Het Britse koningshuis is opnieuw in rouw door het verlies van
een zeer gewaardeerde vriend en vertrouweling van Koning Charles.
Het overlijden van Kapitein Ian Farquhar komt op een moment dat de
koning al te maken heeft met ernstige persoonlijke
gezondheidsproblemen en het recente verlies van een andere goede
vriend, Lord Rothschild. Deze opeenvolging van persoonlijke
verliezen heeft een diepe impact op de koning, die bekend staat om
zijn hechte en persoonlijke relaties met zijn naaste kring.
Ian Farquhar was niet alleen een bekende figuur in de hogere
kringen van de Britse samenleving, maar ook een langdurige vriend
van Koning Charles en Koningin Camilla. Zijn band met de
koninklijke familie gaat terug tot de tijd dat hij als ruiter
diende voor de Koningin-moeder.
Zijn dochter, Rose Farquhar, heeft ook koninklijke banden; zij
was een jeugdvriendin van Prins William, met wie ze tijdens zijn
tussenjaar in 2000 idyllische momenten doorbracht op het Engelse
platteland.
Deze banden benadrukken de diepgewortelde connecties tussen Ian
Farquhar en de koninklijke familie, waarbij hij lang een boerderij
huurde op het landgoed Highgrove, eigendom van Koning Charles.
Naast zijn koninklijke vriendschappen was Ian Farquhar een
prominente figuur in de jachtwereld. Als ervaren Master of Hounds
leidde hij de Beaufort Hunt meer dan drie decennia lang.
Zijn leiderschap en vaardigheden op het gebied van de jacht
maakten hem tot een gerespecteerd en geliefd lid van de
gemeenschap.
Zijn passie voor het buitenleven en zijn vermogen om
traditionele jachtpraktijken met respect voor het landschap te
combineren, werden breed gewaardeerd.
Ian Farquhar zal herinnerd worden als een persoon met een
levendige persoonlijkheid en een scherp gevoel voor humor.
Zijn verhalen over zijn avontuurlijke leven, zowel in het leger
als in de jachtwereld, waren inspirerend en vermakelijk voor
iedereen die het geluk had hem te kennen.
Zijn warmte, behulpzaamheid en openheid voor nieuwe ideeën
maakten hem tot een gewaardeerd mentor voor velen in zijn
gemeenschap.
De Beaufort Hunt eerde Ian Farquhar met een ontroerend bericht
op Instagram, waarin ze hun diepe liefde en respect betuigden.
Ze beschreven hem als een inspirerende kracht die hun
gemeenschap gedurende 34 jaar heeft geleid en samengebracht.
Zijn overlijden wordt betreurd door velen die hem kenden als een
levenslustige ‘kapitein’ die zijn passie voor de jacht met velen
deelde.
Sam Bettens bezorgd over mensenrechten in de VS: “Wat als jonge
mensen dit normaal gaan vinden?”
De Verenigde Staten maken
momenteel een periode door waarin mensenrechten voor
minderheidsgroepen onder druk staan. Die ontwikkeling baart velen
zorgen – ook Sam Bettens, de Belgische zanger die al jarenlang in
de VS woont. Hoewel hij persoonlijk nog weinig directe gevolgen
ervaart, ziet hij de politieke koers in het land met lede ogen aan.
Vooral de gevolgen voor jongeren en kwetsbare groepen houden hem
bezig.
Tijdens een openhartig
interview in het radioprogramma Spijkers met Koppen op NPO Radio 2 sprak Bettens
zich uit over zijn groeiende ongerustheid. Als transman voelt hij
zich nauw betrokken bij de recente ontwikkelingen, waarbij vooral
de retoriek vanuit de politiek hem raakt.
Nieuwe realiteit sinds
politieke machtswisseling
De aanleiding voor zijn
zorgen is de koers die de Amerikaanse overheid sinds de
verkiezingen is ingeslagen. Sinds het aantreden van een nieuwe
president zijn er maatregelen genomen die de rechten van
transgender personen beperken. Dat gaat van wetgeving tot publieke
uitspraken, die volgens Bettens een klimaat creëren waarin
uitsluiting en onbegrip worden genormaliseerd.
Een van de maatregelen die
tot veel ophef heeft geleid, is het besluit om transpersonen uit te
sluiten van het Amerikaanse leger. Ook zijn er voorstellen gedaan
om trans vrouwen onder te brengen in mannengevangenissen, en om
transgender sporters te weren van internationale sportevenementen,
waaronder de Olympische Spelen. Volgens critici gaat het hier niet
alleen om beleidskeuzes, maar om een bredere boodschap: deze mensen
zouden er volgens de politiek “niet mogen zijn”.
