Actueel
Maarten van Rossem woedend: ‘Nieuwsuur boycot mij door deze reden’ ze willen me gewoon kapot hebben!
Maarten van Rossem, bekend als emeritus hoogleraar en jurylid in het populaire televisieprogramma De Slimste Mens, uit zijn frustratie over hoe zijn deelname aan het programma zijn reputatie als Amerikadeskundige lijkt te hebben beïnvloed. In een recent interview met de Volkskrant stelt hij dat zijn jarenlange rol in het tv-amusement hem zijn serieuze verschijningen in programma’s zoals Nieuwsuur heeft gekost. “Ik ben nooit meer door Nieuwsuur uitgenodigd,” zegt hij met lichte ergernis.
Van gerespecteerde Amerikakenner naar tv-amusement
Maarten van Rossem heeft jarenlang een prominente rol gespeeld in de Nederlandse media als expert op het gebied van de Amerikaanse politiek en cultuur. In talkshows en nieuwsprogramma’s werd hij vaak gevraagd om zijn scherpe analyses en inzichten te delen. De laatste jaren heeft hij echter vooral naam gemaakt als de brommende en nukkige jurylid in De Slimste Mens, een programma dat meer draait om luchtig entertainment dan om intellectuele diepgang.
Volgens Van Rossem heeft deze verschuiving in zijn publieke imago een prijs gehad. “De hoofdredacteur van Nieuwsuur zei ooit tegen mij: ‘Ik geloof best dat je nog net zo intelligent bent als vroeger, maar als je in De Slimste Mens zit, kunnen we je niet meer als serieuze gast uitnodigen.’ Sindsdien ben ik nooit meer gevraagd door Nieuwsuur,” vertelt hij.
Boycot door Nieuwsuur
De uitspraken van Van Rossem over de vermeende boycot door Nieuwsuur tonen zijn teleurstelling over hoe hij wordt gezien in de media. Hoewel hij begrijpt dat zijn rol in De Slimste Mens hem een ander soort bekendheid heeft opgeleverd, vindt hij het jammer dat dit zijn geloofwaardigheid als deskundige lijkt te hebben aangetast.
“Ik ben nog steeds dezelfde persoon met dezelfde kennis, maar blijkbaar heeft mijn deelname aan een entertainmentprogramma ervoor gezorgd dat ik niet meer serieus word genomen als Amerikakenner,” legt hij uit. “Het lijkt erop dat de media moeilijk onderscheid kunnen maken tussen mijn rol in een quizprogramma en mijn expertise op andere gebieden.”
Frustratie met talkshows
Toch is Van Rossem niet volledig rouwig om zijn verminderde aanwezigheid in talkshows. Sterker nog, hij heeft zich regelmatig geërgerd aan de gang van zaken in dergelijke programma’s. “Ik heb nooit echt het gevoel gehad dat je via talkshows mensen kunt beïnvloeden. Bovendien krijg je vaak te weinig tijd om iets fatsoenlijk uit te leggen,” zegt hij.
Van Rossem benadrukt dat hij vaak gefrustreerd raakte door de oppervlakkigheid van talkshows. “Je wordt steeds onderbroken en er is nauwelijks ruimte voor een goed gesprek. Het draait meer om snelle meningen dan om inhoudelijke discussies. Dat is niets voor mij,” legt hij uit.
Een nieuwe passie: de podcast
Waar Van Rossem wel zijn ei kwijt kan, is in zijn eigen podcast. “Ik geniet het meest van mijn podcast. Daar kan ik eindeloos doorpraten over actualiteit en historische onderwerpen, zonder dat iemand me onderbreekt,” vertelt hij enthousiast. Samen met zijn vaste podcasthost Tom neemt hij wekelijks afleveringen op die een breed publiek weten te trekken. “Volgens Tom luisteren er regelmatig tweehonderdduizend mensen naar onze podcast. Dat is toch geweldig?”
In de podcast heeft Van Rossem de ruimte om dieper in te gaan op onderwerpen die hij belangrijk vindt. “Het is de ideale vorm voor mij. Ik hoef me niet te haasten, kan alles uitgebreid toelichten en ben niet afhankelijk van de tijdslimieten van een talkshow,” zegt hij.
