Actueel
John de Wolf emotioneel: “Ze herkent me niet meer”
John de Wolf, de legendarische oud-voetballer met de bijnaam ’t Beest van Rotterdam, staat bekend om zijn onverzettelijke houding op het veld. Maar achter zijn stoere uiterlijk gaat een man schuil die worstelt met een hartverscheurende persoonlijke tragedie: de strijd van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de 62-jarige De Wolf is het een gevecht zonder overwinning, een onmenselijke strijd die hem emotioneel diep raakt.
“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met weekblad Privé vertelde De Wolf over zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De ziekte heeft haar zo ver in zijn greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” zei hij eerder dit jaar.
De pijn werd extra duidelijk toen hij haar bezocht en zichzelf probeerde voor te stellen. “Ik zei: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Maar ze antwoordde: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Deze uitspraak toont de harde realiteit van Alzheimer, waarin herinneringen en herkenning langzaam verdwijnen.
“Ze is mijn moeder, maar eigenlijk ook niet”
In een recent interview met sportmagazine Helden ging De Wolf dieper in op de situatie. Hij vertelde hoe de ziekte niet alleen het geheugen van zijn moeder heeft aangetast, maar ook haar persoonlijkheid heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” legde hij uit.
De situatie beschrijft hij als “mensonterend.” Het zien van haar achteruitgang zonder te kunnen ingrijpen, voelt machteloos. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… ik wil haar zo niet zien lijden,” zei hij met pijn in zijn stem.
Alzheimer: Een wrang familiepatroon
Het is niet de eerste keer dat De Wolf met Alzheimer wordt geconfronteerd. Zijn oma leed ook aan deze slopende ziekte. Destijds verzorgde zijn moeder haar eigen moeder, terwijl ze met angst sprak over het lot dat haar nu zelf heeft getroffen. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Als dat gebeurt, geef me dan maar een spuitje of pillen.’”
Omdat deze wens nooit officieel werd vastgelegd, ondergaat Johns moeder nu precies dat wat ze altijd vreesde. “In mijn ogen is het een daad van liefde om iemand niet langer te laten lijden,” zegt De Wolf, waarbij hij pleit voor een hernieuwde discussie over euthanasie bij Alzheimerpatiënten.
Een ongekende impact
Voor een man die zijn leven lang controle had over het spel en zijn tegenstanders, is het toekijken hoe Alzheimer zijn moeder langzaam wegneemt, bijna ondraaglijk. Het is een strijd die hij niet kan winnen. Toch zet hij zijn bekendheid in om meer aandacht te vragen voor de gevolgen van deze genadeloze ziekte.
Zijn verhaal raakt niet alleen de voetbalwereld, maar duizenden families die met dezelfde worsteling te maken hebben. Op sociale media stromen steunbetuigingen binnen. Mensen delen hun eigen ervaringen en bedanken De Wolf voor zijn openheid. “Je woorden zijn een steun voor iedereen die dit meemaakt,” reageerde een volger.
De bredere discussie
De situatie van De Wolfs moeder zet opnieuw de discussie rondom Alzheimer en euthanasie op scherp. Zijn pleidooi om eerder in te grijpen bij ondraaglijk lijden raakt een gevoelige snaar. Voor veel mensen roept het de vraag op hoe we omgaan met onomkeerbaar lijden, en welke rol mededogen en zelfbeschikking daarin spelen.
Conclusie: Een onmenselijke strijd met een onzichtbare tegenstander
John de Wolf, ooit de belichaming van kracht en vastberadenheid op het voetbalveld, toont nu een kwetsbare kant die ons allemaal raakt. Zijn verhaal laat zien hoe Alzheimer niet alleen de patiënt treft, maar ook de geliefden die machteloos toekijken.
De strijd van zijn moeder is een pijnlijke herinnering aan de complexiteit van deze ziekte, maar ook een oproep om meer begrip, steun en oplossingen te vinden voor de vele families die hiermee worstelen.
Laten we John, zijn moeder en alle anderen die met Alzheimer te maken hebben, steunen. Deel jouw boodschap of herinnering en laat zien dat zij er niet alleen voor staan.
Actueel
Dit zwembad laat slechts één huidskleur toe
Een tijdelijk zwembad voor het bekende theater Volksbühne in Berlijn zorgt voor flinke discussie. Het zogenoemde Volksbad werd juist aangekondigd als een gratis ontmoetingsplek voor iedereen, maar op vrijdagmiddag geldt er een opvallende uitzondering. Zes uur lang is het zwembad uitsluitend toegankelijk voor zwarte mensen.
Dat meldt de Duitse krant BILD. Op de website van de Volksbühne staat dat het zwembad op vrijdag tussen 12.00 en 18.00 uur exclusief wordt opengesteld voor zwarte gemeenschappen.
