Connect with us

Actueel

Maarten van Rossem woedend: ‘Nieuwsuur boycot mij door deze reden’ ze willen me gewoon kapot hebben!

Published

on

Maarten van Rossem, bekend als emeritus hoogleraar en jurylid in het populaire televisieprogramma De Slimste Mens, uit zijn frustratie over hoe zijn deelname aan het programma zijn reputatie als Amerikadeskundige lijkt te hebben beïnvloed. In een recent interview met de Volkskrant stelt hij dat zijn jarenlange rol in het tv-amusement hem zijn serieuze verschijningen in programma’s zoals Nieuwsuur heeft gekost. “Ik ben nooit meer door Nieuwsuur uitgenodigd,” zegt hij met lichte ergernis.

Van gerespecteerde Amerikakenner naar tv-amusement

Maarten van Rossem heeft jarenlang een prominente rol gespeeld in de Nederlandse media als expert op het gebied van de Amerikaanse politiek en cultuur. In talkshows en nieuwsprogramma’s werd hij vaak gevraagd om zijn scherpe analyses en inzichten te delen. De laatste jaren heeft hij echter vooral naam gemaakt als de brommende en nukkige jurylid in De Slimste Mens, een programma dat meer draait om luchtig entertainment dan om intellectuele diepgang.

Volgens Van Rossem heeft deze verschuiving in zijn publieke imago een prijs gehad. “De hoofdredacteur van Nieuwsuur zei ooit tegen mij: ‘Ik geloof best dat je nog net zo intelligent bent als vroeger, maar als je in De Slimste Mens zit, kunnen we je niet meer als serieuze gast uitnodigen.’ Sindsdien ben ik nooit meer gevraagd door Nieuwsuur,” vertelt hij.

Boycot door Nieuwsuur

De uitspraken van Van Rossem over de vermeende boycot door Nieuwsuur tonen zijn teleurstelling over hoe hij wordt gezien in de media. Hoewel hij begrijpt dat zijn rol in De Slimste Mens hem een ander soort bekendheid heeft opgeleverd, vindt hij het jammer dat dit zijn geloofwaardigheid als deskundige lijkt te hebben aangetast.

“Ik ben nog steeds dezelfde persoon met dezelfde kennis, maar blijkbaar heeft mijn deelname aan een entertainmentprogramma ervoor gezorgd dat ik niet meer serieus word genomen als Amerikakenner,” legt hij uit. “Het lijkt erop dat de media moeilijk onderscheid kunnen maken tussen mijn rol in een quizprogramma en mijn expertise op andere gebieden.”

Frustratie met talkshows

Toch is Van Rossem niet volledig rouwig om zijn verminderde aanwezigheid in talkshows. Sterker nog, hij heeft zich regelmatig geërgerd aan de gang van zaken in dergelijke programma’s. “Ik heb nooit echt het gevoel gehad dat je via talkshows mensen kunt beïnvloeden. Bovendien krijg je vaak te weinig tijd om iets fatsoenlijk uit te leggen,” zegt hij.

Van Rossem benadrukt dat hij vaak gefrustreerd raakte door de oppervlakkigheid van talkshows. “Je wordt steeds onderbroken en er is nauwelijks ruimte voor een goed gesprek. Het draait meer om snelle meningen dan om inhoudelijke discussies. Dat is niets voor mij,” legt hij uit.

Een nieuwe passie: de podcast

Waar Van Rossem wel zijn ei kwijt kan, is in zijn eigen podcast. “Ik geniet het meest van mijn podcast. Daar kan ik eindeloos doorpraten over actualiteit en historische onderwerpen, zonder dat iemand me onderbreekt,” vertelt hij enthousiast. Samen met zijn vaste podcasthost Tom neemt hij wekelijks afleveringen op die een breed publiek weten te trekken. “Volgens Tom luisteren er regelmatig tweehonderdduizend mensen naar onze podcast. Dat is toch geweldig?”

In de podcast heeft Van Rossem de ruimte om dieper in te gaan op onderwerpen die hij belangrijk vindt. “Het is de ideale vorm voor mij. Ik hoef me niet te haasten, kan alles uitgebreid toelichten en ben niet afhankelijk van de tijdslimieten van een talkshow,” zegt hij.

De waarde van podcasts versus talkshows

Van Rossem is duidelijk geen fan van talkshows zoals Eva Jinek of Beau. Volgens hem is de podcast een veel betere manier om inhoudelijk iets over te brengen. “In een talkshow krijg je vaak maar een paar minuten om je punt te maken, en als je een beetje pech hebt, word je halverwege onderbroken. Dat is gewoon niet mijn ding,” vertelt hij.

