Actueel
John de Wolf emotioneel: “Ze herkent me niet meer”
John de Wolf, de legendarische oud-voetballer met de bijnaam ’t Beest van Rotterdam, staat bekend om zijn onverzettelijke houding op het veld. Maar achter zijn stoere uiterlijk gaat een man schuil die worstelt met een hartverscheurende persoonlijke tragedie: de strijd van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de 62-jarige De Wolf is het een gevecht zonder overwinning, een onmenselijke strijd die hem emotioneel diep raakt.
“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met weekblad Privé vertelde De Wolf over zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De ziekte heeft haar zo ver in zijn greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” zei hij eerder dit jaar.
De pijn werd extra duidelijk toen hij haar bezocht en zichzelf probeerde voor te stellen. “Ik zei: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Maar ze antwoordde: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Deze uitspraak toont de harde realiteit van Alzheimer, waarin herinneringen en herkenning langzaam verdwijnen.
“Ze is mijn moeder, maar eigenlijk ook niet”
In een recent interview met sportmagazine Helden ging De Wolf dieper in op de situatie. Hij vertelde hoe de ziekte niet alleen het geheugen van zijn moeder heeft aangetast, maar ook haar persoonlijkheid heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” legde hij uit.
De situatie beschrijft hij als “mensonterend.” Het zien van haar achteruitgang zonder te kunnen ingrijpen, voelt machteloos. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… ik wil haar zo niet zien lijden,” zei hij met pijn in zijn stem.
Alzheimer: Een wrang familiepatroon
Het is niet de eerste keer dat De Wolf met Alzheimer wordt geconfronteerd. Zijn oma leed ook aan deze slopende ziekte. Destijds verzorgde zijn moeder haar eigen moeder, terwijl ze met angst sprak over het lot dat haar nu zelf heeft getroffen. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Als dat gebeurt, geef me dan maar een spuitje of pillen.’”
Omdat deze wens nooit officieel werd vastgelegd, ondergaat Johns moeder nu precies dat wat ze altijd vreesde. “In mijn ogen is het een daad van liefde om iemand niet langer te laten lijden,” zegt De Wolf, waarbij hij pleit voor een hernieuwde discussie over euthanasie bij Alzheimerpatiënten.
Een ongekende impact
Voor een man die zijn leven lang controle had over het spel en zijn tegenstanders, is het toekijken hoe Alzheimer zijn moeder langzaam wegneemt, bijna ondraaglijk. Het is een strijd die hij niet kan winnen. Toch zet hij zijn bekendheid in om meer aandacht te vragen voor de gevolgen van deze genadeloze ziekte.
Zijn verhaal raakt niet alleen de voetbalwereld, maar duizenden families die met dezelfde worsteling te maken hebben. Op sociale media stromen steunbetuigingen binnen. Mensen delen hun eigen ervaringen en bedanken De Wolf voor zijn openheid. “Je woorden zijn een steun voor iedereen die dit meemaakt,” reageerde een volger.
De bredere discussie
De situatie van De Wolfs moeder zet opnieuw de discussie rondom Alzheimer en euthanasie op scherp. Zijn pleidooi om eerder in te grijpen bij ondraaglijk lijden raakt een gevoelige snaar. Voor veel mensen roept het de vraag op hoe we omgaan met onomkeerbaar lijden, en welke rol mededogen en zelfbeschikking daarin spelen.
Conclusie: Een onmenselijke strijd met een onzichtbare tegenstander
John de Wolf, ooit de belichaming van kracht en vastberadenheid op het voetbalveld, toont nu een kwetsbare kant die ons allemaal raakt. Zijn verhaal laat zien hoe Alzheimer niet alleen de patiënt treft, maar ook de geliefden die machteloos toekijken.
De strijd van zijn moeder is een pijnlijke herinnering aan de complexiteit van deze ziekte, maar ook een oproep om meer begrip, steun en oplossingen te vinden voor de vele families die hiermee worstelen.
Laten we John, zijn moeder en alle anderen die met Alzheimer te maken hebben, steunen. Deel jouw boodschap of herinnering en laat zien dat zij er niet alleen voor staan.
Actueel
Niemand had dit verwacht: ‘Oranje-Marokko moet opnieuw’ na beelden die alles veranderen
De uitschakeling van het Nederlands elftal tegen Marokko blijft onderwerp van gesprek. Niet alleen de gemiste strafschoppen houden de gemoederen bezig, ook beelden van de penaltyserie zorgen inmiddels voor veel discussie op sociale media. Vooral de eerste Nederlandse strafschop van Justin Kluivert ligt onder een vergrootglas.
Beelden roepen vragen op
Tijdens de strafschoppenserie zag Justin Kluivert zijn inzet via de paal naast het doel verdwijnen. Op sociale media worden nu beelden gedeeld waarop volgens sommige supporters te zien zou zijn dat de Marokkaanse doelman Yassine Bounou al vóór het schot van zijn doellijn kwam.
Volgens de huidige spelregels moet een doelman bij een strafschop met ten minste één voet op of boven de doellijn blijven op het moment dat de bal wordt getrapt. Wanneer een keeper die regel overtreedt én de strafschop wordt gemist of gestopt, kan de VAR ingrijpen en kan de strafschop worden overgenomen.
Of daarvan in dit geval daadwerkelijk sprake was, is niet officieel vastgesteld.
Vergelijking met eerdere WK-wedstrijd
Supporters verwijzen massaal naar een eerdere WK-wedstrijd tussen Engeland en Kroatië. In dat duel keerde doelman Dominik Livaković aanvankelijk een strafschop van Harry Kane, maar na een VAR-controle bleek dat de Kroaat te vroeg van zijn lijn was gekomen.
De strafschop moest daardoor opnieuw worden genomen, waarna Kane alsnog wist te scoren.
Dat voorbeeld wordt nu door veel voetbalfans aangehaald in de discussie over de strafschoppenserie tussen Nederland en Marokko.
Geen ingreep van VAR
Bij de strafschop van Kluivert volgde echter geen ingreep van de videoscheidsrechter. De penaltyserie werd zonder onderbreking vervolgd.
Daarbij speelt mee dat Kluivert de bal niet op doel schoot, maar via de paal naast zag gaan. Op sociale media verschillen supporters van mening over de vraag of dat invloed heeft op de toepassing van de spelregels.
Verdeelde reacties
De beelden hebben online voor veel reacties gezorgd. Sommige supporters zijn ervan overtuigd dat de strafschop opnieuw genomen had moeten worden.
Anderen wijzen erop dat het op basis van de beschikbare camerabeelden moeilijk is om met zekerheid vast te stellen of Bounou daadwerkelijk te vroeg van zijn lijn kwam. Volgens hen lijkt het mogelijk dat één van zijn voeten nog contact had met de doellijn, zoals de regels voorschrijven.
Geen officiële reactie
Vooralsnog hebben de FIFA en de arbitrage geen reactie gegeven op de beelden of de discussie die daarop is ontstaan. Er is ook geen aanwijzing dat de strafschoppenserie of de uitslag van de wedstrijd ter discussie staat.
Marokko won uiteindelijk de strafschoppenserie en plaatste zich daarmee voor de volgende ronde van het WK, terwijl voor het Nederlands elftal het toernooi ten einde kwam.
Hoewel de discussie over de beelden voorlopig zal blijven voortduren, heeft de arbitrage tijdens de wedstrijd geen overtreding geconstateerd en bleef een VAR-ingreep uit.