Actueel
Marco Borsato pakt zijn koffers en vertrekt definitief naar dit land
Toekomst van Marco Borsato blijft onzeker: “Zelfs bij vrijspraak lijkt een terugkeer in Nederland onwaarschijnlijk”
Of Marco Borsato ooit nog zal terugkeren naar het publieke leven, is volgens insiders hoogst onzeker. Ongeacht de uitkomst van de rechtszaak die tegen hem loopt, lijkt de impact van de afgelopen jaren onuitwisbaar. In weekblad Privé wordt geschetst dat de zanger, die jarenlang een van de grootste artiesten van Nederland was, waarschijnlijk niet meer in eigen land zal optreden — en mogelijk zelfs zal emigreren.

Een zanger die zijn stem verloor
Al ruim zes jaar heeft Marco Borsato niet meer op het podium gestaan. Waar hij ooit volle stadions liet meezingen met nummers als Rood, Binnen en De Waarheid, leeft hij nu in stilte. Sinds de beschuldigingen die in 2021 naar buiten kwamen, heeft Borsato zich vrijwel volledig teruggetrokken uit de openbaarheid.
Volgens Privé is de kans dat hij nog een muzikale comeback maakt “nihil”. Zelfs als de rechter hem volledig vrijspreekt, zou het publieke vertrouwen te ernstig zijn beschadigd. “Zijn naam roept te veel emoties op,” zegt een bron in het blad. “Een optreden in Nederland is simpelweg niet meer haalbaar.”
Borsato zelf zou volgens ingewijden al hebben laten weten dat hij nooit meer zal optreden. Zijn toekomst ligt volgens hen buiten de spotlights — en mogelijk ook buiten Nederland.

De emotionele nasleep
De beschuldigingen die tegen de zanger werden geuit, hebben diepe sporen nagelaten — niet alleen in zijn carrière, maar ook in zijn persoonlijke leven. De zaak draait om een melding van een jonge vrouw die stelt dat Borsato zich in haar tienerjaren ongepast zou hebben gedragen.
De kwestie kreeg grote media-aandacht en verdeelde het publiek. Waar sommigen pleiten voor geduld tot het recht heeft gesproken, vinden anderen dat zijn imago te zeer is aangetast voor een herstel.
“Wat er ook uit de rechtszaak komt, zijn reputatie zal nooit meer zijn wat die was,” zegt een mediadeskundige in een interview. “In Nederland is vergeving vaak moeilijk als het om bekende personen gaat.”
Ook voor de familie van Borsato heeft de situatie een zware impact gehad. Zijn drie kinderen proberen zo veel mogelijk uit de publiciteit te blijven, terwijl de zanger zelf vooral stilte zoekt.

Een leven in de luwte
Sinds de eerste berichtgeving over de beschuldigingen leeft Marco Borsato teruggetrokken. Hij zou zijn dagen grotendeels doorbrengen in stilte en nog maar weinig contact hebben met de entertainmentwereld waarin hij ooit zo’n vertrouwd gezicht was.
De zanger, die in de jaren negentig en nul werd gezien als een toonbeeld van succes en degelijkheid, is nu vooral bezig met rust vinden. Bekenden beschrijven hem als “ingetogen” en “zoekend naar balans”.
Volgens Privé bereidt hij zich stilletjes voor op een nieuwe stap: het definitief achter zich laten van Nederland.

