Actueel
Maarten van Rossem woedend: ‘Nieuwsuur boycot mij door deze reden’ ze willen me gewoon kapot hebben!
Maarten van Rossem, bekend als emeritus hoogleraar en jurylid in het populaire televisieprogramma De Slimste Mens, uit zijn frustratie over hoe zijn deelname aan het programma zijn reputatie als Amerikadeskundige lijkt te hebben beïnvloed. In een recent interview met de Volkskrant stelt hij dat zijn jarenlange rol in het tv-amusement hem zijn serieuze verschijningen in programma’s zoals Nieuwsuur heeft gekost. “Ik ben nooit meer door Nieuwsuur uitgenodigd,” zegt hij met lichte ergernis.
Van gerespecteerde Amerikakenner naar tv-amusement
Maarten van Rossem heeft jarenlang een prominente rol gespeeld in de Nederlandse media als expert op het gebied van de Amerikaanse politiek en cultuur. In talkshows en nieuwsprogramma’s werd hij vaak gevraagd om zijn scherpe analyses en inzichten te delen. De laatste jaren heeft hij echter vooral naam gemaakt als de brommende en nukkige jurylid in De Slimste Mens, een programma dat meer draait om luchtig entertainment dan om intellectuele diepgang.
Volgens Van Rossem heeft deze verschuiving in zijn publieke imago een prijs gehad. “De hoofdredacteur van Nieuwsuur zei ooit tegen mij: ‘Ik geloof best dat je nog net zo intelligent bent als vroeger, maar als je in De Slimste Mens zit, kunnen we je niet meer als serieuze gast uitnodigen.’ Sindsdien ben ik nooit meer gevraagd door Nieuwsuur,” vertelt hij.
Boycot door Nieuwsuur
De uitspraken van Van Rossem over de vermeende boycot door Nieuwsuur tonen zijn teleurstelling over hoe hij wordt gezien in de media. Hoewel hij begrijpt dat zijn rol in De Slimste Mens hem een ander soort bekendheid heeft opgeleverd, vindt hij het jammer dat dit zijn geloofwaardigheid als deskundige lijkt te hebben aangetast.
“Ik ben nog steeds dezelfde persoon met dezelfde kennis, maar blijkbaar heeft mijn deelname aan een entertainmentprogramma ervoor gezorgd dat ik niet meer serieus word genomen als Amerikakenner,” legt hij uit. “Het lijkt erop dat de media moeilijk onderscheid kunnen maken tussen mijn rol in een quizprogramma en mijn expertise op andere gebieden.”
Frustratie met talkshows
Toch is Van Rossem niet volledig rouwig om zijn verminderde aanwezigheid in talkshows. Sterker nog, hij heeft zich regelmatig geërgerd aan de gang van zaken in dergelijke programma’s. “Ik heb nooit echt het gevoel gehad dat je via talkshows mensen kunt beïnvloeden. Bovendien krijg je vaak te weinig tijd om iets fatsoenlijk uit te leggen,” zegt hij.
Van Rossem benadrukt dat hij vaak gefrustreerd raakte door de oppervlakkigheid van talkshows. “Je wordt steeds onderbroken en er is nauwelijks ruimte voor een goed gesprek. Het draait meer om snelle meningen dan om inhoudelijke discussies. Dat is niets voor mij,” legt hij uit.
Een nieuwe passie: de podcast
Waar Van Rossem wel zijn ei kwijt kan, is in zijn eigen podcast. “Ik geniet het meest van mijn podcast. Daar kan ik eindeloos doorpraten over actualiteit en historische onderwerpen, zonder dat iemand me onderbreekt,” vertelt hij enthousiast. Samen met zijn vaste podcasthost Tom neemt hij wekelijks afleveringen op die een breed publiek weten te trekken. “Volgens Tom luisteren er regelmatig tweehonderdduizend mensen naar onze podcast. Dat is toch geweldig?”
In de podcast heeft Van Rossem de ruimte om dieper in te gaan op onderwerpen die hij belangrijk vindt. “Het is de ideale vorm voor mij. Ik hoef me niet te haasten, kan alles uitgebreid toelichten en ben niet afhankelijk van de tijdslimieten van een talkshow,” zegt hij.
De waarde van podcasts versus talkshows
Van Rossem is duidelijk geen fan van talkshows zoals Eva Jinek of Beau. Volgens hem is de podcast een veel betere manier om inhoudelijk iets over te brengen. “In een talkshow krijg je vaak maar een paar minuten om je punt te maken, en als je een beetje pech hebt, word je halverwege onderbroken. Dat is gewoon niet mijn ding,” vertelt hij.
De podcast biedt een platform waar hij zonder onderbrekingen kan praten. “Het is veel minder hectisch. Je hebt alle tijd om zaken uit te leggen en je kunt echt de diepte in,” legt hij uit. Voor Van Rossem is het een manier om trouw te blijven aan zijn intellectuele passie, zonder concessies te doen aan de oppervlakkigheid van tv.
