 10e eeuw waren hoge hakken oorspronkelijk bedoeld voor
mannen, om hen langer te laten lijken en een gevoel van mode te
geven.
![]()
Door de eeuwen heen is deze trend echter veranderd, en
tegenwoordig worden hakken bijna uitsluitend met vrouwen
geassocieerd.

Mark behoort tot een groeiende groep mannen die deze modieuze
schoenentype weer terugclaimen, los van de traditionele
geslachtsnormen.

Met bijna 660.000 volgers op Instagram heeft Mark een
aanzienlijke aanhang opgebouwd door zijn gedurfde en unieke stijl
te delen.

Zijn outfits omvatten vaak een mix van pumps, laarzen en rokken,
gecombineerd met meer traditioneel ‘mannelijke’ kledingstukken
boven de taille.

Door deze combinaties benadrukt hij dat kleding geen geslacht
heeft en dat mode een uitdrukking van persoonlijke voorkeur en
stijl moet zijn, ongeacht geslachtsnormen.

Mark’s benadering van kleding is niet alleen een statement tegen
de vastgeroeste genderstereotypen, maar ook een pleidooi voor meer
variatie en vrijheid in mannenmode.

Hij vindt dat rokken meer diversiteit bieden dan de
standaardbroeken die mannen meestal dragen, en wil hiermee laten
zien dat comfort en persoonlijke stijl voorop moeten staan.
![]()
Zijn familie, waaronder zijn drie kinderen en zijn vrouw,
steunen Mark volledig in zijn keuzes.

Zijn kinderen zijn opgevoed met het begrip dat kleding niet
indicatief is voor iemands seksualiteit of genderidentiteit.

Zijn dochter beschouwt hem zelfs als een van haar grootste
mode-inspiraties, en zijn vrouw helpt hem regelmatig bij het
uitkiezen van outfits.

Ondanks de positieve ontvangst binnen zijn gezin en zijn
aanzienlijke aanhang online, stuit Marks kledingkeuze soms op
weerstand.

Hij heeft te maken gehad met negatieve reacties, zowel online
als in het echte leven.

Deze confrontaties herinneren hem eraan dat, hoewel veel mensen
zijn stijl vieren, er nog steeds vooroordelen bestaan over wat
mannen zouden moeten dragen.

Mark Bryan’s verhaal daagt ons uit om na te denken over onze
eigen percepties van gender en mode.
![]()
Hij nodigt ons uit om ons comfortabel te voelen bij het uitdagen
van de normen en om mode te zien als een vorm van persoonlijke
expressie, vrij van genderbeperkingen.

Wat denk jij? Zou je het aandurven om, net als Mark, je eigen
pad in mode en zelfexpressie te bewandelen?

Actueel
Annelien Coorevits diep geraakt na wat haar dochter zegt: “Komt keihard binnen”

Annelien Coorevits deelt emotionele les na scheiding: “Die woorden van mijn dochter hebben mij veranderd”
Sommige inzichten komen pas jaren later. Dat ondervond Annelien Coorevits toen haar dochter een opmerking maakte die haar kijk op ouderschap en emoties volledig veranderde.
De voormalige Miss België blikte onlangs openhartig terug op de periode na haar scheiding van Olivier Deschacht. Daarbij vertelde ze hoe ze jarenlang dacht dat ze haar kinderen beschermde door haar verdriet zoveel mogelijk verborgen te houden.
Achteraf kwam ze tot een heel andere conclusie.
Een periode vol veranderingen
Een scheiding brengt voor veel gezinnen grote veranderingen met zich mee. Niet alleen voor de ouders zelf, maar ook voor de kinderen die hun vertrouwde situatie zien veranderen.
Voor Annelien Coorevits was die periode niet anders. Hoewel ze naar buiten toe sterk probeerde te blijven, speelde er achter de schermen veel emotie.
Zoals veel ouders wilde ze haar kinderen beschermen tegen zorgen en verdriet. Daarom koos ze ervoor haar emoties zoveel mogelijk voor zichzelf te houden.
Destijds voelde dat als de juiste beslissing.
Een opmerking die alles veranderde
Jaren later kreeg ze echter een onverwachte spiegel voorgehouden door haar dochter.
Tijdens een gesprek maakte haar dochter een observatie die diepe indruk op haar maakte. Volgens haar dochter leek het alsof haar vader meer verdriet had gehad van de scheiding, simpelweg omdat hij zijn emoties zichtbaar liet zien.
Die woorden kwamen hard binnen.
Niet omdat ze bedoeld waren als kritiek, maar omdat ze Annelien deden beseffen hoe kinderen gebeurtenissen soms heel anders ervaren dan volwassenen denken.

