Actueel
Manuëla Kemp overlijdt binnenkort: ‘Geen hoop meer’
Manuëla Kemp (61), de bekende zangeres en presentatrice, bevindt zich in een zeer zorgwekkende situatie na een ernstig scooter0ngeluk in de Portugese Algarve. Het 0ngeluk vond vijf weken geleden plaats in Loulé, maar sindsdien is haar toestand aanzienlijk verslechterd. Haar echtgenoot, Tjerk Lammers, laat aan Privé weten dat het einde van Manuëla’s leven nu onafwendbaar lijkt.
De tragedie in Portugal
Het 0ngeluk gebeurde terwijl Manuëla onderweg was om kerstcadeaus te kopen. Volgens Tjerk verloor ze de controle over haar scooter, vermoedelijk doordat een tas verschoven was. Hoewel de snelheid laag was, had de val ernstige gevolgen. “De scooter zelf liep nauwelijks schade op, maar de impact op Manuëla was enorm,” vertelt Tjerk.
Ondanks dat ze een helm droeg, brak deze door de harde klap, en Manuëla kwam met haar hoofd op de grond terecht. Het 0ngeluk gebeurde in het donker, een tijdstip waarop Manuëla normaal gesproken niet rijdt vanwege haar nachtblindheid. Haar man beschrijft hoe hij in paniek raakte toen hij haar niet kon bereiken. “Ik startte een zoektocht en kreeg het slechte nieuws later op het politiebureau.”
Een uitzichtloze situatie
Na het 0ngeluk werd Manuëla naar het z!ekenhuis gebracht, waar artsen in eerste instantie nog hoop hadden op herstel. In de eerste twee weken leek ze op signalen te reageren. “Als je tegen haar sprak of haar aanraakte, bewoog ze een arm of een been, of knipperde ze met haar ogen,” aldus Tjerk.
Helaas verslechterde haar toestand de afgelopen weken dramatisch. Uit recente MRI- en EEG-scans bleek dat het deel van haar hersenen dat haar persoonlijkheid en bewustzijn aanstuurt, niet meer functioneert. Alleen haar vitale functies worden nog aangestuurd. “Het deel dat haar tot ‘Maan’ maakt, is niet meer aanwezig,” vertelt Tjerk emotioneel. “Daarmee is haar lot bezegeld.”
Na een slechtnieuwsgesprek op vrijdag is besloten om Manuëla van de intens!ve care naar medium care over te brengen. Hoewel haar situatie onveranderd blijft, willen haar naasten haar binnenkort naar Nederland brengen om afscheid te nemen. “Ik ga haar twee keer kwijtraken,” zegt Tjerk.
Een leven vol muziek en energie
Manuëla Kemp heeft altijd een energiek en vol leven geleid. Ze was bekend om haar warme stem, aanstekelijke persoonlijkheid en haar onmiskenbare talent op televisie. Haar bijdrage aan de Nederlandse muziekscene en media blijft een onuitwisbare herinnering voor haar fans. Haar huidige situatie laat een diepe leegte achter bij haar familie, vrienden en fans.
Reacties uit de omgeving
Het nieuws over Manuëla’s 0ngeluk heeft diepe indruk gemaakt in Nederland. Bekenden uit de entertainmentwereld hebben hun steun betuigd. Onder hen ook Xandra Brood, die zich grote zorgen maakt om haar goede vriendin. Via sociale media stromen steunbetuigingen binnen voor Manuëla en haar familie.
Het fatale 0ngeluk
Het 0ngeluk gebeurde op een scooter, die Manuëla bestuurde terwijl ze kerstcadeaus kocht. Ondanks dat de snelheid laag was, bleek de val fataal. “Ze droeg een helm, maar die brak door de impact,” vertelt Tjerk. Hij benadrukt dat het 0ngeluk waarschijnlijk te maken had met de verschuiving van een tas, wat de balans van de scooter verstoorde.
Het 0ngeluk gebeurde in een slecht verlichte omgeving. Dit maakte de situatie nog gevaarlijker, aangezien Manuëla bekend is met nachtblindheid. Tjerk had haar altijd afgeraden om in het donker te rijden.