Wat vindt het publiek?
Het verhaal van Maarten van Rossem roept de vraag op hoe het publiek hem ziet. Is hij vooral de brommende en vaak sarcastische jurylid uit De Slimste Mens, of wordt hij nog steeds erkend als de scherpe en onderlegde Amerikakenner die hij ooit was? Voor Van Rossem lijkt het antwoord duidelijk: zijn reputatie als deskundige heeft geleden onder zijn populariteit in het tv-amusement.
Toch lijkt hij zich niet al te veel zorgen te maken. Met zijn podcast bereikt hij een groot publiek dat zijn kennis en inzicht waardeert. Bovendien geeft hij aan dat hij zijn werk in De Slimste Mens met plezier doet, ondanks de gevolgen voor zijn serieuze imago.
Conclusie
Maarten van Rossem bevindt zich in een bijzondere positie. Zijn jarenlange rol in De Slimste Mens heeft hem een breder publiek en nationale bekendheid opgeleverd, maar het lijkt ook zijn status als serieus Amerikakenner te hebben aangetast. Hoewel hij dit jammer vindt, koestert hij de vrijheid die zijn podcast hem biedt. Voor Van Rossem is dat uiteindelijk het belangrijkste: een platform waar hij vrijuit kan spreken, zonder onderbrekingen of tijdsdruk.
Of hij ooit weer opduikt in programma’s zoals Nieuwsuur is de vraag, maar één ding is zeker: Maarten van Rossem blijft een unieke stem in het Nederlandse medialandschap.
Actueel
Prinses Amalia lid van geheime WhatsApp-groep – Geschokt door wat daar gebeurde: ‘Onvoorstelbaar’
Wat begon als een onschuldige manier om contact te houden met leeftijdsgenoten uit andere Europese vorstenhuizen, heeft zich ontwikkeld tot een gevoelige kwestie die meerdere paleizen in verlegenheid zou hebben gebracht. In de besloten WhatsApp-groep waarin kroonprinsen en -prinsessen met elkaar communiceren — en waarvan ook prinses Amalia deel uitmaakt — zou onlangs iets zijn misgegaan. De gebeurtenis zorgt voor gefronste wenkbrauwen, niet alleen in Nederland, maar ook daarbuiten.
Een zeldzaam netwerk van gelijken
Het bestaan van een informele chatgroep onder jonge troonopvolgers is op zichzelf niet vreemd. Volgens royaltykenners ontstond het netwerk enkele jaren geleden tijdens internationale ontmoetingen, herdenkingen en officiële evenementen waar de jonge royals elkaar ontmoetten. In die setting groeide de behoefte aan onderling contact met mensen die begrijpen wat het betekent om op te groeien onder permanente publieke aandacht.
In de groep zouden onder anderen prinses Elisabeth van België, prinses Leonor van Spanje, kroonprins Christian van Denemarken en prinses Amalia van Nederland zitten. De gesprekken waren bedoeld als laagdrempelig en persoonlijk: het delen van foto’s, het uitwisselen van ervaringen over studie en publieke verplichtingen, en het bespreken van de druk die hoort bij een toekomst in dienst van de kroon.
Voor prinses Amalia, die sinds haar achttiende officieel troonopvolgster is, was de groep naar verluidt een veilige haven. Een plek waar ze niet de Prinses van Oranje hoefde te zijn, maar gewoon Amalia. Geen protocol, geen pers, geen beveiligingslagen — alleen leeftijdsgenoten die in een vergelijkbare positie verkeren.
Vertrouwen als fundament
Juist omdat de groep zo besloten en persoonlijk is, draait alles om vertrouwen. De deelnemers weten dat alles wat wordt gedeeld, binnen de muren van de chat hoort te blijven. Dat maakt het mogelijk om open te spreken over onzekerheden, twijfels en alledaagse dingen die normaal gesproken verborgen blijven voor het publiek.
Dat vertrouwen zou nu onder druk zijn komen te staan. Volgens bronnen rondom verschillende hoven zou er vorige week informatie zijn gedeeld die niet bedoeld was om buiten de groep te komen. Het zou gaan om gevoelige details over een ander koningshuis, mogelijk vergezeld van privéberichten of beelden. Hoe die informatie vervolgens buiten de groep terechtkwam, is onduidelijk.
Onrust achter de schermen
Wat wel duidelijk is: de vermeende gebeurtenis zorgde voor onrust. Binnen korte tijd zouden meerdere paleizen contact met elkaar hebben opgenomen om te voorkomen dat het verhaal verder zou escaleren. Communicatieafdelingen zouden hebben geprobeerd grip te krijgen op de situatie, juist om te voorkomen dat onvolledige of onjuiste informatie een eigen leven zou gaan leiden.
