Actueel
Loodzware dag voor Jan Dulles en zijn vrouw Caroline
Het verlies van Donna-Maria: een blijvend verdriet voor Jan Dulles en Caroline Mol
Vier jaar geleden werden Jan Dulles, bekend als zanger van de 3JS, en zijn vrouw Caroline Mol geconfronteerd met een ondraaglijk verlies. Hun dochtertje Donna-Maria 0verleed op tragische wijze toen ze slechts drie maanden oud was. Sindsdien is 19 december een dag van diepe r0uw en herinnering voor het gezin.
Een emotionele boodschap
Op Instagram heeft Caroline dit jaar opnieuw haar gevoelens gedeeld in een aangrijpend gedicht. Hieruit blijkt hoe sterk het verlies nog steeds in hun leven aanwezig is:
“Ik denk vaak aan je overdag. Ik zie je in de nacht. Ik mis je als ik soms geniet. Als ik dan té hard lach is daar ineens zo’n leeg gevoel waar jij had moeten zijn. Maar ik wil je altijd missen, ook al doet dat nog zo’n pijn. Dat kind van vier met lang zwart haar dat door m’n leven rent. Ik mis die tijd… Ik mis die meid die je nooit geworden bent.”
Deze woorden, doordrenkt van liefde en verdriet, geven een intiem inzicht in hoe het verlies van Donna-Maria nog steeds dagelijks voelbaar is voor Jan en Caroline.
De oorzaak van het verlies
De kleine Donna-Maria werd slechts drie maanden oud. Haar 0verlijden werd veroorzaakt door een onverwacht scheurtje in haar middenrif. Jan Dulles heeft destijds uitgelegd wat er precies gebeurde:
“Dat moet dan een erg klein scheurtje zijn geweest dat is gegroeid naarmate zij zelf groeide. Van het een op het andere moment, ik heb zelf het idee dat het in één dag gebeurd is, is haar maag door het scheurtje heen naar boven gekropen.”
Deze medische complicatie was zo onverwacht dat het gezin nauwelijks tijd had om zich voor te bereiden op de omvang van het verlies. Het trauma blijft een blijvende herinnering aan de kwetsbaarheid van het leven.
Verdriet dat blijft
Caroline’s gedicht schetst niet alleen haar persoonlijke pijn, maar laat ook zien hoe ze het verlies van hun dochter blijft verwerken. Elk moment van vreugde, hoe klein ook, wordt overschaduwd door het besef dat Donna-Maria er niet meer is.
“Ik mis die tijd… Ik mis die meid die je nooit geworden bent.” Deze zin benadrukt niet alleen het gemis van wat was, maar ook van wat had kunnen zijn. De herinnering aan hun dochter blijft een integraal deel van hun leven, een constante aanwezigheid ondanks haar afwezigheid.
Een moeilijke dag
Voor Jan en Caroline is 19 december niet zomaar een dag; het is een jaarlijkse herinnering aan het leven en verlies van Donna-Maria. Deze dag biedt een moment van reflectie, maar ook van pijn en r0uw. Ondanks de jaren die verstreken zijn, blijft het verlies van hun dochter een open wond.
Een golf van steun
In de reacties op Caroline’s Instagram-bericht stromen de steunbetuigingen binnen. Veel mensen laten hun liefde en medeleven blijken, en delen hoe ze geraakt worden door het verhaal van Donna-Maria. Dit collectieve medeleven benadrukt de kracht van gemeenschap en empathie, zelfs in de donkerste momenten.
Herinneringen levend houden
Het verlies van een kind is een van de meest verwoestende ervaringen die een ouder kan meemaken. Voor Jan en Caroline is het belangrijk om de herinnering aan Donna-Maria levend te houden. Dit doen ze niet alleen door momenten van r0uw en reflectie, maar ook door haar aanwezigheid in hun gedachten en woorden te koesteren.