Voor Sam Bettens, die zich
jarenlang heeft ingezet voor meer begrip en acceptatie rondom
genderidentiteit, voelt dit als een forse stap terug. “Ik ben er
niet immuun voor,” zegt hij in het interview. “Het raakt me, ook al
had ik niet verwacht dat het me zó zwaar zou vallen.”
Wonen in een progressieve
staat
Sam Bettens woont in
Californië, een staat die bekendstaat om haar vooruitstrevende
wetgeving en tolerante klimaat. Daardoor merkt hij in het dagelijks
leven voorlopig nog weinig van de politieke maatregelen die op
federaal niveau worden doorgevoerd. Toch neemt dat zijn bezorgdheid
niet weg. Integendeel – hij vreest vooral voor mensen in minder
veilige staten, waar de nieuwe koers sneller en harder gevoeld
wordt.
“Persoonlijk voel ik me nog
beschermd. Maar ik ben vooral bang voor jonge mensen, en voor
transpersonen die in conservatievere staten wonen,” vertelt hij.
“Wat doet het met hen als de hoogste politieke leider openlijk zegt
dat ze er niet mogen zijn?”
De kracht – en het gevaar –
van woorden
Voor Bettens is het niet
alleen de wetgeving die zorgwekkend is, maar ook de toon waarop
over LGBTQ+-personen wordt gesproken. Hij benoemt expliciet de
impact van taal en het voorbeeld dat leiders stellen. “Woorden
hebben kracht,” zegt hij. “Als jonge mensen horen dat de president
zegt dat transpersonen niet mogen meedoen of bestaan, dan kan dat
hun beeld van normaal gedrag compleet veranderen.”
Die taalgebruik kan volgens
hem leiden tot onverdraagzaamheid en zelfs tot discriminatie op
straat, in scholen en op de werkvloer. “Als iemand met zo’n invloed
dingen zegt die uitsluiten of ontkennen, dan krijgen anderen het
idee dat zij dat ook mogen doen. En dan wordt het gevaarlijk.”
Een stem van ervaring
Sam Bettens heeft zelf een
lange weg afgelegd in zijn persoonlijke zoektocht naar identiteit
en aanvaarding. Zijn coming-out als transman in 2019 maakte veel
los, zowel in België als internationaal. Sindsdien gebruikt hij
zijn bekendheid om zich uit te spreken over thema’s als gelijkheid,
respect en mentale gezondheid.
Juist vanwege die achtergrond
komt het huidige politieke klimaat harder binnen. “Ik heb geleerd
mezelf te aanvaarden. Maar nu hoor ik opnieuw dat ik volgens
sommigen niet besta. En dat komt aan. Meer dan ik dacht.”
Zijn openheid is voor veel
mensen een bron van herkenning en steun. Toch benadrukt hij dat hij
vooral spreekt vanuit zijn bezorgdheid voor anderen. “Ik red me
wel. Maar ik denk aan al die jongeren die nog middenin hun
worsteling zitten. Zij hebben een veilige omgeving nodig – en dat
dreigt nu af te brokkelen.”
Hoop en verbinding blijven
nodig
Ondanks de zorgen blijft
Bettens geloven in de kracht van verbondenheid en het belang van
blijven spreken. In het interview roept hij op tot dialoog, tot
empathie en tot het erkennen van ieders bestaansrecht. “Wat we
nodig hebben, is een samenleving waarin je mag zijn wie je bent.
Waar jongeren niet hoeven te twijfelen of hun gevoel er mag
zijn.”
Daarvoor is volgens hem niet
alleen politiek leiderschap nodig, maar ook moed van gewone mensen.
“We moeten blijven opkomen voor elkaar. Dat begint in de klas, op
de werkvloer, aan de keukentafel. Daar kunnen we het verschil
maken.”
Tot slot
De woorden van Sam Bettens
zijn geen politiek manifest, maar een persoonlijke reflectie op een
veranderend klimaat. Zijn boodschap is helder: wees waakzaam, wees
empathisch en wees een veilige haven voor wie het nodig heeft. Want
wat vandaag gezegd wordt door een leider, kan morgen invloed hebben
op het leven van een kind dat zoekt naar wie het is.
In een wereld die snel
verandert, en waar debatten vaak fel en gepolariseerd zijn, blijft
zijn stem een warme, menselijke herinnering aan wat echt telt:
erkenning, veiligheid en de vrijheid om jezelf te zijn.