Actueel
Linda de Mol maakt snoeiharde grap over verslaving Gordon in Gooische Vrouwen! Dit gaat Gordon niet leuk vinden!
Linda de Mol en Gordon: Een Grap met een Steek in Gooische Vrouwen
Linda de Mol en Gordon zijn geen onbekenden van elkaar. Hun lange geschiedenis als prominente figuren in de Nederlandse showbizz heeft geleid tot zowel samenwerking als controverses. Maar nu lijkt een grap in de nieuwste aflevering van Gooische Vrouwen het verleden weer op te rakelen. Linda’s personage Cheryl laat namelijk een sneer vallen over Gordons bekende strijd met verslavingen. Of Gordon dit met humor zal ontvangen, is nog maar de vraag.

De Achtergrond: Feestjes en Geruchten
De oorsprong van deze gespannen relatie tussen Gordon en roddelpresentator Jan Roos gaat terug naar 2014. Tijdens de vijftigste verjaardag van Linda de Mol zou Gordon, volgens Roos, openlijk cocaïne hebben gebruikt en zich vervolgens misdragen. Jan beweerde destijds dat Gordon andere gasten lastigviel en uiteindelijk van het feest verwijderd werd. De beschuldiging veroorzaakte flink wat rumoer.
Gordon ontkende de aantijgingen met klem en dreigde zelfs met een rechtszaak tegen Jan Roos. In 2020 kwam de zaak opnieuw naar boven toen Jan beweerde dat zijn bron niemand minder dan Saskia Noort was, schrijfster en Gordons nicht. Gordon schoot hierop uit zijn slof en kaatste de bal terug: “Waar haalt hij het toch vandaan? Hij beschuldigt me nu ook nog van coke dealen op Linda’s feestje. Als er iemand aan de coke zit, is het Saskia Noort wel, samen met… hoe heet die andere schrijver? Kluun.”
De vete bleef sudderen, maar Linda de Mol heeft zich altijd afzijdig gehouden van het conflict. Tot nu.
De Grap in Gooische Vrouwen
In de nieuwste aflevering van Gooische Vrouwen keert Linda met haar personage Cheryl terug naar de roddels van toen. Tijdens een dialoog maakt Cheryl een opvallende opmerking: “We sturen hem meteen naar zo’n afkickkliniek, toch? Die ene, die dure, waar Gordon geweest is…” Waarop Peter Paul Muller, in zijn rol als Martin Morero, droogjes reageert: “Ja, maar ja, dat heeft blijkbaar niet geholpen.”

De grap lijkt onschuldig, maar voor insiders verwijst het direct naar Gordons publieke strijd met verslaving.
Reacties: Humor of Over de Grens?
Het fragment uit Gooische Vrouwen werd al snel onderwerp van discussie. Tina Nijkamp, kijkcijferspecialist, liet zich er kritisch over uit: “Ik dacht: dat kan misschien best wel kwetsend zijn voor Gordon. Hij heeft ontzettend veel moeite gedaan om van die verslaving af te komen. Daar wordt nu een lolletje over gemaakt.”
Tegelijkertijd benadrukte ze dat de opmerking misschien ook met humor opgevat kan worden. “Het is natuurlijk bedoeld als een grap, maar voor iemand die door zoiets heftigs is gegaan, kan het ook pijnlijk zijn.”
De Vraag: Hoe Zal Gordon Reageren?
Gordon staat bekend om zijn uitgesproken mening en heeft in het verleden niet geschroomd om publiekelijk zijn ongenoegen te uiten. Maar de situatie is gecompliceerder vanwege Linda’s nauwe banden met Gordon’s huidige werkgever. John de Mol, Linda’s broer, is immers de eigenaar van Talpa, het mediabedrijf waar Gordon onder contract staat.

Of Gordon zijn boosheid openlijk zal tonen, blijft een vraag. Aan de ene kant kan hij ervoor kiezen om het incident te negeren en de relatie met Talpa niet op het spel te zetten. Aan de andere kant heeft Gordon in het verleden laten zien dat hij niet bang is voor een confrontatie, zelfs met machtige personen in de industrie.
Linda’s Motief: Grap of Statement?
Dat Linda deze grap in het script van Gooische Vrouwen liet opnemen, is opmerkelijk. Het roept de vraag op of ze bewust een gevoelige snaar heeft willen raken. Linda heeft zich immers jarenlang afzijdig gehouden van de ruzie tussen Gordon en Jan Roos. Door nu een dergelijke opmerking in een comedyserie te verwerken, lijkt ze zich toch indirect in de discussie te mengen.
Of Linda het incident wilde gebruiken om een humoristisch licht te werpen op oude roddels of dat het een bewuste sneer naar Gordon was, blijft gissen. Wat wel duidelijk is, is dat de grap veel aandacht heeft getrokken.
De Relatie Tussen Linda en Gordon
Linda en Gordon hebben in het verleden een complexe relatie gehad. Als collega’s in de televisiewereld deelden ze veel podiumtijd, maar de geruchten en controverses rondom Gordons gedrag op Linda’s verjaardag hebben hun band ongetwijfeld beïnvloed. Toch heeft Linda nooit publiekelijk stelling genomen in de ruzie. Dit fragment uit Gooische Vrouwen lijkt daar nu verandering in te brengen.

Een Kwetsbaar Thema
Verslaving blijft een gevoelig onderwerp, vooral in de entertainmentindustrie. Gordon heeft in het verleden openlijk gesproken over zijn worstelingen en de impact van verslaving op zijn leven. Hij heeft veel moeite gedaan om zijn leven op de rails te krijgen en zijn verhaal kan voor velen inspirerend zijn.
Door hierover een grap te maken, raakt Linda aan een onderwerp dat voor Gordon en zijn fans gevoelig ligt. Het roept de vraag op of zulke grappen gepast zijn, vooral gezien de ernst van het onderwerp.

De Invloed op Gooische Vrouwen
De opmerking in Gooische Vrouwen heeft niet alleen geleid tot discussie over Linda en Gordon, maar ook over de rol van comedy in het aanstippen van controversiële onderwerpen. Humor kan een krachtig middel zijn om maatschappelijke thema’s bespreekbaar te maken, maar het balanceren op de grens tussen grappig en kwetsend blijft een uitdaging.
Hoe Nu Verder?
De vraag blijft hoe Gordon zal reageren op deze grap. Zal hij ervoor kiezen om het incident publiekelijk aan te kaarten of zal hij de kwestie laten rusten om verdere spanningen met Talpa te vermijden? En hoe zal Linda reageren als Gordon zijn ongenoegen uit?
Wat de uitkomst ook is, het incident werpt een nieuw licht op de relatie tussen Linda de Mol en Gordon. Het toont aan hoe oude roddels en controverses in de schijnwerpers blijven staan, zelfs jaren later. Eén ding is zeker: deze grap heeft de tongen losgemaakt en laat zien hoe diep de geschiedenis tussen deze twee televisiepersoonlijkheden gaat.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”

Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.

In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.

Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.

Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.

Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.