Actueel
John de Wolf emotioneel: “Ze herkent me niet meer”
John de Wolf, de legendarische oud-voetballer met de bijnaam ’t Beest van Rotterdam, staat bekend om zijn onverzettelijke houding op het veld. Maar achter zijn stoere uiterlijk gaat een man schuil die worstelt met een hartverscheurende persoonlijke tragedie: de strijd van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de 62-jarige De Wolf is het een gevecht zonder overwinning, een onmenselijke strijd die hem emotioneel diep raakt.
“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met weekblad Privé vertelde De Wolf over zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De ziekte heeft haar zo ver in zijn greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” zei hij eerder dit jaar.
De pijn werd extra duidelijk toen hij haar bezocht en zichzelf probeerde voor te stellen. “Ik zei: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Maar ze antwoordde: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Deze uitspraak toont de harde realiteit van Alzheimer, waarin herinneringen en herkenning langzaam verdwijnen.
“Ze is mijn moeder, maar eigenlijk ook niet”
In een recent interview met sportmagazine Helden ging De Wolf dieper in op de situatie. Hij vertelde hoe de ziekte niet alleen het geheugen van zijn moeder heeft aangetast, maar ook haar persoonlijkheid heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” legde hij uit.
De situatie beschrijft hij als “mensonterend.” Het zien van haar achteruitgang zonder te kunnen ingrijpen, voelt machteloos. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… ik wil haar zo niet zien lijden,” zei hij met pijn in zijn stem.
Alzheimer: Een wrang familiepatroon
Het is niet de eerste keer dat De Wolf met Alzheimer wordt geconfronteerd. Zijn oma leed ook aan deze slopende ziekte. Destijds verzorgde zijn moeder haar eigen moeder, terwijl ze met angst sprak over het lot dat haar nu zelf heeft getroffen. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Als dat gebeurt, geef me dan maar een spuitje of pillen.’”
Omdat deze wens nooit officieel werd vastgelegd, ondergaat Johns moeder nu precies dat wat ze altijd vreesde. “In mijn ogen is het een daad van liefde om iemand niet langer te laten lijden,” zegt De Wolf, waarbij hij pleit voor een hernieuwde discussie over euthanasie bij Alzheimerpatiënten.
Een ongekende impact
Voor een man die zijn leven lang controle had over het spel en zijn tegenstanders, is het toekijken hoe Alzheimer zijn moeder langzaam wegneemt, bijna ondraaglijk. Het is een strijd die hij niet kan winnen. Toch zet hij zijn bekendheid in om meer aandacht te vragen voor de gevolgen van deze genadeloze ziekte.
Zijn verhaal raakt niet alleen de voetbalwereld, maar duizenden families die met dezelfde worsteling te maken hebben. Op sociale media stromen steunbetuigingen binnen. Mensen delen hun eigen ervaringen en bedanken De Wolf voor zijn openheid. “Je woorden zijn een steun voor iedereen die dit meemaakt,” reageerde een volger.
De bredere discussie
De situatie van De Wolfs moeder zet opnieuw de discussie rondom Alzheimer en euthanasie op scherp. Zijn pleidooi om eerder in te grijpen bij ondraaglijk lijden raakt een gevoelige snaar. Voor veel mensen roept het de vraag op hoe we omgaan met onomkeerbaar lijden, en welke rol mededogen en zelfbeschikking daarin spelen.
Conclusie: Een onmenselijke strijd met een onzichtbare tegenstander
John de Wolf, ooit de belichaming van kracht en vastberadenheid op het voetbalveld, toont nu een kwetsbare kant die ons allemaal raakt. Zijn verhaal laat zien hoe Alzheimer niet alleen de patiënt treft, maar ook de geliefden die machteloos toekijken.
De strijd van zijn moeder is een pijnlijke herinnering aan de complexiteit van deze ziekte, maar ook een oproep om meer begrip, steun en oplossingen te vinden voor de vele families die hiermee worstelen.
Laten we John, zijn moeder en alle anderen die met Alzheimer te maken hebben, steunen. Deel jouw boodschap of herinnering en laat zien dat zij er niet alleen voor staan.
Actueel
Jonge vrouw (19) aangereden door trein
Een tragisch ongeval in het Belgische Wijgmaal, in Vlaams-Brabant, heeft het leven gekost aan de 19-jarige Ranya. De jonge vrouw werd vorige week aangereden door een trein nadat ze een gesloten spoorwegovergang overstak. Volgens de beschikbare informatie keek ze op dat moment naar haar telefoon en droeg ze oordopjes, waardoor ze de naderende trein vermoedelijk niet op tijd heeft opgemerkt.
