Actueel
John de Wolf emotioneel: “Ze herkent me niet meer”
John de Wolf, de legendarische oud-voetballer met de bijnaam ’t Beest van Rotterdam, staat bekend om zijn onverzettelijke houding op het veld. Maar achter zijn stoere uiterlijk gaat een man schuil die worstelt met een hartverscheurende persoonlijke tragedie: de strijd van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de 62-jarige De Wolf is het een gevecht zonder overwinning, een onmenselijke strijd die hem emotioneel diep raakt.
“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met weekblad Privé vertelde De Wolf over zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De ziekte heeft haar zo ver in zijn greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” zei hij eerder dit jaar.
De pijn werd extra duidelijk toen hij haar bezocht en zichzelf probeerde voor te stellen. “Ik zei: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Maar ze antwoordde: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Deze uitspraak toont de harde realiteit van Alzheimer, waarin herinneringen en herkenning langzaam verdwijnen.
“Ze is mijn moeder, maar eigenlijk ook niet”
In een recent interview met sportmagazine Helden ging De Wolf dieper in op de situatie. Hij vertelde hoe de ziekte niet alleen het geheugen van zijn moeder heeft aangetast, maar ook haar persoonlijkheid heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” legde hij uit.
De situatie beschrijft hij als “mensonterend.” Het zien van haar achteruitgang zonder te kunnen ingrijpen, voelt machteloos. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… ik wil haar zo niet zien lijden,” zei hij met pijn in zijn stem.
Alzheimer: Een wrang familiepatroon
Het is niet de eerste keer dat De Wolf met Alzheimer wordt geconfronteerd. Zijn oma leed ook aan deze slopende ziekte. Destijds verzorgde zijn moeder haar eigen moeder, terwijl ze met angst sprak over het lot dat haar nu zelf heeft getroffen. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Als dat gebeurt, geef me dan maar een spuitje of pillen.’”
Omdat deze wens nooit officieel werd vastgelegd, ondergaat Johns moeder nu precies dat wat ze altijd vreesde. “In mijn ogen is het een daad van liefde om iemand niet langer te laten lijden,” zegt De Wolf, waarbij hij pleit voor een hernieuwde discussie over euthanasie bij Alzheimerpatiënten.
Een ongekende impact
Voor een man die zijn leven lang controle had over het spel en zijn tegenstanders, is het toekijken hoe Alzheimer zijn moeder langzaam wegneemt, bijna ondraaglijk. Het is een strijd die hij niet kan winnen. Toch zet hij zijn bekendheid in om meer aandacht te vragen voor de gevolgen van deze genadeloze ziekte.
Zijn verhaal raakt niet alleen de voetbalwereld, maar duizenden families die met dezelfde worsteling te maken hebben. Op sociale media stromen steunbetuigingen binnen. Mensen delen hun eigen ervaringen en bedanken De Wolf voor zijn openheid. “Je woorden zijn een steun voor iedereen die dit meemaakt,” reageerde een volger.
De bredere discussie
De situatie van De Wolfs moeder zet opnieuw de discussie rondom Alzheimer en euthanasie op scherp. Zijn pleidooi om eerder in te grijpen bij ondraaglijk lijden raakt een gevoelige snaar. Voor veel mensen roept het de vraag op hoe we omgaan met onomkeerbaar lijden, en welke rol mededogen en zelfbeschikking daarin spelen.
Conclusie: Een onmenselijke strijd met een onzichtbare tegenstander
John de Wolf, ooit de belichaming van kracht en vastberadenheid op het voetbalveld, toont nu een kwetsbare kant die ons allemaal raakt. Zijn verhaal laat zien hoe Alzheimer niet alleen de patiënt treft, maar ook de geliefden die machteloos toekijken.
De strijd van zijn moeder is een pijnlijke herinnering aan de complexiteit van deze ziekte, maar ook een oproep om meer begrip, steun en oplossingen te vinden voor de vele families die hiermee worstelen.