Terugkeer naar Nederland
De familie werkt momenteel aan de voorbereidingen om Manuëla terug naar Nederland te brengen. Dit is een emotionele beslissing voor Tjerk en de rest van de familie, aangezien dit het begin zal markeren van hun afscheid. De verwachting is dat er maandag een definitieve beslissing wordt genomen over haar repatriëring.
Een tragisch einde
Voor veel fans en vrienden is het moeilijk te bevatten dat een sprankelende persoonlijkheid zoals Manuëla Kemp nu in een uitzichtloze situatie verkeert. Haar echtgenoot Tjerk sluit af met een liefdevolle herinnering: “Ze heeft altijd geleefd met een open hart en heeft zovelen geraakt met haar muziek en haar warmte. Ik wil haar nu de rust gunnen die ze verdient.”
Hoewel het afscheid onvermijdelijk is, blijft haar nalatenschap voortleven in de harten van degenen die haar kennen en waarderen.
Actueel
Steffi Mercie (23) getroffen door ernstige gezondheidsproblemen – ambulance moet meteen ingrijpen
Geen grootse verklaringen, geen emotionele uitbarstingen voor de camera. Birgit Van Mol kiest haar woorden zorgvuldig. Rustig, beheerst, bijna zacht. Maar wie goed luistert, hoort tussen de zinnen door hoe zwaar het leven met een ernstig z!eke partner op haar weegt. In haar openhartige relaas vertelt ze over liefde die blijft, maar ook over een huwelijk dat tot het uiterste wordt getest door onzekerheid, angst en een toekomst die niet langer vanzelfsprekend is.
“Het is niet dat de liefde verdwenen is,” benadrukt Birgit. “Maar z!ekte verandert alles. Ze neemt ruimte in, elke dag opnieuw. En daardoor is niets nog vanzelfsprekend.”
Leven van dag tot dag
Voor de buitenwereld oogt Birgit sterk. Ze blijft glimlachen, presenteert, praat helder en dankbaar over haar leven. Ze noemt elke dag die ze samen met haar man René heeft “een cadeau”. Maar achter dat woord schuilt een andere realiteit. Want cadeaus zijn normaal gesproken iets om naar uit te kijken. Dit cadeau komt met een constante schaduw.
De z!ekte van René verloopt grillig. Er zijn betere dagen, waarop hoop voorzichtig opflakkert, gevolgd door momenten waarop alles weer instort. Die voortdurende onzekerheid zet het leven op pauze. Plannen maken voelt bijna zinloos. Vooruitkijken wordt vervangen door overleven.
“Je denkt niet meer in maanden of jaren,” legt Birgit uit. “Je denkt in dagen. Soms zelfs in uren. Het leven bestaat uit fragmenten.”
Wanneer z!ekte het huwelijk overneemt
Wat veel mensen onderschatten, is hoe diep z!ekte kan ingrijpen in een relatie. Niet alleen praktisch – z!ekenhuisbezoeken, vermoeidheid, zorg – maar vooral emotioneel. Birgit beschrijft hoe haar huwelijk langzaam van vorm is veranderd.
Gesprekken worden functioneel. Het gaat over medicijnen, afspraken, energie. Toekomstplannen verdwijnen geruisloos naar de achtergrond. Discussies worden ingeslikt, niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de rust bewaard moet blijven.
“Je wil elkaar sparen,” zegt ze. “Je denkt: dit is het moment niet. Maar als je te veel inslikt, blijf je ook vastzitten.”
Het huwelijk wordt een plek waar liefde en zorg hand in hand gaan, maar waar ook stilstand kan ontstaan. Niet uit onwil, maar uit angst. Angst om elkaar te belasten. Angst om het fragiele evenwicht te verstoren.
Eerlijkheid met grenzen
Birgit staat bekend als iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel draagt. Ook in haar relatie wil ze niets onuitgesproken laten. Toch erkent ze dat zelfs eerlijkheid zijn grenzen kent.
“Sommige gedachten spreek je niet uit,” geeft ze toe. “Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze te zwaar zijn om samen te dragen.”