Het drama heeft diepe indruk gemaakt in Wijgmaal. Ook voor de familie van Ranya is het verlies bijzonder zwaar. Inmiddels is haar lichaam naar Irak overgebracht, waar ze naast haar vader zal worden begraven.
Ranya stak gesloten spoorwegovergang over
Het ongeval gebeurde rond 22.00 uur, kort nadat Ranya uit een trein was gestapt op station Wijgmaal.
Op dat moment waren de slagbomen van de spoorwegovergang naar beneden en knipperden de rode waarschuwingslichten. Toch besloot de jonge vrouw de sporen over te steken.
Op camerabeelden van de Belgische spoorbeheerder Infrabel zou te zien zijn dat Ranya met haar mobiele telefoon bezig was en om de gesloten slagbomen heen liep.
Op hetzelfde moment naderde een andere trein met hoge snelheid.
De machinist zou hebben gezien dat iemand zich op het spoor bevond en probeerde nog te remmen. Door de snelheid en de lange remweg van een trein kon een aanrijding echter niet meer worden voorkomen.
Ranya werd geraakt en overleed ter plaatse.
Infrabel waarschuwt voor groot gevaar
Na het ongeval benadrukte Infrabel-woordvoerder Frédéric Petit opnieuw hoe gevaarlijk het is om een gesloten spoorwegovergang over te steken.
Volgens hem denken mensen soms ten onrechte dat ze veilig kunnen oversteken zodra één trein voorbij is. Er kan echter vanuit de andere richting nog een tweede trein aankomen.
In dit geval waren de veiligheidsmaatregelen duidelijk actief: de slagbomen waren gesloten en de rode waarschuwingslichten knipperden.
Het ongeval laat daarmee opnieuw zien hoe fataal een moment van onoplettendheid rond het spoor kan aflopen.
Familie laat Ranya naar Irak overbrengen
Na haar overlijden wilde de familie Ranya graag in Irak begraven. Inmiddels is haar stoffelijk overschot naar het land overgebracht.
Achter die wens schuilt een aangrijpende familiegeschiedenis.
Ranya heeft haar vader nooit gekend. Enkele maanden voordat zij werd geboren, werden haar vader en broer volgens de familie om het leven gebracht door terreurgroep Al-Qaeda.
Haar moeder was op dat moment vier maanden zwanger van Ranya en zou getuige zijn geweest van het geweld. Ranya’s oudere zus was destijds nog geen jaar oud.
Jaren later bouwde het gezin een nieuw bestaan op in België. Sinds 2017 woonde de familie in Wijgmaal.
Geldinzameling voor begrafenis
De moeder van Ranya werkt in een fabriek en beschikt volgens de berichtgeving niet over ruime financiële middelen. Het overbrengen van het lichaam naar Irak, de begrafenis en de noodzakelijke reiskosten brachten daarom grote uitgaven met zich mee.
Vrijwilligers van het Hidaya Cultureel Centrum in Leuven besloten de familie te helpen en begonnen een inzamelingsactie.
De respons bleek enorm. Binnen ongeveer twintig uur werd het gewenste bedrag bij elkaar gebracht, waardoor de familie de reis en begrafenis kon bekostigen.
Ranya zal in Irak naast haar vader haar laatste rustplaats krijgen.
Groot verdriet na plotseling verlies
Voor haar moeder en andere familieleden betekent het overlijden opnieuw een bijzonder zwaar verlies. Na de gewelddadige gebeurtenissen die het gezin eerder troffen, moeten zij nu afscheid nemen van Ranya, die slechts 19 jaar oud werd.
Tegelijkertijd vormt het drama een pijnlijke waarschuwing voor anderen. Een gesloten spoorwegovergang mag nooit worden overgestoken, ook niet wanneer er net een trein voorbij is gereden of wanneer er op dat moment geen andere trein zichtbaar lijkt.
Een trein kan niet plotseling uitwijken en heeft een zeer lange remweg. Afleiding door een telefoon of oordopjes kan het gevaar rond het spoor bovendien nog groter maken.
Voor Ranya kwam die waarschuwing helaas te laat. Haar familie neemt nu in Irak afscheid van haar, op de plek waar ze naast haar vader zal worden begraven.