Italië of de Antillen?
Binnen zijn naaste kring wordt gespeculeerd over een mogelijke emigratie. Twee bestemmingen worden daarbij genoemd: Italië en de Nederlandse Antillen.
Borsato’s band met Italië is diepgeworteld. Zijn vader kwam er vandaan, hij spreekt de taal vloeiend en bracht er veel vakanties door. Italië voelt voor hem als een tweede thuis.
“Het is het land waar hij anoniem kan zijn,” schrijft Privé. “Waar hij door de straten kan lopen zonder dat iemand hem aankijkt of aanspreekt.”
Tegelijkertijd is Borsato een fervent duiker, wat de Antillen een aantrekkelijke optie maakt. Toch brengt een verblijf daar ook nadelen met zich mee. Curaçao en Bonaire zijn populaire bestemmingen voor Nederlandse toeristen, wat de kans op rust juist kleiner maakt.
“Daar kan hij de anonimiteit waarschijnlijk niet vinden die hij zoekt,” stelt het blad.
Daarom lijkt Italië volgens verschillende bronnen de meest logische keuze.
Band met zijn zoon Senna
Een belangrijk element in Borsato’s toekomstplannen zou zijn zoon Senna zijn. De jongste van het gezin deelt niet alleen zijn vader’s passie voor muziek, maar ook voor motoren en reizen.
Senna zou zich in Nederland niet altijd volledig op zijn gemak hebben gevoeld en zou openstaan voor een nieuw leven in het buitenland. Italië is een land waar hij graag komt, mede door de familiegeschiedenis en de ruimte die het biedt om ongestoord te leven.
“Senna is volwassen geworden in een tijd waarin zijn vader voortdurend in het nieuws was,” zegt een bekende van de familie. “Het idee van een nieuw begin, ergens ver van de drukte, spreekt hem aan.”
Een naam met een lange schaduw
De naam Marco Borsato stond decennialang synoniem voor succes, liefde en positiviteit. Hij was niet alleen een van de meest bekroonde artiesten van het land, maar ook een vaste gast bij liefdadigheidsprojecten en televisie-evenementen.
Vanuit het niets leek die reputatie in te storten. Sponsors, televisiezenders en radiostations trokken zich terug. Zijn muziek verdween tijdelijk van de playlists. Wat overbleef, was een stilte die zwaarder woog dan applaus ooit deed.
“De klap was enorm,” vertelt een oud-collega uit de muziekwereld. “Marco was jarenlang het gezicht van de Nederlandse pop. Niemand had gedacht dat het zo zou eindigen.”
Publieke vergeving blijft moeilijk
De vraag of Borsato ooit weer voet aan Nederlandse bodem zal zetten als artiest, lijkt vooral af te hangen van één factor: publieke vergeving.
Nederland heeft een lange geschiedenis van artiesten die in opspraak raakten, maar zelden komt iemand echt volledig terug. De publieke opinie speelt daarbij een grote rol — en die lijkt, in Borsato’s geval, te sterk verdeeld.
“Zelfs als hij wordt vrijgesproken, zal hij altijd geassocieerd blijven met deze zaak,” zegt een mediapsycholoog. “Het publiek onthoudt de emotie, niet de juridische uitkomst.”
Voor Borsato zelf zou dat volgens insiders een van de redenen zijn om definitief te vertrekken: niet omdat hij wil vluchten, maar omdat hij ergens opnieuw wil beginnen zonder voortdurende herinneringen aan het verleden.

Een leven buiten de schijnwerpers
Volgens bronnen dichtbij de familie bereidt de zanger zich voor op een toekomst waarin hij zijn privacy bewaakt en slechts een kleine kring om zich heen houdt. Hij zou zich willen richten op natuur, fotografie en reizen — hobby’s die hem al langer rust geven.
“Hij heeft geen behoefte meer aan roem,” aldus een bekende. “Het enige wat hij wil, is een normaal leven.”
In Italië zou hij dat volgens velen makkelijker kunnen vinden dan in Nederland, waar zijn naam nog altijd onderwerp van gesprek is.

De erfenis van een carrière
Wat er ook gebeurt, de muzikale nalatenschap van Marco Borsato blijft indrukwekkend. Meer dan twintig nummer 1-hits, miljoenen verkochte albums en talloze prijzen getuigen van een carrière die generaties heeft geraakt.
Voor zijn fans is de situatie dan ook moeilijk te bevatten. Op sociale media schrijven velen dat ze zijn muziek nog altijd beluisteren — niet uit ontkenning, maar uit nostalgie.
“Zijn nummers zijn verweven met mijn jeugd,” schreef een fan. “Wat er ook gebeurt, die herinneringen blijven.”
Slot: een hoofdstuk dat wordt afgesloten
Of hij nu kiest voor Italië, de Antillen of een ander land, één ding lijkt zeker: Marco Borsato keert niet meer terug naar het leven dat hij ooit leidde. Zijn verhaal is er een van hoogte en diepte, van applaus en stilte, van menselijkheid en verlies.
Wat rest, is de hoop dat hij — ver van de camera’s — een vorm van rust vindt die hem in Nederland niet meer gegund lijkt.
“Hij zal altijd een stukje Nederland met zich meedragen,” schrijft Privé. “Maar Nederland zal nooit meer helemaal van hem zijn.”
Actueel
Enorme klap voor iedereen met een huurwoning