Hun verhaal dient als een krachtige herinnering aan de veerkracht van de menselijke geest. Ondanks het immense verdriet blijven ze hun liefde voor Donna-Maria delen met de wereld. Het gedicht van Caroline is niet alleen een eerbetoon aan hun dochter, maar ook een bron van inspiratie voor anderen die vergelijkbare verliezen hebben meegemaakt.
Een oproep tot medeleven
We willen Jan Dulles, Caroline Mol en hun familie alle sterkte toewensen op deze zware dag. Hun openheid over hun verdriet herinnert ons eraan hoe belangrijk het is om medeleven te tonen en elkaar te steunen in tijden van verlies. Laten we onze gedachten en liefde naar hen uitsturen en hen een boodschap van steun achterlaten. Samen kunnen we helpen om het zware gewicht van deze dag iets lichter te maken.
Actueel
Nederland neemt afscheid van 130 km/u: dit verandert er voor automobilisten
Wie deze zomer met de auto door Europa reist, doet er goed aan extra op de verkeersborden te letten. De maximumsnelheden op Europese snelwegen veranderen namelijk steeds vaker. Terwijl sommige landen de snelheid juist verlagen vanwege veiligheid of milieu, kiezen andere landen ervoor om automobilisten onder bepaalde omstandigheden sneller te laten rijden.
Een van de opvallendste ontwikkelingen vindt plaats in Tsjechië. Daar wordt op een deel van een snelweg geëxperimenteerd met een maximumsnelheid van maar liefst 150 kilometer per uur.
Tot 150 kilometer per uur in Tsjechië
Het gaat om een traject van ongeveer 60 kilometer op de Tsjechische D3, tussen České Budějovice en Tábor.
Automobilisten mogen daar onder gunstige omstandigheden maximaal 150 kilometer per uur rijden. Dat betekent echter niet dat je er altijd met die snelheid overheen mag.
De hogere limiet geldt alleen wanneer het wegdek droog is, het zicht voldoende is en de verkeerssituatie veilig genoeg wordt geacht.
Langs de snelweg staan elektronische borden waarop de actuele maximumsnelheid wordt aangegeven. Zodra het weer omslaat, het drukker wordt of andere omstandigheden veranderen, kan de toegestane snelheid direct worden verlaagd.
Elektronische borden bepalen snelheid
Met het experiment willen de Tsjechische autoriteiten onderzoeken of hogere snelheden verantwoord kunnen worden toegestaan op moderne snelwegen.
Daarbij wordt dus niet simpelweg permanent een bord met 150 geplaatst. De snelheid wordt dynamisch aangepast aan de situatie.
Wanneer de proef goede resultaten oplevert, behoort uitbreiding naar andere moderne of recent gerenoveerde snelwegen tot de mogelijkheden.
Tsjechië is daarmee een interessant voorbeeld van een bredere ontwikkeling binnen Europa: één vaste maximumsnelheid maakt op sommige plaatsen steeds vaker plaats voor flexibelere regels.
Ook Nederland veranderde de regels
Nederland koos enkele jaren geleden juist voor de tegenovergestelde richting.
In 2020 werd vanwege de stikstofproblematiek de maximumsnelheid overdag op snelwegen teruggebracht naar 100 kilometer per uur. ’s Avonds en ’s nachts kon op verschillende trajecten nog wel 120 of 130 worden gereden.
Inmiddels zijn sommige beperkingen weer versoepeld.
Sinds 2025 geldt op delen van onder meer de A6 en A7 overdag opnieuw een maximumsnelheid van 130 kilometer per uur. Daaronder valt ook een traject over de Afsluitdijk.
De overheid bekijkt of dergelijke aanpassingen uiteindelijk op meer snelwegen mogelijk zijn.
Oostenrijk versoepelt eveneens
Ook Oostenrijk heeft de afgelopen jaren geëxperimenteerd met verschillende maximumsnelheden.
