Actueel
Marga Bult kan geluk niet op na prachtig babynieuws: ´Een echt wereldwonder!´
In november verraste Marga Bult haar fans met prachtig babynieuws. Haar dochter was in verwachting van een tweede kindje, met behulp van Marga’s zoon Joey als donor. Nu, enkele maanden later, heeft de zangeres gedeeld dat haar dochter bevallen is en dat Marga opnieuw oma is geworden. Dit is een bijzonder moment voor haar, aangezien het haar vierde kleinkind is.
Een vierde kleinkind voor Marga Bult
Marga Bult is dolgelukkig met de geboorte van haar kleinzoon, Vigo Maxim. Op Instagram deelde ze haar blijdschap met haar volgers: “Zo geweldig! Ik ben afgelopen week voor de 4e keer oma geworden. Na 3 kleindochters, dit keer een prachtige kleinzoon.” Ze voegde toe dat Vigo Maxim het broertje is van zijn zusje Jane. Marga is trots op de ouders, Jill van Ingen en Maaike, en kan het niet laten om haar geluk te delen. “Wat fantastisch dat ik dit als oma allemaal mee mag en kan maken. Voorlopig zit ik nog even op een blauwe wolk. Zoooooo trots.”
Een bijzonder verhaal achter de zwangerschap
Het verhaal achter de zwangerschap van Marga’s dochter was vorig jaar het meest besproken verhaal op de website van Shownieuws. Marga had in een eerdere uitzending van Shownieuws uitgebreid verteld over hoe haar dochter en haar vrouw Maaike het kindje verwachtten. Ze legde uit dat haar zoon Joey als donor had gediend voor het eitje van Maaike, en dat Jill zelf de draagmoeder was.
Misverstanden over de situatie
Marga vertelde in de uitzending dat er veel misverstand was ontstaan over het proces. Veel mensen begrepen niet hoe het allemaal werkte. Daarom besloot Marga nogmaals uit te leggen hoe het precies zat. “Er is veel misverstand over ontstaan, omdat veel mensen het niet snappen,” aldus Marga. Ze vond het belangrijk om het verhaal te delen om misverstanden weg te nemen en duidelijk te maken dat het een proces was waar veel liefde en zorg bij kwam kijken.
De belangrijke rol van Joey als donor
De manier waarop het gezin de zwangerschap had geregeld, was bijzonder. Marga’s zoon Joey had het eitje van Maaike bevrucht, en Jill fungeerde als de draagmoeder. Marga benadrukte hoe bijzonder het was dat haar zoon in staat was om als donor te dienen, en hoe dit het gezinsleven van Jill en Maaike compleet maakte. “De donor is een zoon van mij, Joey. Het gaat dus om een zoon én dochter van mij,” zei ze.
Een jaarlange reis
De zwangerschap van Jill en Maaike was geen eenvoudig proces. Het was een jaarlange reis vol tests en procedures. Marga legde uit dat het traject om draagmoeder te worden niet zomaar gebeurt: “Je komt wel in een heel traject terecht, want dat gaat niet zomaar. Je krijgt een psychologische test, allerlei vragen, dus voordat het allemaal loopt, ben je zo een klein jaar verder.” Het was een emotionele en fysieke uitdaging, maar het resultaat was het meer dan waard.
Positieve reacties van anderen
Marga was trots op haar dochter en haar vrouw, maar ook op het feit dat hun verhaal anderen had geïnspireerd. “Het mooie is dat dit verhaal mensen op ideeën heeft gebracht, dat homo- of lesbische stellen denken: waarom heb ik daar niet aan gedacht?!” De manier waarop Jill en Maaike hun gezin hadden uitgebreid, bracht positieve reacties van anderen, die nu misschien ook overwegen dezelfde route te volgen.
Een tweede kans voor een gezin
Voor Maaike en Jill was dit niet het eerste kindje dat ze samen hadden gekregen. Hun eerste kind was op dezelfde manier ter wereld gekomen, via de hulp van Marga’s zoon Joey als donor en Jill als draagmoeder. Marga had haar eerste kleinkind als “heerlijk” omschreven, en nu was ze nog trotser omdat ze opnieuw oma werd, dit keer van een kleinzoon.
Voor altijd een oma van twee kinderen
Marga beschreef hoe bijzonder het voor haar was om nu zowel een oma van haar zoon als haar dochter te zijn. “Voor mijn gevoel is het alsof ik nu twee keer oma word. Van één kindje, maar wel van mijn twee kinderen. Ik vind dat heel bijzonder.” Het was een moment dat haar hart vervulde van trots en liefde voor haar kinderen, die samen het prachtige gezin hadden gevormd.
