Actueel
Mama Monique haalt hard uit naar Antine na de reünie 😮
Gisteren werd definitief duidelijk dat Mike en Antine niet langer samen zijn. Volgens Antine had dit alles te maken met de invloed van Mike’s moeder, Monique. Deze beschuldiging schoot bij Monique in het verkeerde keelgat, en in een interview met De Telegraaf haalt ze dan ook fel uit naar haar voormalige potentiële schoondochter.

Geen Toekomst voor Mike en Antine
Al kort na de eerste aflevering van Winter Vol Liefde werd door speurwerk van RealityFBI gesuggereerd dat een toekomst tussen Mike en Antine onwaarschijnlijk was. Tijdens de reünie-aflevering bevestigde Antine dat de relatie met Mike geen stand heeft gehouden. Haar verklaring was duidelijk: de invloed van Monique was simpelweg te groot.

“Ik heb nog nooit meegemaakt dat je niet eens een telefoongesprek met hem alleen kunt voeren,” verklaarde Antine. Dit versterkte bij veel kijkers de indruk dat Monique een overheersende rol speelde in het liefdesleven van haar zoon.

Dat de band tussen Antine en Monique problematisch was, werd al duidelijk toen de twee buiten het zicht van de camera’s een flinke aanvaring kregen. Hoewel de details van deze confrontatie niet openbaar zijn gemaakt, heeft het ongetwijfeld bijgedragen aan het mislukken van de relatie tussen Mike en Antine.

Monique’s Uithaal bij De Telegraaf
Monique laat de uitspraken van Antine niet onbeantwoord. In een interview met De Telegraaf reageert ze fel op de kritiek en spreekt ze haar teleurstelling uit over de manier waarop Antine zich over haar en haar gezin heeft uitgelaten.

“Ik vind het jammer hoe Antine zich over ons uitliet. Wij hebben haar met open armen ontvangen en zijn zelfs met haar naar Spanje geweest. Dat was overigens niet mijn idee. Ik had gezegd dat ze lekker met z’n tweetjes moesten gaan,” aldus Monique.

Monique Verdedigt Haar Zoon
Monique stelt dat Antine haar zoon onrecht heeft aangedaan. Volgens haar had Mike serieuze plannen om samen met Antine aan een toekomst te bouwen, maar heeft zij hem die kans niet gegeven.

“Mijn zoon wilde op zichzelf gaan wonen en een toekomst met haar opbouwen, maar dat kan niet van de ene op de andere dag. En die tijd is hem niet gegund.”

De breuk zou Mike diep hebben geraakt. “Ze hebben enkele maanden gedate, en Mike heeft er ontzettend veel liefdesverdriet van gehad. Als zijn moeder vond ik het verschrikkelijk om hem zo gebroken te zien.”

Monique als ‘Gewilde Schoonmoeder’
Ondanks alle ophef rondom haar rol in het liefdesleven van Mike, beweert Monique dat ze veel positieve reacties krijgt van andere vrouwen.
Volgens haar ontvangt ze tientallen berichten van vrouwen die interesse hebben in haar zoon.

“Zij vinden mij juist een hele leuke schoonmoeder. Het zijn er zoveel dat ik ze niet eens allemaal kan beantwoorden.”

De Publieke Reacties
De uithaal van Monique heeft tot veel discussie geleid. Terwijl sommigen haar verdedigen en vinden dat ze enkel het beste wil voor haar zoon, zien anderen haar als een bepalende factor die het liefdesleven van Mike beïnvloedt. De vraag blijft: had Monique daadwerkelijk een doorslaggevende invloed op de relatiebreuk, of waren Mike en Antine simpelweg geen goede match?

Wat vind jij? Was de kritiek van Antine op Monique terecht, of heeft Monique gelijk in haar verdediging van haar zoon? Deel je mening in de reacties!

Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”

Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.

In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.

Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.

Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.

Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.