Actueel
Jeroen Pauw reageert op overlijden ex Manuela Kemp: ´Was nooit stil in huis´
Het recente overlijden van Manuëla Kemp heeft veel mensen geraakt, waaronder haar voormalige partner, Jeroen Pauw. In een emotioneel bericht op Instagram deelt Jeroen zijn herinneringen aan hun tijd samen en de diepe impact die Manuëla op zijn leven heeft gehad.
Terugblik op een Bijzondere Tijd
Jeroen plaatste een foto uit de jaren ’90, genomen voor de Varagids-serie Buis en Haard. Hij beschrijft hoe hun eerste gezamenlijke huis werd ingericht met de kenmerkende stijl van Manuëla: kleurrijk, werelds, en gevuld met artefacten van over de hele wereld. “Alles hier is Manuela,” schrijft Jeroen.
Hij herinnert zich hoe zij van een oude boerenstal een paradijs maakte met haar creatieve flair, waarbij elke hoek van het huis haar levendige persoonlijkheid weerspiegelde.
De Kleuren van het Leven
Manuëla bracht niet alleen kleur in het interieur, maar ook in het dagelijks leven. Jeroen beschrijft hun tijd samen als levendig en gevuld met muziek, kunst en gelach.
“Met haar was het geen moment stil in huis,” herinnert hij zich. De acht jaar die ze samen doorbrachten, waren volgens hem een mengeling van uitbundige rock-‘n-roll en rustige momenten van samenzijn, vooral tijdens hun tijd op het Griekse eiland Symi, een plek die een bijzondere betekenis voor hen had.
Liefdevolle Herinneringen
Hoewel Manuëla niet meer fysiek aanwezig is, laat ze een schat aan liefdevolle herinneringen achter. Jeroen sluit zijn eerbetoon af met warme woorden: “Ze is weg maar laat zoveel liefde en herinneringen na.” Dit vormt een passend eerbetoon aan een vrouw die niet alleen zijn leven, maar dat van velen heeft verrijkt met haar unieke aanwezigheid en creatieve geest.
Het verlies van Manuëla Kemp wordt gevoeld door velen, maar haar nalatenschap leeft voort in de herinneringen en liefde die zij heeft achtergelaten.
Actueel
Leen Dendievel onthult waarom ze paniekaanvallen kreeg
Leen Dendievel openhartig over angst en paniekaanvallen: “Ik dacht dat ik ging sterven”
Actrice en schrijfster Leen Dendievel is voor veel televisiekijkers nog altijd een vertrouwd gezicht dankzij haar rol als Kaat in de populaire soap Thuis. Maar naast haar werk als actrice heeft ze de afgelopen jaren ook een andere missie ontwikkeld: open praten over mentale gezondheid.
In interviews en boeken deelt ze haar persoonlijke ervaringen met angst en paniekaanvallen. Daarmee hoopt ze anderen te helpen die met gelijkaardige gevoelens worstelen.
Volgens Dendievel wordt er nog te vaak gezwegen over emoties zoals angst, terwijl het juist belangrijk is om ze te begrijpen en bespreekbaar te maken.
Angst als waarschuwingssysteem
In een gesprek vertelde Dendievel dat angst op zichzelf niet altijd iets negatiefs is. Integendeel, volgens haar heeft angst een belangrijke functie.
Angst kan mensen namelijk helpen om alert te blijven en gevaarlijke situaties te herkennen.
“Angst helpt je om alert te zijn,” legt ze uit. Het is een natuurlijke reactie van het lichaam wanneer iets als bedreigend wordt ervaren.
Problemen ontstaan pas wanneer angst zich ontwikkelt tot paniek en het dagelijks leven begint te beïnvloeden.
Volgens Dendievel gebeurt dat vaker dan mensen denken.
Paniekaanvallen uit het niets
Zelf kreeg ze jaren geleden te maken met paniekaanvallen. Die ervaring kwam voor haar onverwacht en was bijzonder intens.
Tijdens zo’n aanval voelde ze plots dat haar lichaam niet meer reageerde zoals normaal.
Ze kreeg moeite om adem te halen, haar hart begon sneller te kloppen en haar lichaam ging in een soort alarmtoestand.
Op dat moment was ze er zelfs van overtuigd dat er iets ernstigs aan de hand was.
“Ik dacht echt dat ik ging sterven,” vertelde ze.
Voor mensen die nog nooit een paniekaanval hebben meegemaakt, kan het moeilijk zijn om te begrijpen hoe overweldigend dat gevoel kan zijn.
Het gevoel de controle te verliezen
Dendievel herinnert zich nog goed hoe het voelde toen de eerste paniekaanvallen begonnen.
Ze had het gevoel dat ze de controle over haar eigen lichaam kwijt was.