Woningtekort blijft groeien: verkoopgolf van huurwoningen dreigt de crisis verder te verdiepen
Het woningtekort in Nederland blijft hardnekkig oplopen en is inmiddels uitgekomen op circa 410.000 woningen. Daarmee staat de druk op de woningmarkt op een historisch hoog niveau. Alsof dat nog niet genoeg is, wijst nieuw onderzoek erop dat er nog meer problemen op komst zijn. Zowel beleggers als woningcorporaties zijn namelijk van plan om de komende jaren nog meer huurwoningen te verkopen. De gevolgen daarvan kunnen ingrijpend zijn voor huurders, starters en gezinnen.

Het vooruitzicht: een verder krimpend huuraanbod, stijgende huren in de vrije sector en een generatie jongeren die noodgedwongen langer bij hun ouders blijft wonen.
Alarmerend rapport over de toekomst van huurwoningen
Uit een gezamenlijk rapport van Capital Value en ABF Research, opgesteld in opdracht van de overheid, blijkt dat de bereidheid om huurwoningen te verkopen groot is. Meer dan de helft van de ondervraagde partijen geeft aan dat zij hun huurbezit verder willen afbouwen.
Concreet zegt 56 procent van de woningcorporaties te verwachten dat zij in de komende jaren meer woningen zullen “uitponden”. Uitponden betekent dat huurwoningen bij mutatie — dus wanneer een huurder vertrekt — niet opnieuw worden verhuurd, maar te koop worden gezet.
Ook particuliere en institutionele beleggers volgen deze strategie steeds vaker.

Waarom corporaties en beleggers verkopen
Voor woningcorporaties is de verkoop van huurwoningen geen doel op zich, maar een middel. De opbrengsten worden ingezet voor nieuwbouwprojecten en voor het verduurzamen van bestaande woningen. In theorie zou dat op lange termijn moeten bijdragen aan meer en betere woningen.
In de praktijk wringt het echter. De verkoop gebeurt sneller dan de nieuwbouw kan worden gerealiseerd, waardoor het netto-aanbod aan huurwoningen verder afneemt.
Beleggers hebben weer andere motieven. Volgens Arjan Peerboom, directeur van Capital Value, speelt vooral de veranderde financiële context een rol. “Beleggers kiezen steeds vaker voor individuele verkoop vanwege hogere fiscale lasten en lagere rendementen bij het aanhouden van huurwoningen,” aldus Peerboom.

Een harde klap voor huurders en starters
De gevolgen van deze verkoopgolf zijn aanzienlijk. Minder huurwoningen betekent meer concurrentie op een markt die al extreem krap is. Vooral in de vrije huursector, waar de huren minder gereguleerd zijn, zal dat leiden tot forse prijsstijgingen.
Voor jongeren en starters wordt het daardoor steeds moeilijker om een zelfstandige woning te vinden. Veel twintigers en dertigers blijven noodgedwongen langer thuis wonen of delen een woning, simpelweg omdat er geen betaalbare alternatieven zijn.
Ook gezinnen die willen doorstromen, lopen vast. Wie een betaalbare huurwoning verlaat, heeft geen garantie dat er iets passends voor terugkomt.