Laten we John, zijn moeder en alle anderen die met Alzheimer te maken hebben, steunen. Deel jouw boodschap of herinnering en laat zien dat zij er niet alleen voor staan.
Actueel
Steeds meer mensen komen uit de kast als ‘berriseksueel’: dit is wat het betekent
Binnen de LGBTQIA+-gemeenschap ontstaan regelmatig nieuwe termen die mensen helpen om hun seksuele oriëntatie of genderidentiteit nauwkeuriger te omschrijven. Een van de begrippen die de laatste tijd steeds vaker opduikt op sociale media en online platforms is ‘berriseksueel’.
Hoewel de term nog relatief onbekend is, herkennen sommige mensen zich er juist beter in dan in bestaande labels zoals biseksueel of panseksueel.
Wat betekent berriseksueel?
Volgens definities die onder meer op online platforms als Reddit en Urban Dictionary circuleren, verwijst berriseksualiteit naar een seksuele oriëntatie waarbij iemand zich aangetrokken kan voelen tot meerdere of alle genders, maar waarbij die aantrekkingskracht doorgaans sterker is richting vrouwen, vrouwelijke, non-binaire of androgyne personen dan richting mannen.
Dat betekent niet dat iemand zich helemaal niet tot mannen aangetrokken voelt, maar wel dat die aantrekkingskracht minder vaak voorkomt of minder sterk wordt ervaren.
Microlabel binnen het spectrum
Berriseksualiteit wordt vaak omschreven als een zogenoemd microlabel. Dat zijn specifiekere termen die binnen bredere seksuele oriëntaties worden gebruikt.
Sommige mensen vinden begrippen als biseksueel, panseksueel of omniseksueel te algemeen om hun gevoelens goed te beschrijven. Een microlabel kan dan meer nuance bieden en beter aansluiten bij hun persoonlijke ervaring.
Steeds meer bekendheid online
Op sociale media en discussieplatforms laten verschillende gebruikers weten blij te zijn met de term.
Sommigen schrijven dat zij zich jarenlang niet volledig herkenden in bestaande omschrijvingen van hun seksuele oriëntatie. Volgens hen biedt berriseksueel een nauwkeurigere beschrijving van hoe zij aantrekkingskracht ervaren.
Een aantal gebruikers noemt de term daarom een waardevolle aanvulling op de bestaande begrippen binnen de LGBTQIA+-gemeenschap.
Vergelijkbaar met panseksualiteit
Op verschillende online informatieplatforms wordt berriseksualiteit omschreven als een oriëntatie die overeenkomsten vertoont met panseksualiteit en omniseksualiteit.
Bij al deze oriëntaties kunnen mensen zich aangetrokken voelen tot personen van verschillende genders. Het onderscheid zit vooral in de voorkeur of intensiteit van die aantrekkingskracht.
Bij berriseksualiteit ligt die volgens de meest gebruikte omschrijvingen vaker bij vrouwen, non-binaire of androgyne personen dan bij mannen.
Niet officieel erkende term
Hoewel de term online steeds vaker wordt gebruikt, is berriseksueel geen officieel vastgelegde of universeel geaccepteerde seksuele oriëntatie. De betekenis kan per persoon of gemeenschap verschillen.
Zoals bij veel microlabels geldt dat mensen zelf bepalen welk begrip het beste past bij hoe zij hun gevoelens en identiteit ervaren.
Voor een kleine groep mensen biedt berriseksueel precies de nuance die zij zochten, terwijl anderen zich blijven herkennen in bekendere termen als biseksueel of panseksueel.
De opkomst van dergelijke begrippen laat zien dat taal voortdurend in ontwikkeling is en dat sommige mensen behoefte hebben aan woorden die hun persoonlijke ervaringen zo nauwkeurig mogelijk beschrijven.
Bron: Showblad