Actueel
John de Wolf emotioneel: “Ze herkent me niet meer”
John de Wolf, de legendarische oud-voetballer met de bijnaam ’t Beest van Rotterdam, staat bekend om zijn onverzettelijke houding op het veld. Maar achter zijn stoere uiterlijk gaat een man schuil die worstelt met een hartverscheurende persoonlijke tragedie: de strijd van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de 62-jarige De Wolf is het een gevecht zonder overwinning, een onmenselijke strijd die hem emotioneel diep raakt.
“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met weekblad Privé vertelde De Wolf over zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De ziekte heeft haar zo ver in zijn greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” zei hij eerder dit jaar.
De pijn werd extra duidelijk toen hij haar bezocht en zichzelf probeerde voor te stellen. “Ik zei: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Maar ze antwoordde: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Deze uitspraak toont de harde realiteit van Alzheimer, waarin herinneringen en herkenning langzaam verdwijnen.
“Ze is mijn moeder, maar eigenlijk ook niet”
In een recent interview met sportmagazine Helden ging De Wolf dieper in op de situatie. Hij vertelde hoe de ziekte niet alleen het geheugen van zijn moeder heeft aangetast, maar ook haar persoonlijkheid heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” legde hij uit.
De situatie beschrijft hij als “mensonterend.” Het zien van haar achteruitgang zonder te kunnen ingrijpen, voelt machteloos. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… ik wil haar zo niet zien lijden,” zei hij met pijn in zijn stem.
Alzheimer: Een wrang familiepatroon
Het is niet de eerste keer dat De Wolf met Alzheimer wordt geconfronteerd. Zijn oma leed ook aan deze slopende ziekte. Destijds verzorgde zijn moeder haar eigen moeder, terwijl ze met angst sprak over het lot dat haar nu zelf heeft getroffen. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Als dat gebeurt, geef me dan maar een spuitje of pillen.’”
Omdat deze wens nooit officieel werd vastgelegd, ondergaat Johns moeder nu precies dat wat ze altijd vreesde. “In mijn ogen is het een daad van liefde om iemand niet langer te laten lijden,” zegt De Wolf, waarbij hij pleit voor een hernieuwde discussie over euthanasie bij Alzheimerpatiënten.
Een ongekende impact
Voor een man die zijn leven lang controle had over het spel en zijn tegenstanders, is het toekijken hoe Alzheimer zijn moeder langzaam wegneemt, bijna ondraaglijk. Het is een strijd die hij niet kan winnen. Toch zet hij zijn bekendheid in om meer aandacht te vragen voor de gevolgen van deze genadeloze ziekte.
Zijn verhaal raakt niet alleen de voetbalwereld, maar duizenden families die met dezelfde worsteling te maken hebben. Op sociale media stromen steunbetuigingen binnen. Mensen delen hun eigen ervaringen en bedanken De Wolf voor zijn openheid. “Je woorden zijn een steun voor iedereen die dit meemaakt,” reageerde een volger.
De bredere discussie
De situatie van De Wolfs moeder zet opnieuw de discussie rondom Alzheimer en euthanasie op scherp. Zijn pleidooi om eerder in te grijpen bij ondraaglijk lijden raakt een gevoelige snaar. Voor veel mensen roept het de vraag op hoe we omgaan met onomkeerbaar lijden, en welke rol mededogen en zelfbeschikking daarin spelen.
Conclusie: Een onmenselijke strijd met een onzichtbare tegenstander
John de Wolf, ooit de belichaming van kracht en vastberadenheid op het voetbalveld, toont nu een kwetsbare kant die ons allemaal raakt. Zijn verhaal laat zien hoe Alzheimer niet alleen de patiënt treft, maar ook de geliefden die machteloos toekijken.
De strijd van zijn moeder is een pijnlijke herinnering aan de complexiteit van deze ziekte, maar ook een oproep om meer begrip, steun en oplossingen te vinden voor de vele families die hiermee worstelen.
Laten we John, zijn moeder en alle anderen die met Alzheimer te maken hebben, steunen. Deel jouw boodschap of herinnering en laat zien dat zij er niet alleen voor staan.
Actueel
Bizarre beelden – dronken Jan Roos vliegt twee agenten aan: ‘Politie is niet voor blanken!’
Op Dumpert zijn zondag opvallende beelden verschenen van Jan Roos. De presentator van ‘RoddelPraat’ is daarop verwikkeld in een verhitte confrontatie met twee politieagenten. Roos oogt sterk onder invloed, praat met dubbele tong en schreeuwt meerdere keren tegen de agenten. Zelf beweert hij dat hij en zijn kinderen kort daarvoor zijn aangevallen en dat de politie onvoldoende optreedt tegen degene die daarvoor verantwoordelijk zou zijn. Wat er vóór de gefilmde confrontatie is gebeurd, is op basis van de video echter niet vast te stellen.
De beelden zorgen zondag voor de nodige aandacht.
Jan Roos, vooral bekend van het online programma RoddelPraat dat hij samen met Dennis Schouten maakt, staat op straat tegenover twee agenten.
Al snel wordt duidelijk dat de emoties hoog zijn opgelopen.
Jan Roos woedend op agenten
Roos maakt een sterk geagiteerde indruk en spreekt hoorbaar met dubbele tong.
Hij richt zijn woede vrijwel volledig op de aanwezige politieagenten.
Volgens Roos is er kort daarvoor iets gebeurd waarbij zowel hij als zijn kinderen zouden zijn geslagen.
Hij vindt dat de politie vervolgens niet voldoende optreedt tegen de persoon die hij daarvoor verantwoordelijk houdt.
De vermeende aanval zelf is niet te zien op de video.