De waarde van podcasts versus talkshows
Van Rossem is duidelijk geen fan van talkshows zoals Eva Jinek of Beau. Volgens hem is de podcast een veel betere manier om inhoudelijk iets over te brengen. “In een talkshow krijg je vaak maar een paar minuten om je punt te maken, en als je een beetje pech hebt, word je halverwege onderbroken. Dat is gewoon niet mijn ding,” vertelt hij.
De podcast biedt een platform waar hij zonder onderbrekingen kan praten. “Het is veel minder hectisch. Je hebt alle tijd om zaken uit te leggen en je kunt echt de diepte in,” legt hij uit. Voor Van Rossem is het een manier om trouw te blijven aan zijn intellectuele passie, zonder concessies te doen aan de oppervlakkigheid van tv.
Wat vindt het publiek?
Het verhaal van Maarten van Rossem roept de vraag op hoe het publiek hem ziet. Is hij vooral de brommende en vaak sarcastische jurylid uit De Slimste Mens, of wordt hij nog steeds erkend als de scherpe en onderlegde Amerikakenner die hij ooit was? Voor Van Rossem lijkt het antwoord duidelijk: zijn reputatie als deskundige heeft geleden onder zijn populariteit in het tv-amusement.
Toch lijkt hij zich niet al te veel zorgen te maken. Met zijn podcast bereikt hij een groot publiek dat zijn kennis en inzicht waardeert. Bovendien geeft hij aan dat hij zijn werk in De Slimste Mens met plezier doet, ondanks de gevolgen voor zijn serieuze imago.
Conclusie
Maarten van Rossem bevindt zich in een bijzondere positie. Zijn jarenlange rol in De Slimste Mens heeft hem een breder publiek en nationale bekendheid opgeleverd, maar het lijkt ook zijn status als serieus Amerikakenner te hebben aangetast. Hoewel hij dit jammer vindt, koestert hij de vrijheid die zijn podcast hem biedt. Voor Van Rossem is dat uiteindelijk het belangrijkste: een platform waar hij vrijuit kan spreken, zonder onderbrekingen of tijdsdruk.
Of hij ooit weer opduikt in programma’s zoals Nieuwsuur is de vraag, maar één ding is zeker: Maarten van Rossem blijft een unieke stem in het Nederlandse medialandschap.
Actueel
Enorme klap voor ouderen: DIT zijn de alternatieve AOW-plannen
Discussie over AOW-leeftijd laait op: mogelijke alternatieven voor bezuinigingen opnieuw in beeld
De geplande verhoging van de AOW-leeftijd zorgt voor veel discussie in politiek Den Haag. In het regeerakkoord is opgenomen dat de pensioenleeftijd vanaf 2033 verder stijgt, een maatregel die bedoeld is om de overheidsfinanciën op lange termijn houdbaar te houden.
Tegelijkertijd groeit de weerstand tegen dit plan. Politieke partijen verschillen van mening over de vraag of de verhoging moet doorgaan, verzacht moet worden of helemaal van tafel moet verdwijnen. Achter de schermen blijken bovendien verschillende alternatieve besparingsopties te zijn besproken, die eveneens invloed zouden hebben op gepensioneerden.
Waarom de AOW ter discussie staat
De AOW is een van de grootste uitgavenposten van de overheid. Door vergrijzing stijgt het aantal mensen dat een uitkering ontvangt, terwijl het aantal werkenden relatief afneemt.
Om die reden zoekt de overheid naar manieren om de kosten op lange termijn beheersbaar te houden. In het huidige regeerakkoord is gekozen voor een verdere verhoging van de AOW-leeftijd, zodat mensen later met pensioen gaan.
Voorstanders zien dit als noodzakelijk om toekomstige generaties niet met hogere lasten op te zadelen. Tegenstanders vrezen dat vooral mensen met fysiek zware beroepen hierdoor geraakt worden.
Politieke verdeeldheid
Binnen de Tweede Kamer lopen de meningen uiteen. Sommige partijen willen het huidige plan volledig schrappen, terwijl anderen vooral inzetten op aanpassingen of een geleidelijker invoering.