Kinderen kijken anders naar emoties
Volgens deskundigen leren kinderen veel door te observeren. Niet alleen woorden spelen daarbij een rol, maar ook gedrag, lichaamstaal en de manier waarop ouders omgaan met emoties.
Juist daarom bleef de opmerking van haar dochter zo hangen.
Annelien realiseerde zich dat haar poging om sterk te blijven misschien een andere boodschap had afgegeven dan ze bedoeld had.
Waar zij dacht haar kinderen rust te geven, konden zij mogelijk hebben gedacht dat verdriet geen plek mocht krijgen.
Dat inzicht zorgde voor een belangrijke verandering in haar manier van denken.
De wens om kinderen te beschermen
Veel ouders herkennen de neiging om moeilijke gevoelens verborgen te houden.
Wanneer er verdriet, onzekerheid of teleurstelling speelt, willen ouders hun kinderen vaak ontzien. Vanuit liefde proberen zij emoties weg te stoppen zodat kinderen zich geen zorgen hoeven te maken.
Maar volgens psychologen is het ook belangrijk dat kinderen leren dat emoties onderdeel zijn van het leven.
Verdriet, teleurstelling en onzekerheid horen net zo goed bij het mens-zijn als geluk, enthousiasme en trots.
Wanneer kinderen zien dat emoties er mogen zijn, leren zij vaak dat het normaal is om gevoelens te ervaren en te uiten.
Een waardevolle levensles
Voor Annelien werd die ontdekking één van de belangrijkste lessen uit haar leven als moeder.
Ze beseft nu dat openheid over gevoelens niet automatisch betekent dat kinderen belast worden met volwassen problemen. Integendeel: het kan juist helpen om emoties beter te begrijpen en bespreekbaar te maken.
Dat betekent niet dat ouders alles moeten delen wat zij voelen. Wel kan het waardevol zijn om te laten zien dat verdriet en kwetsbaarheid normale menselijke reacties zijn.
Volgens Annelien had zij dat destijds anders aangepakt als ze deze inzichten eerder had gehad.
Persoonlijke groei na moeilijke periodes
De openhartige uitspraken van Annelien raken aan een onderwerp waar veel ouders zich in herkennen.
Iedere ouder probeert immers het beste te doen voor zijn of haar kinderen. Achteraf blijkt soms dat bepaalde keuzes anders uitpakken dan verwacht.
Dat maakt ouderschap zo bijzonder, maar ook uitdagend.
Vaak ontstaan de belangrijkste levenslessen niet tijdens de gemakkelijkste momenten, maar juist tijdens periodes van verandering en onzekerheid.
Voor Annelien werd de scheiding niet alleen een periode van afscheid en aanpassing, maar uiteindelijk ook een bron van persoonlijke groei.
Openheid als kracht
Tegenwoordig kijkt ze met meer mildheid naar zichzelf en naar die periode uit het verleden.
Ze begrijpt waarom ze destijds handelde zoals ze deed, maar ziet ook welke lessen ze daaruit heeft meegenomen.
Haar verhaal laat zien dat kwetsbaarheid niet hetzelfde is als zwakte. Soms kan juist het tonen van emoties een krachtig voorbeeld zijn voor kinderen.
Door open te zijn over gevoelens leren kinderen dat verdriet, onzekerheid en herstel allemaal deel uitmaken van het leven.
En misschien was dat wel de belangrijkste boodschap die Annelien uiteindelijk uit de woorden van haar dochter haalde: niet dat ze iets verkeerd had gedaan, maar dat liefde soms ook betekent dat je laat zien hoe je je écht voelt.
Voor veel ouders is dat een herkenbare én waardevolle les.