Cijfers laten trend duidelijk zien
De trend is al zichtbaar in de cijfers. In 2024 werden 26.180 huurwoningen verkocht. Dat aantal ligt fors hoger dan in eerdere jaren en vormt een duidelijke aanwijzing dat het uitponden structureel is geworden.
Als deze ontwikkeling doorzet — en daar wijzen de huidige plannen op — zal het tekort aan huurwoningen verder oplopen. Dat werkt als een vicieuze cirkel: minder aanbod leidt tot hogere prijzen, waardoor nog meer mensen buiten de boot vallen.
Nieuwbouw kan tempo niet bijhouden
Tegenover de verkoop van huurwoningen staat de bouw van nieuwe woningen. In 2025 werden 69.200 nieuwbouwwoningen opgeleverd. Voor dit jaar wordt een stijging verwacht naar ongeveer 88.000 woningen. Dat lijkt positief, maar het is onvoldoende om het bestaande tekort snel terug te dringen.
Bovendien is er een zorgwekkende ontwikkeling zichtbaar aan de voorkant van de bouwketen. Het aantal bouwvergunningen bevindt zich momenteel in een “stevige dip”, zo meldt De Telegraaf. Minder vergunningen vandaag betekent minder opleveringen over enkele jaren.
Buitenlandse investeerders haken af
Een belangrijke factor in de teruglopende bouwactiviteit is het afhaken van buitenlandse beleggers. Hun aandeel in de financiering van Nederlandse woningbouwprojecten is gedaald naar slechts 7 procent, het laagste niveau ooit gemeten.
Internationale investeerders noemen meerdere obstakels:
-
De hoge overdrachtsbelasting in Nederland
-
Strenge huurwetgeving, vooral in de gereguleerde sector
-
Veranderde fiscale regels, waardoor rendementen onder druk staan
Als gevolg daarvan bouwen buitenlandse partijen hun vastgoedportefeuilles in Nederland af.
Afnemend buitenlands bezit
De cijfers onderstrepen die trend. Begin vorig jaar bezaten buitenlandse beleggers nog ongeveer 80.000 huurwoningen in Nederland. Inmiddels is dat aantal gedaald naar 72.500. Die woningen verdwijnen niet van de markt, maar worden verkocht — vaak aan particulieren die ze zelf gaan bewonen.
Hoewel dat voor individuele kopers gunstig kan zijn, betekent het op macroniveau opnieuw een krimp van het huuraanbod.
Politieke en maatschappelijke onrust
De ontwikkelingen zorgen voor groeiende maatschappelijke en politieke onrust. Op sociale media en in het publieke debat klinkt steeds vaker de vraag hoe het mogelijk is dat het woningtekort blijft oplopen, terwijl de behoefte aan betaalbare woonruimte zo groot is.
Sommige opiniemakers wijzen erop dat vooral Nederlandse starters en jonge gezinnen de gevolgen voelen. Zij stellen hun toekomstplannen uit, wonen langer bij hun ouders en ervaren steeds meer onzekerheid over wonen en samenleven.
Structureel probleem vraagt structurele oplossingen
Experts zijn het erover eens dat het woningtekort niet met één maatregel kan worden opgelost. Het gaat om een structureel probleem, waarin bouwtempo, regelgeving, financiering en demografie samenkomen.
Zonder versnelling van de bouw, stabiel beleid voor investeerders en bescherming van het huuraanbod dreigt de situatie verder te verslechteren. De verkoop van huurwoningen kan op korte termijn geld opleveren, maar vergroot het probleem zolang de nieuwbouw achterblijft.
Wat betekent dit voor de komende jaren?
Als de huidige trends zich doorzetten, moeten huurders zich voorbereiden op:
-
Minder keuze op de huurmarkt
-
Langere wachttijden voor betaalbare woningen
-
Stijgende huren, vooral in de vrije sector
-
Meer jongeren die langer thuis blijven wonen
Zonder ingrijpen kan het woningtekort de komende jaren nog verder oplopen, ondanks alle ambities en plannen.
Conclusie: druk op woningmarkt neemt verder toe
Het oplopende woningtekort, gecombineerd met de geplande verkoop van huurwoningen door corporaties en beleggers, vormt een zorgwekkende cocktail. Hoewel nieuwbouwprojecten in de planning staan, blijft het tempo onvoldoende om de uitstroom uit de huursector te compenseren.
Voor huurders, starters en gezinnen betekent dit aanhoudende onzekerheid. De cijfers laten zien dat het probleem niet vanzelf verdwijnt. Zonder duidelijke koers en langdurige oplossingen blijft de Nederlandse woningmarkt gevangen in een crisis die steeds meer mensen direct raakt.