Ook is uit de beelden niet duidelijk wat de politie op dat moment precies heeft vastgesteld of welke acties de agenten voorafgaand aan de opname al hebben ondernomen.
‘Politie is niet voor blanke mannen’
Tijdens de woordenwisseling doet Roos verschillende harde uitspraken.
„Politie is niet voor blanke mannen”, roept hij op een gegeven moment.
Vervolgens lijkt hij zijn frustratie te uiten over wat er volgens hem zou gebeuren wanneer hij zelf geweld zou gebruiken.
„Ik stomp ze helemaal in elkaar. Dan pakken jullie mij op, dat doen jullie wel hè. Motherf*cker.”
Roos staat daarbij dicht bij een van de agenten en wijst herhaaldelijk in diens richting.
Op enig moment maakt hij tijdens zijn tirade ook een beweging met zijn vuist.
Uit de beelden blijkt niet dat hij de agent daadwerkelijk slaat.
Situatie loopt verbaal hoog op
De aanwezige agenten krijgen vervolgens nog meer verwijten naar hun hoofd.
Roos lijkt vooral kwaad omdat hij vindt dat de politie vaker tegen hem optreedt, terwijl er volgens hem op dat moment juist tegen iemand anders zou moeten worden ingegrepen.
„Dat is elke keer met die kankerpolitie, die komt altijd mij oppakken, terwijl jullie moeten wat doen daaraan…”, zegt hij.
Vervolgens wijst Roos naar iets of iemand buiten beeld.
„Jullie doen niks.”
Wat zich precies bevindt op de plek waarnaar Roos wijst, is voor de kijker niet zichtbaar.
Een deel van het gesprek dat daarna volgt, is op de opname moeilijk te verstaan.
Roos zegt dat ook zijn kinderen zijn geslagen
Even later komt Roos opnieuw terug op zijn beschuldiging.
Hij vraagt een van de agenten of ze van plan zijn hém aan te houden.
Daarbij roept hij dat de politie zich volgens hem juist op een andere persoon zou moeten richten.
„Wat ga je doen dan, ga je mij oppakken? Pak die gozer dan die mij heeft geslagen en mijn kinderen heeft geslagen.”
Daarna herhaalt hij zijn verwijt.
„Maar dat doe je niet. Dat doe je niet!”
Het is een van de belangrijkste uitspraken in de video, omdat daarmee duidelijk wordt waar de woede van Roos volgens hemzelf vandaan komt.
Tegelijkertijd kan uit de video niet worden opgemaakt of zijn beschuldiging klopt.
Aanleiding niet op beeld
Dat onderscheid is belangrijk.
De video begint pas wanneer de confrontatie tussen Roos en de politie al gaande is.
De kijker ziet dus niet wat er daarvoor is gebeurd.
Er zijn op basis van de aangeleverde informatie ook geen verklaringen van de politie beschikbaar waarin wordt bevestigd dat Roos of zijn kinderen daadwerkelijk zijn aangevallen.
Evenmin is duidelijk of iemand is aangehouden of als verdachte wordt beschouwd naar aanleiding van het incident waarover Roos spreekt.
Zijn uitspraken over de vermeende aanval zijn daarmee vooralsnog zijn eigen lezing van de gebeurtenissen.
Roos maakt sterk beschonken indruk
Wat op de video wel duidelijk naar voren komt, is de toestand waarin Roos verkeert.
Zijn spraak is slordig en hij komt bijzonder opgewonden over.
Hij praat luid, maakt drukke bewegingen en komt verschillende keren dicht bij een agent staan.
Dat Roos onder invloed lijkt, betekent overigens niet dat op basis van alleen de beelden exact kan worden vastgesteld hoeveel alcohol hij heeft gedronken.
De video laat vooral zien dat zijn gedrag en manier van spreken sterk de indruk wekken dat hij op dat moment beschonken is.
Agenten blijven tijdens beelden aanwezig
Ondanks de harde woorden van Roos blijven de agenten tijdens het gefilmde gedeelte met hem in gesprek.
Uit de aangeleverde beelden en informatie blijkt niet hoe de situatie uiteindelijk is afgelopen.
Het is bijvoorbeeld niet duidelijk of Roos na de confrontatie is aangehouden, een waarschuwing heeft gekregen of zonder verdere maatregelen is vertrokken.
Ook over de persoon die hem volgens zijn eigen verklaring zou hebben aangevallen, is geen nadere informatie beschikbaar.
Daarmee blijven belangrijke vragen rond het incident onbeantwoord.
Bekend van RoddelPraat
Jan Roos geniet vooral bekendheid als een van de twee gezichten van RoddelPraat.
Samen met Dennis Schouten bespreekt hij in het online programma het laatste nieuws rond bekende Nederlanders en andere publieke figuren.
Roos heeft daarbij een uitgesproken stijl en schuwt stevige uitspraken doorgaans niet.
De beelden die zondag op Dumpert zijn verschenen, laten hem ditmaal echter niet vanuit de studio maar tijdens een verhitte situatie op straat zien.
Wat ging eraan vooraf?
De belangrijkste vraag blijft wat er gebeurde voordat iemand begon te filmen.
Roos stelt meerdere keren dat hij en zijn kinderen zijn geslagen en lijkt ervan overtuigd dat de politie tegen de vermeende aanvaller moet optreden.
Zonder beelden van dat eerdere moment of aanvullende informatie van de politie kan niet worden vastgesteld wat daarvan klopt.
Wat de video wél laat zien, is een zeer geëmotioneerde Jan Roos die een felle woordenwisseling heeft met twee politieagenten en hen verwijt onvoldoende op te treden. Hoe de confrontatie uiteindelijk is afgelopen en wat er precies aan voorafging, is vooralsnog niet duidelijk.