Premier Rob Jetten heeft aangegeven open te staan voor gesprekken over mogelijke wijzigingen, maar benadrukt tegelijk dat de begroting een aanzienlijke besparing nodig heeft.
Daardoor worden alternatieven opnieuw besproken — opties die al eerder door beleidsmakers zijn onderzocht.
Alternatief 1: gepensioneerden laten meebetalen
Een van de ideeën die in beleidsanalyses naar voren kwam, is dat gepensioneerden zelf AOW-premie gaan betalen over hun uitkering.
Op dit moment betalen werkenden AOW-premie, terwijl mensen die de AOW al ontvangen dat niet doen. Wanneer dit zou veranderen, zouden vooral mensen met een aanvullend pensioen meer bijdragen.
Volgens economische berekeningen kan deze optie aanzienlijke inkomsten opleveren voor de overheid, mogelijk zelfs meer dan een verdere verhoging van de pensioenleeftijd.
Alternatief 2: aanpassing van belastingvoordelen
Een andere mogelijkheid is het aanpassen van belastingvoordelen voor ouderen. Gepensioneerden ontvangen nu bepaalde fiscale kortingen, waardoor hun belastingdruk lager ligt.
Door deze kortingen gedeeltelijk te verlagen, zouden ouderen met hogere pensioeninkomens meer belasting gaan betalen. Voorstanders zeggen dat hiermee vooral de sterkere inkomens worden geraakt, terwijl critici wijzen op de mogelijke impact op koopkracht.
Alternatief 3: wijzigingen in de hoogte van de AOW
Ook aanpassingen in de hoogte van de AOW-uitkering zelf zijn eerder besproken. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om het verminderen van bepaalde belastingvoordelen voor koppels of het aanpassen van uitkeringen voor alleenstaanden.
Alleenstaanden ontvangen momenteel een hoger percentage van het minimumloon dan mensen die samenwonen. Een wijziging hierin zou volgens berekeningen een aanzienlijke besparing kunnen opleveren.
Tegelijk blijft dit een gevoelig onderwerp, omdat steeds meer ouderen alleen wonen en afhankelijk zijn van hun uitkering.
Alternatief 4: loskoppelen van het minimumloon
Een andere besproken optie is het loslaten van de koppeling tussen het minimumloon en de AOW. Op dit moment stijgt de AOW mee wanneer lonen stijgen.
Als deze koppeling zou verdwijnen, zouden AOW-uitkeringen minder snel stijgen dan salarissen. Dat levert de overheid op termijn financiële ruimte op, maar kan betekenen dat de koopkracht van ouderen minder snel meegroeit met de economie.
Lastige keuzes voor de politiek
De discussie laat zien dat er geen eenvoudige oplossing bestaat. Elke maatregel heeft gevolgen voor verschillende groepen in de samenleving.
Een hogere AOW-leeftijd betekent langer doorwerken, terwijl alternatieven vooral invloed hebben op mensen die al met pensioen zijn. De politiek staat daardoor voor een afweging tussen financiële houdbaarheid en sociale impact.
Wat betekent dit voor ouderen?
Voorlopig is nog geen definitieve keuze gemaakt over eventuele aanpassingen. De maatregelen die nu besproken worden, zijn vooral beleidsopties die eerder zijn onderzocht.
Wel is duidelijk dat het debat over de toekomst van de AOW de komende tijd een belangrijk politiek thema blijft. Zowel kabinet als oppositie zoeken naar een balans tussen noodzakelijke besparingen en het behoud van koopkracht voor ouderen.
Een discussie die nog lang niet voorbij is
De gesprekken over de AOW raken aan grotere vragen over vergrijzing, solidariteit tussen generaties en de toekomst van het Nederlandse pensioenstelsel.
Welke keuze uiteindelijk wordt gemaakt, zal afhangen van politieke onderhandelingen en maatschappelijke reacties. Zeker is dat het onderwerp de komende maanden volop in de aandacht blijft staan — en dat de discussie over eerlijk verdelen van lasten en voordelen voorlopig nog niet is afgerond.