Actueel
John de Wolf emotioneel: “Ze herkent me niet meer”
John de Wolf, de legendarische oud-voetballer met de bijnaam ’t Beest van Rotterdam, staat bekend om zijn onverzettelijke houding op het veld. Maar achter zijn stoere uiterlijk gaat een man schuil die worstelt met een hartverscheurende persoonlijke tragedie: de strijd van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de 62-jarige De Wolf is het een gevecht zonder overwinning, een onmenselijke strijd die hem emotioneel diep raakt.
“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met weekblad Privé vertelde De Wolf over zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De ziekte heeft haar zo ver in zijn greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” zei hij eerder dit jaar.
De pijn werd extra duidelijk toen hij haar bezocht en zichzelf probeerde voor te stellen. “Ik zei: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Maar ze antwoordde: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Deze uitspraak toont de harde realiteit van Alzheimer, waarin herinneringen en herkenning langzaam verdwijnen.
“Ze is mijn moeder, maar eigenlijk ook niet”
In een recent interview met sportmagazine Helden ging De Wolf dieper in op de situatie. Hij vertelde hoe de ziekte niet alleen het geheugen van zijn moeder heeft aangetast, maar ook haar persoonlijkheid heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” legde hij uit.
De situatie beschrijft hij als “mensonterend.” Het zien van haar achteruitgang zonder te kunnen ingrijpen, voelt machteloos. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… ik wil haar zo niet zien lijden,” zei hij met pijn in zijn stem.
Alzheimer: Een wrang familiepatroon
Het is niet de eerste keer dat De Wolf met Alzheimer wordt geconfronteerd. Zijn oma leed ook aan deze slopende ziekte. Destijds verzorgde zijn moeder haar eigen moeder, terwijl ze met angst sprak over het lot dat haar nu zelf heeft getroffen. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Als dat gebeurt, geef me dan maar een spuitje of pillen.’”
Omdat deze wens nooit officieel werd vastgelegd, ondergaat Johns moeder nu precies dat wat ze altijd vreesde. “In mijn ogen is het een daad van liefde om iemand niet langer te laten lijden,” zegt De Wolf, waarbij hij pleit voor een hernieuwde discussie over euthanasie bij Alzheimerpatiënten.
Een ongekende impact
Voor een man die zijn leven lang controle had over het spel en zijn tegenstanders, is het toekijken hoe Alzheimer zijn moeder langzaam wegneemt, bijna ondraaglijk. Het is een strijd die hij niet kan winnen. Toch zet hij zijn bekendheid in om meer aandacht te vragen voor de gevolgen van deze genadeloze ziekte.
Zijn verhaal raakt niet alleen de voetbalwereld, maar duizenden families die met dezelfde worsteling te maken hebben. Op sociale media stromen steunbetuigingen binnen. Mensen delen hun eigen ervaringen en bedanken De Wolf voor zijn openheid. “Je woorden zijn een steun voor iedereen die dit meemaakt,” reageerde een volger.
De bredere discussie
De situatie van De Wolfs moeder zet opnieuw de discussie rondom Alzheimer en euthanasie op scherp. Zijn pleidooi om eerder in te grijpen bij ondraaglijk lijden raakt een gevoelige snaar. Voor veel mensen roept het de vraag op hoe we omgaan met onomkeerbaar lijden, en welke rol mededogen en zelfbeschikking daarin spelen.
Conclusie: Een onmenselijke strijd met een onzichtbare tegenstander
John de Wolf, ooit de belichaming van kracht en vastberadenheid op het voetbalveld, toont nu een kwetsbare kant die ons allemaal raakt. Zijn verhaal laat zien hoe Alzheimer niet alleen de patiënt treft, maar ook de geliefden die machteloos toekijken.
De strijd van zijn moeder is een pijnlijke herinnering aan de complexiteit van deze ziekte, maar ook een oproep om meer begrip, steun en oplossingen te vinden voor de vele families die hiermee worstelen.
Laten we John, zijn moeder en alle anderen die met Alzheimer te maken hebben, steunen. Deel jouw boodschap of herinnering en laat zien dat zij er niet alleen voor staan.
Actueel
Rotterdammer verdacht van ernstig misdrijf meisje (7) dat naar kikkers keek
Het Openbaar Ministerie (OM) heeft een gevangenisstraf van vijf jaar en tbs met dwangverpleging geëist tegen een 55-jarige man uit Rotterdam. Hij wordt verdacht van de verkrachting van een destijds 7-jarig meisje in het Zuiderpark in Rotterdam. Daarnaast wordt hij verdacht van vrijheidsberoving en wordt hij in verband gebracht met een eerdere zedenzaak uit 2011.
De rechtbank doet op 28 juli uitspraak in de zaak.
Incident in het Zuiderpark
Volgens het Openbaar Ministerie vond het incident plaats op 12 augustus 2025 in het Zuiderpark in Rotterdam.
Het meisje, dat met haar familie vanuit Oekraïne naar Nederland was gevlucht, was die dag samen met haar moeder in het park. Terwijl haar moeder enige tijd rustte, ging het kind volgens het dossier op zoek naar kikkers.
