Actueel
John de Bever krijgt slaande ruzie met Wilfred Genee: ´Dit is niet mooi!´
In de nieuwste aflevering van Alles Voor De Show, de online serie van Shownieuws, hebben John de Bever en Kees Stevens hun mening gedeeld over het zangtalent van hun collega Wilfred Genee. Het duo sprak zich uit over de zangkwaliteiten van Wilfred, en de reacties zijn niet bepaald lovend.

John en Kees in de Spotlights
John en Kees waren deze week te gast bij het programma, waar ze een openhartig gesprek hadden over hun muzikale voorkeuren. John de Bever, altijd eerlijk en direct, liet zich uit over de zangkunsten van zijn partner Kees Stevens. “Kees zingt niet vals. Kees zingt wel beter dan Wilfred Genee,” was zijn uitspraak, die zowel verrassend als humoristisch overkwam. De uitspraak leidde tot gelach bij presentator Thom Goderie, die zichtbaar genoot van de opmerking.

Een Nuchtere Mening Over Wilfred Genee
Wanneer John werd gevraagd naar zijn mening over Wilfred Genee als zanger, was zijn antwoord duidelijk: “Ik vind het niks. Maar als hij dat leuk vindt, dan moet hij dat doen, natuurlijk. Ja, ik vind het niet mooi!” John voegde eraan toe dat hij zelf niet zou overwegen om te zingen in de publieke belangstelling, en zijn reactie bleek onmiskenbaar. “Ik zou dat niet doen,” zei hij stellig.

Kees Stevens Zet Zang in Perspectief
Kees Stevens reageerde nuchter op de kritiek. Hij liet weten dat hij het belangrijker vond dat Wilfred plezier had in zingen dan dat alles technisch perfect was. “Als hij daar lol in heeft… Ik vind dat mensen zó moeilijk doen in Nederland. Ook over mij, bijvoorbeeld,” zei Kees. Hij pleitte ervoor om mensen te laten genieten van hun passies, zelfs als anderen het niet altijd waarderen. “Laat ‘em lekker zingen, als hij dat nou leuk vindt. En als jij het niet leuk vindt, scrol dan lekker door!” aldus Kees, die de situatie luchtig benaderde.

John Blijft Realistisch
John, die meestal weinig doekjes om de waarheid windt, onderbrak Kees toch weer met een praktische opmerking: “Maar het is ook wel goed als je zelf ook weet dat het niet goed is. Dat het als leukigheid is.” John lijkt te twijfelen of Wilfred Genee zich bewust is van zijn beperkte zangtalent, en voegde er met een knipoog aan toe: “Hij zal toch niet denken dat ‘ie een goeie zanger is? Daar geloof ik niks van.”

Wilfred Genee: Welkom op het Podium
Ondanks de kritiek op Wilfred’s zangkwaliteiten, liet Kees weten dat Wilfred altijd welkom is om samen met hen op te treden. “Vorig jaar nodigden we Wilfred uit om met ons op te treden in Ahoy, maar toen had hij afgebeld,” zei Kees.

De reden hiervoor was het drukke schema van Wilfred. “Maar de volgende keer is hij zeker welkom,” vervolgde Kees, “Hélène Hendriks was d’r ook bij voor de gezelligheid, niet omdat ze zo goed kan zingen.” John gaf aan dat iedereen welkom is bij hen, ongeacht hun zangtalent, zolang ze maar bijdragen aan de gezelligheid.

Conclusie: Gezelligheid Voorop
De opmerkingen van John de Bever over Wilfred Genee’s zangtalent hebben voor een lach en veel discussie gezorgd. Terwijl John en Kees hun eerlijke meningen gaven, hielden ze de sfeer luchtig en benadrukten ze dat plezier en gezelligheid belangrijker zijn dan technische perfectie.

Of Wilfred Genee ooit de microfoon zal grijpen voor een optreden bij Alles Voor De Show is nog niet duidelijk, maar het is in ieder geval duidelijk dat de deur voor hem openstaat, zolang hij maar niet denkt dat hij de beste zanger ter wereld is.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´

Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.

Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”

Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.

Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.

Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.

Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.

Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.