De podcast biedt een platform waar hij zonder onderbrekingen kan praten. “Het is veel minder hectisch. Je hebt alle tijd om zaken uit te leggen en je kunt echt de diepte in,” legt hij uit. Voor Van Rossem is het een manier om trouw te blijven aan zijn intellectuele passie, zonder concessies te doen aan de oppervlakkigheid van tv.

Wat vindt het publiek?

Het verhaal van Maarten van Rossem roept de vraag op hoe het publiek hem ziet. Is hij vooral de brommende en vaak sarcastische jurylid uit De Slimste Mens, of wordt hij nog steeds erkend als de scherpe en onderlegde Amerikakenner die hij ooit was? Voor Van Rossem lijkt het antwoord duidelijk: zijn reputatie als deskundige heeft geleden onder zijn populariteit in het tv-amusement.

Toch lijkt hij zich niet al te veel zorgen te maken. Met zijn podcast bereikt hij een groot publiek dat zijn kennis en inzicht waardeert. Bovendien geeft hij aan dat hij zijn werk in De Slimste Mens met plezier doet, ondanks de gevolgen voor zijn serieuze imago.

Conclusie

Maarten van Rossem bevindt zich in een bijzondere positie. Zijn jarenlange rol in De Slimste Mens heeft hem een breder publiek en nationale bekendheid opgeleverd, maar het lijkt ook zijn status als serieus Amerikakenner te hebben aangetast. Hoewel hij dit jammer vindt, koestert hij de vrijheid die zijn podcast hem biedt. Voor Van Rossem is dat uiteindelijk het belangrijkste: een platform waar hij vrijuit kan spreken, zonder onderbrekingen of tijdsdruk.

Of hij ooit weer opduikt in programma’s zoals Nieuwsuur is de vraag, maar één ding is zeker: Maarten van Rossem blijft een unieke stem in het Nederlandse medialandschap.

Actueel

Man laat lichaamsdelen amputeren – zijn ‘Black Alien’-aanpassingen kosten hem zijn baan

Published

on

Anthony Loffredo behoort zonder twijfel tot de meest opvallende personen ter wereld als het gaat om lichaamsmodificatie. De 38-jarige Fransman transformeerde zichzelf de afgelopen jaren stap voor stap tot wat hij de ‘Black Alien’ noemt. Zijn uiterlijk veranderde zo ingrijpend dat hij wereldwijd bekendheid kreeg op sociale media. Toch vertelt Loffredo dat zijn bijzondere levenskeuze niet alleen vrijheid heeft gebracht, maar ook grote offers heeft gevraagd.

Een transformatie die de wereld verbaast

Wie Anthony Loffredo voor het eerst ziet, kijkt vaak twee keer. Zijn lichaam is vrijwel volledig bedekt met zwarte tatoeages en daarnaast onderging hij tientallen ingrijpende cosmetische aanpassingen.

Zo liet hij onder meer zijn neus verwijderen, zijn oren amputeren, zijn tong splijten en zijn tanden slijpen en donker kleuren. Ook plaatste hij implantaten onder zijn huid om zijn schedel een buitenaards uiterlijk te geven. Daarnaast liet hij meerdere vingers amputeren als onderdeel van zijn project.

Door deze extreme veranderingen kreeg hij wereldwijd de bijnaam ‘Black Alien’.

“Voor mij is dit evolutie”

Waar veel mensen zijn uiterlijk zien als verminking, kijkt Loffredo daar zelf heel anders tegenaan. In verschillende interviews benadrukt hij dat zijn transformatie voor hem juist een persoonlijke ontwikkeling is.

Volgens hem probeert hij niemand te choqueren.

Hij zegt al jarenlang gefascineerd te zijn door buitenaards leven en sciencefiction. Zijn uiterlijk is volgens hem een artistieke uiting van die fascinatie.

“Voor mij is dit geen verminking,” vertelde hij eerder. “Voor mij is dit evolutie. Het is mijn persoonlijke evolutie.”

Volgens Loffredo voelt hij zich sinds zijn transformatie juist dichter bij zichzelf dan ooit tevoren.

Veel onbegrip

Ondanks zijn overtuiging merkt hij dat veel mensen zijn keuzes moeilijk kunnen begrijpen.

Hij krijgt regelmatig reacties van mensen die vinden dat hij psychologische hulp nodig heeft of dat er iets mis zou zijn met zijn mentale gezondheid.

Zelf wijst hij die kritiek resoluut van de hand.

Volgens hem voelen veel mensen zich ongemakkelijk bij alles wat afwijkt van de norm.