Korte tijd later keerde het meisje zichtbaar overstuur terug. Haar moeder schakelde direct de politie in, waarna een uitgebreid onderzoek werd gestart.
Volgens justitie verklaarde het meisje dat zij door een onbekende man was meegenomen naar het riet, waar zij seksueel zou zijn misbruikt.
Uitgebreid politieonderzoek
Na de melding startte de politie een grootschalig onderzoek.
Volgens het OM werd op meerdere plaatsen DNA veiliggesteld. Daarnaast werden camerabeelden bekeken en telefoongegevens onderzocht.
Justitie stelt dat deze onderzoeksresultaten gezamenlijk naar de 55-jarige Rotterdammer wijzen.
Het OM noemt de verklaring van het meisje gedetailleerd en consistent en stelt dat deze wordt ondersteund door het verzamelde bewijsmateriaal.
Op basis daarvan acht het Openbaar Ministerie bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan verkrachting, aanranding en vrijheidsberoving.
Verdachte beroept zich grotendeels op zwijgrecht
Tijdens de behandeling van de zaak heeft de verdachte volgens aanwezige media nauwelijks inhoudelijk gereageerd op vragen van de rechtbank.
Ook tijdens eerdere politieverhoren maakte hij gebruik van zijn zwijgrecht.
Wel zou hij tijdens gesprekken met een gedragsdeskundige een verklaring hebben afgelegd over de gebeurtenissen.
De verdediging stelt echter dat deze verklaring onder ontoelaatbare druk tot stand is gekomen en daarom niet als bewijs mag worden gebruikt.
De rechtbank zal zich later uitspreken over de waarde van die verklaring.
Verdediging betwist bewijs
De advocaten van de verdachte zetten vraagtekens bij de bewijsvoering van het Openbaar Ministerie.
Volgens de verdediging is naast DNA van de verdachte ook DNA van een onbekende man aangetroffen.
De raadslieden stellen dat dit alternatieve scenario onvoldoende is onderzocht en wijzen erop dat daardoor volgens hen niet met zekerheid kan worden vastgesteld wie verantwoordelijk is voor het misdrijf.
Daarnaast voert de verdediging aan dat de aanwezigheid van DNA op zichzelf niet automatisch bewijst dat de verdachte de dader is.
Het Openbaar Ministerie verwerpt die redenering en stelt dat het totale bewijsmateriaal juist in onderlinge samenhang moet worden beoordeeld.
Slachtoffer ondervindt nog altijd gevolgen
Volgens de advocaat van het slachtoffer heeft het meisje nog dagelijks te maken met de gevolgen van wat er is gebeurd.
Door lange wachtlijsten kon de traumabehandeling volgens de rechtbankstukken pas geruime tijd na het incident beginnen.
Tijdens de zitting werd aandacht besteed aan de grote impact die het voorval heeft gehad op het jonge slachtoffer en haar familie.
Volgens de advocaat is de zaak extra ingrijpend omdat het gezin juist naar Nederland was gekomen in de hoop hier veiligheid te vinden.
Ook verdacht in oudere zaak
Tijdens het onderzoek kwam volgens het OM ook een DNA-match naar voren met een oudere zaak uit 2011.
In die zaak wordt de verdachte ervan verdacht een minderjarig meisje in Rotterdam-Zuid van haar vrijheid te hebben beroofd.
Het vermeende zedendelict uit die zaak kan volgens justitie niet meer worden vervolgd omdat daarvoor de verjaringstermijn is verstreken.
De verdenking van vrijheidsberoving is volgens het OM echter niet verjaard en maakt daarom eveneens deel uit van de huidige strafzaak.
Openbaar Ministerie ziet ernstig recidiverisico
Volgens het OM laten beide zaken zien dat sprake is van een ernstig risico op herhaling.
Tijdens het requisitoir benadrukte de officier van justitie dat bescherming van kinderen en andere kwetsbare personen centraal staat.
Daarnaast wees het Openbaar Ministerie erop dat de verdachte in het verleden meerdere keren is veroordeeld voor schennispleging.
Volgens justitie heeft eerdere behandeling onvoldoende effect gehad, waardoor naast een gevangenisstraf ook tbs met dwangverpleging noodzakelijk wordt geacht.
Verdediging vraagt om vrijspraak
De advocaten van de verdachte zijn het niet eens met de visie van het Openbaar Ministerie.
Zij stellen dat het beschikbare bewijs onvoldoende is om tot een veroordeling te komen en vinden dat ook de gevraagde tbs-maatregel juridisch niet kan worden opgelegd.
Daarom hebben zij de rechtbank verzocht hun cliënt volledig vrij te spreken.
Uitspraak op 28 juli
De rechtbank in Rotterdam zal op 28 juli uitspraak doen in deze omvangrijke strafzaak.
Tot dat moment geldt voor de verdachte de onschuldpresumptie: hij wordt juridisch als onschuldig beschouwd totdat de rechtbank tot een definitief oordeel is gekomen.
De uitspraak zal duidelijk maken hoe de rechtbank het beschikbare bewijs beoordeelt en of zij de strafeis van het Openbaar Ministerie geheel, gedeeltelijk of niet zal volgen.