Bezoekers die niet tot deze doelgroep behoren, worden gevraagd om deze keuze en de daarvoor gecreëerde ruimte te respecteren. In de praktijk betekent dit dat andere bezoekers tijdens deze uren geen gebruik kunnen maken van het zwembad.
Volksbad moest juist voor iedereen zijn
De situatie zorgt vooral voor discussie omdat het Volksbad oorspronkelijk werd gepresenteerd als een openbare ontmoetingsplek voor inwoners van Berlijn.
Het tijdelijke zwembad staat op de Rosa-Luxemburg-Platz in Berlin-Mitte, pal voor de Volksbühne. Het initiatief moet mensen bij elkaar brengen en is gratis toegankelijk.
Een identiteitscontrole is er niet. Wel moeten bezoekers vooraf online een tijdslot reserveren, omdat er maar een beperkt aantal mensen tegelijkertijd naar binnen kan.
Het bad zelf is 25 meter lang en ongeveer 1,30 meter diep. Per tijdslot is er plaats voor maximaal 46 bezoekers.
Volgens het theater kost het tijdelijke project ongeveer 300.000 euro. De organisatie verwacht dat uiteindelijk zo’n 20.000 mensen gebruik zullen maken van het zwembad.
Vrijdagmiddag geldt andere regel
Hoewel het Volksbad dus nadrukkelijk als toegankelijke ontmoetingsplek werd neergezet, ziet de situatie er iedere vrijdagmiddag anders uit.
Tussen 12.00 en 18.00 uur wordt het bad gereserveerd voor zwarte gemeenschappen. Daarmee geldt de algemene uitnodiging aan alle inwoners van Berlijn gedurende die zes uur niet.
Juist dat zorgt voor verdeelde reacties. Tegenstanders vragen zich af hoe het uitsluiten van bezoekers op basis van afkomst of huidskleur te rijmen valt met het inclusieve karakter waarmee het project werd aangekondigd.
Voorstanders van dergelijke bijeenkomsten wijzen er juist op dat aparte ruimtes volgens hen waardevol kunnen zijn voor groepen die te maken krijgen met discriminatie of racisme.
Samenwerking met EOTO
Voor de speciale vrijdagmiddag werkt de Volksbühne samen met EOTO, een organisatie die zich richt op zwarte gemeenschappen en verschillende sociale en culturele activiteiten organiseert.
Volgens BILD ontvangt de organisatie financiële ondersteuning van zowel de Duitse federale overheid als de deelstaat Berlijn.
De Volksbühne vraagt andere bezoekers om de exclusieve uren te respecteren. Daarmee wil het theater ruimte bieden aan een specifieke gemeenschap om onderling samen te komen.
Dat neemt de kritiek echter niet weg. Vooral het feit dat het om een gratis en publiek toegankelijk project gaat, zorgt ervoor dat de maatregel onderwerp van discussie is geworden.
Zwembad als antwoord op tekort in Berlijn
Het Volksbad is bovendien niet zomaar een losstaand zwembad. Het behoort tot de eerste projecten onder leiding van Matthias Lilienthal, de nieuwe artistiek directeur van de Volksbühne.
Volgens Lilienthal speelt het initiatief onder meer in op het tekort aan beschikbare zwembaden in de Duitse hoofdstad.
“De helft van de binnen- en buitenzwembaden is dicht, dus dachten we dat we regerend burgemeester Kai Wegner zouden helpen”, verklaarde hij eerder tegenover de Duitse omroep ZDF.
Daarmee wil de Volksbühne niet alleen een culturele, maar ook een maatschappelijke functie vervullen.
Onderdeel van nieuwe koers Volksbühne
Het zwembad past volgens Lilienthal tegelijkertijd bij zijn bredere visie op wat theater kan zijn. Voorstellingen hoeven volgens hem niet uitsluitend op een traditioneel podium plaats te vinden.
Tegenover de regionale omroep RBB legde hij dat eerder op opvallende wijze uit: “De Volksbühne verstaat onder theatrale evenementen ook wanneer twee mensen elkaar natspatten.”
Het tijdelijke bad moet daarmee een combinatie vormen van cultuur, recreatie en ontmoeting.
Juist die doelstelling maakt de discussie over de vrijdagmiddag extra opvallend. Waar het Volksbad enerzijds wordt gepresenteerd als een plek die mensen moet samenbrengen en uitsluiting moet tegengaan, wordt het zwembad gedurende zes uur per week alleen voor één specifieke doelgroep gereserveerd.
Voorlopig blijft die regeling van kracht. Bezoekers die op vrijdagmiddag niet tot de betreffende doelgroep behoren, zullen voor een ander tijdstip een reservering moeten maken.