Actueel
Jeroen van der Boom afgebrand na steunen van Rachel Hazes: ‘Trieste man’
Jeroen van der Boom onder vuur na steun aan Rachel Hazes
De recente familieperikelen binnen de Hazes-familie hebben niet alleen de betrokkenen zelf, maar ook hun naaste omgeving in het middelpunt van de belangstelling geplaatst. Een opvallende rol is hierbij weggelegd voor zanger en presentator Jeroen van der Boom, die openlijk zijn steun heeft uitgesproken voor Rachel Hazes. Deze keuze heeft geleid tot een storm van kritiek vanuit zowel het publiek als collega’s uit de entertainmentindustrie.

De aanleiding: een familieconflict escaleert
Op kerstavond 2024 besloot Rachel Hazes haar zoon, André Hazes jr., te dagvaarden. Deze juridische stap, genomen op een avond die traditioneel in het teken staat van familie en saamhorigheid, schokte velen. De actie werd door het grote publiek als ongepast en gevoelloos ervaren, en leidde tot een golf van verontwaardiging. In deze turbulente context koos Jeroen van der Boom ervoor om zich publiekelijk achter Rachel te scharen.

Jeroen’s positie: loyaliteit of eigenbelang?
Jeroen van der Boom heeft zich in meerdere interviews uitgesproken over zijn steun aan Rachel Hazes. Hij benadrukt dat zijn focus ligt op de muzikale nalatenschap van André Hazes senior en dat hij zich niet wil mengen in familieconflicten. In een gesprek met Shownieuws verklaarde hij: “Ik bemoei me met het leukste deel van André Hazes en dat is de muziek.”
Critici betwijfelen echter de oprechtheid van Jeroens loyaliteit. Velen suggereren dat zijn steun aan Rachel voornamelijk is ingegeven door zakelijke motieven, met name zijn betrokkenheid bij het jaarlijkse evenement ‘Holland Zingt Hazes’. Dit muziekspektakel, georganiseerd door Rachel Hazes, is een belangrijk platform voor artiesten die het repertoire van André Hazes vertolken. Het publiek vermoedt dat Jeroen zijn positie binnen dit evenement wil veiligstellen door Rachel te blijven steunen.

Publieke verontwaardiging: sociale media ontploft
De keuze van Jeroen om Rachel te steunen heeft geleid tot een stortvloed aan negatieve reacties op sociale media. Op platforms zoals Facebook en Twitter uiten mensen hun ongenoegen en beschuldigen hem van opportunisme en gebrek aan integriteit. Een greep uit de reacties:
-
“Een gluiperd van het zuiverste water, het is alleen de poen waar hij aan denkt.”
-
“Vriendje van Kroket, durft niet voor de waarheid uit te komen… Kwal!”
-
“Eng mannetje die denkt zelf dat die heel wat is. Maar denkt alleen aan zijn zakken te vullen.”
Deze reacties illustreren een breed gedragen sentiment van teleurstelling en wantrouwen jegens Jeroen’s motieven.

Collega’s spreken zich uit: verdeeldheid in de showbizz
Niet alleen het publiek, maar ook collega’s uit de entertainmentindustrie hebben gereageerd op de situatie. Dries Roelvink, een bekende Nederlandse zanger, uitte openlijk zijn kritiek op Rachel’s beslissing om haar zoon op kerstavond te dagvaarden. In een interview met weekblad Weekend stelde hij: “Ik vind het een heel slecht en verkeerd moment om je kind te dagvaarden op kerstavond, de avond van de liefde.”
Deze kritische houding heeft echter consequenties voor Roelvink. Hij vermoedt dat zijn uitspraken hebben geleid tot een breuk met Rachel Hazes en dat hij niet langer welkom is bij ‘Holland Zingt Hazes’. “Ik denk dat ik met mijn opmerking de deur wel heb dichtgegooid voor Holland Zingt Hazes,” aldus Roelvink.
Deze situatie toont de complexe dynamiek binnen de Nederlandse showbizz aan, waar persoonlijke relaties en professionele belangen vaak nauw verweven zijn.

Jeroen’s verdediging: afspraken en professionaliteit
In reactie op de kritiek heeft Jeroen van der Boom aangegeven dat zijn betrokkenheid bij ‘Holland Zingt Hazes’ voortkomt uit professionele verplichtingen. In een interview met Shownieuws legde hij uit: “Ik heb natuurlijk een afspraak met MediaLane en ik ben als muzikant en als artiest daarbij betrokken.”
Hij benadrukt dat het nakomen van afspraken en professionaliteit voor hem voorop staan. “Ik vind dat je in dit vak afspraken na moet komen,” aldus Jeroen.
@home Jeroen van der Boom afgebrand na steunen Rachel: ‘Trieste man’
Poen Poen Poen wat kan het mee doen ( als het mis gaat )
En niemand moet je nog gelukkig hoef je niet meer te bedelen in Scheveningen achter een valse piano nu word je er zelf van beschuldig— Henly (@HennykempkesHer) February 21, 2025
Conclusie: een reputatie onder druk
De keuze van Jeroen van der Boom om zich publiekelijk achter Rachel Hazes te scharen in het conflict met haar zoon heeft geleid tot een storm van kritiek. Zowel het publiek als collega’s uit de entertainmentindustrie uiten twijfels over zijn motieven en integriteit. De situatie illustreert de delicate balans tussen persoonlijke loyaliteit en professionele verplichtingen binnen de showbizz. Het is nu aan Jeroen om te bepalen hoe hij zijn reputatie kan herstellen en het vertrouwen van zowel het publiek als zijn collega’s kan terugwinnen.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman

Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.

Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.

Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.

Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.

Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.