Er wordt voorzichtig gesproken over een “misverstand” of een “technische fout”. Denk aan een bericht dat per ongeluk werd doorgestuurd of een screenshot dat onbedoeld werd gedeeld. Anderen suggereren dat er mogelijk spanningen binnen de groep speelden. Voor die speculaties is echter geen bevestiging, en betrokkenen houden de kaarten nadrukkelijk tegen de borst.
De impact op Amalia
Voor prinses Amalia zou het incident vooral emotioneel zwaar zijn geweest. Niet omdat zij zelf iets verkeerds zou hebben gedaan, maar omdat het fundament van vertrouwen waarop de groep rust, een deuk heeft opgelopen. Voor iemand die al op jonge leeftijd heeft moeten leren omgaan met dreiging, beveiliging en publieke oordelen, is het idee dat zelfs een besloten kring niet volledig veilig is, extra pijnlijk.
Volgens kenners zou Amalia zich verraden hebben gevoeld en zelfs hebben overwogen om de groep tijdelijk te verlaten. Tegelijkertijd is er begrip voor de complexiteit van de situatie. Jongeren — ook koninklijke — maken fouten, en digitale communicatie is kwetsbaar. Eén verkeerde handeling kan grote gevolgen hebben.
Onderlinge steun
Tegelijk zijn er signalen dat de onderlinge banden niet volledig zijn beschadigd. Met name het contact tussen Amalia en prinses Elisabeth van België zou hecht zijn gebleven. Er zou onderling zijn gesproken om misverstanden uit de weg te ruimen en om te benadrukken dat niemand persoonlijk werd beschuldigd.
Dat past bij het beeld dat insiders schetsen: ondanks de schrik en teleurstelling overheerst de wens om het netwerk te behouden. Juist omdat de groep zo uniek is en voorziet in een behoefte die elders moeilijk te vervullen is.
Stilte vanuit het paleis
Zoals gebruikelijk in dit soort kwesties, reageren de betrokken paleizen uiterst terughoudend. Een woordvoerder benadrukt dat prinses Amalia vriendschappelijke contacten onderhoudt met leeftijdsgenoten uit andere koninklijke families, maar dat er geen uitspraken worden gedaan over privécommunicatie. Daarmee wordt bevestigd noch ontkend wat er precies is gebeurd.
Die stilte voedt uiteraard de nieuwsgierigheid. Tegelijk is het een bewuste keuze: elke inhoudelijke reactie zou het risico vergroten dat details — juist waar men die wil beschermen — alsnog publiek worden.
Digitale kwetsbaarheid
De situatie werpt een breder licht op de kwetsbaarheid van digitale communicatie, zelfs in besloten groepen. WhatsApp, Signal of vergelijkbare platforms geven een gevoel van veiligheid, maar absolute controle bestaat niet. Screenshots zijn snel gemaakt, berichten zijn eenvoudig door te sturen en één fout kan verstrekkende gevolgen hebben.
Voor jonge royals, die enerzijds een normale jeugd proberen te leiden en anderzijds voortdurend rekening moeten houden met staatsbelangen, is dat een lastige balans. Ze willen zichzelf kunnen zijn, maar weten dat elke misstap groter kan worden uitvergroot dan bij leeftijdsgenoten zonder publieke rol.
Lessen voor de toekomst
Wat deze kwestie vooral duidelijk maakt, is dat ook in de hoogste kringen menselijke fouten voorkomen. De uitdaging ligt niet alleen in het herstellen van vertrouwen, maar ook in het herdefiniëren van grenzen: wat deel je wel, wat niet, en via welk kanaal? Mogelijk leidt dit tot strengere afspraken of zelfs het tijdelijk stilleggen van de groep.
Tegelijk is het begrijpelijk dat de behoefte aan onderlinge steun blijft bestaan. De toekomst van Europa’s monarchieën rust mede op de schouders van deze jonge generatie. Dat zij elkaar vinden en steunen, is waardevol — mits de randvoorwaarden veilig zijn.
Een fragiel evenwicht
Voorlopig blijft onduidelijk wat er precies is gedeeld en hoe het lek heeft kunnen ontstaan. Wat vaststaat, is dat het incident de betrokkenen heeft wakker geschud. Zelfs in een wereld van paleizen en protocollen is niets volledig afgeschermd.
Voor prinses Amalia betekent dit mogelijk een hernieuwde confrontatie met een realiteit die ze maar al te goed kent: vertrouwen is kostbaar, privacy is kwetsbaar en zelfs de meest besloten kring kan plotseling onder druk komen te staan. De hoop is dat de betrokkenen hier sterker en wijzer uitkomen — en dat de menselijke kant achter de kroon niet uit het oog wordt verloren.