Die woorden raken een gevoelige snaar. Want wat is beter in een huwelijk dat onder druk staat: alles delen, of soms zwijgen uit liefde? Birgit heeft daar geen pasklaar antwoord op. Ze weet alleen dat ze elke dag opnieuw moet afwegen wat ze deelt en wat ze voor zichzelf houdt.
“Zwijgen is niet altijd afstand,” zegt ze. “Soms is het bescherming.”
De rol van angst
Angst is een stille, maar constante aanwezigheid. Angst voor wat komt. Angst voor verlies. Angst om straks alleen verder te moeten. Birgit benoemt die gevoelens voorzichtig, maar ze zijn er.
“Je wordt geconfronteerd met vragen waar je geen antwoord op wilt,” zegt ze. “En toch dringen ze zich op.”
Wat als het erger wordt? Wat als dit het moment is dat alles kantelt? Die gedachten sluipen binnen op momenten dat niemand het ziet: ’s nachts, in de auto, tijdens een ogenschijnlijk gewone dag.
Kleine gebaren, grote betekenis
Te midden van die onzekerheid zijn het juist de kleine momenten die tellen. Geen grote liefdesverklaringen, maar een blik, een aanraking, een onverwacht gebaar.
Birgit vertelt over een eenvoudig kaartje dat ze ontving. Geen lange tekst, geen dramatische woorden. Juist die eenvoud raakte haar diep.
“Het herinnerde me eraan waarom we dit samen doen,” zegt ze. “Maar ook hoe broos alles is.”
Dat kaartje werd een symbool. Van verbondenheid, maar ook van vergankelijkheid. Het besef dat alles wat vanzelfsprekend leek, dat niet meer is.
De buitenwereld begrijpt het niet altijd
Hoewel Birgit veel steun ervaart, merkt ze ook dat de buitenwereld niet altijd begrijpt wat het betekent om te leven met een ernstig z!eke partner. Goedbedoelde opmerkingen als “je moet positief blijven” of “geniet van elk moment” kunnen soms juist extra druk leggen.
“Mensen bedoelen het lief,” zegt ze. “Maar soms mag het ook gewoon zwaar zijn.”
Want naast dankbaarheid is er ook verdriet. Naast liefde is er ook rouw om het leven dat niet meer geleefd kan worden zoals ooit gedacht.
Liefde zonder garanties
Wat Birgit’s verhaal zo krachtig maakt, is de eerlijkheid waarmee ze erkent dat liefde geen garanties biedt. Liefde kan veel dragen, maar niet alles oplossen. Het kan z!ekte niet wegnemen, angst niet volledig stillen en onzekerheid niet laten verdwijnen.
“Liefde is er,” zegt ze. “Maar ze moet soms vechten tegen dingen die groter zijn dan wij.”
En toch blijft ze. Elke dag opnieuw. Niet uit plicht, maar uit verbondenheid. Uit een keuze die steeds opnieuw gemaakt moet worden.
Een huwelijk in een andere vorm
Het huwelijk dat Birgit en René nu leven, lijkt niet meer op het huwelijk dat ze ooit begonnen. Het is soberder, fragieler, intenser. Minder toekomstgericht, meer gericht op het nu.
“Het is anders,” zegt Birgit. “Maar het is nog steeds van ons.”
Misschien is dat wel de kern van haar verhaal: liefde verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Zelfs wanneer z!ekte alles overschaduwt, blijft er iets overeind. Soms klein, soms breekbaar, maar aanwezig.
Geen afgerond verhaal
Birgit Van Mol presenteert geen afgerond verhaal met een duidelijke conclusie. Er is geen oplossing, geen moraal, geen belofte dat alles goed komt. Haar relaas is juist zo aangrijpend omdat het onaf is. Omdat het leven dat zij beschrijft, zich nog steeds afspeelt.
“Je leert leven met onzekerheid,” zegt ze. “Niet omdat je het wilt, maar omdat je geen keuze hebt.”
En misschien is dat de meest eerlijke boodschap die ze kan geven. Dat liefde niet altijd groots en meeslepend is, maar soms stil, moe en kwetsbaar. En dat ook dát liefde is.