“Ik voel me juist normaler dan veel mensen die mij veroordelen,” zei hij in een interview.

Hij benadrukt dat zijn keuzes heel persoonlijk zijn en dat buitenstaanders onmogelijk volledig kunnen begrijpen wat zijn motivatie is.

Project is nog niet afgerond

Hoewel Anthony inmiddels een van de meest ingrijpende lichamelijke transformaties ooit heeft ondergaan, beschouwt hij zijn project nog altijd niet als voltooid.

Hij sprak eerder zelfs openlijk over de mogelijkheid om in de toekomst een van zijn benen te laten amputeren.

Volgens hem is dat een van de moeilijkste beslissingen die hij ooit heeft overwogen.

Hij erkent dat het gaat om een volledig gezond lichaamsdeel, waardoor de keuze extra ingrijpend is.

Omdat dergelijke operaties in veel landen niet zijn toegestaan, heeft Loffredo voor verschillende ingrepen moeten uitwijken naar gespecialiseerde klinieken in het buitenland.

“Artsen verklaren me voor gek”

Volgens Loffredo is het vrijwel onmogelijk om reguliere artsen te vinden die bereid zijn aan zulke verzoeken mee te werken.

Wanneer hij zijn plannen bespreekt, krijgt hij volgens eigen zeggen vaak dezelfde reactie.

Artsen zouden hem vertellen dat hij psychiatrische hulp nodig heeft in plaats van een operatie.

Toch blijft hij erbij dat het voor hem geen vorm van zelfverminking is.

Hij beschouwt zijn lichaam als een kunstwerk waaraan hij stap voor stap blijft werken.

Moeite met het vinden van werk

Hoewel de transformatie hem veel bekendheid heeft opgeleverd, heeft die ook grote gevolgen voor zijn dagelijks leven.

Loffredo vertelt dat hij vrijwel geen werk meer kan vinden.

Voor zijn transformatie werkte hij als beveiliger in een nachtclub. Tegenwoordig merkt hij dat werkgevers hem vaak al afwijzen zodra ze hem zien.

“Ik kan geen baan vinden,” vertelde hij in een podcast.

Volgens hem beoordelen veel mensen hem direct op zijn uiterlijk, nog voordat zij hem als persoon leren kennen.

Dat ervaart hij als een van de zwaarste consequenties van zijn keuzes.

Dagelijkse confrontatie met vooroordelen

Naast de problemen op de arbeidsmarkt krijgt Loffredo vrijwel dagelijks te maken met nieuwsgierige blikken, negatieve opmerkingen en vooroordelen.

Toch probeert hij daar naar eigen zeggen rustig mee om te gaan.

Hij begrijpt dat niet iedereen zijn keuzes kan waarderen.

Wel hoopt hij dat mensen eerst met hem in gesprek gaan voordat ze een oordeel vormen.

“Niemand weet wat er in iemands hoofd omgaat,” zegt hij.

Volgens hem verdient iedereen de kans om zijn verhaal te vertellen.

Lichaamsmodificatie als vorm van zelfexpressie

Lichaamsmodificatie is overigens geen nieuw verschijnsel.

Door de geschiedenis heen gebruikten verschillende culturen tatoeages, littekens, piercings en andere lichamelijke aanpassingen als onderdeel van religieuze rituelen, tradities of sociale status.

Tegenwoordig zien veel mensen lichaamsmodificatie vooral als een manier om hun identiteit uit te drukken.

Onderzoekers wijzen erop dat het lichaam voor sommigen een vorm van artistieke expressie is geworden.

Daarnaast kan het veranderen van het eigen uiterlijk mensen een gevoel van controle geven over hun leven en identiteit.

Zelfacceptatie staat centraal

Voor Anthony Loffredo draait zijn bijzondere uiterlijk uiteindelijk niet om aandacht of sensatie.

Hij zegt juist jarenlang op zoek te zijn geweest naar een uiterlijk waarin hij zich volledig thuis voelt.

Hoewel hij beseft dat veel mensen zijn keuzes nooit zullen begrijpen, heeft hij daar vrede mee.

Hij benadrukt dat zijn project hem uiteindelijk gelukkiger heeft gemaakt, ondanks alle negatieve reacties en de praktische problemen waarmee hij dagelijks wordt geconfronteerd.

Zijn verhaal laat zien hoe verschillend mensen naar identiteit, schoonheid en zelfexpressie kunnen kijken. Voor de één zijn zijn ingrepen nauwelijks te bevatten, terwijl ze voor Anthony juist voelen als de meest natuurlijke manier om zichzelf te zijn.

Continue Reading