Actueel
Jeroen Pauw reageert op overlijden ex Manuela Kemp: ´Was nooit stil in huis´
Het recente overlijden van Manuëla Kemp heeft veel mensen geraakt, waaronder haar voormalige partner, Jeroen Pauw. In een emotioneel bericht op Instagram deelt Jeroen zijn herinneringen aan hun tijd samen en de diepe impact die Manuëla op zijn leven heeft gehad.
Terugblik op een Bijzondere Tijd
Jeroen plaatste een foto uit de jaren ’90, genomen voor de Varagids-serie Buis en Haard. Hij beschrijft hoe hun eerste gezamenlijke huis werd ingericht met de kenmerkende stijl van Manuëla: kleurrijk, werelds, en gevuld met artefacten van over de hele wereld. “Alles hier is Manuela,” schrijft Jeroen.
Hij herinnert zich hoe zij van een oude boerenstal een paradijs maakte met haar creatieve flair, waarbij elke hoek van het huis haar levendige persoonlijkheid weerspiegelde.
De Kleuren van het Leven
Manuëla bracht niet alleen kleur in het interieur, maar ook in het dagelijks leven. Jeroen beschrijft hun tijd samen als levendig en gevuld met muziek, kunst en gelach.
“Met haar was het geen moment stil in huis,” herinnert hij zich. De acht jaar die ze samen doorbrachten, waren volgens hem een mengeling van uitbundige rock-‘n-roll en rustige momenten van samenzijn, vooral tijdens hun tijd op het Griekse eiland Symi, een plek die een bijzondere betekenis voor hen had.
Liefdevolle Herinneringen
Hoewel Manuëla niet meer fysiek aanwezig is, laat ze een schat aan liefdevolle herinneringen achter. Jeroen sluit zijn eerbetoon af met warme woorden: “Ze is weg maar laat zoveel liefde en herinneringen na.” Dit vormt een passend eerbetoon aan een vrouw die niet alleen zijn leven, maar dat van velen heeft verrijkt met haar unieke aanwezigheid en creatieve geest.
Het verlies van Manuëla Kemp wordt gevoeld door velen, maar haar nalatenschap leeft voort in de herinneringen en liefde die zij heeft achtergelaten.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´
Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.
Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”
Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.
Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.
Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.
Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.
Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.