Actueel
Loodzware dag voor Jan Dulles en zijn vrouw Caroline
Het verlies van Donna-Maria: een blijvend verdriet voor Jan Dulles en Caroline Mol
Vier jaar geleden werden Jan Dulles, bekend als zanger van de 3JS, en zijn vrouw Caroline Mol geconfronteerd met een ondraaglijk verlies. Hun dochtertje Donna-Maria 0verleed op tragische wijze toen ze slechts drie maanden oud was. Sindsdien is 19 december een dag van diepe r0uw en herinnering voor het gezin.
Een emotionele boodschap
Op Instagram heeft Caroline dit jaar opnieuw haar gevoelens gedeeld in een aangrijpend gedicht. Hieruit blijkt hoe sterk het verlies nog steeds in hun leven aanwezig is:
“Ik denk vaak aan je overdag. Ik zie je in de nacht. Ik mis je als ik soms geniet. Als ik dan té hard lach is daar ineens zo’n leeg gevoel waar jij had moeten zijn. Maar ik wil je altijd missen, ook al doet dat nog zo’n pijn. Dat kind van vier met lang zwart haar dat door m’n leven rent. Ik mis die tijd… Ik mis die meid die je nooit geworden bent.”
Deze woorden, doordrenkt van liefde en verdriet, geven een intiem inzicht in hoe het verlies van Donna-Maria nog steeds dagelijks voelbaar is voor Jan en Caroline.
De oorzaak van het verlies
De kleine Donna-Maria werd slechts drie maanden oud. Haar 0verlijden werd veroorzaakt door een onverwacht scheurtje in haar middenrif. Jan Dulles heeft destijds uitgelegd wat er precies gebeurde:
“Dat moet dan een erg klein scheurtje zijn geweest dat is gegroeid naarmate zij zelf groeide. Van het een op het andere moment, ik heb zelf het idee dat het in één dag gebeurd is, is haar maag door het scheurtje heen naar boven gekropen.”
Deze medische complicatie was zo onverwacht dat het gezin nauwelijks tijd had om zich voor te bereiden op de omvang van het verlies. Het trauma blijft een blijvende herinnering aan de kwetsbaarheid van het leven.
Verdriet dat blijft
Caroline’s gedicht schetst niet alleen haar persoonlijke pijn, maar laat ook zien hoe ze het verlies van hun dochter blijft verwerken. Elk moment van vreugde, hoe klein ook, wordt overschaduwd door het besef dat Donna-Maria er niet meer is.
“Ik mis die tijd… Ik mis die meid die je nooit geworden bent.” Deze zin benadrukt niet alleen het gemis van wat was, maar ook van wat had kunnen zijn. De herinnering aan hun dochter blijft een integraal deel van hun leven, een constante aanwezigheid ondanks haar afwezigheid.
Een moeilijke dag
Voor Jan en Caroline is 19 december niet zomaar een dag; het is een jaarlijkse herinnering aan het leven en verlies van Donna-Maria. Deze dag biedt een moment van reflectie, maar ook van pijn en r0uw. Ondanks de jaren die verstreken zijn, blijft het verlies van hun dochter een open wond.
Een golf van steun
In de reacties op Caroline’s Instagram-bericht stromen de steunbetuigingen binnen. Veel mensen laten hun liefde en medeleven blijken, en delen hoe ze geraakt worden door het verhaal van Donna-Maria. Dit collectieve medeleven benadrukt de kracht van gemeenschap en empathie, zelfs in de donkerste momenten.
Herinneringen levend houden
Het verlies van een kind is een van de meest verwoestende ervaringen die een ouder kan meemaken. Voor Jan en Caroline is het belangrijk om de herinnering aan Donna-Maria levend te houden. Dit doen ze niet alleen door momenten van r0uw en reflectie, maar ook door haar aanwezigheid in hun gedachten en woorden te koesteren.
Hun verhaal dient als een krachtige herinnering aan de veerkracht van de menselijke geest. Ondanks het immense verdriet blijven ze hun liefde voor Donna-Maria delen met de wereld. Het gedicht van Caroline is niet alleen een eerbetoon aan hun dochter, maar ook een bron van inspiratie voor anderen die vergelijkbare verliezen hebben meegemaakt.
Een oproep tot medeleven
We willen Jan Dulles, Caroline Mol en hun familie alle sterkte toewensen op deze zware dag. Hun openheid over hun verdriet herinnert ons eraan hoe belangrijk het is om medeleven te tonen en elkaar te steunen in tijden van verlies. Laten we onze gedachten en liefde naar hen uitsturen en hen een boodschap van steun achterlaten. Samen kunnen we helpen om het zware gewicht van deze dag iets lichter te maken.
Pascale Naessens (56) heeft gereageerd op de ophef die is ontstaan rondom de herkomst van haar servieslijn. Recent uitte een klant haar bezorgdheid op sociale media, nadat ze ontdekte dat de keramiek van Naessens in China geproduceerd wordt. Deze kritiek leidde tot een discussie in de officiële Facebookgroep ‘Pure Pascale’, waar sommigen zich negatief uitlieten over de productielocatie, terwijl anderen juist geen probleem zagen in de herkomst van de borden.
Open en transparant over productieproces
In een reactie aan HLN legt Naessens uit dat ze altijd open is geweest over het productieproces en benadrukt dat ze nooit de indruk heeft gewekt dat ze zelf al haar producten maakt. “Op geen enkel moment heb ik laten uitschijnen dat ik alles zelf maak”, zegt Naessens. “Op elk item staat duidelijk dat het gemaakt is in China. Zowel Serax, de producent, als ik communiceren hier transparant over. We delen zelfs filmpjes waarin we laten zien hoe de collectie in China wordt geproduceerd.”
Bewuste keuze voor kwaliteit
Hoewel Naessens erkent dat de keramiek in China wordt gemaakt, benadrukt ze dat dit een bewuste keuze is voor kwaliteit, en niet enkel voor de laagste prijs. “China heeft de capaciteit en de expertise om hoogwaardige keramiek te produceren. Het is een land met een rijke keramische traditie, en ik leer vaak van Chinese en Koreaanse meesters”, legt ze uit.
‘Made in China’ is niet per definitie slecht
Naessens wijst erop dat ‘Made in China’ niet automatisch gelijkstaat aan lage kwaliteit. “We moeten stoppen met het negatieve imago van ‘Made in China’. Als je de juiste prijs betaalt, krijg je kwaliteit”, zegt ze. Ze geeft ook aan dat haar commerciële lijn niet betekent dat ze geen lokale ambacht ondersteunt. “Ik moedig mensen aan om bij Belgische keramisten te kopen of zelf keramiek te maken. Ik stuur klanten vaak door naar collega’s.”
Trots op het ontwerp en de prototypes
Daarnaast benadrukt Naessens dat ze betrokken is bij het ontwerp van haar servies en dat ze zelf alle prototypes maakt. “Ik ben een gepassioneerde keramiste en ontwerp zelf alle prototypes”, voegt ze toe.
Conclusie: Transparantie en kwaliteit staan centraal
Pascale Naessens blijft dus trots op haar werk en de kwaliteit van haar servies, en vindt het jammer dat er verkeerd gereageerd wordt op de transparantie van haar productieproces.