Dat gevoel kan bijzonder beangstigend zijn. Wanneer het lichaam plots reageert met hartkloppingen, duizeligheid of ademnood, lijkt het alsof er iets ernstig misgaat.
In werkelijkheid is een paniekaanval vaak een reactie van het lichaam op opgebouwde spanning of onverwerkte emoties.
Dat inzicht kreeg Dendievel pas nadat ze professionele hulp had gezocht.
Hulp zoeken bij een psycholoog
Toen de paniekaanvallen bleven terugkomen, besloot Dendievel hulp te zoeken bij een psycholoog.
Dat bleek een belangrijke stap.
Tijdens de gesprekken kwam naar voren dat haar angst mogelijk verbonden was met gebeurtenissen uit haar verleden.
Een van die gebeurtenissen was het verlies van haar vader toen ze zelf negentien jaar oud was.
Dat verlies had een grote impact op haar leven, maar ze had zichzelf nooit echt de tijd gegeven om het verdriet volledig te verwerken.
Een rouwproces dat nooit begon
Volgens Dendievel zat haar leven destijds zo vol met nieuwe ontwikkelingen dat ze nauwelijks stil stond bij haar verdriet.
Ze ging alleen wonen, bouwde aan haar carrière en probeerde vooruit te kijken.
Maar het rouwproces waar veel mensen doorheen gaan na een verlies, had ze nooit echt doorgemaakt.
“Het leven zat in de weg,” vertelde ze later.
Dat betekende niet dat het verdriet verdwenen was. Integendeel: emoties die niet verwerkt worden, kunnen later opnieuw naar boven komen.
Angst als signaal van onverwerkte emoties
Tijdens haar therapie begon Dendievel te begrijpen dat haar paniekaanvallen mogelijk verbonden waren met dat onverwerkte verdriet.
Het lichaam kan soms reageren op emoties die lange tijd onderdrukt zijn.
Angst kan dan een signaal worden dat er iets aandacht nodig heeft.
Voor Dendievel werd het duidelijk dat ze zichzelf moest toestaan om opnieuw stil te staan bij het verlies van haar vader.
Dat proces was niet eenvoudig, maar wel noodzakelijk om verder te kunnen.
Het belang van openheid
Door haar ervaringen begon Dendievel ook anders naar emoties te kijken.
Ze merkte dat veel mensen hun gevoelens proberen te verbergen of te negeren.
Volgens haar is dat een probleem in de samenleving.
“We steken emoties vaak weg,” zegt ze.
Maar wanneer gevoelens zoals angst of verdriet niet besproken worden, kunnen ze zich opstapelen en uiteindelijk leiden tot grotere problemen.
Daarom pleit ze ervoor om open te praten over mentale gezondheid.
Van actrice naar schrijfster
De ervaringen die ze zelf heeft meegemaakt inspireerden Dendievel om boeken te schrijven over angst en mentale gezondheid.
In haar boeken combineert ze persoonlijke verhalen met inzichten uit gesprekken met experts.
Het doel is niet alleen om haar eigen verhaal te vertellen, maar ook om lezers praktische handvatten te geven.
Veel mensen herkennen zich in de situaties die ze beschrijft.
Door haar openheid voelen lezers zich vaak minder alleen met hun eigen zorgen.
Herkenning bij het publiek
Sinds ze haar verhaal deelt, krijgt Dendievel regelmatig reacties van mensen die zich herkennen in haar ervaringen.
Sommigen vertellen dat ze zelf ook paniekaanvallen hebben meegemaakt.
Anderen zeggen dat ze dankzij haar verhaal voor het eerst durfden te praten over hun eigen gevoelens.
Dat soort reacties bevestigt voor haar hoe belangrijk het is om mentale gezondheid bespreekbaar te maken.
Angst hoeft niet verborgen te blijven
Volgens Dendievel is het belangrijk dat mensen begrijpen dat angst niet betekent dat iemand zwak is.
Het is een menselijke emotie die iedereen kan ervaren.
Door erover te praten, kan er meer begrip ontstaan.
En dat kan mensen helpen om sneller hulp te zoeken wanneer dat nodig is.
Een boodschap van hoop
Hoewel haar eigen ervaringen met paniekaanvallen zwaar waren, kijkt Dendievel vandaag anders naar die periode in haar leven.
Ze ziet het als een moment dat haar heeft geholpen om zichzelf beter te begrijpen.
Het leerde haar dat emoties aandacht nodig hebben en dat het belangrijk is om hulp te vragen wanneer iets te zwaar wordt.
Met haar boeken en interviews wil ze vooral één boodschap meegeven: niemand hoeft met angst alleen te blijven zitten.
Door erover te praten, kan er ruimte ontstaan voor begrip, herstel en groei.