Op meerdere snelwegen gold vanwege luchtkwaliteitsregels een limiet van 100 kilometer per uur. Op een aantal belangrijke trajecten zijn dergelijke beperkingen inmiddels weer opgeheven en kan overdag opnieuw 130 worden gereden.
Dat betekent overigens niet dat automobilisten overal automatisch 130 mogen rijden.
Op bepaalde transitroutes kunnen bijvoorbeeld ’s nachts lagere snelheidslimieten gelden. Ook hier blijft het dus belangrijk om goed naar de plaatselijke verkeersborden te kijken.
Turkije staat op sommige wegen 140 km/u toe
Turkije heeft de maximumsnelheid op bepaalde autosnelwegen juist flink verhoogd.
Waar eerder op veel plaatsen maximaal 120 kilometer per uur mocht worden gereden, werd de limiet op verschillende wegen verhoogd naar 130.
Op bepaalde moderne snelwegen is zelfs 140 kilometer per uur toegestaan.
Die hogere snelheden gelden vooral op relatief nieuwe infrastructuur die volgens strengere veiligheidsnormen is aangelegd.
Duitsland blijft grote uitzondering
En dan is er natuurlijk nog Duitsland.
Het land blijft binnen Europa een bijzondere positie innemen omdat grote delen van de Autobahn geen algemene wettelijke maximumsnelheid kennen. Wel geldt er een adviessnelheid van 130 kilometer per uur en zijn op tal van trajecten vaste of tijdelijke beperkingen ingesteld.
De discussie over de invoering van een algemene maximumsnelheid keert regelmatig terug.
Voorstanders wijzen onder meer op verkeersveiligheid en een mogelijke vermindering van de CO₂-uitstoot. Tegenstanders willen juist vasthouden aan het huidige systeem.
Zelfs 80 kilometer per uur wordt besproken
De discussie in Duitsland heeft ook een duidelijke klimaatcomponent.
Na juridische kritiek op de voortgang richting de Duitse klimaatdoelstellingen zijn maatregelen voor het verkeer opnieuw onderwerp van debat geworden.
Daarbij wordt door milieuorganisaties en bepaalde politieke partijen niet alleen gesproken over een algemene maximumsnelheid op de Autobahn. Ook een verlaging van de snelheid op bepaalde andere wegen naar 80 kilometer per uur wordt genoemd als mogelijke maatregel om uitstoot terug te dringen.
Of dergelijke voorstellen daadwerkelijk worden ingevoerd, is een andere vraag.
Vertrouw niet blind op navigatie
Voor Nederlandse vakantiegangers maken al die verschillende regels autorijden in Europa er niet eenvoudiger op.
Een navigatiesysteem geeft doorgaans de geldende maximumsnelheid weer, maar die informatie kan achterlopen wanneer regels recent zijn aangepast.
Bij variabele snelheidslimieten is het nog belangrijker om op te letten. Wanneer een elektronisch verkeersbord bijvoorbeeld 100 kilometer per uur aangeeft terwijl je navigatie 130 vermeldt, is uiteraard het verkeersbord bepalend.
Ook tijdelijke beperkingen vanwege werkzaamheden, weersomstandigheden of verkeersdrukte moeten worden gevolgd.
Europa kiest niet één richting
Opvallend is dat er momenteel geen duidelijke Europese trend richting uitsluitend hogere óf lagere snelheden bestaat.
Landen met moderne infrastructuur experimenteren op sommige plaatsen met 140 of zelfs 150 kilometer per uur. Tegelijkertijd worden elders snelheden juist teruggebracht vanwege verkeersveiligheid, uitstoot of andere milieuproblemen.
Wie met de auto naar het buitenland vertrekt, kan daarom niet simpelweg aannemen dat 120 of 130 kilometer per uur overal de standaard is.
Van 100 kilometer per uur overdag in delen van Nederland tot 140 in Turkije en zelfs 150 onder gunstige omstandigheden in Tsjechië: de verschillen binnen Europa worden alleen maar groter. Goed naar de verkeersborden kijken wordt daarmee belangrijker dan ooit.