De rol van social media in de communicatie
Het delen van haar blijdschap op social media was voor Marga een manier om haar emoties te uiten en haar geluk met haar volgers te delen. Door het plaatsen van foto’s van haar kleinkind en haar reacties op de berichten van anderen, voelde Marga zich verbonden met haar fans en vrienden. “Voorlopig zit ik nog even op een blauwe wolk,” schreef Marga, een manier om te laten zien hoe gelukkig en trots ze was op de uitbreiding van haar gezin.
De steun van haar familie
De steun van haar familie speelde een grote rol in het succes van dit bijzondere verhaal. Marga benadrukte hoe haar zoon Joey altijd klaarstond om zijn zus te helpen en hoe haar dochter en haar vrouw Maaike samen door het proces van draagmoederschap heen waren gegaan. “Er kan natuurlijk zoveel niet goed gaan; ze hebben een aantal pogingen ondernomen. Dit is dan nu gelukt, dus deze oma is helemaal blij,” zei Marga.
Waarom Marga’s verhaal zo bijzonder is
Marga’s verhaal is niet alleen bijzonder vanwege de liefde en steun binnen haar familie, maar ook omdat het aantoont dat de traditionele opvattingen over familie en ouderschap steeds verder worden uitgebreid en veranderd. Marga’s kinderen, Jill en Maaike, hebben een eigen gezin gevormd, met de steun van Marga en haar zoon Joey. Dit verhaal heeft veel mensen geïnspireerd om na te denken over hun eigen mogelijkheden om een gezin te stichten, ongeacht hun seksuele geaardheid.
Wat betekent het om oma te zijn?
Voor Marga betekent het oma zijn veel meer dan alleen het krijgen van kleinkinderen. Het gaat om de band die ze heeft met haar kinderen en kleinkinderen, en om de manier waarop ze haar liefde en zorg kan delen met de volgende generatie. “Ik ben zo trots op mijn kinderen en kleinkinderen. Het maakt niet uit hoe het gezin is samengesteld, als er maar liefde is,” aldus Marga.
De boodschap van Marga aan anderen
Marga hoopt dat haar verhaal andere mensen zal aanmoedigen om open te staan voor nieuwe manieren van gezinssamenstelling en ouderschap. “Het zorgt ook voor iets positiefs,” zei Marga, en dat is precies wat haar verhaal doet. Het laat zien dat er geen grenzen zijn aan liefde en familie, en dat iedereen de kans heeft om het gezin te creëren dat hen gelukkig maakt.
De impact op de maatschappij
Dit bijzondere verhaal heeft de maatschappij uitgedaagd om na te denken over familie en hoe we als samenleving omgaan met verschillende vormen van gezinsstructuren. Marga’s verhaal heeft gesprekken op gang gebracht over draagmoederschap, donors en de manieren waarop mensen elkaar kunnen ondersteunen om een gezin te stichten. Het heeft een breed publiek bereikt en heeft geleid tot veel positieve reacties.
De rol van Shownieuws in het verhaal
Shownieuws speelde een belangrijke rol in het delen van Marga’s verhaal. Het was via Shownieuws dat Marga haar verhaal over de zwangerschap van haar dochter en de rol van haar zoon als donor met de wereld deelde. Dit platform gaf Marga de kans om een breder publiek te bereiken en het gesprek over alternatieve gezinsstructuren op gang te brengen.
Trots op het gezin
Marga kan niet anders dan trots zijn op haar gezin. Ze heeft altijd haar kinderen ondersteund en was er voor hen, vooral tijdens de uitdagingen die ze tegenkwamen. Het ziet ernaar uit dat de liefde en steun binnen haar gezin blijven groeien, met de komst van een vierde kleinkind dat haar leven nog rijker maakt.
De kracht van liefde in Marga’s verhaal
Wat het verhaal van Marga Bult zo krachtig maakt, is de nadruk op liefde en verbondenheid. Het toont aan dat liefde geen grenzen kent, en dat de belangrijkste factor in het creëren van een gezin is de zorg en steun die we elkaar bieden. Marga heeft haar kinderen geleerd dat liefde alles kan overwinnen, en haar verhaal is een inspiratie voor anderen die door vergelijkbare uitdagingen heen gaan.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.